@article{ author = {Seidi, Shahram and Azizi, Maryam}, title = {Magnetic Graphene Oxide Modified with Sulfur for Selective Removal of Mercury from Water and Wastewater Samples followed by FI-CV-AAS}, abstract ={Background: The swift pace of industrial development and the widespread introduction of mercury as a toxic heavy metal made the identification and removal of this pollutant, particularly from water resources, critically important. This study focuses on the development of a magnetic nanosorbent composed of graphene oxide and sulfur-containing functional groups, designed to enhance both the adsorption selectivity and removal efficiency of mercury. Methods: S@MGO adsorbent was prepared for the removal of mercury from both water and wastewater samples. Mercury concentrations were determined using cold vapor atomic absorption spectrometry. The adsorbent w:as char:acterized using SEM, EDX, and FT-IR. An experimental design approach was employed to optimize parameters influencing mercury removal. The study investigated adsorption isotherms, adsorption capacity, stability and reusability, the effect of interfering ions, and mercury removal efficiency in various water and wastewater samples. Results: The optimal adsorption parameters for the prepared adsorbent were determined to be a solution pH of 6.8, an adsorption time of 29 minutes, and an adsorbent dosage of 53.0 mg. Adsorption isotherm data exhibited a strong correlation with the Langmuir model (R² = 0.9998). The adsorbent demonstrated a high adsorption capacity of 401 mg/g, closely approaching the maximum capacity predicted by the Langmuir model (476.19 mg/g). Furthermore, surface modification with sulfur groups enhanced the adsorbent’s selectivity for mercury ions in the presence of competing cations. The S@MGO adsorbent exhibited good stability and reusability, maintaining a removal efficiency exceding 90% after 10 adsorption-desorption cycles. Finally, the mercury removal efficiency in various water samples exceeded 99%, with RSDs% below 4.1%. Conclusion: The magnetic properties of the S@MGO adsorbent facilitate its rapid collection following the removal process. Surface modification with sulfur-containing functional groups enhances its selectivity for mercury over other metal ions in aqueous solutions. The synthesized adsorbent offers several advantages, including high adsorption capacity, high removal efficiency, and a short removal time, making it a promising material for mercury remediation.}, Keywords = {Magnetic adsorbent, Graphene oxide, Adsorption method, Mercury, Wastewater}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {1-19}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {گرافن اکساید مغناطیسی اصلاح شده با گوگرد به منظور حذف گزینش‌پذیر جیوه از نمونه‌های آب و پساب و اندازه‌گیری به روش FI-CV-AAS}, abstract_fa ={زمینه و هدف: با توجه به توسعه سریع صنعتی و ورود جیوه به عنوان یک فلز با سمیت بالا، شناسایی و حذف این آلاینده، به ویژه در منابع آبی، اهمیت زیادی دارد. این مطالعه به تهیه یک نانوجاذب مغناطیسی مبتنی بر گرافن اکساید و گروه‌های عاملی گوگرد دار می‌پردازد تا گزینش‌پذیری جذب و کارایی حذف جیوه را افزایش دهد. مواد و روش‌ها: جاذب S@MGO برای حذف جیوه در نمونه‌های آب و پساب تهیه شد. به منظور اندازه‌گیری جیوه از دستگاه طیف‌سنجی جذب اتمی بخار سرد استفاده شد. مشخصه‌یابی جاذب با استفاده از SEM، EDX، و FT-IR انجام شد. بهینه‌سازی پارامترهای موثر بر حذف جیوه با استفاده از طراحی آزمایش انجام شد. همدماهای جذب، ظرفیت جذب، پایداری و قابلیت استفاده مجدد، اثر یون‌های مزاحم و کارایی حذف جیوه در نمونه‌های آب و پساب مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: مقادیر بهینه پارامترهای جذب برای جاذب تهیه شده شامل pH محلول ۶/۸، زمان جذب ۲۹ دقیقه و مقدار جاذب mg ۵۳/۰ تعیین شد. نتایج همدماهای جذب نشان دادند که انطباق بهتری با مدل لانگمویر دارند (۰/۹۹۹۸ = R²). این جاذب ظرفیت جذب بالایی معادل mg/g ۴۰۱/۰ دارد که نزدیک به بیشینه محاسبه‌شده با مدل لانگمویر (mg/g ۴۷۶/۱۹) است. همچنین، اصلاح سطح با گروه‌های گوگرد دار باعث افزایش گزینش‌پذیری برای یون جیوه در حضور سایر کاتیون‌ها شده است. جاذب از پایداری و قابلیت استفاده مجدد خوبی برخوردار است و کارایی حذف بالای ۹۰٪ را پس از ۱۰ مرحله جذب و واجذب حفظ می‌کند. در نهایت، کارایی حذف جیوه در نمونه‌های آب و پساب مختلف بیش از ۹۹٪ با RSD% کمتر از ۴/۱٪ حاصل شد. نتیجه‌گیری: خاصیت مغناطیسی جاذب، امکان جمع‌آوری سریع آن را پس از انجام فرایند حذف میسر می‌سازد. به دلیل اصلاح سطح جاذب با گروه‌های عاملی گوگرد دار، انتخاب‌پذیری آن برای جیوه نسبت به یون‌های فلزی دیگر در محیط‌های آبی افزایش یافت. ظرفیت جذب بالا، راندمان حذف بالا و زمان حذف کوتاه از دیگر مزایای جاذب سنتز شده است.}, keywords_fa = {جاذب مغناطیسی, گرافن اکساید, روش جذبی, جیوه, پساب}, doi = {10.61882/jehe.13.1.1}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1099-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1099-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Solgi, Eisa and Abbasitabar, Hamid and Fazlali, Zinat}, title = {Investigation and risk assessment of heavy metals in walnuts produced in Toyserkan County, Hamedan, Iran}, abstract ={Background: Walnut is the most widely distributed tree nut worldwide and has been consumed as a nutrient-rich food for many years. The aim of this study was to investigate the concentration and risk assessment of heavy metals in walnuts produced in Toyserkan County, Hamedan Province. Materials and Methods: 45 walnut samples were collected from 3 cities and 15 villages of Toyserkan county by systematic-random method. After preparation and digestion of the samples by acid method, the concentration of heavy metals was measured by atomic absorption spectrometry. EDI, HQ and HI indices were used for risk assessment. Results: The average concentrations of heavy metals Cu, Zn, Fe, Mn, Na and K were 16.12, 47.43, 88.53, 44.25, 280.9, and 182.6 mg/kg, respectively. The results of the Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests showed that the difference between the mean concentrations of iron, manganese, sodium, and potassium was significant with the change in location. Spearman correlation test also showed that there is a significant correlation between heavy metals and mineral elements. The EDI and HQ index for each of the studied heavy metals and the HI index for the total of heavy metals in both age groups were less than 1 and within the permissible limit. Conclusion: The average concentration of copper and manganese was higher and zinc was lower than the amount recommended by FAO and World Health Organization. Compared to other different countries in the world, the concentration of iron, zinc, manganese and sodium was higher and potassium was lower. The heavy metals studied were considered to be non-carcinogenic for both adults and children and did not pose a significant risk of adverse health effects. Special attention to the contamination of soil and agricultural products, especially walnuts, with heavy metals and the control and reduction of the entry of these pollutants through human sources such as chemical fertilizers and pesticides in Toyserkan County is necessary.}, Keywords = {Walnut, Heavy Metals, Risk Assessment, Toysercan}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {20-35}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی و ارزیابی ریسک فلزات سنگین در گردوی تولید شده در شهرستان تویسرکان}, abstract_fa ={زمینه و هدف : گردو پر توزیع‌ترین آجیل درختی در سراسر جهان است و سال‌هاست که به عنوان یک غذای غنی از مواد مغذی مصرف می‌شود. هدف از این پژوهش بررسی غلظت و ارزیابی­ ریسک فلزات­ سنگین در گردوی تولید شده در شهرستان تویسرکان در استان همدان بود. مواد و روش­‌ها : ۴۵ نمونه گردو از ۳ شهر و ۱۵ روستای شهرستان تویسرکان به روش سیستماتیک­-­تصادفی جمع­آوری گردید. پس از آماده‌­سازی و هضم نمونه­ ها به روش اسیدی، غلطت فلزات­سنگین توسط دستگاه جذب اتمی اندازه­ گیری شد. جهت ارزیابی ­ریسک از شاخص‌های EDI، HQ و HI  استفاده شد. یافته‌­ها: میانگین غلظت فلزات­ سنگین مس، روی، آهن، منگنز به ترتیب برابر با ۱۶/۱۲، ۴۷/۴۳، ۸۸/۵۳ ، ۴۴/۲۵ و سدیم و پتاسیم ۲۸۰/۹ و ۱۸۲/۶ میلی­ گرم بر کیلوگرم بود. نتایج آزمون کروسکال­-­والیس و من­-­ویتنی نشان داد که اختلاف بین میانگین غلظت آهن، منگنز، سدیم و پتاسیم با تغییر مکان معنی ­دار بود. آزمون همبستگی اسپیرمن نیز نشان داد که همبستگی معنی­دار بین فلزات­ سنگین و عناصر معدنی وجود دارد. شاخص EDI و HQ برای هر یک از فلزات­ سنگین مورد مطالعه و  شاخص HI برای مجموع فلزات­ سنگین برای هر دو رده سنی، کمتر از ۱ و در حد مجاز بود. ­نتیجه­‌گیری: میانگین غلظت مس و منگنز بالاتر و روی و آهن کمتر از مقدار توصیه شده توسط فائو و سازمان بهداشت جهانی بود. در مقایسه با کشورهای مختلف جهان، غلظت آهن، روی، منگنز و سدیم بالاتر و پتاسیم پایین تر بود. فلزات سنگین مورد بررسی بدون ریسک اثرات غیرسرطان زایی برای دو رده سنی بزرگسال و کودکان بودند و خطر قابل ملاحظه‌ای برای اثرات نامطلوب سلامتی نداشتند. توجه ویژه به آلودگی خاک و محصولات کشاورزی به ویژه آلودگی گردو به فلزات سنگین و کنترل و کاهش ورود این آلاینده­ها از طریق منابع انسانی مانند کود شیمیایی و آفت­کش در شهرستان تویسرکان ضروری است.}, keywords_fa = {گردو, فلزات سنگین, ارزیابی ریسک, تویسرکان}, doi = {10.61882/jehe.13.1.20}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1090-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1090-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Aqanaghad, Mohammad and Saifloo, Mohammad Ami}, title = {Investigation and audit of the safety, health and environmental aspects of the swimming pools in Khoy City since 2022-2024}, abstract ={Background: Swimming pools, despite supervision by health centers, can be sources of the transmission of infectious diseases due to non-expert pool operators. This research aimed to evaluate the HSE of swimming pools in Khoy City from 2022 to 2024. Materials and Methods: We conducted this practical study on seven swimming pools in Khoy. We performed HSE assessments based on checklists and water test results from the Health Deputy of the Khoy Medical Sciences Faculty. Data were analyzed using SPSS software, due to the non-parametric nature of the data, Wilcoxon and Spearman tests were used for comparing the parameters with relevant standards. Results: The average score of compliance of HSE parameters with relevant national health standards was 86%. Kabiry pool and mineral hot water pools had the highest and lowest compliance with the standards, respectively. Fecal coliform was absent in all pools except the mineral hot water ones. The average heterotrophic plate count was below 200 in all pools except in mineral water pools, where it exceeded 200. Microbial water quality scores ranged from 40 to 95. The average amount of free chlorine met the standard and showed a significant inverse relationship with the numbers of coliforms and HPC. Conclusion: Due to inadequate regular purification, the water turbidity of the swimming pools exceeded the standard. Consequently, the water microbial quality was not favorable despite sufficient residual chlorine levels. This indicates that the pool attendants focused on chlorination and neglected water quality. So, we recommend that the pool staff receive proper training in pool operation.}, Keywords = {Khoy city, swimming pools, Health and safety, Water quality}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {36-49}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی و ممیزی وضعیت ایمنی، بهداشت و جنبه های زیست محیطی استخرهای شهر خوی از سال 1401 تا 1403}, abstract_fa ={زمینه و هدف: معمولا به دلیل غیرکارشناس بودن متصدیان استخرهای شنا، استخرها ریسک بالایی برای انتقال برخی بیماری‌های واگیردار دارند لذا مطالعه و بهبود وضعیت بهداشت، ایمنی و زیست­ محیطی استخرها ضروری است. بنابراین این تحقیق به بررسی جامع استخرهای شهر خوی از این نظر ‌طی سالهای ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ پرداخت. مواد و روش‌­ها: این مطالعه کاربردی روی هفت استخر فعال درشهرستان خوی انجام گرفت. برای ارزیابی بهداشتی و ایمنی استخرها از چک­لیست های پرشده و نتایج آزمایشات آب که توسط دانشکده علوم پزشکی خوی انجام شده بود، استفاده گردید. پارامترهای توصیفی بین ۰ تا ۱۰۰ نمره‌­دهی گردید. داده­‌ها توسط نرم­افزار SPSS جمع‌­آوری و تحلیل آماری گردید. به دلیل غیرنرمال بودن توزیع داده‌­ها از آزمون های غیرپارامتریک ویلکاکسون و اسپیرمن برای مقایسه با استانداردها و همبستگی پارامترها استفاده شد. یافته‌­ها: نمره میانگین مطابقت پارامترهای بهداشتی و ایمنی با استانداردهای مرتبط کشوری ۸۶ درصد بود. از نظر میانگین نمرات، استخر کبیری بالاترین تطابق با موازین بهداشتی و استخرهای آب­گرم کمترین تطابق را داشتند. میانگین تعداد کلیفرم گوارشی در همه آنها غیر از آب گرم­‌ها صفر بود. میانگین تعداد HPC در همه استخرها زیر ۲۰۰ و در آب گرم‌­ها بالاتر از 200 بود. از نظر کیفیت میکروبی آب، میانگین نمرات ۴۰ تا ۹۵ بود. مقدار کلر آزاد به طورمیانگین، برابر استاندارد بود و مقدار کلر آزاد با تعداد کلیفرم و HPC ارتباط معکوس معنی ­دار داشت. نتیجه گیری: به دلیل عدم تصفیه منظم، کدورت آب استخرهای خوی بالاتراز استاندارد بود، به همین خاطر کیفیت میکروبی آب با وجود کلر باقیمانده کافی، مطلوب نبود. مشخص شد متصدیان استخر فقط روی کلرزنی تمرکز کرده و از کیفیت آب غافل هستند لذا آموزش اصولی کارکنان و نظارت بیشتردر زمینه راهبری استخر پیشنهاد می‌شود}, keywords_fa = {شهر خوی, استخرهای شنا, بهداشت و ایمنی, کیفیت آب}, doi = {10.61882/jehe.13.1.36}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1089-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1089-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Damroudi, Alireza and Rostaei, Esmail and Mengelizadeh, Nezamaddin and Moradnia, Maryam}, title = {Evaluation of the Efficiency of Bentonite@Fe3O4 Composite in Activating Peroxymonosulfate for the Degradation of Acid Blue 113 Dye from Aqueous Solutions}, abstract ={Background: The presence of synthetic dyes that are toxic and non-biodegradable, in receiving waters leads to reduced dissolved oxygen, water turbidity, and decreased photosynthesis in aquatic plants. Therefore, the aim of this study was to degrade acid blue 113 (AB113) dye through the generation of reactive radicals by activating peroxymonosulfate (PMS) using a Bentonite@Fe3O4 catalyst. Materials and Methods: In this study, the Bentonite@Fe3O4 catalyst was synthesized using a hydrothermal-chemical method and characterized through diagnostic analyses. In the catalytic process, the effects of various parameters such as pH (3–11), catalyst dosage (0–400 mg/L), PMS concentration (0–1 mM), and reaction time (0–120 min) were investigated. The identification of reactive radicals and the toxicity test of the treated solution were also conducted. Results: Successful synthesis of the Bentonite@Fe3O4 catalyst was confirmed by SEM, XRD, and FTIR analyses. Complete dye removal was achieved under the following operational conditions: pH 3, catalyst dosage of 200 mg/L, PMS concentration of 0.5 mM, and a reaction time of 100 min. Sulfate radicals (SO4•⁻), hydroxyl radicals (•OH), and superoxide radicals (O2•⁻) were identified as the active species in the dye degradation process. A 1.56-fold increase in the growth of mint plants in the treated solution compared to the untreated one emphasized the effective toxicity reduction achieved by the current process. Conclusion: The findings of the study demonstrated that catalytic treatment of the AB113 solution could produce an effluent suitable for safe disposal.