@article{ 
author = {Pasalari, Hasan and Fakhri, Hanieh and Esrafili, Ali and Hoseinzadeh, Edris and Farzadkia, Mahdi},  
title = {Synthesis and characterization of new metal organic hybrid immobilized on carbon support: photocatalytic degradation of organophosphate pesticide (Malathion) and drug pollutant (Tetracycline) from aqueous solution}, 
abstract ={Background: Due to the advantages of organic metal hybrids in the destruction of various environmental pollutants, the aim of this study is to modify the structure of the carbon substrate and improve the properties of organic metal hybrids in order to photocatalytically destroy organophosphorus toxins (malathion) and the antibiotic tetracycline. Materials and Methods: In this research, an easy and effective ultrasonic method was used to synthesize carbon-based metal oxide / graphene oxide / metal organic framework (UiO-66) nanocomposite and various metal oxides including zinx oxide, titanium oxide, tungsten oxide and cobalt oxide in nanocomposite structure were used to compare their photocatalytic activity. The products were identified by X-Ray diffraction (XRD), fourier transform spectroscopy (FT-IR), scanning electron microscopy (SEM), transmission electron microscopy (TEM) and UV-Vis spectroscopy. Photocatalytic activity of synthetic nanocomposites was investigated by degradation of tetracycline and malathion under visible light. Results: The results showed that the presence of graphene oxide and UiO-66 improved the photocatalytic properties of metal oxide and the removal efficiency increased to 100%. In this study, the effect of metal oxide, dosage of metal oxide / graphene, initial pH of the solution and the presence of various scavengers on photocatalytic properties was investigated. Using LC-MASS analyzes, the formed intermediates during degradation of pollutants were identified. Conclusion: The results showed that metal oxide / graphene oxide / UiO-66 has the highest efficiency in photocatalytic degradation of organophosphorus toxins (malathion) and the antibiotic tetracycline.},  
Keywords = {Metal oxide, UiO-66, Photocataltic activity, Graphene oxide},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {1-16}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ساخت و شناسایی هیبرید جدید آلی فلزی تثبیت شده بر بستر کربنی و بکارگیری آن در تخریب فوتوکاتالیستی سم ارگانوفسفره (مالاتیون) و آلاینده دارویی (تتراسایکیلین) از محلول آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: با توجه به پیشینه هیبرید­های آلی فلزی در تخریب آلاینده­های محیطی، هدف از این مطالعه، اصلاح ساختار بستر کربنی و بهبود خواص فتوکاتالیستی آن در حذف ترکیبات آرگانوفسفره و آنتی بیوتیک­ها می­باشد. مواد و روش ها: در این تحقیق، از روش آسان و موثر التراسونیک جهت سنتز نانوکامپوزیت هیبرید جدید آلی فلزی بر بستر کربنی - اکسید فلزی/گرافن اکسید/چهارچوب آلی فلزی (UiO-66) استفاده شد و اکسیدهای فلزی متنوع روی اکسید، تیتانیوم اکسید، تنگستن اکسید و کبالت اکسید در ساختار نانوکامپوزیت جهت مقایسه فعالیت فوتوکاتالیستی بکار گرفته شد. محصولات به وسیله روش­های پراش اشعه ایکس (XRD)، طیف سنجی زیر قرمز (FT-IR)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) و طیف سنجی  UV- Visمورد شناسایی قرار گرفتند. فعالیت فوتوکاتالیستی از نانوکامپوزیت­های سنتزی با تخریب تتراسایکلین و مالاتیون تحت نور مرئی بررسی شد. یافته ها: نتایج نشان داد که حضور گرافن اکسید و UiO-66 باعث بهبود در خواص فوتوکاتالیستی اکسید فلزی شده و راندمان حذف تا ١٠٠٪ افزایش یافت. در این مطالعه اثر ماهیت اکسید فلزی، دوز مصرفی اکسید فلزی/ گرافن، pH اولیه از محلول و حضور رباینده های الکترونی بر خواص فوتوکاتالیستی مورد بررسی قرار گرفت. با بکارگیری آنالیز های LC-MASS حد واسط­های تشکیل شده حین تخریب آلاینده ها تعیین و شناسایی شد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه نشان داد که روی اکسید/ گرافن اکسید/UiO-66 بالاترین راندمان را در تخریب فوتوکاتالیستی ترکیبات آرگانوفسقره و آنتی بیوتیک ­ها دارد.},
keywords_fa = {اکسید فلزی, UiO-66, فعالیت فوتوکاتالیستی, گرافن اکسید},

doi = {10.61186/jehe.12.1.1},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1056-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1056-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Karimi, Zahra and Amarloei, Ali and Mazloomi, Saj},  
title = {Investigation the trend of Air Quality changes based on the concentration of Particulate Matter (PM10) in the Ilam city: 2019-2023}, 
abstract ={Background: In recent years, the extent and intensity of dust storms in southwestern Iran have made this phenomenon one of the environmental hazards of in these areas. Considering the importance of particulate matter (PM10) in air pollution and its consequences, this study investigated changes in air quality based on PM10 concentration in Ilam City. Materials and Methods: In this cross-sectional descriptive study, PM10 concentration values were obtained from the Environmental Protection Organization of Ilam City from 2019 to 2023. The data were categorized and analyzed using Excel software. Results: The results showed that the highest and lowest average monthly concentrations of PM10 in different years were, respectively, related to April 2022, with a concentration of 271.95 µg/m3, and October 2019, with a concentration of 34.67 µg/m3. In 1812 studied days, the air quality condition was outside the National Ambient Air Quality Standards (150 µg/m3) on 95 days (5.13%). The highest seasonal pollution in terms of PM10 concentration was occurring in the spring season, and while the lowest air pollution was observed in the autumn season.  Conclusion: The results showed that the concentration of PM10 decreased from summer to autumn and increased from autumn to winter and spring. Which this information can be used utilized by policymakers to design and implement effective personal protection and control measures in  during this period of time.},  
Keywords = {Dust storm, air quality, PM10, AQI index, Ilam},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {17-29}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی روند تغییرات کیفیت هوا بر اساس غلظت ذرات معلق (PM10) در شهر ایلام از سال 1397 تا 1401},
abstract_fa ={زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، پدیده طوفان گرد و غبار در نواحی جنوب غرب ایران به عنوان یکی از مخاطرات زیست محیطی این نواحی مد نظر می باشد. با توجه به اهمیت ذرات معلق (PM10) در آلودگی هوا و عواقب ناشی از آن، این مطالعه جهت تعیین تغییرات کیفیت هوا بر اساس غلظت PM10 در شهر ایلام انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی – مقطعی، مقادیر غلظت PM10 در طی سال های ١٤٠١- ١٣٩٧ از سازمان حفاظت محیط زیست شهرستان ایلام اخذ گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار Excel دسته بندی و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد بیشترین و کمترین میانگین غلظت ماهیانه PM10 در سال های مختلف به ترتیب مربوط به اردیبهشت ماه سال ١٤٠١ با غلظت ٢٧١/٩٥µg/m3 و آبان ماه سال ١٣٩٨ با غلظت 34/67µg/m3 بود. در ١٨١٢ روز مورد مطالعه، وضعیت کیفیت هوا در 95 روز (٥/١٣٪) بیشتر از استاندارد کیفیت هوای آزاد (١٥٠µg/m3) بود. بیشترین آلودگی فصلی از نظر غلظت PM10 در فصل بهار و کمترین آلودگی هوا در فصل پاییز بوده است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که غلظت PM10  از تابستان تا پاییز کاهشی و از پاییز تا زمستان و بهار افزایشی بوده است، که می تواند توسط سیاستگزاران برای طراحی و اجرای اقدامات کنترلی و حفاظت شخصی موثر در این بازه زمانی، مورد استفاده قرار گیرد.},
keywords_fa = {طوفان گرد و غبار, کیفیت هوا, PM10, شاخص AQI, ایلام},

