@article{ 
author = {Samarghandi, Mohammadreza and Rahmani, Alireza and Asgari, Ghorban and Mehralipour, Jamal and Moradi, Mohammad Jamil},  
title = {Efficiency and Modeling of UV-Electropersulfate Process via Iron Electrode in the Degradation of Acid Blue 25 Dye Using Central Composite Design}, 
abstract ={Background: Dyes are resistant organic matter because they have an aromatic rings. Sulfate radical (SO4●-) is a powerful oxidative radical. The design via CCD, cause the process was done by high accurate and low-cost. The aim of this study was modeling of UV-EPS process to degradation of Acid Blue 25 dye via the CCD from aqueous. Methods: In this experiment study, used to a photoelectrochemical reactor with two iron electrodes as an anode and two titanium electrodes as a cathode and Low-pressure mercury lamp (254 nm). The pH (2-4), Direct Current (0.75-1/5 A), S2O82- concentration (0/5-1/5 mg/l), reaction time (20-40 min) and initial concentration of AB25 (50 -100 mg/l) as a main independed variables were chosen. Also, COD, synergist effect, presence of radical scavenger and kinetic of reaction were studied in optimum conditions. Dye concentration and COD were measured by spectrophotometer (DR5000). Results: The results illustrate that the efficiency of process is affected by the variables. Optimum condition obtained in pH=3/01, DC was 1/08 A, PS was 1/30 mg/l, reaction time was 34 minute and initial concentration equal to 50 mg/l. In this situation efficiency of process was 91 percent. The COD removal in these conditions was 69 percent. The correlation coefficient was 0.84 which indicates that the quadratic model is suitable for process design. The kinetics of reaction followed the first order kinetics. Reduce of efficiency of process in the presence of radical scavenger occur. Conclusion: Optimizing via CCD reduces the number of runs and increases accuracy. This process has a high efficiency in dye and COD removal and this process can be used to reduce the pollutant loading form industrial wastewater, such as textile wastewater, before discharging into the environment.},  
Keywords = {Modeling, UV-Electropersulfate, Acid Blue 25 dye, Central Composite Design, Aqueous},
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {339-355}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {کارایی و مدل‌سازی فرایند فوتو– الکتروپرسولفات (UV-EPS) با الکترود آندی آهن در تخریب رنگزای اسید آبی 25 با طراحی ترکیبی مرکزی(CCD)},
abstract_fa ={زمینه و هدف: رنگزاها به­دلیل داشتن حلقه­های آروماتیک، بسیار مقاوم هستند. رادیکال سولفات دارای توانایی بالایی در انجام اکسیداسیون پیشرفته است. طراحی آزمایش با روش CCD باعث انجام دقیق و کم هزینه فرایند می­شود. هدف از این مطالعه، مدلسازی شرایط بهینه فرایند UV-EPS در تخریب رنگزای اسید آبی 25 با طراحی ترکیبی مرکزی از محیط­های آبی بود. مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی، از یک محفظه واکنش فوتوالکتروشیمیایی با دو الکترود آهن، بعنوان آند و دو الکترود تیتانیوم بعنوان کاتد و لامپ جیوه­ای کم فشار جهت پرتوتابی در طول موج 254 نانومتر استفاده شد. متغیرهای pH(2-4)، جریان DC (75/5-0/1 آمپر)، غلظت پرسولفات (75/0-5/1میلی­گرم­درلیتر) و زمان واکنش(40-20 دقیقه) در غلظت اولیه(50-100 میلی­گرم­درلیتر)، بعنوان پارامترهای اصلی طراحی لحاظ شدند. همچنین میزان حذف COD و سینتیک فرایند، اثر هم­افزایی مکانیسم­ها و تاثیر حضور رباینده­های رادیکال در شرایط بهینه تعیین شد. غلظت رنگزا و COD توسط اسپکتروفوتومتر(DR5000) قرایت شد.  یافته­ها: نتایج حاصل، مشخص نمود که کارایی فرایند تحت تاثیر متغیرهای مورد مطالعه است. مدل­سازی، بازده91 درصدی در 01/3pH=، جریان DC برابر 08/1 آمپر، غلظت پرسولفات برابر 30/1 میلی­گرم­درلیتر و زمان واکنش 34 دقیقه، بعنوان بهترین شرایط آزمایش مشخص نمود. میزان حذف COD در این شرایط 69 درصد بدست آمد. ضریب همبستگی در این مدل 84/0 تعیین شد که نشان دهنده مناسب بودن مدل درجه دوم در طراحی فرایند است. سینتیک فرایند از سینتیک درجه یک پیروی می­کند. حضور رباینده­های رادیکال باعث کاهش کارایی شد. نتیجه­گیری: بهینه­سازی با CCD باعث کاهش تعداد آزمایشات و افزایش دقت می­شود. فرایند مذکور دارای کارایی مناسبی در حذف رنگزا و COD می­باشد و می­توان از این فرایند برای کاهش بار آلودگی فاضلاب­های حاوی رنگزا مانند فاضلاب نساجی، قبل از ورود به محیط استفاده نمود.},