}, Keywords = {Catalytic process, Bentonite@Fe3O4, toxicity, radical identification, catalyst synthesis}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {50-64}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی کارایی کامپوزیت بنتونیت@Fe3O4 در فعال سازی پراکسی مونوسولفات در تجزیه رنگ اسید بلو 113 از محلول های آبی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: حضور رنگ های سنتتیک به عنوان مواد غیرقابل تجزیه و سمی در آب های پذیرنده منجر به کاهش اکسیژن محلول، کدری آب و کاهش فتوسنتز گیاهان آبزی می گردد. از اینرو، هدف از این مطالعه تجزیه رنگ اسید بلو ۱۱۳ (AB113) از طریق تولید رادیکال های واکنش پذیر بوسیله فعال سازی پراکسی مونوسولفات (PMS) با کاتالیست بنتوینت@Fe3O4 بود.    مواد و روش ها: در این پژوهش، کاتالیست بنتونیت@ Fe3O4از طریق روش گرمایی- شیمیایی تهیه شد و ویژگی های آن از طریق آنالیزهای تشخیصی مشخص گردید. در فرآیند کاتالیتیک تاثیر پارامترهای مختلف همچون pH (۳-۱۱)، مقدار کاتالیست (۰-۴۰۰ میلی گرم بر لیتر)، مقدار PMS ( ۰-۱ میلی مولار) و زمان (۰-۱۲۰ دقیقه) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش شناسایی رادیکال های فعال و همچنین آزمون سمیت محلول تصفیه شده مورد امتحان قرار گرفت. یافته ها: سنتز موفقیت آمیز کاتالیست بنتونیت@ Fe3O4 از طریق آنالیزهای SEM، XRD و FTIR تایید شد. حذف کامل رنگ در یک شرایط اپراتوری شامل pH ۳، مقدار mg/L ۲۰۰ کاتالیست، مقدار ۰/۵ میلی مولار PMS و زمان واکنش ۱۰۰ دقیقه بدست آمد. رادیکال های سولفات (SO4•-)، هیدروکسیل (•OH) و سوپراکسید (O2•-) به عنوان گونه های فعال در تجزیه رنگ از محیط آبی شناسایی شدند. رشد ۱/۵۶ برابری گیاه نعناع در محلول تصفیه شده در مقابل محلول تصفیه نشده تاکید کرد که فرآیند حاضر کارایی مناسبی در کاهش سمیت محلول دارد.   نتیجه گیری: یافته های مطالعه نشان داد که با تصفیه کاتالیتیک محلول 113AB، میتوان پسابی مناسبی برای دفع بدست آورد.}, keywords_fa = {فرآیند کاتالیتیک, بنتونیت@Fe3O4, سمیت, شناسایی رادیکال ها, سنتز کاتالیست}, doi = {10.61882/jehe.13.1.50}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1113-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1113-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Safari, Gholam Hossain and BahramiValeh, Samira and Darvishmotevalli, Mohammad and Faraji, Hossein and Eskandari, Akbar}, title = {Comprehensive investigation of plant phytoremediation mechanisms for the removal of various pollutants from soil}, abstract ={Background: From the global point of view, the soil is considered as the third major component of the environment, and its pollution is currently one of the most important challenges for environmental organizations worldwide, as well as the most significant environmental problems for countries. Therefore, the present study aims to comprehensively investigate the mechanisms of phytoremediation as an effective and sustainable tool for the purification of various pollutants from the soil. Materials and Methods: This study was a descriptive review conducted in 2024 to report the process of search, documentation, and screening of the PRISMA checklist for systematic reviews. The search method included articles from 2000 to 2023 using the English keywords Phytoremediation, bioremediation, soil contamination, Heavy metals in soil, and their corresponding Persian equivalents on reputable websites such as PubMed, Scopus, Web of Science, Google Scholar, Magiran, and SID. Results: After searching with relevant keywords, a total of 1021 studies were found, and based on the criteria of input and output, 50 articles were used. According to the results, the main pollutants in soil are heavy metals, BTEX pollutants, and petroleum substances, which can be effectively remediated through various phytoremediation mechanisms, including hydraulic control, phytodegradation, phytoextraction, phytostabilization, phytovolatilization, rhizosphere degradation, and rhizofiltration, as a novel technology for addressing these contaminations. Conclusion: The high costs of physical and chemical methods of soil remediation have led to the utilization of phytoremediation as a more cost-effective and simple approach for soil purification. The main advantage of this method over others is its affordability and simplicity, while its disadvantages include the potential accumulation of metals in bioaccumulating plants and the consumption of contaminated plant biomass by animals, limited climatic conditions, incomplete understanding of this technology, and its lengthy duration.}, Keywords = {phytoremediation, soil pollution, heavy metals, bioremediation}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {65-81}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی جامع مکانیسم‌های گیاه‌پالایی برای حذف آلاینده های مختلف از خاک}, abstract_fa ={ زمینه و هدف: از دیدگاه جهانی خاک سومین جزء عمده محیط زیست تلقی می‌شود که آلودگی آن در حال حاضر از مهم‌ترین چالش‌های سازمان‌های محیط زیست در جهان و همچنین مهم‌ترین معضلات زیست‌محیطی کشورها است لذا مطالعه حاضر باهدف بررسی جامع مکانیسم‌های گیاه‌پالایی به‌عنوان یک ابزار کارآمد و پایدار برای پاک‌سازی آلاینده­‌های مختلف از خاک انجام شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه، یک مطالعه مروری - توصیفی در سال ۲۰۲۴ بود که به‌منظور گزارش فرایند جست‎وجو، مستندسازی و غربالگری از چک‌لیست پریزما برای بررسی‌های سیستماتیک استفاده شد. روش کار با جست‌وجو مقالات از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ با کلید‌ واژه‌های انگلیسیPhytoremediation ،bioremediation ،soil contamination ،Heavy metals in soil و معادل فارسی مربوطه درسایت‌های معتبر PubMed، Scopus،Web of Science ،Google Scholar ،Magiran و  SIDبود. یافته‌ها: بعد از جست‌وجو با کلید واژه‌های مرتبط تعداد ۱۰۲۱ مطالعه یافت شد و براساس معیارهای ورود و خروج ۵۰ مقاله مورد استفاده قرار گرفت. براساس نتایج آلاینده‌­های اصلی خاک فلزات سنگین، گروه آلاینده‌های  BTEXو مواد نفتی است و با مکانیسم­های مختلف گیاهپالایی از جمله کنترل هیدرولیک، تجزیه توسط گیاهی، گیاه استخراجی، گیاه تثبیتی، تصعید توسط گیاه، تجزیه توسط ریزوسفر، ریزوفیلتراسیون به عنوان یک فناوری نوین در رفع این آلودگی­‌ها موثر واقع شوند. نتیجه‌گیری: هزینه‌های گزاف روش‌های فیزیکی و شمیایی تصفیه خاک سبب شده تا استفاده از روش گیاه‌­پالایی برای پاکسازی و تصفیه خاک بکار گرفته شود بزرگ‌ترین مزیت این روش نسبت به سایر روش‌ها، ارزان بودن و سادگی آن و معایب این روش خطرناک بودن بیـومس گیاهان تجمع کننده فلزات و مصـرف بیــومس گیــاهی آلــوده شــده توسط حیوانات، فاکتور محدود کننده شرایط آب و هوایی، عدم درک کامل این تکنولوژی و طولانی بودن آن است.  }, keywords_fa = {گیاه‌پالایی, آلودگی خاک, فلزات سنگین, زیست‌پالایی}, doi = {10.61882/jehe.13.1.65}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1091-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1091-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Zarei, Fatemeh and Mousavifard, Seyedeh Azar and Noroozi, Roghayeh and Mousavikia, Seyedeh Fatemeh and Ahmadi, Sakineh and Ahadian, Farib}, title = {Investigating the effect of oil terminal pollutants on the level of BTEX compounds contamination between the oil terminal and the Fardis grain depot}, abstract ={Background: The emission of gasoline vapour during the distribution, loading, evacuation, and transportation of petroleum products is a major cause of air pollution. Due to the closeness of the grain depot to the Fardis oil terminal. This study aimed to investigate the effect of pollutants emitted from the oil terminal on the level of BTEX compound contamination between the two storage sites. Materials and Methods: This cross-sectional-analytical study was conducted in 1400-1401. Monoaromatics were measured using a Focheck device made in Britain. The pollutants studied was benzene, toluene, xylene, and ethylbenzene. Data was collected for 125 samples over a period of one month. Measurements were taken between 9 - 10 a.m. Results: The oil depot's internal and external environments were measured, and there was a significant difference found (P<0.05). Significantly higher concentrations were reported for the pollutants studied in the external environment of the oil depot. After comparing the external environment of the oil depot, it was observed that the level of benzene was 0.46 mg/m3, which is roughly 0.09 above the environmental standard limit. After benzene, xylene, toluene, and ethylbenzene were in lower concentration levels, respectively. Conclusion: According to the study, the concentration of aromatic hydrocarbons outside the oil depot was significantly higher than those inside. Hence, the grain depot was more affected by the presence of vehicles than the oil depot, as can be inferred.}, Keywords = {Benzen, Aromatic hydrocarbons, BTEX, Oil storage}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {82-90}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی تاثیرآلاینده های انبار نفت بر میزان آلودگی ترکیبات BTEX در حد فاصل انبار نفت و انبار غله فردیس}, abstract_fa ={زمینه وهدف: انتشار بخار بنزین در ایستگاه­های تولید وپخش فراورده­های نفتی درحین توزیع، بارگیری، تخلیه و حمل و نقل یکی از منابع اصلی آلودگی هوا به حساب می‌­آید. با توجه به نزدیکی انبار غله به انبار نفت فردیس، این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آلاینده های منتشر شده از انبار نفت بر میزان آلودگی ترکیبات BTEX در حد فاصل دو انبار شکل گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی– تحلیلی در سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ انجام گرفت. از دستگاه فوچک ساخت کشور انگلیس جهت سنجش منوآروماتیک‌ها استفاده گردید. آلاینده­‌های مورد بررسی بنزن، تولوئن،زایلن و اتیل­بنزن بود. داده‌­ها در یک ماه و به تعداد ۱۲۵ نمونه جمع‌­آوری شد. اندازه‌گیری‌ها در ساعات ۱۰-۹ صبح انجام شد. یافته ها: نتایج اندازه­‌گیری­‌ها در محیط داخلی و محیط خارجی انبار نفت نشان دهنده تفاوت معنی­دار بین این دو محیط می باشد(۰/۰۵>P). میانگین غلظت آلاینده­های مورد بررسی در محیط خارجی انبار نفت به طور معنی­داری بالاتر گزارش شد. مقایسه انجام شده در محیط خارجی انبار نفت نشان داد که میزان بنزن برابر با ۰/۴۶ mg/m3  بود که حدود ۰/۰۹ برابر حد استاندارد زیست محیطی می‌­باشد. پس از بنزن به ترتیب زایلن، تولوئن، اتیل بنزن در مرتبه‌های پایین‌تر غلظت قراردارند. نتیجه گیری: باتوجه به اینکه درمطالعه حاضر غلظت هیدورکربن­‌های آروماتیک در محیط خارجی انبار نفت به طور معنی­‌داری بیشتر از غلظت هیدروکربن­‌های داخل فضای انبار نفت می‌­باشد می­‌توان گفت حضور وسایل نقلیه بسیار بیشتر از وجود انبار نفت بر روی انبار غله تاثیرگذار است.}, keywords_fa = {بنزن, هیدورکربن های آروماتیک, BTEX, انبار نفت}, doi = {10.61882/jehe.13.1.82}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1100-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1100-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Shakerkouhi, Sajjad and Rabiee, Mohamm}, title = {Strategies for reducing arsenic accumulation in rice grains: A systematic review}, abstract ={Background: Arsenic (As) is one of the most toxic heavy metals posing a serious threat to human health by affecting the food chain. Compared to other cereals, rice has a high potential for As accumulation due to growth in flooded conditions. Therefore, it is essential to develop strategies for reducing As accumulation in rice grain. Accordingly, the present study was conducted with the aim of investigating the strategies for reducing As accumulation in rice grain. Materials and Methods: In the initial search of articles, a total of 164 articles published between 2004 and 2024, and were reduced after removing duplicates to 126 articles. Then, in the screening stage, the title and abstract of the articles were reviewed and at the end, 92 articles remained. The full text of the screened articles was studied and finally, 68 articles were used in this study. Results: The results showed that water management practices such as intermittent irrigation can help reduce As content of rice plants due to changing the redox status of the soil. In addition, As uptake and toxicity in rice can be reduced by the application of organic amendments (biochar and organic fertilizers) and inorganic amendments (iron, silicon and sulfur). Another way to reduce arsenic absorption by rice is the use of nanotechnology. Selection of low As accumulating rice cultivars and inoculation with microorganisms are among the other agronomic practices successfully employed for reducing As concentration in rice grains. Conclusion: The use of appropriate management practices can enhance rice tolerance to As stress and reduce entry into the food chain.