doi = {10.61186/jehe.12.1.17},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1064-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1064-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Pourmousavi, Seyedeh Razieh and Koshafer, Azit},  
title = {Investigating the effect of Mamatin bitumen springs on the physical and chemical parameters of Alla River water in Ramhormoz city}, 
abstract ={Background: Rivers are the main natural resources for humans and play a very important role in human life. This research was carried out with the aim of investigating the physical and chemical parameters caused by entry of bitumen layers in the springs of Mamatin on the water of Alla River in Ramhormoz city. Materials and Methods: In this research, the study area of Alla River starts from the exit of the river from the Chuvil River and ends at the connection point of the Alla River with the Maron River, and 5 study stations were selected. Water samples were prepared according to the standard method of American Environmental Health Association. Water samples were collected systematically and planned from each station with 3 repetitions in summer (July) and winter (February) of 2023. In other words, a total of 30 water samples were prepared from 5 stations with 3 repetitions in two seasons. Results: The mean square and sum of square analysis of variance (ANOVA) of the data showed a significant difference in pH concentration (P=0.873), electrical conductivity (P=0.943), BOD (P=0.297), COD (P= 0.928), DO (P= 0.893), TSS (P= 0.739), phosphate (P= 0.355), total hardness (P= 0.212) and turbidity (P= 0.540) were not observed (P>0.05). In winter, electrical conductivity (2163.35 µs/cm) and TDS (980.16 ppm) in station 4 were higher than other stations (P<0.05) and COD (63.56 ppm) and TSS (41 ppm) in Station 1 were obtained higher than the studied stations of Alla River (P<0.05). In the summer season, electrical conductivity (1941.44 µs/cm), salinity (352.56 ppm), COD (43 ppm), BOD (19.63 ppm) and TDS (1242.67 ppm) in the fifth station compared to other stations The studied values ​​of Alla River were higher (P<0.05). Conclusion: According to the comparison of water quality parameters with the standards of Iran and World Health Organization, it can be said that the water of Alla River is suitable for agricultural, horticultural, aquaculture and household purposes, but it is suitable for drinking.},  
Keywords = {water quality, chemical properties of water, physical parameters of water, Alla River},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {30-46}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر چشمه های قیر ماماتین بر پارامترهای فیزیکی و شیمیایی آب رودخانه اعلاء شهرستان رامهرمز},
abstract_fa ={زمینه و هدف: رودخانه ­ها یکی از منابع طبیعی اصلی برای انسان و نقش بسیار مهمی در زندگی انسان دارند. این تحقیق با هدف بررسی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی ناشی از ورود لایه های قیر در چشمه ­های قیرماماتین بر روی آب رودخانه اعلاء شهرستان رامهرمز انجام شد. مواد و روش ­ها: در این پژوهش بازه مورد مطالعه رودخانه اعلاء از محل خروج این رود از تنگ چویل آغاز و در محل ارتباط رودخانه اعلاء با رودخانه مارون ختم می شود که ٥ ایستگاه مطالعاتی انتخاب شد. نمونه های آب بر اساس روش استاندارد انجمن بهداشت محیط آمریکا تهیه شدند. نمونه ­های آب به صورت سیستماتیک و برنامه ریزی شده از هر ایستگاه با ٣ تکرار در فصل تابستان (تیر ماه) و فصل زمستان (بهمن ماه) سال ١٤٠٢ جمع آوری شدند. به عبارت دیگر در مجموع از ٥ ایستگاه با 3 تکرار در دو فصل سال، ٣٠ نمونه آب تهیه گردید. یافته ­ها: میانگین مربعات و مجموع مربعات تجزیه و تحلیل واریانس (ANOVA) داده ها نشان داد در آب رودخانه اعلاء اختلاف معنی­داری در غلظت pH (P= ٠/٨٧٣)، هدایت الکتریکی (P= ٠/٩٤٣)، BOD (P= ٠/٢٩٧)، COD (P= ٠/٩٢٨)، DO (P= ٠/٨٩٣)، TSS (P= ٠/٧٣٩)، فسفات (P= ٠/٣٥٥)، سختی کل (P= ٠/٢١٢) و کدورت (P= ٠/٥٤٠) مشاهده نشد (P>٠/٠٥). در فصل زمستان هدایت الکتریکی (µs/cm ٢١٦٣/٣٥) و TDS (ppm ٩٨٠/١٦) در ایستگاه ٤ بالاتر از ایستگاه های دیگر بودند (P<٠/٠٥) و COD (ppm ٦٣/٥٦) و TSS (ppm ٤١) در ایستگاه ١ بالاتر از ایستگاه­های مورد مطالعه رودخانه اعلاء به دست آمدند (P<٠/٠٥). در فصل تابستان هدایت الکتریکی (µs/cm ١٩٤١/٤٤)، شوری (ppm ٣٥٢/٥٦)، COD (ppm ٤٣)، BOD (ppm ١٩/٦٣) و TDS (ppm ١٢٤٢/٦٣) در ایستگاه پنجم نسبت به سایر ایستگاه­های مورد مطالعه رودخانه اعلاء بالاتر بودند (P<٠/٠٥). نتیجه­ گیری: با توجه به مقایسه مقادیر پارامترهای کیفی آب با استانداردهای ایران و سازمان بهداشت جهانی می­توان چنین بیان کرد که آب رودخانه اعلاء برای مصارف کشاورزی، باغبانی، آبزی ­پروری و خانگی مناسب می­ باشد، اما برای مصرف آشامیدنی مناسب نمی باشد.},
keywords_fa = {کیفیت آب, خصوصیات شیمیایی آب, پارامترهای فیزیکی آب, رودخانه اعلاء},

doi = {10.61186/jehe.12.1.30},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1071-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1071-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Saghafi, Mahdi and Hosseinpour, Fatemeh},  
title = {Modeling Dispersion of Pollutant Gases Emitted from the Chimney of Sahand Thermal Power Plant Using SCREEN View Software}, 
abstract ={Background: This study aims to investigate the dispersion of pollutant gases emitted from the Sahand thermal power plant's chimney and determine the maximum concentration of these pollutants in the surrounding areas. Materials and Methods: The emission of exhaust gases from the chimney was simulated using SCREEN View software. This software calculates the maximum concentration of pollutants at specific distances from the chimney for all air stability classes, using input data such as the mass emission rate of pollutants, the temperature and velocity of the exhaust gases, the ambient temperature, the chimney's dimensions, and the height in the direction of emission. This research calculated the concentrations of nitrogen dioxide, carbon monoxide, and sulfur dioxide in eight directions: north, northeast, east, southeast, south, southwest, west, and northwest of the power plant chimney. Results: The modeling results indicate that at a distance of 1218 meters from the power plant chimney, the maximum 1-hour concentrations of sulfur dioxide, nitrogen dioxide, and carbon monoxide are 915.9, 54.14, and 1.305 micrograms per cubic meter, respectively. Moreover, for areas with higher elevations relative to the chimney, the maximum 24-hour concentrations for sulfur dioxide, nitrogen dioxide, and carbon monoxide are 680.5, 40.22, and 0.97 micrograms per cubic meter, respectively. Conclusion: The levels of nitrogen dioxide and sulfur dioxide in some areas near the power plant exceed the permissible limits set by the environmental standards of Iran and the World Health Organization, posing a health risk to the residents of these areas.},  
Keywords = {Air Pollutants, Standards, Computational Modeling},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {47-62}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مدل‌سازی انتشار گازهای آلاینده خروجی از دودکش نیروگاه حرارتی سهند با استفاده از نرم‌افزار SCREEN View},
abstract_fa ={زمینه و هدف: هدف این پژوهش، مطالعه نحوه انتشار گازهای آلاینده‌ خروجی از دودکش نیروگاه حرارتی سهند و تعیین حداکثر غلظت این آلاینده‌ها در مناطق اطراف نیروگاه است. مواد و روش ها: جهت مدل‌سازی انتشار گازهای خروجی از دودکش نیروگاه از نرم‌افزار SCREEN View استفاده شده است که می‌تواند با داده‌هایی نظیر نرخ جرمی انتشار آلاینده‌ها، دمای و سرعت گازهای خروجی، دمای محیط، ابعاد هندسی دودکش و ارتفاعات موجود در راستای انتشار، حداکثر غلظت آلاینده در میان تمام کلاس‌های پایداری هوا را در فواصل مشخص از دودکش نیروگاه محاسبه کند. در این پژوهش، غلظت آلاینده‌های دی‌اکسید نیتروژن، مونواکسید کربن و دی‌اکسید گوگرد در ٨ راستای شمال، شمال‌شرقی، شرق، جنوب‌شرقی، جنوب، جنوب‌غربی، غرب و شمال‌غربی دودکش نیروگاه محاسبه شده است. یافته ها: نتایج مدل‌سازی نشان می‌دهد که در فاصله ١٢١٨ متری از دودکش نیروگاه در معیار 1 ساعته، حداکثر غلظت دی‌اکسید گوگرد، دی‌اکسید نیتروژن و مونواکسید کربن، به ترتیب برابر با ۹۱٩/٩، ٥٤/١٤ و ١/٣٠٥ میکروگرم بر مترمکعب است. همچنین، برای راستاهای دارای ارتفاعات مرتفع‌تر از دودکش نیروگاه در معیار 24 ساعته، حداکثر غلظت دی‌اکسید گوگرد، دی‌اکسید نیتروژن و مونواکسید کربن، به ترتیب برابر با ٦٨٠/٥، ٤٠/٢٢ و ٠/٩٧ میکروگرم بر مترمکعب است. نتیجه گیری: بررسی نتایج به دست آمده برای حداکثر غلظت آلاینده‌های منتشر شده از نیروگاه حرارتی سهند نشان می‌دهد که غلظت آلاینده‌های دی‌اکسید نیتروژن و دی‌اکسید گوگرد در برخی از مناطق مجاور نیروگاه، بالاتر از حدود مجاز استانداردهای مربوطه ایران و سازمان بهداشت جهانی بوده و سلامت ساکنین این مناطق در معرض خطر است.},
keywords_fa = {آلاینده‌های هوا, استانداردها, مدل‌سازی محاسباتی},