keywords_fa = {مدل سازی, فوتوالکتروپرسولفات, رنگزای اسید آبی 25, طراحی ترکیبی مرکزی, محیط های آبی},

doi = {10.29252/jehe.6.4.339},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-667-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-667-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {MohammadiAmini, Maryam and Nourisepehr, Mohammad and Dehghanifard, Em},  
title = {Evaluation the efficiency of magnetic-metallic chitosan nanocomposite adsorbent in the removal of tetracycline antibiotic from aqueous solutions}, 
abstract ={Background and Objective: Antibiotics are considered due to health and environmental problems and therefore they counted as a major threat to human health. The aim of this study was to determine the absorption efficiency of magnetic-chitosan nanocomposite in the removal of antibiotic tetracycline from aqueous solutions. Materials and Method: In this study, the experiments were performed by spectrophotometer. The magnetic-chitosan nanocomposite were considered as an antibiotic adsorbent which its adsorption efficiency was measured by changing the variables such as temperature, time, PH, dosage of magnetic-chitosan nanocomposite, concentration of tetracycline, concentration of interactive ions of chlorine, sulfate and carbonate. Synthesis of magnetic-chitosan nanocomposite was based on co-precipitation method. The Freundlich, Langmuir and Temkin isotherms were used to determine the isotherm and the absorption kinetics. Results: The results showed that the best antibiotic removal efficiency was obtained at pH = 6. The highest removal efficiency was obtained at 90 minutes and equal to 91.23%. Moreover, the removal efficiency of tetracycline was significantly reduced in alkaline pH. Also, by increasing the absorbent dose from 0.1 g/L to 0.5 g/L, the removal efficiency of the pollutant increased from 72.24% to 90.22% at 90 minutes. In addition, with an increase in pollutant concentration between 5-30 mg/L, the removal efficiency of the pollutant decreased from 93.4% to 53.7%. In order to study the thermodynamics of the tetracycline pollutant absorption process by magnetic-chitosan nanocomposite, the removal efficiency of the pollutant dropped from 91.23% to 45.1% at 20, 30 and 45 degrees of Celsius. The presence of interfering ions has a decreasing effect on the removal efficiency of tetracycline, which the removal efficiency were reduced from 91.23% at 90 minutes (in the absence of ions) to 70.16% (for chlorine ion), 65.96% (for ion Carbonate) and 54.2% (for sulfate ions).                Conclusion: Finally, the use of magnetic- chitosan nanocomposite adsorbent is recommended in the removal of antibiotic tetracycline.},  
Keywords = {Absorption, Magnetic-Chitosan Nanocomposite, Tetracycline, Water Resources.},
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {356-374}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی کارایی جاذب نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محلولهای آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: آنتی بیوتیک ها از طریق آلودگی منابع آبی به فاضلابهای انسانی و صنعتی سبب بروز مشکلات مختلف بهداشتی و زیست محیطی می گردد و بنابراین به عنوان تهدید عمده برای سلامت انسان مطرح باشد. هدف این مطالعه، تعیین کارایی جاذب نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محلولهای آبی می باشد. روش تحقیق: در این مطالعه که از نوع مطالعات بنیادی-کاربردی بود آزمایش ها به وسیله دستگاه اسپکتروفتومتری انجام شد. در این مطالعه از نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک به عنوان جاذب آنتی بیوتیک استفاده شد که کارایی نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک با تغییر دادن متغیر هایی از قبیل دما، زمان، PH ، غلظت نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک، غلظت تتراسایکلین، غلظت های یونهای مداخله کلرور، سولفات، کربنات مورد بررسی قرار گرفت. سنتز نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک به روش هم ترسیبی بود. برای تعیین ایزوترم و سینتیک جذب از معادلات ایزوترم فروندلیخ، لانگمیر و تمکین استفاده شد. یافته ها: بهترین راندمان حذف آنتی بیوتیک در 6=pH و در زمان 90 دقیقه و برابر 23/91% بدست آمد. در pH های قلیایی راندمان