}, Keywords = {Arsenic, Biochar, Heavy metals, Rice, Water management}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {91-107}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {استراتژی‌های کاهش انباشت آرسنیک در دانه برنج: یک مطالعه مروری نظام‌مند}, abstract_fa ={زمینه و هدف: آرسنیک یکی از سمی‌ترین فلزات سنگین است که با تأثیر بر زنجیره غذایی، می‌تواند تهدیدی جدی برای سلامت انسان باشد. برنج به‌دلیل رشد در شرایط غرقابی، در مقایسه با سایر غلات از ظرفیت قابل‌توجهی برای تجمع آرسنیک برخوردار است. بنابراین، توسعه روش‌هایی برای کاهش تجمع آرسنیک در دانه برنج امری ضروری است. بر این اساس، مطالعه حاضر با هدف بررسی راهکارهای کاهش تجمع آرسنیک در خاک و گیاه برنج انجام شد. مواد و روش‌ها: در جستجوی اولیه مقالات، در مجموع 164 مقاله در بازه زمانی ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۴ یافت شد و پس از حذف موارد تکراری، این تعداد به ۱۲۶ رسید. سپس در مرحله غربالگری، عنوان و چکیده مقالات مورد بررسی قرار گرفت و در انتهای این مرحله تعداد ۹۲ مقاله باقی ماند. در نهایت پس از بررسی متن کامل مقالات، تعداد ۶۸ مقاله برای این مطالعه استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که شیوه‌های مدیریت آب از جمله آبیاری تناوبی به‌دلیل تغییر وضعیت ردوکس خاک می‌تواند به کاهش محتوای آرسنیک در برنج کمک نماید. علاوه بر این، سمیت و جذب آرسنیک در برنج را می‌توان با استفاده از اصلاح‌کننده‌های ارگانیک (بیوچار و کودهای آلی) و اصلاح‌کننده‌های غیرارگانیک (آهن، سیلیکون و گوگرد) کاهش داد. استفاده از فناوری نانو، روش دیگری برای کاهش جذب آرسنیک توسط برنج است. انتخاب ارقام برنج کم انباشته کننده آرسنیک و کاربرد میکروارگانیسم‌ها از دیگر اقدامات زراعی موفق برای کاهش غلظت آرسنیک در دانه برنج هستند. نتیجه‌گیری: استفاده از شیوه‌های مدیریتی مناسب می‌تواند تحمل گیاه برنج به تنش آرسنیک را افزایش داده و انتقال آن به زنجیره غذایی را کاهش دهد.}, keywords_fa = {آرسنیک, برنج, بیوچار, فلزات سنگین, مدیریت آب}, doi = {10.61882/jehe.13.1.91}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1103-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1103-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Ghiyasvand, Younes and Mahmoudian, Shokoufeh and Mazloomi, Sajad and Amarloei, Ali}, title = {Investigation of the characteristics of swimming pool water in Ilam City regarding turbidity, residual chlorine, and microbial load}, abstract ={Background: Swimming is considered one of the most suitable and enjoyable sports and recreational activities for individuals of all ages, especially during the hot season. To prevent disease, attention must be paid to the hygiene of swimming pools. This study aimed to determine the characteristics of the water in swimming pools in the city of Ilam. Materials and Methods: In this descriptive cross-sectional study, samples were taken from 6 indoor public swimming pools in Ilam City through a census method. Parameters such as temperature, turbidity, pH, residual chlorine, and microbial quality were assessed for 3 months (from December to February). The findings were compared with Iran's national standard No. 9412 and the guidelines for monitoring and supervising swimming pool water and natural bathing places. Data analysis was conducted using Pearson's test and SPSS software version 16. Results: The results indicated that the lowest level of compliance with existing standards among the studied parameters was temperature, which did not meet standards in 83% of cases. The highest level of compliance was found in fecal coliform, with 94% compliance. Turbidity, pH, residual chlorine, total coliform, and fecal coliform matched the standards in 61%, 67%, 83%, 83%, and 94% of the samples, respectively. Conclusion: Based on the findings, it is recommended to ensure personal hygiene, take showers before swimming, timely change filtration systems, adjust the water retention time concerning the number and hygiene of swimmers for turbidity control, and use thermal sensors and automatic controls for temperature regulation.}, Keywords = {Swimming pools, Microbial quality, City of Ilam}, volume = {13}, Number = {1}, pages = {108-117}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی ویژگی های آب استخرهای شنا شهر ایلام از نقطه نظر کدورت، کلر باقی مانده و بار میکروبی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: شنا یکی از ورزش‌ها و سرگرمی های بسیار مناسب و لذت‌ بخش برای کلیه‌ی افراد در سنین مختلف، به ویژه در فصل گرما محسوب می‌شود. به منظور جلوگیری از بیماری باید به بهداشت استخرهای شنا توجه کرد. هدف از این مطالعه تعیین ویژگی های آب استخرهای شنا شهر ایلام بود. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی - مقطعی از ۶ استخر عمومی سرپوشیده شهر ایلام به صورت سرشماری نمونه برداری و پارامترهای دما، کدورت، pH، کلر باقی مانده و کیفیت میکروبی در ۳ ماه از سال (دی تا اسفند) بررسی و با استاندارد ملی ایران به شماره ۹۴۱۲ و راهنمای نظارت و پایش آب استخرهای شنا و شناگاه های طبیعی مقایسه و با استفاده از آزمون پیرسون و تحت نرم افزار SPSSv16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که کمترین میزان تطابق با استانداردهای موجود در بین پارامترهای مورد مطالعه دما بوده است، که در ۸۳٪ موارد تطابق نداشت. بیشترین میزان تطابق را در بین پارامترهای مورد مطالعه مربوط به کلیفرم مدفوعی با ۹۴٪ مطابقت بود. کدورت، pH، کلر باقی مانده، کلیفرم کل و کلیفرم مدفوعی به ترتیب در ۶۱٪، ۶۷٪، ۸۳٪، ۸۳٪ و ۹۴٪ موارد نمونه های مورد مطالعه با استاندارد مطابقت داشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج بدست آمده، رعایت بهداشت فردی، دوش گرفتن قبل از شنا، تعویض به موقع فیلترهای تصفیه، متناسب کردن زمان ماند آب استخر با تعداد و بهداشت شناگران جهت کنترل میزان کدورت و استفاده از سنسورهای حرارتی و کنترل خودکار برای تنظیم دما توصیه می گردد.}, keywords_fa = {استخرهای شنا, کیفیت میکروبی, شهر ایلام}, doi = {10.61882/jehe.13.1.108}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1084-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1084-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Bovard, Leila and MohammadiRoozbahani, Maryam}, title = {Investigation of the bioaccumulation of heavy metals Pb, Cd, Ni and Fe in the leaves of sugarcane (Saccharum officinarum): A case study of Amirkabir Company farms}, abstract ={Background: Plants are one of the biological indicators that can be used to determine the state of heavy metal pollution in the soil. This study was conducted in 2024 with the aim of bio-investigating the heavy metals Pb, Cd, Fe and Ni in sugarcane (Saccharum officinarum) at Amirkabir Agriculture and Industry Company. Materials and Methods: According to the farms of Amirkabir Agriculture and Industry Company, 6 stations were selected, from which 18 soil samples and 36 leaf samples were collected randomly with 3 replications from 4 different geographical directions. In order to investigate the bioaccumulation of heavy metals in leaves, the bioaccumulation coefficient was used. Results: The results showed that there was a significant difference between the soil and washed and unwashed sugarcane leaves in six stations (P<0.05). The concentration of Pb, Cd, Fe and Ni in soil samples was higher than in Saccharum officinarum. Also, in six stations, the concentration of heavy metals in unwashed leaves was higher than in washed leaves. The highest average concentration of heavy metals in plants among the four metals studied belonged to Fe (198.08±3.68 mg kg-1) and the lowest concentration belonged to Cd (4.86±0.33 mg kg-1). The average bioaccumulation coefficients of Pb, Cd, Fe and Ni were 0.95, 0.62, 0.26 and 0.77, respectively. Conclusion: The bioaccumulation coefficient values ​​of heavy metals were less than 1. Pb had the highest and Fe the lowest bioaccumulation coefficient, so it can be concluded that sugarcane has the potential to phytoremediate Pb.}, Keywords = {Plant leaf contamination, heavy metal toxicity, bioaccumulation index, sugarcane phytoremediation}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {118-133}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی انباشت زیستی فلزات سنگین سرب، کادمیوم، نیکل و آهن در برگ گیاه نیشکر (Saccharum officinarum): مطالعه موردی مزارع شرکت امیرکبیر}, abstract_fa ={زمینه و هدف: گیاهان یکی از شاخص­‌های زیستی هستند که با استفاده از آن­ها می­‌توان وضعیت آلودگی فلزات سنگین خاک را مشخص کرد. پژوهش حاضر در سال 1403 با هدف بررسی زیستی فلزات سنگین سرب، کادمیوم، نیکل و آهن نیشکر (Saccharum officinarum) در شرکت کشت و صنعت امیرکبیر انجام شد. مواد و روش‌­ها: با توجه به مزارع شرکت کشت و صنعت امیرکبیر تعداد ۶ ایستگاه انتخاب شد که ۱۸ نمونه خاک و ۳۶ نمونه برگ به صورت تصادفی با ۳ تکرار، از ۴ جهت مختلف جغرافیایی جمع­‌آوری شد. به منظور بررسی انباشت زیستی فلزات سنگین در برگ از ضریب تجمع زیستی استفاده گردید. یافته‌­ها: نتایج نشان داد که تفاوت معنی‌­داری بین گروه‌­های خاک و برگ‌­های شسته شده و شسته نشده نیشکر در شش ایستگاه وجود داشت (P<۰/۰۵). غلظت فلزات سرب، کادمیوم، آهن و نیکل در نمونه­‌های خاک بیشتر از نمونه گیاهی بود. همچنین در شش ایستگاه غلظت فلزات سنگین در برگ شسته نشده بیشتر از برگ شسته شده بود. بیشترین میانگین غلظت فلزات سنگین گیاه بین چهار فلزات مورد بررسی متعلق به آهن (۳/۶۸±۱۹۸/۰۸ میلی­گرم بر کیلوگرم) وکمترین غلظت متعلق به کادمیوم (۰/۳۳±۴/۸۶ میلی­گرم بر کیلوگرم) به دست آمد. میانگین ضریب انباشت زیستی فلزات سنگین سرب، کادمیوم، آهن و نیکل به ترتیب برابر ۰/۹۵، ۰/۶۲، ۰/۲۶ و ۰/۷۷ بود. نتیجه‌­گیری: مقادیر ضریب انباشت زیستی فلزات سنگین کمتر ۱ به دست آمد. فلز سرب بیشترین و فلز آهن کمترین ضریب انباشت زیستی را داشتند، بنابراین می‌­توان نتیجه گرفت که گیاه نیشکر پتانسیل گیاه­‌پالایی فلز سرب را داشت.}, keywords_fa = {آلودگی برگ گیاهان, سمیت فلزات سنگین, شاخص انباشت زیستی, گیاه پالایی نیشکر}, doi = {10.61882/jehe.13.2.118}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1110-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1110-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Nazari, Behnam and Sobhanardakani, Soheil and Kargari, Nargess}, title = {Assessment of the effect of human resource management on the safety and health of workers in East Asia Ferroalloy Factory, Eslamabad-e Gharb, Kermanshah}, abstract ={Background: Nowadays, human resources are considered as a valuable asset for gaining competitive advantage, and creating factors such as a sense of fair treatment among individuals, organizational commitment, and job satisfaction and play a fundamental role in the organization's performance and productivity. Therefore, this study was conducted to assess the effect of human resource management on the safety and health of workers in East Asia Ferroalloy Factory, Eslamabad-e Gharb, Kermanshah, west of Iran. Materials & Methods: In this descriptive study, to assess the impact of human resource management on employee safety and health, a researcher-made questionnaire including a demographic questionnaire (with questions about gender, age, marital status, and work experience), a human resource management questionnaire (including 14 close-ended questions), and an employee safety and health questionnaire (including 20 close-ended questions) were used. All statistical analyses were done using SPSS version 20.0. Results: Based on the results obtained, "human resource management", "recruitment and employment rate", "training and development", "performance evaluation", "service reward (compensation for services)", "working conditions", "training and development", and "performance evaluation" variables all had a significant positive correlation with "employee safety and health" variable. Conclusion: In general, to strengthen safety and health performance in organizations, it is recommended that organizational management pay attention to improving employees' internal motivation to implement safety issues by holding training courses, providing appropriate safety tools and equipment, strengthening teamwork, and creating a group safety culture.}, Keywords = {Human resource management, Safety, Employee health, Job satisfaction, Kermanshah}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {134-157}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی تأثیر مدیریت منابع انسانی بر ایمنی و بهداشت کارکنان شاغل در شرکت فروآلیاژ متحد شرق آسیا، اسلام‌آباد غرب، کرمانشاه}, abstract_fa ={زمینه و هدف: امروزه، مدیریت نیروی انسانی سازمان به‌عنوان دارایی ارزشمند برای کسب مزیت رقابتی و به‌تبع آن افزایش رضایت شغلی در بین افراد، منجر به ارتقای تعهد سازمانی و کارایی و بهره‌‌وری سازمان می‌شود. لذا، این پژوهش با هدف ارزیابی تأثیر مدیریت منابع انسانی بر ایمنی و بهداشت کارکنان شاغل در کارخانه فروآلیاژ متحد شرق آسیا در اسلام‌آباد غرب انجام شد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی، برای ارزیابی تأثیر مدیریت منابع انسانی بر ایمنی و بهداشت کارکنان، پرسش‌نامه محقق‌ساخته شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافیک (واجد پرسش‌هایی درخصوص جنسیت، سن، تأهل و سابقه کاری) و پرسشنامه مدیریت منابع انسانی (شامل ۱۴ گویه بسته پاسخ) و پرسشنامه ایمنی و سلامت کارکنان (شامل ۲۰ گویه بسته پاسخ) طراحی شدند. برای پردازش آماری داده‌ها نیز از نسخه ۲۰ نرم‌افزار SPSS استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که متغیرهای "مدیریت منابع انسانی"، "نرخ استخدام و اشتغال"، "آموزش و توسعه"، "ارزیابی عملکرد"، "پاداش خدمت (جبران خدمات)"، "شرایط کاری شاغلین"، "آموزش و بالندگی"، و "ارزیابی عملکرد"، همگی با ضریب مثبت، با متغیر "ایمنی و بهداشت کارکنان" همبستگی معنادار داشته‌اند. نتیجه‌گیری: به‌طور کلی، برای تقویت عملکرد ایمنی و بهداشت در سازمان‌ها، نسبت به توجه مدیریت شرکت به بهبود انگیزش درونی کارکنان در راستای اجرای مسائل ایمنی از طریق برگزاری دوره‌های آموزشی، فراهم کردن ابزارآلات و تجهیزات ایمنی مناسب، تقویت کار گروهی و ایجاد فرهنگ ایمنی گروهی توصیه ‌می‌شود.