doi = {10.61186/jehe.12.1.47},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1062-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1062-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Turk-ZadehMahani, Hannaneh and Morad-Alizadeh, Saeedeh and Rezaei, Mahdi},  
title = {Microbial Fuel Cells for Bio-electricity Generation from Organic Waste (Opportunities and Challenges)}, 
abstract ={Background: With the industrialization of societies, the use of fossil fuels has increased. To address the issues arising from this, the "waste-to-energy" approach using a type of fuel production process known as microbial fuel cells can be utilized. Therefore, the aim of this study was to describe and investigate the use of microbial fuel cells for the production of bioelectricity from organic waste. Materials and Methods: In the initial search for articles, a total of 214 articles from 2009 to 2024 were found. After removing duplicates, 101 articles remained. At the end of the screening stage, 62 articles remained. To access relevant articles, the full texts were reviewed, and finally, 29 articles were used in the present study. Results: In microbial fuel cells, waste is considered as organic substrates, and microorganisms oxidize them to ultimately produce electrical energy without generating toxic by-products. Acetate is commonly used as an organic substrate due to its higher output power in fuel cells. For evaluating the performance of the fuel cells, electrodes are crucial as their material affects electron transfer and chemical efficiency. Conclusion: Despite the advantages of microbial fuel cell technology in waste management and reducing air pollution, it faces challenges such as relatively high investment costs and low efficiency when applied on a large scale, which has delayed its commercialization. However, it is necessary to examine and control the factors reducing the efficiency of this technology on the large scale to expand its application scope and justify the high investment cost.},  
Keywords = {Bioelectric Energy Sources, Electricity, Population Growth, Technology},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {63-74}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {سلول‌های سوختی میکروبی برای تولید بیوالکتریسیته از پسماندهای آلی (فرصتها و چالش‌ها)},
abstract_fa ={زمینه و هدف: با صنعتی‌ شدن جوامع، مصرف سوخت‌های فسیلی افزایش یافته که برای حل معضلات ناشی از این مسائل، می‌توان از رویکرد «پسماند به انرژی» با استفاده از نوعی فرایند تولید سوخت به نام سلول‌های سوختی میکروبی بهره برد؛ لذا هدف از انجام این مطالعه، توصیف و بررسی استفاده از سلول‌های سوختی میکروبی جهت تولید بیوالکتریسیته از پسماندهای آلی بود. مواد و روش ها: در جستجوی اولیه مقالات، جمعاً ٢١٤ مقاله از سال ٢٠٠٩ تا ٢٠٢٤ میلادی یافت شد که پس از حذف موارد تکراری، این تعداد به ١٠١ مقاله رسید. سپس در انتهای مرحله غربالگری، تعداد ٦٢ مقاله باقی ماند. برای دستیابی به مقالات مرتبط، متن کامل مقالات مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت، ٢٩ مقاله باقی ماند که در مطالعه حاضر استفاده شد. یافته ها: در سلول‌های سوختی میکروبی، پسماندها به عنوان بستر‌های آلی در نظر گرفته می‌شوند و میکروارگانیسم‌ها با اکسید کردن آن‌ها، درنهایت انرژی الکتریکی تولید می‌کنند بدون اینکه محصولات جانبی سمی تولید شود. معمولاً از بستر آلی استات بدلیل توان خروجی بالاتر در سلول‌های سوختی استفاده می‌شود. برای ارزیابی عملکرد سلول سوختی، الکترودها حائزاهمیت‌اند؛ زیرا جنس الکترود، بر انتقال الکترون و کارایی شیمیایی آن تأثیرگذار است. نتیجه گیری: فناوری سلول سوختی میکروبی، با وجود مزایایی که در زمینه مدیریت پسماند و کاهش بار آلودگی هوا دارد، چالش‌هایی مانند هزینه نسبتاً بالای سرمایه‌گذاری و راندمان پایین هنگام بکارگیری آن در مقیاس بزرگ را نیز داشته که باعث شده تجاری‌سازی این سیستم به تعویق افتد. با این حال، نیاز است تا با بررسی و کنترل عوامل کاهش راندمان این فناوری در مقیاس‌های وسیع، حیطه کاربرد آن را گسترش داد تا بتوان هزینه‌های بالای سرمایه‌گذاری را توجیه کرد.},
keywords_fa = {الکتریسیته, رشد جمعیت, فناوری, منابع انرژی بیوالکتریکی},

doi = {10.61186/jehe.12.1.63},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1069-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1069-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Khosravi, Yahya and Pournazari, Zahra and Yazdi, Muhaddith and Sediq, Faiza and Hassanzadeh-Rangi, Narmi},  
title = {Effect of hazard communication system on workplace safety and health performance in educational and research laboratories of universities of medical sciences}, 
abstract ={Background: The primary goal of the Hazard Communication System (HCS) is to enhance people's safety performance when exposed to hazardous chemicals. This study examined the effects of implementing the HCS program on safety awareness and performance in educational and research laboratories at medical sciences universities. Materials and Methods: The HCS program involved inventorying, preparing chemical safety data sheets, and providing training for educational and research laboratories at two selected medical sciences universities. General and specific safety training was conducted for 75 individuals who work with chemicals. Safety awareness and performance were assessed using the program's standard questionnaire before and after the intervention. Descriptive statistical methods and paired t-tests were utilized to analyze the data. Results: The awareness level of HCS before the intervention was 49.68, which increased to 58.70 after the intervention (P=0.066). The perception level of Globally Harmonized System (GHS) labels before the intervention was 24.70 which increased to 88.98 (P<0.001). The perception level of  UN labels before the intervention was 4.16 which increased to 20.06 (P<0.001). The perception level of EU labels before the intervention was 19.64 which increased to 73.80 (P<0.001). The safety performance level before the intervention was 31.56 which increased to 48.10 after the intervention (P=0.001). Conclusion: Implementing HCS following GHS principles can enhance chemical safety awareness and performance in research and educational laboratories.},  
Keywords = {Chemical safety, Hazard communication system, Awareness, Performance, Laboratory},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {75-85}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تاثیر اجرای برنامه تبادل اطلاعات خطر بر عملکرد ایمنی و بهداشت محیط کار آزمایشگاه های تحقیقاتی و آموزشی در دانشگاه علوم پزشکی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: مهمترین هدف برنامه تبادل اطلاعات ایمنی مواد شیمیایی (HCS)، افزایش آگاهی و عملکرد ایمنی افراد در معرض مواد شیمیایی خطرناک است. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر اجرای برنامه HCS بر آگاهی و عملکرد ایمنی افراد در آزمایشگاه های آموزشی و تحقیقاتی دانشگاه های علوم پزشکی تعیین شد. مواد و روش ها: برنامه HCS شامل فهرست برداری، تهیه برگه های ایمنی شیمیایی و آموزش برای آزمایشگاه های آموزشی و تحقیقاتی دو دانشگاه علوم پزشکی منتخب اجرا شد. برای ٧٥ نفر در تماس با مواد شیمیایی آموزش ایمنی عمومی و اختصاصی برگزار شد. دانش و عملکرد ایمنی افراد با استفاده از پرسشنامه استاندارد برنامه به صورت قبل و بعد از مداخله ارزیابی شد. از روش هایی آماری توصیفی و آزمون های آماری تحلیلی تی زوج جهت تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها: سطح آگاهی از برنامه HCS قبل از مداخله ٤٩/٦٨ درصد بود که پس از مداخله به ٥٨/٧٠ درصد افزایش یافته است (٠/٠٦٦=P). سطح تشخیص برچسب های سیستم هماهنگ جهانی (GHS) قبل از مداخله ٢٤/٧٠ درصد بود که پس از مداخله به ٨٨/٩٨ درصد افزایش یافت (٠/٠٠١>P). سطح تشخیص برچسب های حمل ونقل مواد خطرناک سازمان الملل (UN) قبل از مداخله ٤/١٦ درصد بود که پس از مداخله به ٢٠/٠٦ درصد ارتقا یافت (٠/٠٠١>P). سطح تشخیص برچسب های مواد شیمیایی اتحادیه اروپا (EU) قبل از مداخله ١٩/٦٤ درصد بود که پس از مداخله به ٧٣/٨٠ درصد افزایش یافت (٠/٠٠​​​​​​​١>P). به طور کلی، سطح عملکرد ایمنی مواد شیمیایی قبل از مداخله ٣١/٥٦ درصد بود که پس از مداخله به ٤٨/١٠ درصد بهبود یافت (٠​​​​​​​/٠​​​​​​​٠​​​​​​​١>P).  نتیجه گیری: اجرای برنامه HCS منطبق با اصول هماهنگ GHS می تواند سطح آگاهی و عملکرد ایمنی مواد شیمیایی را در آزمایشگاه های تحقیقاتی و آموزشی ارتقاء دهد.},
keywords_fa = {ایمنی مواد شیمیایی, تبادل اطلاعات خطر, آگاهی, عملکرد, آزمایشگاه},