حذف تتراسایکلین به شدت کاهش یافت. با افزایش دوز جاذب از g/L 1/0 تا g/L 5/0، راندمان حذف آلاینده افزایش یافت و در زمان 90 دقیقه، از 24/71% به 2/96% رسید. با افزایش غلظت آلاینده بین mg/L30-5، راندمان حذف آلاینده از 4/93% به 7/53% کاهش یافت. حضور یونهای مداخله گر دارای اثر کاهشی بر راندمان حذف آلاینده تتراسایکلین داشته که راندمان حذف از 23/91% در زمان 90 دقیقه (در حالت بدون حضور یونها) به 18/70% (برای یون کلرور)، 96/65% (برای یون کربنات) و 2/54% (برای یون سولفات) گردید. نتیجه گیری: در نهایت، استفاده از جاذب نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی شده بی متالیک در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین توصیه می شود.},
keywords_fa = {جذب, نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک, تتراسایلالین, منابع آبی},

doi = {10.29252/jehe.6.4.356},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-668-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-668-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {RezaeiKalantary, Roshanak and JonidiJafari, Ahmad and Esrafili, Ali and Bahari, Niloufar},  
title = {Investigation of the Efficiency of Various Concentration of Organic Compounds in the Bioaugmentation Process for Reduction of Hexavalent Chromium in Soil}, 
abstract ={Background: Cr (VI) is a highly toxic and carcinogenic contaminant and that are used in the steel industry and other chemical industries such as the leather industry, pigment production, electroplating of metals and the production of anticorrosive compounds. Its waste enters the environment and subsequently enters the water and food sources. Therefore, in order to protect the environment as well as human health, it is necessary to remove this pollutant from the environment, including soil, using appropriate methods. Material and Methods: Chromium resistant bacteria were isolated from the chromium contaminated soil and adapted by serial culture in Cr (VI) concentrations of 50-400 mg/L and microorganism growth and Cr (VI) reduction were measured. Then the soil was artificially contaminated at the laboratory by Cr (VI) compound (CrO3) and Organic compounds were added to soil at the Specified amount. Finally, a separated bacterial mix was added to the soil to initiate the bioaugmentation process. Results: After 3 stages of sampling and data analysis, the results of the study showed that Cr (VI) reduction efficiency by the bacterial mix reduced decrease by Cr (VI) concentration increase. So, under similar conditions, the efficiency of Cr (VI) reduction of soil, at a concentration of 50 , 200 and 350 mg / l, is about 86%, 51% ,and 26% respectively .Organic compound adding also increase bioaugmentation efficiency. Conclusion: The results of this study showed that optimizing soil conditions could improve the biodegradation process, especially in low concentrations of contaminants.},  
Keywords = {Cr (VI), soil, bioaugmentation, organic compound},
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {375-384}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی کارایی غلظت‌های مختلف ترکیبات آلی در فرایند زیست افزایی به منظور پالایش کروم ۶ ظرفیتی از خاک},
abstract_fa ={سابقه و هدف: کروم ۶ ظرفیتی آلاینده ای بسیار سمی و سرطانزا است و در صنایع تولید فولاد و دیگر صنایع شیمیایی مانند صنعت چرم، تولید رنگدانه‌ها ، آبکاری فلزات و تولید ترکیبات ضد خورندگی مورد استفاده قرار می‌گیرند و زائدات آن وارد محیط زیست می‌شود و متعاقبا وارد منابع آبی و مواد غذایی می‌شود. لذا به منظور حفظ سلامت محیط زیست و همچنین انسان ها، حذف این آلاینده از محیط زیست از جمله خاک با استفاده از روش‌های مناسب ضروری به نظر می‌رسد. مواد و روش‌ها: باکتری‌های مقاوم در برابر کروم ۶ ظرفیتی از محیط خاک آلوده به کروم جداسازی شده و توسط کشت سریالی در غلطت‌های ۵۰ تا ۴۰۰ میلیگرم بر لیتر با آلاینده آداپته شده و میزان رشد میکروارگانیسم و کاهش کروم (VI) مورد سنجش قرار گرفت. سپس خاک مورد نظر به صورت مصنوعی و در آزمایشگاه توسط ترکیب کروم ۶ ظرفیتی (CrO3) آلوده شده و مواد آلی در مقدار مورد نظر به خاک افزوده شد و در نهایت مخلوط باکتریایی جداسازی شده، جهت آغاز فرایند زیست افزایی به خاک افزوده شد. یافته‌ها: پس از ۳ مرحله نمونه برداری پس از تلقیح باکتری و تحلیل داده ها، نتایج مطالعه نشان داد که راندمان کاهش کروم ۶ ظرفیتی در راکتور‌هایی که حاوی مخلوط باکتریایی بودند، با افزایش غلظت آلاینده کاهش می‌یابد. به طوری که تحت شرایط مشابه راندمان کاهش کروم (VI) خاک، در غلظت ۵۰ میلیگرم در لیتر حدود ۸۶ درصد، در غلظت ۲۰۰ میلیگرم در لیتر حدود ۵۱ درصد و در غلظت ۳۵۰ میلیگرم در لیتر حدود ۲۶ درصد می‌باشد. افزودن ترکیبات آلی نیز موجب افزایش راندمان فرایند زیست پالایی گردید. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بهینه سازی شرایط خاک می‌تواند منجر به بهبود فرایند زیست افزایی به ویژه در غلظت‌های اندک آلاینده شود.},