}, keywords_fa = {مدیریت منابع انسانی, ایمنی, بهداشت کارکنان, رضایت شغلی, کرمانشاه}, doi = {10.61882/jehe.13.2.134}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1111-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1111-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Hasanvand, Mahsa and Haghizadeh, Ali and kamarehei, Bahram and Ghasemi, Leil}, title = {Prioritization of Groundwater (Wells) Contamination Using Borda and Bargaining Algorithms in Khorramabad Aquifer}, abstract ={Background: A complex decision-making process that has to be done by examining several regional circumstances, giving priority to places for determining the possibility of using water resources with pollution potential. Therefore, managing water resources calls for the choice of the best decision-making technique for the growth and possible evaluation of areas vulnerable to future pollution. The current study looked at priority depending on pollution potential in the Khorramabad aquifer's groundwater resources. Materials and Methods: Landsat 8 OLI sensor imagery was used to create a land use map for this study.  Moreover, ArcGIS 10.3 and Envi 5.3 tools were used at several phases of creating the Khorramabad basin landuse map and validating the accuracy of the forecasted maps.  Various Khorramabad well parameters were gathered and computed; depending on their relevance in generating pollution potential, they were input into the Borda and bargaining algorithms. They were then scored according to the parameters investigated. Results: The two algorithms, Borda and bargaining, used inside game theory helped to find the most efficient parameters in the wells as well as the most important pollution possible sources. The most efficient parameters were those of carbonate with a score of 179.5, phosphate with a score of 135.5, and sodium adsorption ratio (SAR) with a score of 130.5, all of which were derived from the Borda scoring approach. The most successful parameters were carbonate, chloride, and sulfate by means of the bargaining algorithm. Conclusion: Finally, the prioritization of water resources was presented using both methods; in the Borda approach, the Sarab Yas, Aliabad, and Balilvand wells had top priority. Game theory has been applied as a multi-dimensional solution in numerous decision-making sectors and eventually delivers a complete and managerial approach.}, Keywords = {Game Theory, Pollution Potential, Khorramabad wells, Parameter}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {158-178}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {اولویت‌بندی آلودگی آب های زیرزمینی(چاه‌ها) با استفاده از الگوریتم های بوردا و چانه زنی در آبخوان خرم آباد}, abstract_fa ={مقدمه: اولویت‌بندی مناطق برای شناسایی پتانسیل بهره‌برداری از منابع آب با پتانسیل آلودگی یک پروسه‌ی تصمیم‌گیری پیچیده است که باید با مطالعه‌ شرایط مختلف منطقه صورت گیرد. لذا به‌منظور مدیریت منابع آب، بایستی یک روش تصمیم­گیری بهینه برای توسعه و استعدادیابی مناطق مستعد آلودگی در آینده انتخاب گردد. در مطالعه حاضر، اولویت­بندی بر اساس پتانسیل آلودگی در منابع آب­ زیرزمینی آبخوان خرم­آباد مدنظر قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه نقشه­ کاربری اراضی با استفاده از تصاویر سنجنده­  OLIلندست ۸ تهیه شد. همچنین در مراحل مختلف تهیه نقشه کاربری اراضی حوضه خرم­‌آباد و بررسی صحت نقشه‌­های پیش‌بینی‌شده، از نرم­‌افزارهای ArcGIS 10.3 وEnvi 5.3  بهره گرفته‌شده است. پارامترهای مختلف در چاه‌های خرم‌آباد جمع‌آوری و محاسبه شدند و بر اساس اهمیت در ایجاد پتانسیل آلودگی وارد الگوریتم­‌های بوردا و چانه‌زنی شدند. سپس ازنظر پارامترهای بررسی‌شده امتیازبندی شدند. نتایج: با استفاده از دو الگوریتم بوردا و چانه‌زنی در تئوری بازی، مؤثرترین پارامترها در چاه‌ها و نیز بحرانی‌ترین منابع ازنظر پتانسیل آلودگی مشخص شدند. با اجرای روش امتیازدهی بوردا پارامترهای کربنات با امتیاز ۱۷۹/۵، فسفات با امتیاز ۱۳۵/۵ و نسبت جذب سدیم با امتیاز ۱۳۰/۵ مؤثرترین پارامترها بودند. با اجرای الگوریتم چانه‌زنی پارامترهای کربنات، کلر و سولفات مؤثرترین پارامترها بودند. نتیجه‌گیری: درنهایت، اولویت‌­بندی منابع آب با هر دو روش ارائه شد که در روش بوردا برای چاه سراب یاس، علی‌­آباد و بلیلوند در اولویت نخست قرار داشته است. تئوری بازی به‌عنوان راه‌حلی چندبعدی در زمینه‌های مختلف تصمیم‌گیری استفاده‌شده است و در نهایت، رویکردی مدیریتی و جامع را ارائه می‌دهد.}, keywords_fa = {تئوری بازی, پتانسیل آلودگی, چاه‌های خرم‌آباد, پارامتر}, doi = {10.61882/jehe.13.2.158}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1102-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1102-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Aghaei, Anis and Mirzaei, Masoumeh and Darvishmotevalli, Mohammad and Mazloomi, Saj}, title = {Review of the status of personal hygiene, building, and tools in women\'s beauty salons}, abstract ={Background: A hair salon is one of the most vital public spaces where attention to hygiene standards is essential. Neglecting hygiene issues and engaging in unprofessional activities, such as tattoos and body art, poses a potential threat to the health of community members. A salon is defined as a place where only beauty and grooming activities are performed, and the staff working there have no right to interfere in medical matters whatsoever. This study examines the hygiene conditions of women's beauty salons in Dehloran, located in Ilam Province. Materials and Methods: The study was conducted descriptively and cross-sectionally using a census method that included all women's hair salons in the city of Dehloran. Data collection utilized the women's beauty salon health inspection checklist from the Ministry of Health, Treatment, and Medical Education, with form code 920318/142 from the Center for Health, Environment, and Work. The checklist was completed in collaboration with an environmental health expert using direct observation methods. After finalizing the checklist, the collected data were analyzed with Excel software. Results: The findings indicated that of the 72 salons surveyed, 23.61% lacked proper ventilation for building hygiene, while 31.94% did not have first aid kits. Regarding personal hygiene, 33.33% of hairdressers were without health cards, 41.67% lacked certifications for public health training, and 38.89% did not have appropriate work uniforms. Conclusion: In this study, the highest compliance with regulations was observed in the building hygiene section, while deficiencies were noted in the personal hygiene of hairdressers as well as the hygiene of tools and equipment. Increasing health inspections by environmental health inspectors could effectively improve salon conditions.}, Keywords = {Environmental health, Women's hair salon, Dehloran County, Ilam}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {179-188}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی وضعیت بهداشت فردی، ساختمان و ابزار کار محیط آرایشگاه‌های زنانه}, abstract_fa ={زمینه و هدف: آرایشگاه یکی از مهم‌ترین اماکن عمومی بوده که توجه به موازین بهداشتی در آن اهمیت دارد چرا که عدم رعایت مسائل بهداشتی و انجام فعالیت‌های غیراصولی مانند تاتو و خالکوبی، یک تهدید بالقوه برای سلامتی افراد جامعه محسوب می‌شود. محل آرایشگاه را مکانی تعریف می‌کنند که در آن تنها اقداماتی در جهت زیبایی و آرایش انجام می‌شود و افراد شاغل در آن به هیچ عنوان حق دخالت در امور پزشکی را ندارند. در این پژوهش به وضعیت بهداشت محیط آرایشگاه‌های زنانه شهر دهلران از توابع استان ایلام پرداخته شده‌است. مواد و روش‌ها: مطالعه به صورت توصیفی_مقطعی به روش سرشماری از همه‌ آرایشگاه‌های زنانه شهر دهلران انجام شد. جمع‌آوری داده با استفاده از چک‌لیست بازرسی بهداشتی از آرایشگاه‌های زنانه، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با کد فرم ۱۴۲/۹۲۰۳۱۸ مرکز سلامت محیط و کار صورت گرفت. تکمیل چک‌لیست با همکاری کارشناس بهداشت محیط با روش مشاهده مستقیم صورت گرفت. پس از تکمیل چک‌لیست مربوطه، اطلاعات بدست آمده با استفاده از نرم افزار Excel مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که از ۷۲ آرایشگاه مورد بررسی، ۲۳/۶۱ درصد آرایشگاه‌ها از نظر وضعیت بهداشت ساختمان فاقد تهویه مناسب، ۳۱/۹۴ درصد فاقد جعبه کمک‌های اولیه بودند. از نظر بهداشت فردی ۳۳/۳۳ درصد آرایشگران فاقد کارت بهداشت، ۴۱/۶۷ درصد فاقد گواهینامه آموزش بهداشت عمومی و  ۳۸/۸۹ درصد فاقد لباس کار مناسب بودند. نتیجه‌گیری: در این مطالعه بیشترین مطابقت با آیین نامه مربوط به بخش وضعیت بهداشت ساختمان بود و نواقصی در بهداشت فردی آرایشگران و بهداشت ابزار و تجهیزات وجود داشت که با نظارت‌های بهداشتی بیشتر توسط بازرسان بهداشت محیط می‌تواند در بهبود وضعیت آرایشگاه موثر باشد.}, keywords_fa = {بهداشت محیط, آرایشگاه زنانه, شهرستان دهلران, ایلام}, doi = {10.61882/jehe.13.2.179}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1116-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1116-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Govahi, Saeid and Derikvand, Ehsan and khoshnavaz, Saeb and SolimaniBabarsad, Mohsen and Parseh, Im}, title = {Assessment of Greywater Treatment Efficiency Using of Surface Adsorption with Iron oxide nanoparticles}, abstract ={Background: In recent years, the management and treatment of greywater have become critical environmental challenges due to the presence of non-biodegradable pollutants that conventional wastewater treatment methods fail to fully remove. This study aims to evaluate the efficiency of a hybrid approach combining adsorption using iron oxide nanoparticles (Fe₃O₄) and advanced chemical oxidation with UV/H₂O₂ for greywater treatment. Materials and Methods: Greywater samples were first treated with Fe₃O₄ nanoparticles under optimized conditions: pH=5, contact time of 40 minutes, and adsorbent dosage of 1.2 g/L. Subsequently, UV/H₂O₂ oxidation was applied to enhance removal efficiency. Results: Adsorption alone achieved removal efficiencies of 57% for COD, 36% for BOD, 7.5% for TKN, and 60% for TP. Following UV/H₂O₂ oxidation, COD removal increased to over 93%, reducing residual COD to 12.1 mg/L. The process showed optimal performance at lower pH levels 4 to 5, while H₂O₂ concentrations up to 7 mM improved oxidation efficiency without significant enhancement beyond this level. Conclusion: The integration of physical adsorption and advanced oxidation not only overcomes the limitations of conventional methods but also meets environmental discharge standards. With high efficiency and relatively low operational costs, this dual-stage method offers a sustainable solution for greywater management in urban and industrial settings.}, Keywords = {greywater, hydrogen peroxide, ultraviolet, treatment, oxidation, SBR}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {189-203}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {مطالعه میزان تصفیه پذیری آب خاکستری با استفاده از جذب سطحی با نانوذرات آهن}, abstract_fa ={زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، مدیریت و تصفیه آب خاکستری به یکی از چالش‌های مهم محیط‌زیستی تبدیل شده است. وجود آلاینده‌های غیرقابل تجزیه بیولوژیکی در آب خاکستری، روش‌های متداول تصفیه را ناتوان از دستیابی به استانداردهای زیست‌محیطی می‌کند. هدف این مطالعه، ارزیابی کارایی تلفیق فرآیندهای جذب سطحی با نانوذرات Fe₃O₄ و اکسیداسیون UV/H₂O₂ در حذف آلاینده‌های آب خاکستری است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه، نمونه آب خاکستری ابتدا تحت فرآیند جذب سطحی با نانوذرات Fe₃O₄ در شرایط بهینه شامل ۵=pH، زمان تماس ۴۰ دقیقه و غلظت ۱/۲ گرم بر لیتر قرار گرفت. پس از آن، مرحله اکسیداسیون UV/H₂O₂ جهت افزایش راندمان حذف آلاینده‌های مقاوم اعمال شد. یافته‌ها: نتایج نشان دادند که فرآیند جذب سطحی به تنهایی قادر به حذف ۵۷٪ COD، ۳۶٪  BOD، ۷/۵٪TKN و ۶۰٪ TP است. با اضافه کردن اکسیداسیون شیمیایی، راندمان حذف COD به بیش از ۹۰٪ افزایش یافت. تغییرات pH تنها تأثیر جزئی بر حذف فسفات و نیترات داشت، اما pH در محدوده  ۴ تا ۵، عملکرد بهتری در حذف COD مشاهده شد.  افزایش غلظت H₂O₂ تا ۷ میلی مولار راندمان اکسیداسیون را بهبود بخشید، اما مقادیر بالاتر اثر محسوسی نداشتند. نتیجه‌گیری: تلفیق فرآیندهای جذب سطحی و اکسیداسیون پیشرفته می‌تواند محدودیت‌های روش‌های مرسوم را در تصفیه آب خاکستری برطرف کند. این رویکرد نوآورانه با کارایی بالا و هزینه‌های عملیاتی مناسب، می‌تواند الگویی پایدار برای مدیریت آب خاکستری در شرایط شهری و صنعتی مطرح شود.