doi = {10.61186/jehe.12.1.75},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1055-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1055-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Ansari, Mohse},  
title = {Civil liability of the Ministry of Health for water hygiene: a review study of laws and regulations}, 
abstract ={Background: In case of non-supply or monitoring of water hygiene and resulting a direct damage to consumers, the need for compensation will be considered based on the theory of civil liability. Therefore, the purpose of this research is to survey the civil liability of the Ministry of Health for water hygiene. Materials and Methods: This research is a qualitative study based on the framework of the theory of civil liability, which by using the library research tool by collecting the laws and regulations of the country and using the thematic analysis method and matching the laws with the framework of the conceptual model, civil liability of the Ministry of Health in the field of water hygiene was identified. Results: Based on the findings, in Iran since 1949 and with the approval of the Urban Health Law, the Ministry of Health has been obliged to monitor and control the quality of non-piped water in cities. After the enactment of this law, 10 other laws and regulations until 2014, a total of 13 tasks for this ministry were identified in the issue of water hygiene. Conclusion: The findings suggest that existing laws and regulations adequately address the Ministry of Health's civil liability for water hygiene issues. Therefore, if consumers unknowingly suffer health damage directly from water pollution due to the Ministry's unintentional neglect, equipment defects, or mismanagement, the Ministry holds civil liability and must compensate for any losses incurred.},  
Keywords = {Ministry of health, Water Quality, Health, Civil liability, Compensation},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {86-102}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مسئولیت مدنی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در قبال بهداشت آب: یک مطالعه مرور قوانین و مقررات},
abstract_fa ={زمینه و هدف: در صورت عدم تامین یا نظارت بر آب بهداشتی و در نتیجه بروز مستقیم زیان به مصرف کنندگان، لزوم جبران خسارت برپایه نظریه مسئولیت مدنی متصور خواهد بود. لذا، هدف از این پژوهش بررسی مسئولیت مدنی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در قبال بهداشت آب است. مواد و روش ها: این پژوهش یک مطالعه کیفی برپایه چهارچوب نظریه مسئولیت مدنی بود، که با استفاده از ابزار پژوهش کتابخانه ای با جمع آوری قوانین و مقررات کشور و استفاده از روش تحلیل مضمون و انطابق قوانین با چهارچوب مدل مفهومی، موارد مسئولیت مدنی وزارت بهداشت در حوزه آب شناسایی شد. یافته ها: براساس یافته ها، در ایران از سال ١٣٢٩ و با تصویب قانون بهداشت شهری، وزارت بهداری به نظارت و کنترل کیفیت آب مصرفی غیرلوله کشی شهرها مکلف شده است. بعد از وضع این قانون، ١٠ قانون و مقرره ی دیگر تا سال ١٣٩٤، مجموعا ١٣ مورد تکلیف برای این وزارت در موضوع بهداشت آب شناسایی شد. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که قوانین و مقررات موجود به اندازه کافی مسئولیت مدنی وزارت بهداشت را در قبال مسائل بهداشت آب بررسی می کند. بنابراین چنانچه به سلامتی مصرف کنندگان نامطلع به دلیل بی توجهی غیرعمدی این وزارت، نقص تجهیزات و یا سوء مدیریت در اثر آلودگی آب آسیب مستقیم وارد آید، وزارت بهداشت مسئولیت مدنی دارد و باید خسارات وارده را جبران کند.},
keywords_fa = {وزارت بهداشت, کیفیت آب, سلامت, مسئولیت مدنی, جبران خسارت},

doi = {10.61186/jehe.12.1.86},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1065-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1065-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Soleimanipour, Forouzan and Pourkhabbaz, Hamid Rez},  
title = {Health risk assessment of heavy metals in urban street dust (Case study: Borazjan city)}, 
abstract ={Background: Since air pollution has always been one of the significant human problems and the effects of dust on human communities are evident, this study aimed to determine the concentration of heavy metals in dust in the urban area of Borazjan and to evaluate the health risk for the residents of this city. Materials and Methods: This research was conducted in the summer of 2021, with the collection of dust from the main streets of Borazjan city randomly. The samples were dried and sieved after collection from the street surface and were prepared using a digestion method with four acids (HCl: HNO3: HF: HClO4, 3:1:3:1). They were then analyzed by Inductively Coupled Plasma Mass Spectrometry (ICP-MS). After determining the concentrations of heavy metals, the health risk assessment was carried out for children and adults through three exposure pathways: ingestion, inhalation, and dermal contact. Results: In this study, the average concentrations of metals were determined as follows: Cu (58.4), Zn (178.06), Fe (14694.86), Ni (30.03), Cr (55.73), Cd (0.23), Pb (60.53), and As (3.88) mg/kg. Additionally, the results of the health risk assessment showed that the health risk for non-carcinogenic effects (HI) in children ranged from 10-1 to 10-3, and in adults, it ranged from 10-2 to 10-4 (HI > 1). The carcinogenicity (CR) of these metals was in the range of 10-5 to 10-11. Conclusion: Overall, the levels of non-carcinogenic health risk as well as the assessment of carcinogenic risk for both children and adults are within the safe range. Moreover, the carcinogenicity of chromium and nickel is within the controlled pollution range (10-4 to 10-6) and does not pose a significant risk to the health of residents regarding cancer diseases.},  
Keywords = {Street dust, Heavy metals, Carcinogenic risk assessment, Borazjan city},
volume = {12},
Number = {1}, 
pages = {103-116}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی ریسک سلامت ناشی از فلزات سنگین در گرد و غبار خیابانی شهری (مطالعه موردی: شهر برازجان)},
abstract_fa ={زمینه و هدف: از آنجایی که آلودگی هوا همواره یکی از مشکلات مهم بشری بوده و اثرات حاصل از گردو‌غبار آن بر روی جوامع انسانی مشهود می‌باشد، لذا تحقیق حاضر با هدف تعیین غلظت فلزات سنگین گردوغبار در منطقه شهری برازجان و با ارزیابی ریسک سلامت ساکنین این شهر انجام شد. مواد و روش ها: این پژوهش در فصل تابستان سال ١٤٠٠، با جمع‌آوری گرد­وغبار از سطح خیابان‌های اصلی شهر برازجان به صورت تصادفی انجام شد. نمونه‌ها پس از جمع‌آوری از سطح خیابان، خشک و الک شدند و پس از آماده ­سازی به روش انحلال توسط چهار اسید ­­(HCl:HNO3:HF:HClO4, 3:1:3:1) هضم اسیدی، توسط دستگاه طیف‌ سنجی جفت­شده القایی(ICP-MS)  آنالیز گردیدند. بعد از تعیین غلظت فلزات سنگین، ارزیابی ریسک سلامت آن­ها در گروه­های کودکان و بزرگسالان از سه مسیر بلع، استنشاق و تماس پوستی صورت پذیرفت. یافته ها: در این تحقیق، میانگین غلظت فلزات مس (٥٨/٤)، روی (١٧٨/٠٦)، آهن (١٤٦٩٤/٨٦)، نیکل (٣٠/٠٣)، کروم (٥٥/٧٣)، کادمیوم (٠/٢٣)، سرب (٦٠/٥٣) و آرسنیک (٣/٨٨) میلی­ گرم بر کیلوگرم تعیین شد. در ضمن، نتایج ارزیابی ریسک سلامت نشان می­دهد که میزان ریسک سلامت غیرسرطانی (HI) فلزات در گروه کودکان بین ١-١٠ تا ٣-١٠ و در بزرگسالان بین ٢-١٠ تا ٤-١٠ می باشد )1>(HI، و مقدار سرطان­زایی (CR) این فلزات در محدوده ٥-١٠ تا ١١-١٠ قرار دارد. نتیجه گیری: به­ طور کلی، میزان ریسک سلامت غیرسرطانی و همچنین ارزیابی ریسک سرطانی در دو گروه کودکان و بزرگسالان در محدوده بی­خطر قرار دارد، همچنین مقدار سرطان­زایی فلزات کروم و نیکل در محدوده با آلودگی تحت کنترل (٤-١٠ تا ٦-١٠) می‌باشد و خطر قابل توجهی از نظر بیماری­های سرطانی، سلامت ساکنین را تهدید نمی‌کند.},
keywords_fa = {گردوغبار خیابانی, فلزات سنگین, ارزیابی ریسک سرطانی, شهر برازجان},

doi = {10.61186/jehe.12.1.103},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1070-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1070-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2024}  
}

@article{ 
author = {Koshafar, Azita and Velayatzadeh, Mohamm},  
title = {Study of physical and chemical parameters of Arvand River based on fuzzy logic and NSFWQI index}, 
abstract ={Background: The quality of river water is deteriorating due to natural and human impacts. Arvandroud is a common river on the border of Iran and Iraq that irrigates many urban and rural areas and agricultural fields in Abadan and Khorramshahr regions. This research was conducted in 2022 with the aim of determining the quality characteristics of Arundroud water using NSFWQI index and fuzzy association model. Materials and Methods: Sampling and measurement of physical, chemical and microbial parameters were done using the standard method and 60 water samples were prepared from 10 stations with 3 replications in spring and summer. The water quality of Arvand River was investigated based on NSFWQI index and fuzzy correlation model. Results: Fuzzy correlation analysis between the measured values of the parameters in the studied stations showed that the correlation was significant with the increase of the Pearson statistic values (P<0.05). Based on the results of the classical correlation method, only the pH variable showed a significant correlation between the stations under study (P<0.05). Input functions included Pearson correlation and Sig. statistic (2 tails) and the output variable was the fuzzy correlation coefficient. For Sig. (2-tailed), 5 classes as very weak, weak, medium, strong and very strong, for Pearson's statistic 5 classes as very weak, weak, medium, strong and very strong and for phase correlation coefficient 4. The classes were determined as very weak, weak, medium and strong. Conclusion: According to the final NSFWQI index, the quality of water in all studied stations in Arundrud is at a bad level. By inserting the calculated correlation values in each variable, the results showed that the effect of pollutants on temperature was very weak, pH and total coliform were weak, and nitrate and TSS were moderate and strong for BOD, DO, phosphate and turbidity.},  
Keywords = {River health assessment, Water quality index, Fuzzy correlation model, Arvand River},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {117-136}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی رودخانه اروند بر اساس منطق فازی و شاخص NSFWQI},
abstract_fa ={زمینه و هدف: کیفیت آب رودخانه ها به دلیل اثرات طبیعی و انسانی روبه وخامت است. اروندرود، رودخانه مشترک در مرز ایران و عراق می باشد که بسیاری از مناطق شهری و روستایی و مزارع کشاورزی مطنقه آبادان و خرمشهر را آبدهی می کند. این تحقیق در سال ۱۴۰۱ با هدف تعیین خصوصیات کیفی آب رودخانه اروند با استفاده از شاخص NSFWQI و مدل Fuzzy Association صورت گرفت. مواد و روش­ ها: نمونه برداری و اندازه گیری پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و میکروبی با استفاده از روش استاندارد (Standard Method) انجام شد و در فصل بهار و تابستان از ۱۰ ایستگاه با ۳ تکرار تعداد ۶۰ نمونه آب تهیه گردید. بررسی کیفیت آب رودخانه اروند بر اساس شاخص NSFWQI  و مدل همبستگی فازی انجام شد. یافته­ ها: تحلیل های همبستگی فازی بین مقادیر سنجش شده پارامترها در ایستگاه های مورد مطالعه نشان داد با افزایش مقادیر آماره پیرسون، همبستگی معنی دار بود (P<۰/۰۵). بر اساس نتایج حاصل از روش کلاسیک همبستگی، فقط متغیر pH همبستگی معنی داری را بین ایستگاه های مورد مطالعه نشان داد (P<۰/۰۵). توابع ورودی شامل آماره های Pearson Correlation و Sig. (2-tailed) و متغیر خروجی ضریب همبستگی فازی می باشد. برای آماره Sig. (2-tailed)، پنج طبقه بسیار ضعیف، ضعیف، متوسط، قوی و بسیار قوی، برای آماره پیرسون ۵ طبقه بسیار ضعیف، ضعیف، متوسط، قوی و بسیار قوی و برای ضریب همبستگی فازی ۴ طبقه بسیار ضعیف، ضعیف، متوسط و قوی تعیین شد. نتیجه ­گیری: بر اساس شاخص شاخص نهایی NSFWQI وضعیت کیفی آب در تمامی ایستگاه­های مورد مطالعه در رودخانه اروند در سطح بد قرار دارند. با جای­گذاری مقادیر همبستگی محاسبه شده در هر متغیر، نتایج نشان داد که تاثیر آلودگی ها بر دما بسیار ضعیف،pH  و مجموع کلیفرم ضعیف، نیترات و TSS متوسط و برای BOD، DO، فسفات و کدورت قوی بوده است},
keywords_fa = {ارزیابی سلامت رودخانه, شاخص کیفیت آب, مدل همبستگی فازی, رودخانه اروند},