keywords_fa = {کروم ۶ ظرفیتی , خاک , زیست افزایی , ترکیبات آلی},

doi = {10.29252/jehe.6.4.375},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-669-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-669-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Aazami, Jaber and KianiMehr, Naser and Zamani, Abasali and Abdolahi, Zahra and Zarein, Mohammad and Jafari, Naser},  
title = {Water Quality Assessment of Ghezelozan River in Zanjan Province Using NSFWQI, IRWQI and Liou}, 
abstract ={Background: Unsustainable development of agriculture and aquaculture has reduced the water quality of rivers. The most important aim of this study is assessing of water quality in the Ghezel Özan basin in Zanjan province. Method: 18 sites were selected based on standard criteria including land use, geology, biodiversity points, accessibility and standard distributions. Content of Dissolved Oxygen, Temperature, Turbidity and Electrical Conductivity were measured in-situ while number of Fecal Coliform, amount of BOD, COD, Phosphate, Nitrate, Nitrite, Ammonia, Sulfate and Chlorine were measured at laboratory. Results: One-sample T.test showed a significant difference between the Coliform and its standard. Results have illustrated the remarkable impacts of agricultural and aquaculture activities on the river health. Also, among all quality parameters, Nitrate and Fecal Coliform show a significant difference in two regions, Tarom and Mahneshan. There is the best water quality in site 7 (upstream site) located far from human access. IRWQI index (Iranian water quality index for surface water) shows the best results because of more overlap with land-uses and the trend of variables. Conclusion: Olive cultivation and unsustainable aquaculture development in Tarom and Mahneshan, respectively, are main reasons for decreasing of water quality. So, integrated water resources management, training local people, assessing environmental impacts and determining the ecological potential are highly recommended to improve the water quality of the studied river.},  
Keywords = {IRWQISc, Gezel Özan, Tarom, Mahneshan},
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {385-400}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی سلامت کیفی آب رودخانه قزل‌اوزن در محدوده استان زنجان با استفاده از شاخص‌هایNSFWQI ،IRWQISC  و Liou},
abstract_fa ={زمینه و هدف: توسعه‌ی ناپایدار کشاورزی و آبزی‏پروری در حریم بسیاری از رودخانه‏ ها سبب کاهش کیفیت آب‌های جاری آن‌ها شده است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی سلامت کیفی آب رودخانه‏ ی قزل‏اوزن با استفاده از شاخص‏های کیفی متداولِ آب‏های سطحی، در محدوده‌ی استان زنجان است. روش بررسی: 18 ایستگاه در طول رودخانه‌ی قزل اوزن بر اساس معیارهای استاندارد شامل نوع کاربری اراضی، زمین‏شناسی، نقاط دارای تنوع زیستی، دسترسی و پراکندگی در امتداد رودخانه انتخاب گردید. ویژگی‌های اکسیژن محلول، دما، کدورت و هدایت الکتریکی درمحل نمونه‏برداری و مقدار کلیفرم مدفوعی، خواست اکسیژن بیوشیمیایی، خواست اکسیژن شیمیایی، فسفات، نیترات، نیتریت، آمونیاک، سولفات و کلر در آزمایشگاه اندازه‌گیری شد. یافته‏ها: اختلاف معنی‏داری در میزان کلی‏فرم رودخانه با استاندارد وجود دارد. هم‌چنین نتایج شاخص‏های کیفیت آب بیانگر تاثیرات بسیار زیاد کشت زیتون در طارم و آبزی‏پروری در ماهنشان است. از میان تمام متغیرهای کیفی مورد مطالعه، نیترات و کلی‏فرم مدفوعی در بین دو منطقه طارم و ماهنشان اختلاف معنی‏داری داشتند. بالاترین وضعیت کیفی مربوط به ایستگاه 7 که دسترسی کمتری برای توسعه فعالیت‏های انسانی وجود داشت، بود. براساس انطباق نتایج شاخص‏ها با کاربری اراضی (واقعیت زمینی)، نتایج شاخص کیفی آبهای سطحی ایران بدلیل بهره‏گیری از متغیرهای کیفی بیشتر و تطابق کاملتر، عملکرد بهتری نشان داد. نتیجه‏گیری: کشت زیتون در منطقه طارم و توسعه ناپایدار آبزی‏پروری در ماهنشان مهم‌ترین دلایل کاهش کیفیت آب است. در این راستا، توجه به مدیریت جامع منابع آب، آموزش بومیان، ارزیابی اثرات محیط­زیستی  و تعیین توان اکولوژیک سرزمین باید مورد توجه باشد.},