}, keywords_fa = {آب اکسیژنه, اکسیداسیون, بیولوژیکی, تصفیه, خاکستری, فرابنفش}, doi = {10.61882/jehe.13.2.189}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1106-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1106-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Aghaei, Anis and Rostami, Arasteh and Darvishmotevalli, Mohammad and Mazloomi, Saj}, title = {Review of the environmental health status of mosques in the city of Eyvan in 2023}, abstract ={Background: Mosques are public places. Like other similar places, it is essential to observe hygiene standards there due to the visits of various groups of people. Failure to observe hygiene standards turns mosques into a breeding ground for the spread of pathogens and endangers the health of the general public. The purpose of this research was to investigate the environmental health status of mosques in the city of Eyvan in 2023. Materials and Methods: This study was a descriptive cross-sectional study. The statistical population of this study was all 10 mosques in the city of Eyvan, which were surveyed as a census. In this study, a standard checklist designed for mosque inspection approved by the Ministry of Health and Medical Education was used, and the necessary information was collected. In order to complete the aforementioned checklist, the health records of mosques in health centers were reviewed. Finally, Excel software was used to analyze the data. Results: The results showed that the mosques in Eyvan city were 30, 80, and 80 percent compliant with the regulations in terms of personal hygiene, tools and equipment hygiene, and building hygiene, respectively. Overall, 60% of the parameters of the mosques under review matched the checklist and scored above 75. Conclusion: According to the results of this study, increasing the supervision of environmental health experts, training mosque attendants and worshipers, and using the capacity of donors to provide some hygiene items or improve mosque buildings can be very effective in improving the health status of mosques.}, Keywords = {Environmental health, public places, mosques}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {204-214}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی وضعیت بهداشت محیط مساجد شهر ایوان در سال 1402}, abstract_fa ={زمینه و هدف: مساجد جزء اماکن عمومی هستند. همانند سایر اماکن مشابه به دلیل مراجعه گروه‌های مختلف مردم رعایت موازین بهداشتی در آن‌ها ضروری است. عدم رعایت بهداشت، مساجد را به کانونی برای انتشار عوامل بیماری‌زا تبدیل می‌کند و سلامت عموم مردم را به خطر می‌اندازد. هدف از این تحقیق بررسی وضعیت بهداشت محیط مساجد شهر ایوان در سال ۱۴۰۲ بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه یک بررسی توصیفی- مقطعی بود. جامعه‌آماری این مطالعه، کلیه مساجد شهر ایوان به تعداد ۱۰ باب می‌باشند، که به ‌صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. در این مطالعه از چک‌لیست استاندارد طراحی شده بازرسی مساجد مورد تایید وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی استفاده شد و اطلاعات لازم جمع‌‌آوری‌ شد. جهت‌ تکمیل‌ چک‌لیست‌ مذکور، از طریق بررسی پرونده‌های بهداشتی مساجد در مراکز بهداشت استفاده گردید. در نهایت‌ برای‌ تجزیه‌ و تحلیل‌ داده‌ها از نرم افزار Excel استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مساجد شهر ایوان از نظر رعایت بهداشت فردی، ابزار و تجهیزات و ساختمان به ترتیب ۳۰، ۸۰ و ۸۰ درصد مطابق با آیین‌نامه می‌باشند. بطور کلی ۶۰ درصد پارامترهای مساجد مورد بررسی با چک‌لیست تطابق داشتند و دارای امتیاز بالای ۷۵ بودند. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این پژوهش، افزایش بازدید کارشناسان بهداشت محیط، آموزش خادمین مساجد و نمازگزاران، استفاده از ظرفیت خیرین جهت تهیه برخی اقلام بهداشتی و یا اصلاح ساختمان مساجد، می‌تواند در بهبود وضعیت بهداشتی مساجد بسیار موثر باشد.}, keywords_fa = {بهداشت محیط, اماکن عمومی, مساجد}, doi = {10.61882/jehe.13.2.204}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1117-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1117-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Payandeh, khoshnaz and Forouzanfar, Mehdi and Pinarelli, Ana and Nazarpour, Ahad and Velayatzadeh, Mohammad and Mirahi, Vahi}, title = {Assessment of Potentially Toxic Elements Contamination of Soils in Agricultural Farms Northeast of Ahvaz in the Veys Region}, abstract ={Background: The Veys region in Khuzestan Province is one of the important agricultural regions in the northeast of Ahvaz, where various vegetables, herbs, and grains are grown in its fields. The present study was conducted in the autumn of 2024 with the aim of evaluating the status of potentially toxic elements in the soil of agricultural fields in the city of Veys. Materials and Methods: In this study, 80 samples were taken from the surface soils of agricultural fields in the Veys region in the northeast of Ahvaz. A Varian 710-ES ICP-AES atomic absorption-plasma device manufactured by Agilent, USA, was used to measure metals. Results: The average Cf, Cdeg, mCd and PLI of toxic elements in the surface soils of agricultural fields in the city of Veys, northeast of the Ahvaz metropolis were 1.46, 14.41, 2.40 and 1.23. Also, the NIPI and the Er index of toxic elements were calculated to be 5.19 and 260.05. The highest carcinogenic risk index of toxic elements in the surface soils was obtained for chromium metal for children (1.52×10-1) and adults (4.79×10-2). The lowest carcinogenic risk index for adults was for cadmium metal (9.20×10-3) and for children it was for arsenic metal (9×10-2). Conclusion: The values ​​of Cf, Igeo and Er showed that the soils of the studied areas are contaminated with potentially toxic elements. Evaluation of the non-carcinogenic risk index and carcinogenic risk index of potentially toxic elements of surface soils of agricultural fields in the northeastern city of Weiss showed that the elements Cd, Pb, As, Cu, Zn and Cr do not pose a problem for human health.}, Keywords = {Pollution of agricultural fields, potentially toxic elements, human health risk, ecological hazard}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {215-232}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی آلودگی عناصر بالقوه سمی خاک مزارع کشاورزی شمال شرق اهواز در منطقه ویس}, abstract_fa ={زمینه و هدف: منطقه ویس در استان خوزستان یکی از مناطق مهم کشاورزی در شمال شرق اهواز می باشد که محصولات مختلف سبزیجات، صیفی­‌جات و غلات در مزارع آن کشت می­‌گردد. پژوهش حاضر در پاییز سال ۱۴۰۳ با هدف ارزیابی وضعیت عناصر بالقوه سمی در خاک مزارع کشاورزی شهر ویس انجام شد. مواد و روش­ها: در این تحقیق ۸۰ نمونه از خاک‌­های سطحی مزارع کشاورزی منطقه ویس در شمال شرق اهواز نمونه‌­برداری شد. برای سنجش فلزات از دستگاه جذب اتمی ـ پلاسما ICP-AES مدل Varian 710-ES ساخت شرکت اجیلنت آمریکا استفاده شد. یافته­ها: میانگین فاکتور آلودگی، درجه آلودگی، درجه آلودگی اصلاح شده و شاخص بار آلودگی عناصر باقوه سمی در خاک‌­های سطحی مزارع کشاورزی شهر ویس شمال شرق کلانشهر اهواز ۱/۴۶، ۱۴/۴۱، ۲/۴۰ و ۱/۲۳ بود. همچنین شاخص آلودگی نمرو و شاخص خطر زیستی عناصر باقوه سمی ۵/۱۹ و ۲۶۰/۰۵ محاسبه شدند. بالاترین شاخص خطر سرطان­زایی عناصر باقوه سمی خاک های سطحی مربوط به فلز کروم برای کودکان (۱-۱۰×۱/۵۲) و بزرگسالان (۲-۱۰×۴/۷۹) به دست آمد. پایین­‌ترین شاخص خطرسرطان زایی برای بزرگسالان مربوط به فلز کادمیوم (۳-۱۰×۹/۲۰) و برای کودکان مربوط به فلز آرسنیک (۲-۱۰×۹) بود. نتیجه­گیری: مقادیر شاخص های فاکتور آلودگی، زمین انباشتگی و خطر بوم شناسی نشان داد که خاک مناطق مورد مطالعه به عناصر بالقوه سمی آلودگی دارند. ارزیابی شاخص خطر غیرسرطان­زایی و شاخص خطر سرطان­زایی  عناصر بالقوه سمی خاک‌­های سطحی مزارع کشاورزی شهر ویس شمال شرق نشان داد که عناصر کادمیوم، سرب، آرسنیک، مس، روی و کروم برای سلامتی انسان مشکلی ایجاد نمی کنند.}, keywords_fa = {آلودگی مزارع کشاورزی, عناصر بالقوه سمی, ریسک سلامت انسان, مخاطره بوم شناسی}, doi = {10.61882/jehe.13.2.215}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1118-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1118-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Rezaee, Reza and Safari, Mahdi and Yosefi, Shahla and Mohammadi, Shadieh}, title = {Evaluation of the efficiency of photocatalytic degradation process using Mo/ZnO nanoparticles stabilized on pottery in removing natural organic matter from water}, abstract ={Background: The presence of organic pollutants in water resources is a serious threat to human health. The photocatalytic degradation process is a novel method for the efficient removal of these pollutants in water purification. The purpose of this study is to investigate the effect of photocatalytic process using molybdenum/zinc oxide nanoparticles immobilized on clay plates for removing organic matter in water. Materials and Method: This study was carried out experimentally using a laboratory reactor with a volume of 1 liter and equipped with a stirrer, three clay plates coated with nanoparticles  and 5 UV lamps in a discontinuous manner. Zinc oxide and zinc oxide/molybdenum nanoparticles were synthesized by hydrothermal method and characterized by SEM, XRD and FTIR analysis. The effect of operating parameters including initial concentrations of humic acid, contact time, dopant percentage, amount of catalyst, radiation intensity and pH on the removal efficiency of organic matter was investigated. Results: The results showed that with an increase in pH from 3 to 11 and initial concentration of humic acid from 10 to 80 mg/L the efficiency of organic matter removal decreased by 53.7 and 65.5% respectively, but with an increase in the amount of nanoparticles from 2 to 8 mg/cm2, contact time from 10 to 120 minutes, dopant from 0.5 to 2% and radiation intensity from 0.75 to 0.265 w/m2, the efficiency of organic matter removal increased by 33.93, 52.45, 11.7 and 42.02% respectively. In addition, the results showed that under the same conditions, the efficiency of the photocatalytic process for removing organic matter using Mo/ZnO is 22.97% higher than the efficiency of this process with pure ZnO. Conclusion: According to the findings of this research, it can be stated that the use of photocatalytic degradation process using molybdenum/zinc oxide nanoparticles is an efficient method to removing organic pollutants in water.}, Keywords = {Photocatalytic degradation, ZnO, molybdenum, Organic matter, Clay plate, doping}, volume = {13}, Number = {2}, pages = {233-250}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {تجزیه فتوکاتالیستی مواد آلی طبیعی در آب با استفاده از نانو ذرات اکسید روی/مولیبدن تثبیت شده بر روی سفال}, abstract_fa ={زمینه و هدف: حضور آلاینده‌های آلی در منابع آب تهدیدی جدی برای سلامت انسان هستند. فرایند تجزیه فتوکاتالیستی روشی نوین برای حذف کارآمد این آلاینده­‌های در تصفیه آب به شمار می‌­رود. هدف از این مطالعه بررسی فرایند فتوکاتالیستی با استفاده از نانو ذرات اکسید روی/مولیبدن تثبیت شده بر روی سفال در حذف مواد آلی از آب بود. مواد و روش­‌ها: این مطالعه به صورت تجربی با استفاده از یک رآکتور آزمایشگاهی به حجم ۱ لیتر و مجهز به یک همزن، سه صفحه سفالی پوشش داده شده با نانوذرات و ۵ عدد لامپ UV به صورت ناپیوسته انجام شد. نانوذرات اکسید روی و اکسید روی/مولیبدن به روش هیدروترمال سنتز شدند و با استفاده از آنالیزهای SEM، XRD و FTIR مشخصه‌یابی شدند. در این تحقیق اثر پارامترهای عملیاتی شامل غلظت‌های اولیه­ مواد آلی، زمان تماس، درصد آلایش، مقدار کاتالیست، شدت تابش و pH مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: نتایج نشان داد که در فرایند مورد بررسی با افزایش pH از ۳ تا ۱۱ و غلظت اولیه مواد آلی از ۱۰ تا ۸۰ میلی گرم بر لیتر راندمان حذف مواد آلی به ترتیب ۵۳/۷ و ۶۵/۵ درصد کاهش یافته است ولی با افزایش مقدار نانوذرات از ۲ تا ۸ میلیگرم بر سانتیمتر مربع، زمان تماس از ۱۰ تا ۱۲۰ دقیقه، مقدار آلایشگر از ۰/۵ تا ۲ درصد و شدت تابش از ۰/۰۷۵ تا ۰/۲۶۵ وات بر متر مربع  راندمان حذف مواد آلی به ترتیب ۳۳/۹۳، ۵۲/۴۵، ۱۱/۷ و ۴۲/۰۲ درصد افزایش یافته است. به ­علاوه نتایج نشان داد که در شرایط یکسان کارایی فرایند فتوکاتالیستی برای حذف مواد آلی با استفاده از نانوکاتالیست اکسید روی/مولیبدن ۲۲/۹۷ درصد بیشتر از کارایی این فرایند با استفاده از نانوکاتالیست اکسید روی به تنهایی است. نتیجه گیری: با توجه به یافته­‌های این تحقیق می­‌توان بیان نمود که استفاده از فرایند تجزیه  فتوکاتالیستی با استفاده از نانوذرات اکسید روی/ مولیبدن روشی کارآمد برای حذف آلاینده­‌های آلی در آب می‌­باشد.}, keywords_fa = {تجزیه فتوکاتالیستی, اکسید روی, مولیبدن, مواد آلی طبیعی, سفال, آلایش}, doi = {10.61882/jehe.13.2.233}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1120-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1120-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Abdollahinejad, Behnaz and Pasalari, Hasan and Farzadkia, Mahdi}, title = {Ecological risk assessment of soils contaminated with heavy metals around landfill sites in Iran: a systematic review}, abstract ={Background: Over the recent decades, the growth of urbanization and production of municipal solid waste (MSW) in Iran has led to severe soil pollution with heavy metals (Cd, Pb, Cr, Ni, Zn, Cu, As and Hg) around the landfill sites. The heavy metals are highly stable and pose a threat to ecosystems, food chains, and human health. This comprehensive review examines the concentration levels of heavy metals in soils around the landfill sites of Iran and the ecological risk assessment. Materials and Methods: The methodology was performed based on the PRISMA guidelines, and the global databases Scopus, Web of Science, PubMed and the Iranian database SID and Magiran were used using relevant keywords such as "Soil*", "heavy metal*" and "landfill*". In addition, risk assessment indicators including contamination factor (CF), contamination degree (CD) and Ecological Risk Index (URI) were calculated. Results: Of 102 initial studies, 11 eligible studies were selected and metals concentration data were extracted. The results indicated that the highest concentration of heavy metal was related to cadmium (180 mg/kg) with a CF equal to 782.61 and a total URI of 23480.89 creating an extremely severe risk in the soils around the landfill site of Chaloos city. Conclusion: The results of the present study indicated that there was little data on soil contamination at landfill sites in Iran. In addition, the existing data also had a lack of integrity in the number and type of heavy metals measured. This makes the ecological risk assessment of soils difficult; there are some quantitative and qualitative challenges in the data presented in the selected studies and make it difficult to judge points with high, medium and low levels of contaminants. Therefore, it is necessary to take action in coherent planning for the design of an integrated study model for continuous monitoring of soils around the landfill sites with emphasis on pollution caused by heavy metals.