doi = {10.61186/jehe.12.2.117},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1078-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1078-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Shirvani, Fatemeh and Morad-Alizadeh, Saeedeh and Rezaei, Mahdi},  
title = {Investigation of Advanced Oxidation Processes Based on Ultraviolet Radiation for the Removal of Phthalate Compounds from Aquatic Environments}, 
abstract ={Background: Phthalates are among the most significant industrial pollutants that endanger human health. These endocrine-disrupting compounds are commonly used in the manufacture of furniture and plastic containers, which can easily enter water sources through wastewater flow. Photochemical advanced oxidation processes have attracted considerable attention among the methods for removing these pollutants from aquatic environments. Therefore, the aim of this study was to investigate and compare advanced oxidation processes based on ultraviolet radiation for the removal of phthalate compounds from aquatic environments. Materials and Methods: For the current study, after searching the keywords in the databases “ScienceDirect, PubMed, Wiley, Springer, SID, Magiran” from January 2013 to December 2024, a total of 693 articles were found, which after screening and full review of the articles, finally 54 articles were registered and used in the study. The criterion for the entry of articles was their relevance of the content to the subject matter. Results: Ultraviolet radiation alone can partially degrade phthalate compounds. However, this radiation is ineffective against many of these compounds; thus, effective removal of phthalate compounds with this method requires combining ultraviolet radiation with oxidants. Various advanced oxidation processes based on ultraviolet radiation exist, mainly including UV/H2O2, UV/H2O2/Fe+2, UV/H2O2/Fe+3, UV/Cl-, UV/persulfate, UV/H2O2/Fe+2-oxalate, UV/TiO2, UV/Cl-/TiO2, and UV/O3. Generally, the UV/Cl- cyanurate process is recognized as the most cost-effective advanced oxidation process based on ultraviolet radiation. Conclusion: After examining the characteristics and performance of these processes for removing phthalate compounds from aquatic environments, the UV/Cl--cyanurates process was ultimately recommended due to its lower energy consumption, cost-effectiveness, and particularly its ability for nearly 100% removal efficiency},  
Keywords = {Advanced Oxidation Process, Phthalate, Ultraviolet Radiation},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {137-151}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی روش‌های اکسیداسیون پیشرفته بر پایه اشعه فرابنفش جهت حذف ترکیبات فتالات از محیط‌ های آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: فتالات‌ها از جمله مهم‌ترین آلاینده‌های صنعتی بوده که سلامت انسان را به خطر می‌اندازند. این ترکیبات مختل‌کننده غدد درون‌ریز، معمولاً در ساخت اثاثیه و ظروف پلاستیکی کاربرد دارند که از طریق جریان فاضلاب، به راحتی وارد منابع آب می‌شوند. از میان روش‌های حذف این نوع آلاینده از محیط‌های آبی، روش‌های اکسیداسیون پیشرفته فتوشیمیایی، توجه زیادی را به خود جلب کرده‌است؛ لذا هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی و مقایسه روش‌های اکسیداسیون پیشرفته بر پایه اشعه فرابنفش جهت حذف ترکیبات فتالات از محیط‌های آبی بود. مواد و روش ها: برای انجام مطالعه مروری حاضر، پس از جست‌وجوی کلیدواژه‌ها در پایگاه‌های داده «ScienceDirect, SID, Magiran, PubMed, Wiley, Springer»، از ژانویه سال ۲۰۱۳ تا دسامبر ۲۰۲۴ میلادی، جمعاً ۶۹۳ مقاله یافت شد که پس از انجام مراحل غربالگری و بررسی کامل مقالات، در نهایت تعداد ۵۴ مقاله ثبت و در مطالعه استفاده شد. معیار ورود مقالات به مطالعه؛ شامل بررسی نحوه ورود ترکیبات فتالات به محیط زیست، اثرات بهداشتی و نیز تشریح فرایندهای اکسیداسیون پیشرفته در کنار بررسی مزایا و معایب این فرایندها بود. یافته ها: تابش اشعه فرابنفش می‌تواند به تنهایی ترکیبات فتالات را تا حدودی از بین ببرد. با این حال، این تابش در برابر حذف بسیاری از این ترکیبات بی‌اثر است؛ بنابراین، حذف مؤثر ترکیبات فتالات با این روش، مستلزم ترکیب تابش اشعه ماوراء بنفش با اکسیدان‌ها است. روشهای مختلفی از فرایند اکسیداسیون پیشرفته بر پایه اشعه فرابنفش وجود دارد که عمدتاً شاملUV/H2O2 ,UV/H2O2/Fe+3, UV/Cl-, UV/persulfate, UV/H2O2/Fe+2  UV/Cl-cyanurates ,oxalate, UV/TiO2, UV/Cl-/TiO2, UV/O3 می‌شوند؛ اما به طور کلی، می‌توان گفت که فرایند «فرابنفش/کلر-سیانورات» به عنوان اقتصادی‌ترین فرایند اکسیداسیون پیشرفته بر پایه اشعه فرابنفش شناخته می‌شود. نتیجه گیری: پس از بررسی خصوصیات و عملکرد فرایندهای مذکور برای حذف ترکیبات فتالات از محیط‌های آبی، در نهایت فرایند «فرابنفش/کلر-سیانورات» به دلیل مصرف انرژی کمتر، مقرون‌به‌صرفه اقتصادی بودن و خصوصاً راندمان حدف تقریباً ۱۰۰ درصد پیشنهاد گردید.},
keywords_fa = {اشعه فرابنفش, فتالات, فرایند اکسیداسیون پیشرفته},