keywords_fa = {قزل‌اوزن,IRWQISC ,  طارم, ماهنشان.},

doi = {10.29252/jehe.6.4.385},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-670-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-670-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Azadi, Mahak and Hassani, Amir Hesam and Olya, Mohammad Ebrahim and Borghei, Seyed Mehdi},  
title = {Interaction of Hydrogen Peroxide and Nanophotocatalysts Produced Via Combustion Method; Its Influence on Dye Removal of Aquatic Environments}, 
abstract ={Background: Due to the large volume of water consumed in textile industry and producing the colored wastewater containing non-biodegradable organic dyes, in the present study the interaction of hydrogen peroxide and nanophotocatalyst in the advanced oxidation process was investigated. Methods: In this research, after synthesizing of nanophotocatalyst (ZnO:Ag:Nd) the effect of hydrogen peroxide on dye removal process, and its interaction with the catalyst was investigated. photocatalyst was characterize by  (FESEM) Field-emission Scanning Electron (EDS) Energy-dispersive X-ray spectroscopy (XRD) X-ray diffraction methods. Then, the effect of important operating parameters such as dye concentration (10-30 ppm), pH (3-9), The amount of photocatalyst (0.02-0.1g.L-1) temperature (30-50°C), hydrogen peroxide concentration (F=2-11) was evaluated in AOPs process. Process modeling was done by using the response surface methodology. Results: The results showed that by adding hydrogen peroxide to photocatalyst particles, the efficiency of decolorization was increased, but the addition of catalyst to the optimum amount of hydrogen peroxide reduced the efficiency of decolorization. Also, the optimum conditions for the removal of dye matter (pH=6.21) and the amount of photocatalyst 0.08g.L-1, F=9was achieved. The results of the thermodynamic studies showed the endothermic reaction of the process, and process modeling indicated that the theoretical result were in accord with the experimental results. Conclusion: Based on the results, combination of using catalysts and hydrogen peroxide is an effective technique for dye removal of aqueous solution.},  
Keywords = {Nanophotocatalyst, Hydrogen peroxide, Response surface methodology},
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {401-416}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {اثر برهم کنشی پراکسید هیدروژن ونانوفوتوکاتالیست‌های احتراقی در حذف مواد رنگزا از محیط‌های آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: نظر به آلودگی  پساب‌های صنعت نساجی بعنوان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان آب و بدلیل دارا بودن مواد رنگزای آلی زیست تخریب ناپذیر ،در این پژوهش اثر برهم کنشی پراکسید هیدروژن و نانوفوتوکاتالیستها در فرایند اکسیداسیون پیشرفته با بررسی پارامترهای موثر در تخریب آلاینده‌ها مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در این پژوهش به منظور بررسی اثر پراکسید هیدروژن بر رنگبری رنگزای اسید قرمز 18 وتاثیر استفاده همزمان  نانوفتوکاتالیست، در ابتدا ذرات کاتالیست ZnO:Ag:Nd به روش احتراقی سنتز شد. آنالیز‌های میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی ( FESEM) طیف سنجی پراش اشعه ایکس(EDS)پراش اشعه ایکس     (XRD)برای شناسایی مشخصات کاتالیست انجام شد سپس تأثیر پارامترهای عملیاتی مهم از جمله غلظت رنگزا (ppm30-10) ،(9-3) pH،مقدار فتوکاتالیست(g.L -1  1/0-02/0( دما) C °30-50( ،غلظت پراکسید هیدروژن(11-2 (F=مورد بررسی قرار گرفت. مدلسازی فرایند با استفاده از روش سطح پاسخ انجام شد. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد با افزودن پراکسید هیدروژن  به ذرات فتوکاتالیست راندمان رنگبری افزایش یافته  اما افزودن کاتالیست به مقدار بهینه پراکسید هیدروژن موجب کاهش راندمان رنگبری گردید.همچنین شرایط بهینه فرایند برای حذف ماده رنگزا بشرح (21/6pH=) و مقدار فتوکاتالیست g.L -1 08/0 ، 9F= بدست آمد. نتایج مطالعات ترمودینامیکی گرماگیر بودن فرایند را نشان داده و مدلسازی فرایند بیانگر انطباق مناسب نتایج تئوری و تجربی بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج بدست آمده فرایند استفاده از کاتالیست و پراکسید هیدروژن تکنیک کارامد جهت حذف رنگزا ازمنابع آبی می‌باشد.},