}, Keywords = {Ecological Risk Assessment, Soil, Landfill, Pollution Factor, Heavy Metals}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {251-267}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی ریسک اکولوژیکی خاک های آلوده به فلزات سنگین اطراف محل های دفن پسماند در ایران: مطالعه مروری نظام مند}, abstract_fa ={زمینه و هدف: در دهه‌های اخیر، رشد شهرنشینی و تولید پسماندهای جامد شهری (MSW) در ایران منجر به آلودگی شدید خاک اطراف محل­های دفن پسماند با فلزات سنگین مانند Cd، Pb، Cr، Ni، Zn، Cu، Asو Hg شده است. این آلاینده‌ها، ناشی از شیرابه لندفیل‌ها، پایداری بالا داشته و تهدیدی برای اکوسیستم‌ها، زنجیره غذایی و سلامت انسانی ایجاد می‌کنند. این مطالعه مروری به بررسی جامع غلظت فلزات سنگین در خاک­ه‌ای اطراف محل‌­های دفن پسماند کشور ایران و ارزیابی ریسک اکولوژیکی می‌­پردازد. مواد و روش­‌ها: از دستورالعمل PRISMA به منظور شناسایی و انتخاب مطالعات استفاده گردید. در این زمینه از پایگاه‌های داده جهانی Scopus، Web of Science، PubMed و پایگاه ایرانی SID و Magiran با استفاده از کلمات کلیدی مانند"Soil*"،"heavy metal*" و "landfill*"  بدون محدودیت زمانی استفاده گردید. علاوه بر این، شاخص‌های ارزیابی ریسک شامل فاکتور آلودگی (CF)، درجه آلودگی (CD) و شاخص ریسک اکولوژیکی (ERI)  با استفاده از فرمول‌های مربوطه محاسبه گردید. یافته‌­ها: از ۱۰۲ مطالعه اولیه، ۱۱ مطالعه واجد شرایط انتخاب (مطابق با هدف مطالعه) و داده‌های غلظت فلزات استخراج شد. نتایج نشان داد که بالاترین غلظت فلز سنگین مربوط به کادمیوم (mg/kg ۱۸۰( با CF برابر ۷۸۲/۶۱ و ERI کلی ۲۳۴۸۰/۸۹ بوده که ریسک فوق‌العاده شدید در خاک­‌های محل دفن پسماند شهر چالوس ایجاد کرده است. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که داده­های اندکی در زمینه آلودگی خاک های محل دفن پسمانددر ایران وجود داشته و این داده‌­ها نیز از عدم یکپارچگی در تعداد و نوع فلزات سنگین شاخص برخوردارند. این امر ارزیابی ریسک اکولوژیکی خاک­های محل دفن پسماند در ایران را با چالش­های کمی و کیفی مطالعات مواجه نموده و قضاوت در خصوص نقاط با آلودگی های سطوح بالا، متوسط و پایین را دشوار می­‌نماید. از این‌رو ضروری است تا با برنامه ریزی منسجم نسبت به طراحی یک الگوی مطالعاتی یکپارچه جهت پایش مستمر خاک های محل دفن پسماند با تاکید بر آلودگی ناشی از فلزات سنگین شاخص اقدام شود و این مطالعه در سطح کشور به اجرا در آید.}, keywords_fa = {ارزیابی ریسک اکولوژیکی, خاک, محل دفن پسماند, فاکتور آلودگی, فلزات سنگین}, doi = {10.66224/jehe.13.3.251}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1133-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1133-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Yari, Ahmad Reza and SoheilArezoomand, Hamid Reza and Nadali, Azam and Ghafuri, Yadollah}, title = {Photocatalytic degradation of the 2,4-dichlorophenoxyacetic acid in aqueous media using Fe2O3/Mn3O4 nanoparticles combined with sodium persulfate activation under ultraviolet irradiation}, abstract ={Background: The toxicity and persistence of 2,4-dichlorophenoxyacetic acid (2,4-D) lead to its entry into water resources, raising health concerns. This study evaluated the efficiency of a photocatalytic process using Fe₂O₃/Mn3O4 and sodium persulfate (PS) activation under ultraviolet irradiation for removing this contaminant. Materials and Methods: In this experimental study, Mn₃O₄ and Fe₂O₃ nanoparticles were synthesized via chemical precipitation and hydrothermal methods, respectively. The effects of initial pH (4–10), PS concentration (0–0.8 mg/L), and nanoparticle dosage (0.0–0.04 g/L) on the removal of 10 mg/L 2,4-D were investigated in a batch system. Experimental design and optimization were performed using the response surface methodology (RSM) with a central composite design (CCD). Results:  Under optimal conditions (neutral pH, PS: 0.4 mg/L, nanoparticle dosage: 0.02 g/L), the process achieved 67% removal after 120 minutes. Analysis of variance (ANOVA) indicated the quadratic model had excellent accuracy and fit (R2 = 0.99). pH and PS concentration had the greatest influence on efficiency, with reduced performance at extremely low or high values of these parameters. Conclusion: The photocatalytic process effectively degrades 2,4-D in water. RSM proved valuable for modeling, optimization, and understanding interactions among operational parameters, aiding in process comprehension and improvement.}, Keywords = {Herbicide, Sodium Persulfate, Water treatment, Response surface, 2,4-dichlorophenoxyacetic acid}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {268-281}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {تجزیه فتوکاتالیستی علف‌کش 2 و 4 دی‌کلروفنوکسی استیک اسید در محیط‌های آبی با استفاده از نانو ذرات Fe2O3/Mn3O4 همراه با فعال‌سازی پرسولفات سدیم در مواجهه با تابش فرابنفش}, abstract_fa ={زمینه و هدف: سمیت و پایداری علف‌کش ۲ و ۴-دی‌کلروفنوکسی استیک اسید (۲،۴-D) در محیط‌زیست، منجر به ورود این آلاینده به منابع آبی و ایجاد نگرانی های بهداشتی می شود. این مطالعه، کارایی یک فرآیند فتوکاتالیستی با استفاده ازFe₂O₃/Mn₃O₄ و فعال‌سازی پرسولفات سدیم (PS) تحت تابش فرابنفش (UV) را جهت حذف این آلاینده ارزیابی کرد. مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی، نانوذرات Mn₃O₄ به روش ترسیب شیمیایی و Fe₂O₃ به روش هیدروترمال سنتز شدند. تأثیر متغیرهای مستقل شامل pH اولیه (۱۰-۴)، غلظت پرسولفات سدیم (mg/L۰-۰/۸) و دوز نانوذرات ( g/L۰/۰۴-۰) بر راندمان حذف ۲،۴-D با غلظت اولیه mg/L ۱۰ در یک سیستم ناپیوسته بررسی شد. طراحی آزمایش و بهینه‌سازی با استفاده از روش سطح پاسخ و رویکرد طرح مرکب مرکزی انجام شد. یافته ها: شرایط بهینه (pHخنثی، غلظت پرسولفات سدیم PS mg/L۰/۰۴، دوز هر نانو ذره g/L۰/۰۲) فرایند به راندمان حذف 67 درصد پس از 120 دقیقه دست یافت. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که مدل مربع دوجمله ای از دقت و برازش بسیار بالایی (۰/۹۹=R2) برخوردار است. pH و غلظت PS تاثیر بیشتری بر راندمان فرآیند نشان دادند. کاهش بازدهی در مقادیر بسیار پایین یا بسیار بالا در هر یک از متغیرها مشاهده شد. نتیجه گیری: فرآیند فتوکاتالیستی، به طور موثر ۲،۴-D را در محیط‌های آبی تجزیه کرد. روش سطح پاسخ برای مدل‌سازی، بهینه‌سازی و درک برهمکنش پارامترهای عملیاتی موثر بود و به درک و بهبود فرآیند کمک می‌کرد.}, keywords_fa = {علف کش, پرسولفات سدیم, تصفیه آب, سطح پاسخ, 2 و 4 دی‌کلروفنوکسی استیک اسید}, doi = {10.66224/jehe.13.3.268}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1131-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1131-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Shams, Mahmoud and Jamali, Jamshid and Dehghan, Ali Akbar and Alidadi, Hossein and Davoudi, Mojtaba and Hassanzadeh, Farzaneh and Rahdar, Somayeh and Mohammadi, Ali Akbar}, title = {Investigation of corrosion, scaling potential, and Water Quality Index in storage tanks of hotels in Mashhad}, abstract ={Background: Corrosion and scaling phenomena are among the most important factors affecting water quality, economics, and the lifespan of water transfer and distribution equipment. Materials and Methods: This study aimed to evaluate the corrosion and scaling potential of water in storage tanks at hotels around the Holy Shrine of Imam Reza, and assess the water quality using the drinking Water Quality Index (WQI) in Mashhad. Random water sampling was conducted from 10 hotels, and the physicochemical parameters of the water, i.e. pH, electrical conductivity (EC), total dissolved solids (TDS), total hardness (TH), total alkalinity (T.ALK), carbonate, bicarbonate, chloride, and sulfate were measured. Water stability indices, including the Langelier Saturation Index (LSI), Ryznar Stability Index (RSI), Puckorius Scaling Index (PSI), Larson-Skold Index (LS), and Aggressiveness Index (AI) were calculated and analyzed at the sampling temperature and other temperature scenarios. Results: The results showed that the average pH of the water ranged from 8.00 to 8.80, with most samples falling within the alkaline range. The Langelier Saturation Index indicated that 90% of the water sources were in equilibrium, with only one hotel showing a corrosion potential (LSI<0). As the temperature scenarios increased from 10 to 30 °C, the LSI value increased from 0.59 to 0.79 but remained in equilibrium state. The RSI indicated that the water in all hotels tended towards corrosion (RSI>7). LS and AI, respectively, showed that 100% of the samples have no corrosive properties and that 90% of the hotels had non-aggressive water (AI>12), with a very low probability of corrosion. The correlation matrix revealed a strong positive correlation between the AI and LSI, while a strong negative correlation was observed between the RSI and AI. Based on the WQI classification, the water sources in the hotels generally fell within 73-76 range. Conclusion: This study highlights the importance of regular water quality monitoring in distribution and storage systems, especially in populated areas like Mashhad.}, Keywords = {Langelier, Ryznar, Puckorius, Larson-Skold, Aggressiveness Index, Water Quality}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {282-297}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی پتانسیل خورندگی، رسوب‌گذاری و شاخص کیفی آب در مخازن ذخیره‌سازی هتل‌های مشهد}, abstract_fa ={زمینه و هدف:  پدیده‌های خورندگی و رسوب‌گذاری از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر کیفیت آب، اقتصاد و عمر مفید تجهیزات انتقال و توزیع آب محسوب می‌شوند. مواد و روش ها : مطالعه حاضر با هدف ارزیابی پتانسیل خورندگی و رسوب‌گذاری آب در مخازن ذخیره‌سازی هتل‌های شهر مشهد اطراف حرم مطهر امام رضا (ع) و نیز ارزیابی کیفیت آب در آنها با شاخص کیفی آب آشامیدنی (WQI) انجام شد. نمونه‌برداری از ۱۰ هتل منتخب به‌صورت تصادفی انجام گردید  و پارامترهای فیزیکوشیمیایی آب شامل pH، هدایت الکتریکی (EC)، کل جامدات محلول (TDS)، سختی کل (TH)، قلیائیت کل  (T.ALK)، کربنات، بی‌کربنات، کلرید و سولفات اندازه‌گیری شد. شاخص‌های پایداری آب شامل شاخص لانژلیه  (LSI)، رایزنر  (RSI)، پوکوریوس  (PSI)، لارسون-اسکلد (LS) و شاخص تهاجمی (AI) در دمای نمونه برداری و سناریو های مختلف دمایی دیگر محاسبه و تحلیل شدند. بافته ها :  نتایج نشان داد که میانگین pH آب در محدوده ۸ تا ۸/۸۰ بوده و بیشتر نمونه‌ها در محدوده قلیایی قرار داشتند. شاخص لانژلیه نشان داد که ۹۰ درصد منابع آبی در حالت تعادل بوده و تنها یک هتل دارای پتانسیل خورندگی )۰>(LSI  است و  با افزایش دما از ۱۰ به ۳۰ درجه سانتی‌گراد، مقدار LSI از ۰/۵۹ به ۰/۷۹ افزایش یافت، اما همچنان در حالت تعادل است. شاخص رایزنر نشان‌دهنده تمایل آب تمامی هتل‌ها به خورندگی )۷< (RSI بود.  شاخص لارسون-اسکلد (LS)و شاخص تهاجمی  ( AI)به ترتیب نشان دادند که ۱۰۰ درصد نمونه‌ها فاقد خاصیت خورندگی و  ۹۰ درصد نمونه ها آب غیرتهاجمی) ۱۲< (AIو احتمال خوردگی در آن‌ها بسیار کم است. ماتریس همبستگی نشان داد که همبستگی مثبت قوی)۱=(R بین شاخص تهاجمی (AI) و شاخص لانژلیه (LSI) وجود دارد، در حالی که بین شاخص رایزنر (RSI) و شاخص تهاجمی (AI) همبستگی منفی قوی مشاهده شد. براساس تقسیم بندی WQI که برای ارزیابی و طبقه‌بندی کیفیت آب شرب استفاده می شود بطور کلی منابع آب هتل در محدوده ۷۶-۷۳ قرار گرفت. نتیجه گیری : مطالعه حاضر اهمیت پایش منظم کیفیت آب در سیستم‌های توزیع و ذخیره‌سازی آب به‌ویژه در مناطق پرتردد مانند مشهد را برجسته می نماید.}, keywords_fa = {لانژلیه, رایزنر, پوکوریوس, لارسون-اسکلد, شاخص تهاجمی, شاخص کیفی آب}, doi = {10.66224/jehe.13.3.282}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1109-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1109-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Noroozi, Roghayeh and MohammadiKalhori, Ebrahim and Zarrabi, Mansur}, title = {Photocatalytic degradation of tetracycline antibiotic using Cu-TiO2/CQD composite under visible light from aqueous media: synthesis, characterization and operation parameters}, abstract ={Background: Antibiotics have been raised as one of the most controversial issues in the field of environment due to their high hydrophobicity, bioaccumulation and their resistance to biodegradation. Recently, by adding an external agent to the titanium (TiO2) catalyst, its band gap energy is reduced and electron recombination is prevented. The composite made under visible light can be used with low energy. Therefore, the main aim of this research is to investigate the photocatalytic removal of tetracycline from aqueous solutions using a hybrid composite of copper and carbon quantum dots (CQD) doped with TiO2 under visible light irradiation. Materials and Methods: In the synthesis of Cu-TiO2-CQD composite, first, Cu-TiO2 catalyst was prepared by sol-gel method, and then carbon quantum dots (CQD) were deposited on it. The properties of the synthesized photocatalyst were determined through FESEM, FTIR and XRD analyses. The reactor used in this study was a batch-type reactor and the effect of effective parameters on the process such as pH, initial antibiotic concentration, photocatalyst dosage, reaction kinetics and the ability to recover and reuse the photocatalyst were investigated. Results: The results of FESEM, FTIR and XRD analyses showed that the synthesis of Cu-TiO2-CQD photocatalyst was successful. The highest removal rate of tetracycline antibiotic was achieved at a concentration of 20 mg/L and a contact time of 60 min, at pH=7 and a photocatalyst dosage of 0.8 g/L, which was above 99%. Comparison of kinetic data with pseudo-first-order and pseudo-second-order models showed that the pseudo-first-order model described the tetracycline removal process with better agreement (R2=0.977). The synthesized photocatalyst was reusable for 6 consecutive cycles, and in the sixth step, tetracycline was degraded with an efficiency of 93%. Conclusion: Structural and chemical investigation of the photocatalyst showed that Cu-TiO2-CQD was well synthesized. The Cu-TiO2-CQD photocatalytic process can be used as an effective and efficient process in the treatment of antibiotic-containing wastewater or industrial wastewater due to its good recyclability and high photocatalytic activity.