doi = {10.61186/jehe.12.2.137},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1077-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1077-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Hasanzadeh, Mehdi and HaghdoustGhahramanlou, Noorali and Hessari, Behz},  
title = {Local analysis of areas prone to artificial feeding of underground water resources in the Rozae Chai River catchment of Urmia}, 
abstract ={Background: In recent decades, the growing population, increasing human needs, and changing consumption patterns necessitate more effective planning and management of water resources. Key strategies for managing groundwater include artificial recharge and sustainable exploitation of aquifers. The aim of this study was to local analysis of areas prone to artificial feeding of underground water resources in the Rozae Chai River catchment of Urmia According to the Analytic Hierarchy Process (AHP), there were 8 layers, namely surface permeability, unsaturated zone thickness, aquifer transport capacity, groundwater quality, slope, land use, distance from the river, and distance from the village. Materials and Methods: After preparing the relevant layers, the layers were fuzzified and weighted using the AHP. A pairwise comparison matrix of various factors was created for this purpose. In the output of this model, the highest weights were respectively assigned to surface permeability, unsaturated zone thickness, and aquifer transmissivity. Finally, the potential areas were identified and evaluated using the ROC curve. Results: In the final weights, the highest values were assigned to surface permeability, unsaturated zone thickness, and aquifer transport. The final zoning map indicated that the central areas of the plain were most conducive to groundwater recharge due to the influence of these three primary factors, exhibiting high weights and gentle slopes of 0 to 2%. Conversely, the western and lowland areas had the least recharge potential due to low aquifer transportability, high slopes, and thick unsaturated zones. The area under the ROC curve of susceptible regions is 0.98, indicating high accuracy of the results. Conclusion: It can be stated that the use of multi-criterion decision-making methods for designing, evaluating, and prioritizing options for decisions, along with the application of GIS for analyzing large volumes of geographic data, combined with fuzzy logic, can assist us in implementing artificial feeding locations accurately and precisely.},  
Keywords = {local analysis, Hierarchical analysis process, Artificial feeding of underground water sources, Urmia plain},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {152-170}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {تحلیل مکانی مناطق مستعد تغذیه مصنوعی منابع آب زیرزمینی درحوضه آبریز رودخانه روضه چای ارومیه},
abstract_fa ={زمینه و هدف: در‌ دهه‌های اخیر افزایش روزافزون جمعیت وتغییر الگوهای مصرف آب جوامع منجر به برنامه‌ریزی و مدیریت مدرن منابع آب شده‌است. ازمهمترین راهکارهای مدیریتی منابع‌آب‌زیرزمینی می‌توان به‌جبران این منابع ازطریق تغذیه مصنوعی و بهره‌برداری با‌توجه به‌ظرفیت آبخوان‌ها اشاره‌نمود. هدف‌این پژوهش مدلسازی و تحلیل مکانی مناطق مستعد تغذیه مصنوعی منابع آب‌زیرزمینی درحوضه آبریز رودخانه‌روضه‌چای ارومیه به‌روش فرآیند تحلیل‌سلسله مراتبی از ۸ لایه با عناوین نفوذپذیری‌سطحی، ضخامت ناحیه غیراشباع، قابلیت انتقال‌آبخوان، کیفیت‌آب‌زیرزمینی، شیب، کاربری اراضی، فاصله‌از‌رودخانه و فاصله تا روستا‌‌بود‌ه‌‌است. مواد و روش ها: پس‌از تهیه لایه‌های مرتبط، لایه‌ها فازی شده و وزن‌دهی به‌روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی انجام‌گرفت و ماتریس دوبه‌دویی عوامل مختلف برای این منظور ایجاد گردید. در‌خروجی این مدل، بیشترین وزن‌ها به‌ترتیب به نفوذپذیری‌سطحی، ضخامت ناحیه غیراشباع، قابلیت انتقال‌آبخوان اختصاص‌داده‌شد. درنهایت مناطق مستعد شناسایی و با منحنی Roc ارزیابی‌گردید.  یافته ها: نتایج نشان داد براساس نقشه‌های پهنه‌بندی، مستعدترین نواحی به‌منظور تغذیه آب‌زیرزمینی متعلق به نواحی مرکزی دشت می‌باشد، همچنین علت تأثیر،3 عامل اولیه شامل نفوذپذیری سطحی، ضخامت ناحیه غیراشباع، قابلیت انتقال‌‌آبخوان با وزن‌های بالاو‌شیب‌کم آن نواحی (شیب ۰ تا ۲ درصد) می‌باشد، نواحی‌غربی و ورودی دشت به‌علت قابلیت انتقال آبخوان خیلی‌کم وشیب‌زیاد و همچنین بالا بودن ضخامت ناحیه غیراشباع در پهنه‌بندی نهایی کم‌ترین پتانسیل تغذیه را نشان داد. سطح زیر منحنی ROC مناطق مستعد، برابر ۰/۹۸ بوده و نشانگر‌ دقت بالای نتایج‌است .  نتیجه گیری: درنهایت می‌توان بیان کرد که استفاده از روش‌های تصمیم‌گیری چندمعیاره برای طراحی ساختار،ارزیابی و اولویت‌بندی‌گزینه‌های تصمیم و به کارگیری GIS برای ‌تجزیه ‌و تحلیل حجم بالای داده‌های‌جغرافیایی‌درکنار منطق فازی می‌تواند ما را در اجرای صحیح و دقیق مکان‌یابی محل‌های تغذیه مصنوعی‌کمک‌کند.},
keywords_fa = {تحلیل مکانی, فرآیند تحلیل سلسله مراتبی, تغذیه مصنوعی منابع آب زیرزمینی, دشت ارومیه},

doi = {10.61186/jehe.12.2.152},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1061-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1061-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Alavi, Ensieh Alsadat and Saffari, Mahboub and Modiri, Sina and Yari, Hossei},  
title = {Modeling and optimization of nickel (II) ion removal from aqueous solutions using sodium carboxymethyl cellulose hydrogel crosslinked with ferric chloride}, 
abstract ={Background: Recent years have witnessed a growing interest in utilizing biocompatible and renewable polymers as efficient adsorbents for removing heavy metals from aqueous solutionsz. This study investigates the efficacy of carboxymethyl cellulose (CMC) hydrogel crosslinked with ferric chloride as a low-cost and effective adsorbent for nickel (Ni) removal from aqueous solutions. Materials and Methods: In this research, CMC hydrogel was synthesized through a chemical crosslinking process with ferric chloride. The structural properties of the hydrogel were evaluated using Fourier Transform Infrared Spectroscopy (FTIR) and Scanning Electron Microscopy (SEM). Optimal conditions for Ni removal were determined using Response Surface Methodology (Box-Behnken design) by examining the influence of key variables, including initial Ni concentration, pH, adsorbent dosage, and contact time. Results: FTIR and SEM analyses revealed that the carboxyl and hydroxyl functional groups present in the hydrogel structure, along with its unique morphology, facilitate Ni adsorption from aqueous solutions through potential mechanisms such as chelation, electrostatic interactions, and the formation of coordination bonds. The highest Ni removal efficiency (87.88%) was achieved under conditions with an initial concentration of 80 ppm, pH of 7.5, adsorbent dosage of 1.5 g/L, and contact time of 30 minutes. The study of variable effects demonstrated that increasing pH enhances Ni removal, while adsorbent dosage and contact time exhibit a lesser impact on removal efficiency. Additionally, results indicated that the reduced second-order statistical model (Box-Behnken) effectively describes the experimental data, and the predicted values align well with observed values. Conclusion: The findings of this study highlight the high efficiency of CMC hydrogel as an effective polymeric adsorbent for removing Ni ions from moderately polluted aqueous solutions. Furthermore, the results clearly indicate that Ni removal by this adsorbent is significantly influenced by the initial Ni concentration and solution pH. However, the effects of contact time and adsorbent dosage were not significant in the subsequent stages of the process. For future studies, it is recommended to modify the CMC structure through advanced crosslinking methods and combine it with minerals to increase specific surface area, surface charge, and ultimately enhance performance and adsorption capacity.},  
Keywords = {Heavy metals, Adsorption, Response Surface Methodology, Biocompatible Polymers, Optimization},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {171-190}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مدل‌سازی و بهینه‌سازی حذف یون نیکل (Ⅱ) از محلول‌های آبی توسط هیدروژل سدیم کربوکسی‌متیل‌سلولز اتصال عرضی شده با کلرید فریک},
abstract_fa ={زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، استفاده از پلیمرهای زیست‌سازگار و تجدیدپذیر به‌عنوان جاذب‌های کارآمد برای حذف فلزات سنگین از منابع آبی، توجه زیادی را به خود جلب کرده است. در این پژوهش، کارایی هیدروژل سدیم کربوکسی‌متیل سلولز (CMC) اتصال عرضی‌شده با کلرید فریک به‌عنوان یک جاذب ارزان‌قیمت و مؤثر برای حذف نیکل از محلول‌های آبی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: در این پژوهش، هیدروژل CMC از طریق فرآیند اتصال عرضی شیمیایی با کلرید فریک سنتز شد. ویژگی‌های ساختاری این هیدروژل با استفاده از طیف‌سنجی مادون قرمز (FTIR) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد ارزیابی قرار گرفت. شرایط بهینه برای حذف نیکل با بهره‌گیری از روش سطح پاسخ (مدل باکس-بنکن) و بررسی تأثیر متغیرهای کلیدی شامل غلظت اولیه نیکل، pH، دوز جاذب و زمان تماس تعیین شد. یافته ها: تحلیل‌های FTIR و SEM نشان دادند که گروه‌های عامل کربوکسیل و هیدروکسیل موجود در ساختار هیدروژل و مورفولوژی خاص آن، جذب نیکل از محلول‌های آبی را از طریق مکانیسم‌های احتمالی مانند کلاتاسیون، برهم‌کنش‌های الکترواستاتیکی و تشکیل پیوندهای کوئوردیناسیونی تسهیل می‌کنند. بالاترین میزان حذف نیکل (%۸۸/۸۷) در شرایطی با غلظت اولیه۸۰ppm و pH ۷/۵، مقدار جاذب ۱/۵ گرم در لیتر و زمان تماس ۳۰ دقیقه حاصل شد. بررسی اثر متغیرها نشان داد که افزایش pH باعث بهبود حذف نیکل می‌شود، درحالی‌که دوز جاذب و زمان تماس تأثیر کمتری بر میزان حذف داشتند. همچنین، نتایج نشان داد که مدل آماری درجه دوم کاهش‌یافته (باکس-بنکن) به‌طور مؤثر داده‌های آزمایشگاهی را توصیف کرده و مقادیر پیش‌بینی شده آن با مقادیر مشاهده‌شده تطابق خوبی دارد. نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان‌ از کارایی بالای هیدروژل CMC به‌عنوان یک جاذب پلیمری مؤثر در حذف یون نیکل از محلول‌های آبی با آلودگی متوسط، داشت. همچنین، نتایج به‌طور واضح بیان می‌کنند که حذف نیکل توسط این جاذب به‌شدت تحت تأثیر عوامل غلظت اولیه نیکل و pH محلول قرار دارد. در عین حال، اثرات زمان و دوز جاذب در مراحل بعدی فرایند از اهمیت زیادی برخوردار نبودند. برای مطالعات آینده، پیشنهاد می‌شود که ساختار CMC از طریق روش‌های پیشرفته اتصال عرضی اصلاح شده و ترکیب آن با مواد معدنی به‌منظور افزایش سطح ویژه، بار سطحی و در نهایت بهبود عملکرد و افزایش ظرفیت جذب مورد بررسی قرار گیرد.},
keywords_fa = {عناصر سنگین, جذب سطحی, روش سطح پاسخ, پلیمرهای زیست سازگار, بهینه سازی},