keywords_fa = {نانوفتوکاتالیست,پراکسید هیدروژن, روش سطح پاسخ},

doi = {10.29252/jehe.6.4.401},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-671-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-671-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Solgi, Eisa and Soleimany, Arezoo},  
title = {Investigation of Changes in Physico-Chemical Parameters of Composting Plant Leachate in Isfahan}, 
abstract ={Background & Objectives: Leachate from solid waste in uncontrolled landfills can have many effects on the environment and human health. The purpose of this study was to investigate the variation of physical and chemical properties of leachate from Isfahan Compost Plant Reception Hall during time. Methods: In the present study, samples were collected from leachate of a compost plant in Isfahan for 12 months during the years in 2016 and 2017. Different physico-chemical properties including biochemical oxidation, chemical oxygenation, total soluble solids, total suspended solids, nitrate, total nitrogen, phosphorous, pH, EC, sodium, calcium and potassium, as well as concentration of 9 metallic elements of iron, lead, nickel, chromium, cadmium, magnesium, zinc, copper and manganese in the leachate were measured during the time. Results: Concentration of potassium, calcium, sodium, sulfate, nitrate, phosphorus, total nitrogen, TSS, TDS, COD, BOD in leachate samples was in the range of 2150-5216.04, 698-70000, 1530-4600, 1302-4547, 192-3944.30, 0-4149, 7-7900, 9614-87000, 8368-77850, 71200-116800, 47800-75000 mg/l, respectively. The pH and EC of the leachate varied in the range of 4.23-5.30 and 21.30-49.7 dS/M, respectively. In addition, the concentration of heavy metals of iron, lead, nickel, chromium, cadmium, magnesium, zinc, copper and manganese, ranged from 49-220, 0.57- 23, 0.5-0.25, 0.5-7.5, 0.1-0.94, 0.03-2.50, 566-1090, 12.50-39, 0.28-9 and 3.50-33 mg/l, respectively. Conclusion: The amount of BOD5 and COD was higher in April and March, in which the average rainfall was higher than other months. Also, TDS in June, with zero rainfall, was higher compared to other months. Comparing the mean concentration of elements (except chromium), the physical and chemical parameters of the leachate with the effluent discharge standards of the Iranian Environmental Protection Agency indicated that the concentrations was several times higher than the standard limit. The results of leachate analysis showed that leachate from municipal waste from the compost station line of Isfahan had a high potential of environmental contamination, which should be controlled and monitored continuously.},  
Keywords = {Leachate, Physical and Chemical Parameters, Heavy Metals, Isfahan Compost Plant},
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {417-429}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تغییرات زمانی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی شیرابه کارخانه کمپوست شهر اصفهان},
abstract_fa ={زمینه و هدف: شیرابه تولید شده از مواد زاید جامد در محل­های دفن کنترل نشده می­تواند اثرات زیادی روی محیط­زیست و سلامت انسان­ها داشته باشد. هدف از این پژوهش بررسی تغییرات زمانی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی شیرابه خروجی از سالن دریافت کارخانه کمپوست شهر اصفهان است. مواد‌و‌روش‌ها: در پژوهش حاضر نمونه­ها از شیرابه محل کارخانه کمپوست در شهر اصفهان به مدت 12 ماه در سال 1395 به­روش استاندارد نمونه­برداری شد. پارامترهای فیزیکی و شیمیایی مختلف، شامل اکسیژن‌خواهی بیوشیمیایی، اکسیژن‌خواهی شیمیایی، کل جامدات محلول، کل جامدات معلق، نیترات، ازت کل، فسفر، pH، EC، سدیم، کلسیم، پتاسیم به همراه غلظت 9 فلز آهن، سرب، نیکل، کروم، کادمیوم، منیزیم، روی، مس و منگنز در شیرابه اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: غلظت پتاسیم، کلسیم، سدیم، سولفات، نیترات، فسفر، ازت کل، TSS، TDS، COD و BOD5 نمونه­های شیرابه مورد نظر به­ترتیب در محدوده‌های 04/5216-2150، 70000-698، 4600-1530، 4547-1302، 30/3944-192، 4149-0، 7900-7، 87000- 9614، 77850- 8368، 116800- 71200 و 75000- 47800 