}, Keywords = {Tetracycline, photocatalyst, visible light, carbon quantum dots}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {298-308}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {تخریب فتوکاتالیستی آنتی بیوتیک تتراسایکلین با استفاده از کامپوزیت Cu-TiO2/CQD تحت نور مرئی از محیط های آبی: سنتز، تعیین مشخصات و پارامترهای بهره برداری}, abstract_fa ={زمینه و هدف: آنتی بیوتیک ها به دلیل آبگریزی بالا، خاصیت تجمع پذیری بیولوژیکی و مقاوم بودن در برابر تجزیه زیستی به عنوان یکی از بحث برانگیزترین مسائل در حیطه محیط زیست مطرح شده است. اخیراً با اضافه کردن عامل خارجی به کاتالیست تیتانیوم (TiO2) انرژی باند گپ آن را کم کرده ، و مانع از بازترکیب مجدد الکترون ها می شوند. کامپوزیت ساخته شده تحت نور مرئی، با انرژی پایین قابل استفاده است. لذا هدف اصلی این پژوهش، بررسی حذف فتوکاتالیستی تتراسایکلین از محلولهای آبی با استفاده از کامپوزیت هیبریدی مس و کربن کوانتوم دات (CQD) داپ شده با TiO2 تحت تابش نور مرئی  می باشد. مواد و روش‌­ها: در سنتز کامپوزیت Cu-TiO2-CQD، ابتدا، کاتالیست Cu-TiO2 به روش سل ژل ساخته شده، و سپس کربن کوانتوم دات (CQD) بر روی آن نشانده شد. ویژگیهای فتوکاتالیست سنتز شده از طریق آنالیزهای FESEM، FTIR و XRD مشخص شد. راکتور مورد استفاده در این پژوهش از نوع Batch بود و تاثیر پارامترهای موثر بر فرآیند مانند pH، غلظت اولیه آنتی بیوتیک، دوز فتوکاتالیست، سینتیک واکنش و قابلیت بازیابی و استفاده مجدد از فتوکاتالیست مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از آنالیزهای FESEM، FTIR و XRD نشان داد که سنتز فتوکاتالیست Cu-TiO2-CQD موفقیت آمیز بود. بیشترین میزان حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین در غلظت برابر ۲۰mg/L و زمان تماس ۶۰ دقیقه، در pH=۷ و دوز فتوکاتالیست ۰/۸ گرم بر لیتر بالای %۹۹ حاصل شد. مقایسه داده های سینتیکی با مدل های شبه درجه اول و شبه درجه دوم نشان داد که مدل شبه درجه اول با تطابق بهتری (R2=۰/۹۹۷) فرآیند حذف تتراسایکلین را توصیف می کند. فتوکاتالیست سنتز شده قابلیت استفاده مجدد برای 6 چرخه متوالی را داشت و در مرحله ششم، تتراسایکلین با راندمان 93% تجزیه شد. نتیجه گیری: بررسی ساختاری و شیمیایی فتوکاتالیست نشان داد که Cu-TiO2-CQD به خوبی سنتز شده است. فرآیند فتوکاتالیستی Cu-TiO2-CQD به دلیل قابلیت بازیابی خوب، فعالیت فتوکاتالیستی بالا می تواند به عنوان یک فرآیند موثر و کارآمد در تصفیه فاضلاب های حاوی آنتی بیوتیک و یا فاضلاب های صنعتی مورد استفاده قرار گیرد.}, keywords_fa = {تتراسایکلین, فتوکاتالیست, نور مرئی, کربن کوانتوم دات}, doi = {10.66224/jehe.13.3.298}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1138-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1138-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Moradalizadeh, Saeideh and Lalehzari, Asra and Rahimi, Fatemeh and Haji-Maghsoudi, Saiedeh and Hashemi, Maji}, title = {Assessment of Knowledge, Attitudes, and Practices of Rural Water Supply Providers in Kerman Province Regarding Drinking Water Chlorination}, abstract ={Background: Today, water sources are contaminated by various factors, leading to different diseases, including gastrointestinal illnesses. In the process of providing drinking water, disinfection is a crucial step, especially in vulnerable small and rural communities. Therefore, special attention must be paid to raising the awareness of villagers and ensuring necessary coordination between experts and local staff in these areas. Since no study has been conducted to date in Iran on the knowledge, attitudes, and practices of rural water supply providers regarding water disinfection, and thus no general conclusion can be drawn, investigating this topic seems essential. Materials and Methods: This descriptive, cross-sectional study was conducted in selected villages of Kerman province. A total of 42 water supply providers (Water supply personnel) from 42 villages were randomly selected to participate. The data collection tool was a questionnaire with three distinct sections designed to measure participants' knowledge, attitudes, and practices. For statistical analysis, SPSS version 27 was used, and the normality of the distribution of quantitative variables was assessed using the Shapiro-Wilk test. The relationship between the knowledge, attitudes, and practices of the providers regarding chlorination was analyzed using the Spearman correlation coefficient. Results: The research showed that education level is a significant factor influencing a person's knowledge. Furthermore, an increase in knowledge can positively impact an individual's practices and attitudes. It was found that the water supply providers in the target population had poor knowledge and attitudes regarding drinking water chlorination (3.40±1.50, 25.80±4.40, respectively). However, the majority had good practices concerning water chlorination (10.40±1.50). Conclusion: The results of the study indicated that the participants' knowledge and attitude scores were weak (3.40±1.50, 25.80±4.40), with the majority not achieving an acceptable score. Given the importance of providing safe drinking water, holding training courses for rural water supply providers is crucial to enhance their knowledge and attitudes regarding water disinfection. Additionally, due to the limitations of this study and the small size of the target population, it seems necessary to conduct a more extensive study in rural communities across the country to assess the knowledge, attitudes, and practices of water supply providers.}, Keywords = {Water supply, Knowledge, chlorination, Attitude, Practice}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {309-321}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {سنجش دانش، نگرش و عملکرد متولیان آبرسانی روستاهای استان کرمان درخصوص کلرزنی آب آشامیدنی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: امروزه منابع آب توسط عوامل متعددی آلوده و منجر به انواع بیماری ها در انسان از جمله بیماری های گوارشی می‌گردند. طی تامین آب آشامیدنی، گندزدایی یکی از گزینه های بسیار مهم به خصوص در جوامع حساس کوچک و روستایی می‌باشد. از این رو باید به بـالا بـردن سـطح آگاهی روستائیان و هماهنگی لازم بین کارشناسان و کارکنـان محلی در روستاها توجه ویژه ای نمود. از انجایی که تاکنون  مطالعه ای در رابطه با دانش، نگرش و عملکرد متولیان آبرسانی روستاها در خصوص گندزدایی آب در ایران انجام نگرفته است و نمیتوان در این مورد اظهار نظر کلی کرد؛ بررسی این موضوع امری ضروری به نظر می‌رسد. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی در روستاهای منتخب استان کرمان انجام شد و تعداد ۴۲ متولی آبرسانی از ۴۲ روستا انتخاب و به شکل تصادفی وارد مطالعه شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها، پرسش‌نامه‌ای بود که برای سنجش دانش، نگرش و عملکرد شرکت‌کنندگان طراحی شده بود.همپنین جهت تجزیه و تحلیل آماری در این مطالعه از نرم افزار  SPSS ورژن ۲۷ استفاده شد و نرمال بودن توزیع متغیرهای کمی با استفاده از آزمون شاپیرو ویلک مورد بررسی قرار گرفت. بررسی ارتباط دانش، نگرش و عملکرد متولیان در خصوص کلرزنی نیز با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن انجام شد. یافته‌ها:  این پژوهش نشان داد سطح تحصیلات عامل مهمی می‌باشد که در دانش افراد تاثیر گذار است؛ از طرف دیگر افزایش سطح دانش افراد میتواند تاثیر مثبتی در عملکرد و نگرش آنها داشته باشد. مشخص شد که متولیان آبرسانی جامعه هدف دارای دانش و نگرش ضعیفی در خصوص کلرزنی آب آشامیدنی روستاها بودند (۱/۵۰±۳/۴۰، ۴/۴۰±۲۵/۸۰)؛ اما اکثریت۱/۵۰±۱۰/۴۰ دارای عملکرد خوبی در خصوص کلرزنی آب بودند. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که نمره دانش و نگرش افراد ضعیف می‌باشد(۱/۵۰±۳/۴۰، ۴/۴۰±۲۵/۸۰) و اکثریت نمره قابل قبولی را کسب نکردند. لذا با توجه به اهمیت تامین آب آشامیدنی سالم، برگزاری دوره های آموزشی برای متولیان آبرسانی روستا ها به منظور ارتقا سطح دانش و نگرش انها جهت گندزدایی و کلرزنی آب امری بسیار مهم می‌باشد. همچنین به دلیل محدودیت های موجود در این مطالعه و جمعیت کم جامعه هدف انجام مطالعه ای وسیع در جوامع روستایی کشور در خصوص بررسی میزان دانش، نگرش و عملکرد متولیان آبرسانی ضروری به نظر می‌رسد.}, keywords_fa = {تامین آب, دانش,کلرزنی, نگرش, عملکرد}, doi = {10.66224/jehe.13.3.309}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1125-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1125-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Moradian, Mahdi and Morovati, Roya and Karimaei, Mostafa and Soleimani, Zahra and Shokri, Mohammad Ali}, title = {Investigating the biological integrity of the Hableh River in Garmsar using benthic invertebrates}, abstract ={Background: Aquatic ecosystems are constantly exposed to a wide variety of hazardous chemicals or compounds with varying degrees of toxicity, which are released from various human sources. On the other hand, with the development of urbanization, industry and agriculture, which is a consequence of the increase in human population, various levels of pollution are created in surface waters, which affect human and animal life. Therefore, this study was conducted on the permanent Hableh River, which flows in the mountainous region north of Garmsar city, which is important and effective in terms of agriculture and ecology. Materials and Methods: The aim of this study is to assess the abundance and diversity of benthic invertebrates and ultimately determine the biological integrity status of this river. In this study, manual sampling was conducted at five points between Firouzkouh and Garmsar counties. At each point, both biological indicators (benthic invertebrates) and concentrations of organic pollution and dissolved oxygen were evaluated. Results: According to the results, various types of benthic invertebrates such as beetle larvae, fly larvae, dragonfly larvae, fly and beetle pupae, adult reef beetles, butterfly pupae and larvae, leeches, flatworms, roundworms, tapeworms, and snails were identified in this river. Conclusion: From this case study, it can be concluded that these identified benthic invertebrate groups can be selected as representative indicators in the Hablehroud River in terms of the level of water resource pollution and habitat destruction.}, Keywords = {biological integrity, Hablehroud, Macroinvertebrates}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {322-332}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی سلامت زیستی رودخانه حبله رود گرمسار با استفاده از بی‌مهرگان کفزی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: اکوسیستم‌های آبی به طور مداوم در معرض خطر انواع زیادی از مواد شیمیایی خطرناک یا ترکیبات مختلف  با درجات سمیت متنوع هستند که از منابع انسانی مختلف منتشر می‌شوند. از سوی دیگر با توسعه شهرنشینی، صنایع و کشاورزی که پیامد افزایش جمعیت انسانی است، سطوح مختلفی از آلودگی را  در آب‌های سطحی ایجاد می کند که جامع انسانی و حیوانی را تحت تاثیر قرار می‌دهند.از رو این مطالعه بر روی رودخانه دائمی حبله رود که در منطقه کوهستانی شمال شهر گرمسار جریان دارد که از نظر کشاورزی و اکولوژیکی مهم و اثرگذار است انجام گرفت. مواد و روش‌­ها:هدف از این مطالعه ارزیابی فراوانی و تنوع بی‌مهرگان کف‌زی و در نهایت تعیین وضعیت سلامت بیولوژیکی این رودخانه است. در این مطالعه، نمونه‌برداری به صورت دستی در پنج نقطه در حد فاصل شهرستان فیروزکوه و گرمسار  انجام شد. در هر نقطه، هم شاخص‌های زیستی (بی مهرگان کف زی) و ​​هم غلظت آلودگی آلی و اکسیژن محلول ارزیابی شد. یافته‌­ها: بر اساس نتایج، انواع مختلفی از بی‌مهرگان کف‌زی مانند لارو سوسک ها، لارو انواع مگس‌ها، لارو سنجاقک ها، شفیره مگس ها و سوسک ها، سوسک ریف بالغ، شفیره و لارو پروانه ها، زالوها، انواح کرم های پهن، حلقوی و نواری و حلزون ها در این رودخانه شناسایی شدند. نتیجه‌­گیری: از این مطالعه موردی می‌توان نتیجه گرفت که این گروه‌های بی‌مهرگان کف‌زی شناسایی‌شده می‌توانند به عنوان شاخص نماینده در رودخانه حبله رود از نظر میزان آلودگی منابع آب و تخریب زیستگاه انتخاب شوند.