doi = {10.61186/jehe.12.2.171},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1083-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1083-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {HosseiniSanjari, Ramin and Mafigholami, Roy},  
title = {Comparison of the conventional chemical coagulation process and electrocoagulation and flotation efficiency in cosmetics industry wastewater treatment}, 
abstract ={Background: Cosmetic and personal care industry wastewater contains chemicals and non-biodegradable organic compounds that must be treated before discharge into the environment. This study aimed to compare the efficiency of conventional chemical coagulation and electrocoagulation-flotation processes in treating wastewater from the cosmetic industry. Materials and Methods: In this experimental study, both processes were designed using a central composite design (CCD) approach. For the chemical coagulation process, the variables optimized included pH (5-9), rapid mixing time (30-60 sec), slow mixing time (10-20 min), settling time (30-60 min), and the dose of the coagulant (0.5-1 g/L). For the electrocoagulation process, the optimized variables were pH (5-9), direct current intensity (2-4 A), reaction time (40-80 min), the number of electrodes (4-8 n), and the distance between electrodes (2-4 cm). Results: In both processes, the designed model followed a quadratic model with a high correlation coefficient. The efficiency of the electrocoagulation process in reducing COD levels in cosmetic industry wastewater was significantly higher than the conventional chemical coagulation process. Under optimal conditions, the COD concentration decreased from 570 mg/L to 57 mg/L in the electrocoagulation process. In contrast, the conventional chemical coagulation process achieved 65% efficiency under optimal conditions, reducing COD levels to 199.8 mg/L. Conclusion: The results indicated that after treatment using the aforementioned processes, the effluent can be safely discharged into the environment},  
Keywords = {Chemical coagulation, Electrochemical coagulation, Optimization, Central Composite Design, Cosmetic-sanitary, wastewater},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {191-210}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه کارایی فرایند انعقاد شیمیایی متداول و انعقاد الکتروشیمیایی و شناورسازی در تصفیه فاضلاب صنعت آرایشی- بهداشتی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: فاضلاب آرایشی-بهداشتی،  حاوی مواد شیمیایی و مواد آلی غیر قابل تجزیه زیستی است که باید قبل از تخلیه به محیط زیست، تصفیه شوند. هدف از این مطالعه، مقایسه کارایی فرایند انعقاد شیمیایی متداول و انعقاد الکتروشیمیایی و شناورسازی در تصفیه فاضلاب صنعت آرایشی- بهداشتی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، هر دو فرایند توسط طراحی ترکیبی مرکزی طراحی آزمایش شدند. در فرایند انعقاد شیمیایی متغیرهای pH (۵-۹)، زمان های اختلاط تند (۳۰-۶۰ ثانیه)، کند (۱۰-۲۰ دقیقه) و ته نشینی (۳۰-۶۰ دقیقه) و دوز منعقد کننده پلی آلومنیوم کلراید (۰/۵ -۱ گرم در لیتر) و در فرایند انعقاد الکتروشیمیایی، متغیرهای pH (۵-۹)، شدت جریان الکتریکی مستقیم (۲-۴ آمپر)، زمان واکنش (۴۰-۸۰دقیقه)، تعداد (۴-۸ عدد) و فاصله بین الکترودها (۲-۴ سانتیمتر) بهینه سازی شدند. یافته ها: بر اساس، در هر دو فرایند، مدل طراحی شده از مدل درجه دوم (Quadratic) با ضریب همبستگی بالا تبعیت می کند. کارایی فرایند انعقاد الکتروشیمیایی در کاهش مقدار COD فاضلاب صنعت آرایشی-بهداشتی نسبت به فرایند انعقاد شیمیایی متداول بسیار مناسب تر است، به گونه ای که در شرایط بهینه فرایند، غلظت COD از ۵۷۰ میلی گرم در لیتر به ۵۷ میلی گرم در لیتر کاهش پیدا کرد. در مقابل فرایند انعقاد شیمیایی متداول دارای کارایی ۶۵ درصدی در شرایط بهینه بود که میزان COD به ۱۹۹/۸ میلی گرم در لیتر کاهش پیدا می کند. نتیجه گیری: نتایج مشخص نمود که پس از انجام تصفیه توسط فرایندهای فوق، پساب را می توان به محیط زیست تخلیه نمود.},
keywords_fa = {انعقاد شیمیایی, انعقاد الکتروشیمیایی, بهینه سازی, طراحی ترکیبی مرکزی, فاضلاب, آرایشی-بهداشتی},

doi = {10.61186/jehe.12.2.191},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1081-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1081-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Nematpourkajel, Darioush and Tavakoli, Babak and Torkaman, Javad and Aalipour, Mehdi},  
title = {Determining the Status of Medical Waste Production in Healthcare Centers of Siahkal City}, 
abstract ={Background: Medical and healthcare wastes are major environmental concerns due to their hazardous and polluting nature. Considering the environmental hazards posed by medical waste as a regional and global issue, it is essential to conduct studies on the status of medical waste generation and management in Siahkal city, located in the eastern part of Gilan province. This city serves as a representative example of northern cities in the country. Materials and Methods: This study investigated the waste produced by all medical and healthcare centers in Siahkal on an annual basis. Three days of each month were selected to weigh the waste produced, using a 10-gram scale. Excel and SPSS software were used to categorize and analyze the data. Results: The average total amount of waste produced in healthcare centers in the city was estimated to be 8,262.98 kg annually, consisting of 5,588.43 kg of infectious waste, 2,111.74 kg of general waste, 317.09 kg of needles, and 245.72 kg of chemical waste. The results showed that the total amount of waste produced (from clinics, private sectors, and hospitals) is higher in the spring and summer seasons compared to the autumn and winter. Additionally, the amount of medical waste produced by different treatment departments varied significantly. Conclusion: The findings of this study indicate that hospital waste management in Siahkal city is generally inadequate. Private offices and clinics in the city are in worse condition than healthcare centers and hospitals in terms of waste production, separation, decontamination, and disposal.},  
Keywords = {Medical waste, Hospital, Healthcare centers, Waste management, Amount of waste generated},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {211-226}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {تعیین وضعیت تولید پسماندهای پزشکی مراکز بهداشتی- درمانی شهر سیاهکل},
abstract_fa ={زمینه و هدف: پسماندهای پزشکی به عنوان یکی از پسماندهای خطرناک و آلاینده اصلی محیط‌زیست به‌شدت موردتوجه می‌باشند. با توجه به خطرات ناشی از پسماندهای پزشکی به عنوان یک مشکل زیست‌محیطی منطقه‌ای و جهانی، انجام مطالعات در مورد وضعیت تولید و مدیریت پسماندهای پزشکی در شهر سیاهکل واقع در شرق استان گیلان، به عنوان نمونه‌ای از شهرهای شمالی کشور، ضروری به نظر می‌رسد. مواد و روش ها: در این مطالعه تمام مراکز بهداشتی و درمانی سطح شهر سیاهکل موردبررسی قرار گرفت و نمونه‌برداری و اندازه‌گیری مقدار پسماند در طی یک سال انجام شد. برای توزین پسماندهای پزشکی تولیدشده در بیمارستان و مراکز جامع سلامت؛ سه روز متوالی در هرماه انتخاب گردید و پسماندهای بخش‌های مختلف با ترازویی با دقت وزنی ۱۰ گرم اندازه‌گیری شد. به منظور دسته‌بندی داده‌ها و تحلیل آن‌ها از نرم‌افزارهای Excel و Spss استفاده شد. یافته ها: در این مطالعه کل پسماند تولیدشده در بازه زمانی یک‌ساله از مراکز بهداشتی- درمانی شهر ۸۲۶۲/۹۸ کیلوگرم برآورد گردید که از این میزان ۵۵۸۸/۴۳ کیلوگرم پسماند تولیدشده عفونی، ۲۱۱۱/۷۴ کیلوگرم پسماند عادی، ۳۱۷/۰۹ کیلوگرم پسماند سوزنی و ۲۴۵/۷۲ کیلوگرم پسماند شیمیایی بود. نتایج به‌دست‌آمده از این تحقیق نشان داد در مجموع میزان پسماند تولیدشده (توسط مطب‌ها و بخش‌های خصوصی، بیمارستان) در فصل‌های بهار و تابستان بیش از فصول پاییز و زمستان است. همچنین میزان پسماندهای پزشکی تولیدشده توسط بخش‌های مختلف درمانی، اختلاف معنی‌داری با یکدیگر دارند. نتیجه گیری: یافته‌های تحقیق همچنین در شهر موردمطالعه حاکی از آن است که مدیریت پسماندهای بیمارستانی به‌طورکلی در شهر سیاهکل در وضع مناسبی قرار ندارد و مطب‌ها و بخش‌های خصوصی سطح شهر در مقایسه با مراکز جامع سلامت و بیمارستان از لحاظ تولید، تفکیک، بی‌خطر سازی و دفع پسماندهای پزشکی در وضعیت نامطلوب‌تری قرار دارند.},
keywords_fa = {سماندهای پزشکی, بیمارستان, مراکز بهداشتی و درمانی, مدیریت پسماند, مقدار پسماند تولیدشده},