میلی­گرم در لیتر متغیر بود. pH و EC شیرابه­های مورد نظر تغییراتی را به­ترتیب در دامنه­های 30/5- 23/4 و dS/M 7/49- 30/21 نشان دادند. علاوه­بر این غلظت فلزات سنگین نظیر آهن، سرب، نیکل، کروم، کادمیوم، منیزیم، روی، مس و منگنز به­ترتیب در محدوده‌های 220-49، 23- 57/0، 5/7- 5/0، 94/0-1/0، 50/2- 03/0، 1090- 566، 39- 50/12، 9- 28/0 و 33- 50/3 میلی­گرم در لیتر بدست آمد. نتیجه‌گیری: مقدار BOD5 و COD به­ترتیب در ماه­های فروردین و اسفند که میزان بارندگی بیشتر بوده است، نسبت به سایر ماه­ها بیشتر بود. همچنین، مقدار TDS در خرداد ماه که میزان بارش صفر بوده است، نسبت به سایر ماه­ها بیشتر بود. مقایسه میانگین غلظت عناصر (به جز کروم)، پارامترهای فیزیکی و شیمیایی شیرابه با استانداردهای خروجی فاضلاب سازمان حفاظت محیط­زیست ایران نشان می­دهد که غلظت آن­ها چند برابر حد مجاز است. نتایج حاصل از آنالیز شیرابه نشان داد که شیرابه­های ناشی از پسماندهای شهری خروجی از خط کارخانه کمپوست شهر اصفهان دارای پتانسیل بالایی برای آلوده­سازی محیط­زیست هستند که بایستی مهار شود و به­صورت مداوم پایش صورت گیرد.},
keywords_fa = {شیرابه, پارامترهای فیزیکی و شیمیایی, فلزات سنگین, کارخانه کمپوست اصفهان},

doi = {10.29252/jehe.6.4.417},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-673-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-673-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Moeinaddini, Mazaher and Ali-Taleshi, Mohammad Saleh},  
title = {A GIS Based Emission Inventory of Air Pollutants from Mobile Sources in Morning Rush Hours; Case Study: Karaj}, 
abstract ={Background and Objectives: Emission inventory of mobile sources is an essential element for studying the air quality. In order to support the development of public policies with an approach to reducing the overall mass emissions of air pollutants, the aim of the current study was preparation of a GIS based emission inventory of Karaj mobile sources air pollutants. Material and methods: In the present study in 2016, the International vehicle emission model (IVE) was used to estimate the amount of emissions of CO2, CO, NOx, VOCs, SOx and PM and the GIS environment was used to show the distribution of pollutants emissions during the morning rush hours in Karaj pathways. Results: The results showed that the maximum amount of air pollutants released during morning rush hours was as CO2 (5944.07)> CO (297.55)> NOx (32.70)> VOCs (31.16)> PM (21.24)> SOx (1.102) Kg/h in Karaj. Heavy vehicles were responsible for maximum emission of CO2, NOx and PM and light vehicles were responsible for the release of CO, VOCs and SOx. Conclusion: This inventory is useful for politicians and researchers to better understand the current conditions of air pollution in the region and will provide a vital input for air quality modeling and policy making.},  
Keywords = {Emission inventory, Air pollution, Mobile sources, Morning rush hour, Karaj },
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {430-442}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {سیاهه انتشار GIS پایه آلاینده‌های هوای ناشی از منابع متحرک در ساعات اوج ترافیک صبح؛ مطالعه موردی: شهر کرج},
abstract_fa ={زمینه و هدف: سیاهه انتشار منابع متحرک یک عنصر اساسی برای مطالعه کیفیت هوا است. جهت حمایت از توسعه سیاست‌های عمومی جامعه با رویکرد کاهش جرم کلی انتشارات آلاینده‌های هوا، هدف از مطالعه حاضر، تهیه یک سیاهه انتشار GIS پایه آلاینده‌های هوای شهر کرج ناشی از منابع متحرک بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر در سال 1395 انجام و از مدل بین المللی انتشار از وسایل نقلیه (IVE) برای تخمین میزان انتشار آلاینده‌های دی ‌اکسیدکربن، مونوکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن، ترکیبات آلی فرار، اکسیدهای گوگرد و ذرات معلق استفاده و از محیط GIS جهت نمایش توزیع انتشارات آلاینده‌ها در ساعات اوج ترافیک صبح در معابر شهر کرج استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که میزان حداکثر انتشار آلاینده‌های هوا در ساعات اوج ترافیک صبح به صورت؛ دی اکسید کربن (07/5944)>  مونوکسید کربن (55/297)> اکسیدهای نیتروژن (70/32)> ترکیبات آلی فرار (16/31)> ذرات معلق (24/21)> اکسیدهای گوگرد (102/1) کیلوگرم در ساعت در سطح شهر کرج است. وسایل نقلیه سنگین مسئول حداکثر انتشار دی اکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن و ذرات معلق و وسایل نقلیه سبک مسئول انتشار مونوکسید کربن، ترکیبات آلی فرار و اکسیدهای گوگرد بودند.   نتیجه‌گیری: این سیاهه برای سیاست‌مداران و محققان برای فهم بهتر شرایط جاری آلودگی هوا در منطقه مفید است و ورودی بسیار ضروری را جهت مدل‌سازی و سیاست‌گذاری کیفیت هوای منطقه‌ای فراهم خواهد نمود.  },