doi = {10.61186/jehe.12.2.211},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1073-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1073-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Baharvandi, Narjes and Darvishmotevalli, Mohammad and Mohammadi, Zahra and Faraji, Hossein and Eskandari, Akbar},  
title = {An Overview of Simulation and Optimization Models for Urban Solid Waste Management Systems}, 
abstract ={Background: Considering the increasing production of waste and the challenges associated with traditional waste management, this research examines the integrated application of artificial intelligence and the Internet of Things in improving the waste management process. The main objective of this study is to provide innovative and efficient solutions for the collection, sorting, and recycling of waste using advanced technologies. Materials and Methods: This study was a descriptive review conducted in 2024, aimed at reporting the search process, documentation, and screening using the PRISMA checklist for systematic reviews. The methodology involved searching for articles from 2000 to 2024 with the English keywords waste management, Internet of Things in waste management, artificial intelligence in waste management, new methods of waste management, and their corresponding Persian equivalents on reputable sites such as PubMed, Scopus, Web of Science, Science Direct, Google Scholar, Magiran, and SID. Results: After searching with relevant keywords, a total of 1021 studies were found, and based on the inclusion and exclusion criteria, 41 articles were utilized. According to the results, the combination of the Internet of Things and artificial intelligence in waste management leads to the optimization of waste collection, prediction of waste volume, and reduction of costs. Machine learning algorithms are also widely used in municipal solid waste management, from waste generation to collection and transportation. Smart sensors and devices are capable of providing real-time data, which can lead to better decision-making and ultimately enhance MSWM, environmental sustainability, and the protection of natural resources. Conclusion: Waste management in contemporary societies faces challenges such as increased waste production and a lack of infrastructure. The utilization of modern technologies such as the Internet of Things and artificial intelligence can significantly aid in improving the waste management process by analyzing data, predicting waste volume, and optimizing collection routes. This approach not only reduces costs but also contributes to environmental protection and enhances urban quality of life.},  
Keywords = {Smart waste management, artificial intelligence, Internet of Things, ML algorithms},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {227-242}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مروری بر مدل های شبیه سازی و بهینه سازی  سیستم مدیریت پسماند جامد شهری},
abstract_fa ={زمینه و هدف: با توجه به افزایش روزافزون تولید پسماند و چالش‌های موجود در مدیریت سنتی پسماند، این پژوهش به بررسی کاربرد تلفیقی هوش مصنوعی و اینترنت اشیا در بهبود فرآیند مدیریت پسماند می‌پردازد. هدف اصلی این تحقیق، ارائه راهکارهای نوین و کارآمد برای جمع‌آوری، تفکیک و بازیافت پسماندها با استفاده از فناوری‌های پیشرفته است. مواد و روش ها: این مطالعه، یک مطالعه مروری - توصیفی در سال 2024 بود که به ‌منظور گزارش فرایند جست‎وجو، مستندسازی و غربالگری از چک‌ لیست پریزما برای بررسی‌های سیستماتیک استفاده شد. روش کار با جست‌وجو مقالات از سال 2000 تا 2024 با کلید‌ واژه‌های  انگلیسی waste management، Internet of things in waste management،Artificial intelligence in waste management ، New methods of waste management و معادل فارسی مربوطه درسایت‌های معتبر PubMed، Scopus،Web of Science ،Science Direct،Google Scholar ،Magiran  و  SID بود یافته ها: بعد از جست‌وجو با کلید واژه‌های مرتبط تعداد 967 مطالعه یافت شد و براساس معیارهای ورود و خروج 41 مقاله مورد استفاده قرار گرفت. براساس نتایج ترکیب اینترنت اشیا و هوش مصنوعی در مدیریت پسماند، به بهینه‌سازی جمع‌آوری پسماند، پیش‌بینی حجم پسماند و کاهش هزینه‌ها منجر می‌شود. الگوریتم‌های ML  نیز به طور گسترده در MSWM از تولید پسماند تا جمع آوری و حمل و نقل مورد استفاده قرار می گیرند سنسورها و دستگاه‌های هوشمند قادر به ارائه داده‌های آنی هستند که می‌تواند به تصمیم‌گیری بهتر منجر شده و در نهایت این فناوری‌ها موجب ارتقای MSWM  و پایداری محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی شوند. نتیجه گیری: مدیریت پسماند در جوامع امروزی با چالش‌هایی همچون افزایش تولید پسماند و کمبود زیرساخت مواجه است. بهره‌گیری از فناوری‌های نوین نظیر اینترنت اشیا و هوش مصنوعی می‌تواند با تحلیل داده‌ها، پیش‌بینی حجم پسماند و بهینه‌سازی مسیر جمع‌آوری، به بهبود فرآیند مدیریت پسماند کمک شایانی کند. این رویکرد، ضمن کاهش هزینه‌ها، به حفاظت از محیط‌زیست و افزایش کیفیت زندگی شهری نیز کمک خواهد کرد.},
keywords_fa = {مدیریت  هوشمند پسماند , هوش مصنوعی, اینترنت اشیا, الگوریتم های ML},

doi = {10.61186/jehe.12.2.227},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1076-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1076-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}

@article{ 
author = {Hassanzadeh-Rangi, Narmin and Farsijani, Niyayesh and Davtalab, Mohammad Ami},  
title = {Fire risk assessment and provision of control measures in a selected hospital in Alborz province}, 
abstract ={Background: Fire and explosion are the first and second main hazards in industries and services, respectively. Using fire engineering in design is only possible based on risk assessment methods. The computational of  fire risk engineering evalution  (FRAME) is a comprehensive, transparent and practical method for evaluating fire risk in buildings. This study aims to assess fire risk using the FRAME method in a selected hospital in Alborz province. Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted in a hospital complex in Alborz province. Using this method, three different fire risk modes for buildings and their contents, occupants and activities inside the buildings were calculateted for 32 hospital departments. The required data were collected through firld investigation and monitoring of hospital condition, measurement of parameters, moitoring  questionnaire, checklists and according to the information mentioned in the FRAME executive instructions; Then it was analyzed in FRAME software. Results: The risk value for buildings and their contents, occupant and activities befor applying control measures was estimated as 0.21, 0.75 and 0.13 respectively. Also amount of risk for buildings and their contents, occupants and activities after control measures was calculated as 0.05, 0.22 and 0.05.  Conclusion: The findings of the study show that the highest risk of fire is related to occupants, and it is necessary for the authorities to take the necessary measures in this case. Installation of automatic fire alarm and fire extingushing systems and training can have a significant effect in reducing the risk of fire.},  
Keywords = {Fire Risk assessment, Safety Management, Fire Prevention, Hospital},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {243-258}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی ریسک حریق و ارائه اقدامات کنترلی دریک بیمارستان منتخب در استان البرز},
abstract_fa ={زمینه و هدف: آتش سوزی و انفجار به ترتیب اولین و دومین خطرات اصلی در صنایع و خدمات محسوب می‌شود. استفاده از مهندسی حریق در طراحی، تنها براساس روش‌های ارزیابی ریسک امکان پذیر می‌باشد. روش محاسباتی ارزیابی مهندسی ریسک حریق (FRAME) روشی جامع، شفاف و عملی برای برای ارزیابی ریسک حریق در ساختمان‌هاست. هدف از انجام این مطالعه ارزیابی ریسک حریق به روش FRAME در یک بیمارستان منتخب در استان البرز بود. مواد و روش ها: این مطالعه بصورت مقطعی در یک مجتمع بیمارستانی در استان البرز انجام گرفت. با استفاده از این روش سه حالت مختلف ریسک حریق برای ساختمان‌ها و محتویات آنها، افراد و فعالیت‌های داخل ساختمان، برای ۳۲ بخش بیمارستان محاسبه شد. داده‌های موردنیاز از طریق بررسی میدانی و پایش شرایط بیمارستان، مستندات و اندازه گیری پارامترها، پرسشنامه نظارتی، چک لیست و با توجه به اطلاعات ذکر شده در دستورالعمل اجرایی FRAMEجمع آوری گردید؛ سپس در نرم افزار FRAME  مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها: مقدار ریسک برای ساختمان‌ها و محتویات آنها، افراد و فعالیت‌ها قبل از اعمال اقدامات کنترلی به ترتیب برابر ۰/۲۱، ۰/۷۵ و ۰/۱۳ برآورد شد. همچنین میزان ریسک برای ساختمان‌ها و محتویات آنها، افراد و فعالیت‌ها بعد از اقدامات کنترلی ۰/۰۵، ۰/۲۲ و ۰/۰۵ محاسبه گردید. نتیجه گیری: یافته‌های مطالعه نشان می‌دهد بیشترین ریسک حریق مربوط به افراد می‌باشد که لازم است مسئولین اقدامات لازم را در این مورد انجام دهند. نصب سیستم‌های اتوماتیک اعلام و اطفاء حریق و آموزش می تواند تاثیر قابل توجهی در کاهش ریسک حریق داشته باشد.},
keywords_fa = {ارزیابی ریسک حریق, مدیریت ایمنی, پیشگیری حریق, بیمارستان},

doi = {10.61186/jehe.12.2.243},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1080-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1080-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2025}  
}