keywords_fa = {سیاهه انتشار, آلودگی هوا, منابع متحرک, ترافیک صبح, کرج   },

doi = {10.29252/jehe.6.4.430},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-674-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-674-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}

@article{ 
author = {Rahmani, Kourosh and Dadashkhah, Zeynab and Alighadri, Morteza and Mokhtari, Ahmad and Nazari, Hadi},  
title = {Environmental Assessment of Life Cycle of Waste Management System Based on LCAIWM1 Modeling (Case Study: Rasht City)}, 
abstract ={Background: Population growth and increased human activities in urban communities lead to large volumes of waste. This waste volume causes problems for human health and environmental pollution. Recently, a living environment assessment has been developed to improve the situation. The purpose of this study is to compare the environmental impacts of four urban waste disposal scenarios in Rasht city. Methods: In this research, the amount of waste and the data required for logging were first determined and then the four life cycle assessment stages were performed in relation to each of the defined scenarios. Finally, the results were analyzed using the IWM1 model it placed. Results: The results of this study indicate that by disposing of some of the waste in the organic fertilizer plant by composting and landfilling, part of it in the district of sanitary and energy extraction and increasing the recovery rate, we can see a significant reduction in the emission of pollutants was environmental. The ecological index was the best scenario is -2.10E+6 And for the most devastating scenario +2.39E+07 was obtained. Conclusion: According to the environmental assessment and comparison of the results of the life cycle logbook, the first scenario (collection; compost; recycling; landfill) with an ecological index plays an important role in reducing pollution and energy consumption and the title has been chosen as the top management option and has been made available to experts and decision-makers.},  
Keywords = {Municipal waste, Life cycle assessment, LCAIWM1 model, Rasht city},
volume = {6},
Number = {4}, 
pages = {443-456}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی زیست محیطی چرخه حیات سامانه مدیریت پسماند شهری بر پایه مدل‌سازی LCAIWM1 مطالعه موردی: شهر رشت},
abstract_fa ={زمینه وهدف: امروزه رشد جمعیت و افزایش فعالیت­های انسانی در جوامع شهری سبب تولید حجم زیاد پسماند شده است. حجم پسماند سبب بروز مشکلاتی در سلامتی انسان­ها و آلودگی­های زیست‌محیطی می­باشد. اخیراً جهت بهبود شرایط، ابزاری به نام ارزیابی چرخه حیات ابداع‌شده است. هدف از این مطالعه، مقایسه اثرات زیست ‌محیطی چهار سناریو دفع پسماند شهری شهرستان رشت می­باشد. موادوروش­ها: در این تحقیق کمیت زباله و داده‌های موردنیاز برای سیاهه­نویسی تعیین و سپس مراحل چهار گانه ارزیابی چرخه زندگی در ارتباط با هر یک از سناریوهای تعریف‌شده انجام شد. درنهایت نتایج حاصله از مدل IWM1 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته­ها: نتایج حاصل نشان داد که با دفع بخشی از پسماند در کارخانه کود آلی با روش کمپوست و دفن بخشی از آن در لندفیل بهداشتی و استحصال انرژی و افزایش نرخ بازیافت، می‌توان شاهد کاهش چشمگیری در میزان انتشار آلاینده‌های زیست‌محیطی شد. به‌طوری‌که شاخص اکولوژیکی برترین سناریو 06+E10/2- ، و برای مخرب ترین سناریو 07+E39/2+ به دست آمد. نتیجه­گیری: با توجه به ارزیابی زیست‌محیطی و مقایسه نتایج به‌دست‌آمده از سیاهه نویسی چرخه حیات سناریو اول (جمع‌آوری؛کمپوست؛ بازیافت؛ لندفیل بهداشتی) با شاخص اکولوژیکی نقش مهمی در کاهش بار آلاینده و مصرف انرژی دارد و به عنوان برترین گزینه مدیریت انتخاب و در اختیار صاحب‌نظران و تصمیم­گیران قرار گرفت.},
keywords_fa = {پسماند شهری, ارزیابی چرخه حیات, مدل LCAIWM1, شهر رشت},

doi = {10.29252/jehe.6.4.443},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-675-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-675-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2019}  
}