}, keywords_fa = {سلامت زیستی, حبله رود, بی مهرگان کف زی}, doi = {10.66224/jehe.13.3.322}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1142-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1142-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Zareipour, Morad Ali and Rasoulzadeh, Shiva and AliDadloo, Zahr}, title = {Investigating the Knowledge, Attitude, and Practice of Housewives Regarding the Safe Use of Household Detergents}, abstract ={Background: The improper use of household detergents can lead to serious health complications. This study aimed to investigate the status of knowledge, attitude, and practice (KAP) among housewives concerning the safe use of these products. Materials and Methods: This cross-sectional study included a sample of 416 housewives selected via simple random sampling. The required data were collected using questionnaires assessing knowledge, attitude, and safe practices related to the use of household detergents. Data were analyzed using Pearson's correlation test and Backward stepwise ordinal logistic regression. Results: The findings revealed that 54.3% of participants had good knowledge, 40.1% had a neutral attitude, and 35.38% demonstrated poor safety practices regarding the use of household detergents. The regression model indicated that good knowledge (OR=3.45, P<0.001) and a positive attitude (OR=8.15, P<0.0001) increased the probability of safe detergent use by 3.45 and 8.15 times, respectively. Furthermore, having a university education (OR=2.66, P=0.03), using detergents three or more times a week (OR=1.87, P=0.02), a history of receiving formal training (OR=3.84, P<0.0001), and no poisoning with detergents (OR=2.24, P=0.006) were also significant predictors, increasing the likelihood of safer practices. Conclusion: It is recommended that future educational programs be designed based on behavior change models, combining theoretical and practical training to simultaneously enhance knowledge, correct attitudes, and promote safe practices. Background: The improper use of household detergents can lead to serious health complications. This study aimed to investigate the status of knowledge, attitude, and practice (KAP) among housewives concerning the safe use of these products. Materials and Methods: This cross-sectional study included a sample of 416 housewives selected via simple random sampling. The required data were collected using questionnaires assessing knowledge, attitude, and safe practices related to the use of household detergents. Data were analyzed using Pearson's correlation test and Backward stepwise ordinal logistic regression. Results: The findings revealed that 54.3% of participants had good knowledge, 40.1% had a neutral attitude, and 35.38% demonstrated poor safety practices regarding the use of household detergents. The regression model indicated that good knowledge (OR=3.45, P<0.001) and a positive attitude (OR=8.15, P<0.0001) increased the probability of safe detergent use by 3.45 and 8.15 times, respectively. Furthermore, having a university education (OR=2.66, P=0.03), using detergents three or more times a week (OR=1.87, P=0.02), a history of receiving formal training (OR=3.84, P<0.0001), and no poisoning with detergents (OR=2.24, P=0.006) were also significant predictors, increasing the likelihood of safer practices. Conclusion: It is recommended that future educational programs be designed based on behavior change models, combining theoretical and practical training to simultaneously enhance knowledge, correct attitudes, and promote safe practices.}, Keywords = {Knowledge, Attitude, Practice, Housewives, Safe Use, Household Detergents}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {333-344}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی وضعیت آگاهی، نگرش و عملکرد زنان خانه دار در مورد استفاده ایمن از مواد شوینده خانگی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: استفاده نادرست از مواد شوینده خانگی منجر به عوارض سلامت جدی شود. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت آگاهی، نگرش و عملکرد زنان خانه دار در مورد استفاده ایمن از این مواد انجام شد. مواد و روش ها: این تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و شامل نمونه ای از ۴۱۶ زن خانه‌دار بود که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنامه هایی که شامل آگاهی، نگرش و رفتارهای ایمن در استفاده از مواد شوینده بود، گردآوری شد. سپس داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون لجستیک رتبه ای تحلیل شدند. یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که %۵۴۳ از افراد دارای آگاهی خوب، %۱/۴۰ نگرش خنثی و %۳۵/۳۸ از افراد رفتارهای ضعیف در رابطه با استفاده ایمن از مواد شوینده خانگی داشتند. مدل رگرسیون نشان داد که آگاهی خوب ۳/۴۵ برابر (۰/۰۰۱>P ،۳/۴۵=OR)، نگرش مثبت ۸/۱۵ برابر (۰/۰۰۰۱>P ،۸/۱۵=OR)، احتمال استفاده ایمن از مواد شوینده خانگی را افزایش می‌دهد. همچنین تحصیلات دانشگاهی ۲/۶۶ برابر (۰/۰۳P= ،۲/۶۶=OR)،  استفاده سه بار و بیشتر از مواد شوینده  ۱/۸۷ برابر (۰/۰۲= P،=۱/۸۷OR)، سابقه دریافت آموزش ۳/۸۴ برابر (۰/۰۰۰۱>P،۲/۹۹=OR) و عدم مسمومیت با مواد شوینده ۲/۲۴ برابر (۰/۰۰۶P= ،۲/۲۴=OR) احتمال بروز این رفتارها را افزایش می‌دهند. نتیجه­‌گیری: پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی آینده بر پایه مدل‌های تغییر رفتار طراحی شده و با ترکیب آموزش عملی و تئوری، همزمان بر افزایش آگاهی، اصلاح نگرش و ارتقای عملکرد ایمن تمرکز نمایند.}, keywords_fa = {آگاهی, نگرش, عملکرد, زنان خانه دار, استفاده ایمن, مواد شوینده خانگی}, doi = {10.66224/jehe.13.3.333}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1137-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1137-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Miri, Mohadeseh and PakzadToochaei, Sahel and KhandanBarani, Hashem}, title = {Assessment of the Abundance and Characteristics of Microplastics in the Effluent of the Urban Wastewater Treatment Plant in Zabol}, abstract ={Background: Microplastic pollution has emerged as a significant environmental crisis, posing a serious challenge to human health and ecosystem sustainability, particularly within urban wastewater treatment systems. This study aimed to investigate the abundance, physical characteristics, and chemical composition of microplastics in the effluent of the Zabol urban wastewater treatment plant. Materials and Methods: Sampling of the treated effluent was conducted in the winter of 2024. Three samples, each with a volume of 10 liters, were collected from the effluent of the wastewater treatment plant. For microplastic separation, the samples were passed through sieves of various mesh sizes, followed by chemical digestion and density-based separation. Microplastics were identified and categorized using optical microscopy and Fourier-transform infrared spectroscopy (FTIR). Results: The results indicated that the highest mean abundance was 26.38 ± 1.08 microplastics per liter, with particle sizes ranging from 45 to 425 μm in the treated effluent. The results of the ANOVA test showed that film particles, with a mean abundance of 27.58 ± 1.08 microplastics per liter, accounted for the largest proportion compared to other forms (fibers, fragments, and foams), with a statistically significant difference (p < 0.05). FTIR analysis revealed a considerable diversity of polymers among the detected particles. Among them, polyethylene (PE) showed the highest relative abundance (21.46 ± 0.9), representing the dominant polymer type. Conclusion: The results of this study provide a clear picture of the status of microplastics in the effluent of this wastewater treatment plant. They also highlight the necessity of continuous monitoring, identification of potential sources, management of lightweight plastic waste, reduction of single-use packaging consumption, and the need for further studies on the pathways and environmental impacts of microplastics in arid and water-scarce regions, especially due to the continuous use of this effluent for irrigation of surrounding agricultural lands.}, Keywords = {Microplastic, Wastewater treatment, Polyethylene, Sistan, FTIR Spectroscopy}, volume = {13}, Number = {3}, pages = {345-356}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی فراوانی و ویژگی‌های میکروپلاستیک‌های پساب خروجی تصفیه خانه فاضلاب شهری زابل}, abstract_fa ={زمینه و هدف: آلودگی ناشی از میکروپلاستیک‌ها به یک بحران محیط زیستی ‌ نوظهور تبدیل شده است؛ این موضوع به‌ویژه در سیستم‌های تصفیه فاضلاب شهری چالشی جدی برای سلامت انسان و پایداری اکوسیستم‌ها به شمار می‌رود. این پژوهش با هدف بررسی فراوانی، ویژگی‌های ظاهری و ترکیب شیمیایی میکروپلاستیک‌ها در پساب خروجی تصفیه‌خانه فاضلاب شهری زابل انجام شد. مواد و روش­‌ها: نمونه‌برداری از پساب تصفیه ‌شده در فصل زمستان ۱۴۰۳ انجام شد. سه نمونه، هر کدام با حجم ۱۰ لیتر از خروجی تصفیه خانه برداشت شد. برای جداسازی میکروپلاستیک‌­ها، نمونه‌­ها از الک­‌هایی با سایزهای مختلف عبور داده شدند و سپس هضم شیمیایی و جداسازی براساس چگالی انجام شد. میکروپلاستیک­‌ها با میکروسکوپ نوری و طیف‌سنجی مادون قرمز (FTIR) شناسایی و طبقه‌بندی شدند. یافته‌­ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که بیشترین میانگین فراوانی به میزان ۱/۰۸±۲۶/۳۸ میکروپلاستیک در لیتر با اندازه ۴۵–۴۲۵ میکرومتر در پساب خروجی تصفیه خانه شهر زابل است. نتایج آزمون ANOVA نشان داد که ذرات از نوع فیلم با میانگین ۱/۰۸±۲۷/۵۸ میکروپلاستیک در لیتر بیش از سایر اشکال (فیبر، فراگمنت و فوم) بیشترین سهم را با اختلاف معنی­دار به خود اختصاص دادند (۰/۰۵>p). طیف­سنجی FTIR، نشان داد که تنوع قابل ‌توجهی از پلیمرها در این ذرات وجود دارد. براساس نتایج به‌ دست آمده، پلی‌اتیلن (PE) با بالاترین فراوانی نسبی به میزان ۰/۹ ±۲۱/۴۶ بیشترین سهم را در میان انواع میکروپلاستیک‌ها داشت. نتیجه­‌گیری: نتایج این پژوهش تصویری روشن از وضعیت میکروپلاستیک‌ها در پساب خروجی این تصفیه‌خانه ارائه می‌کند. همچنین بر ضرورت پایش مستمر، شناسایی منابع احتمالی، مدیریت پسماندهای پلاستیکی سبک، کاهش مصرف بسته‌بندی‌های یک‌بار مصرف و انجام مطالعات تکمیلی درباره مسیرهای ورود و پیامدهای محیط زیستی ‌ میکروپلاستیک‌ها در مناطق خشک و کم‌ آب به‌ویژه به دلیل استفاده مداوم از این پساب برای آبیاری زمین‌های کشاورزی اطراف تأکید دارد.}, keywords_fa = {میکروپلاستیک, تصفیه فاضلاب, پلی اتیلن, سیستان, طیف‌سنجی FTIR}, doi = {10.66224/jehe.13.3.345}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1136-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1136-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2025} } @article{ author = {Fallahdar, Hoda and Bagheri, Amin and Saeedi, Rez}, title = {Occurrence of Natural and Artificial Colorants in Food Products: A Five-Year Survey in Tehran (2017–2021)}, abstract ={Background: Today,  food  processing  technologies—aimed  at  increasing  shelf  life  or enhancing the appearance, composition, and color of food—have encouraged food operators to use natural and artificial colors to increase product attractiveness. Therefore, the current study aimed to investigate the prevalence of food colors used in food products offered by food vendors under the supervision of Shahid Beheshti University of Medical Sciences in Tehran. Materials and Methods: This descriptive cross-sectional study involved a secondary analysis of data from 1742 food samples collected and tested by the health centers of Shahid Beheshti University of Medical Sciences between 2017 and 2021. Data were extracted from standard sampling  forms  and food laboratory  reports.  Statistical  analyses,  including  Chi-square tests, cross-tabulations, logistic regression, and odds ratio estimations, were performed using SPSS software version 26. Ethical considerations were observed throughout the study. Results: Out of the 1742 evaluated samples, artificial and natural colors were detected in 922 and  820  samples,  respectively.  Tartrazine  was  the  most  frequently  used  artificial  color, predominantly  found  in  grilled chicken  samples.  Furthermore,  significant  associations  were observed between the use of artificial colors and the type of food establishment (p=0.001), theoperator’s gender (p<0.001), and the operator holding a health training certificate (p=0.002). Additionally, the linear-by-linear association test revealed a significant upward trend in the useof artificial colors over the studied years (p=0.007). Conclusion: The  results  indicated  a  significantly  increased trend  over  time  in  the  use  of artificial  food  colors.  The  continuation  of  this  practice  poses  a threat  to  public  health, highlighting  the  need  for  further  studies  and  targeted  interventions.  Moreover,  raising  the awareness of producers and consumers regarding the adverse health effects of artificial colors, coupled  with  continuous  legal  monitoring  and  enforcement,  can  play  an  effective  role  in preventing the use of these unauthorized additives in food products.}, Keywords = {Food color, Artificial color, Food safety, Food sampling}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {357-366}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ﻓﺮاواﻧﯽ رﻧﮓﻫﺎی ﻃﺒﯿﻌﯽ و ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ ﻣﺼﺮﻓﯽ در ﻓﺮآورده ﻫﺎی غذایی: یک ﺑﺮرﺳﯽ ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻟﻪ در ﺗﻬﺮان (1400-1396)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: امروزه فناوری پردازش مواد غذایی برای افزایش ماندگاری یا بهتر نمودن ظاهر، ترکیبب و رنگ غذا، متصدیان را به سوی استفاده از رنگ‌های طبیعی و مصنوعی به‌دلیل جذابیتی که در مواد غذایی ایجاد می‌کند سوق داده است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان فراوانی رنگ های مصرفی در مواد غذایی عرضه شده توسط صنوف تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در تهران صورت گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه توصیفی مقطعی، به بررسی و تحلیل ثانویه داده‌های مواد غذایی موجود در مراکز بهداشتی دانشگاه شهید بهشتی به تعداد ۱۷۴۲ مورد که طی سال‌های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ نمونه‌برداری و آزمایش شده‌اند، می‌پردازد. ابزار گردآوری داده‌ها، استخراج اطلاعات موجود از فرم نمونه‌برداری و گزارش آزمایشگاه مواد غذایی می‌باشد. آزمون‌های آماری کای‌اسکوئر، جداول متقاطع و برآورد شانس با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد. ملاحظات اخلاقی در تمام مراحل اجرای مطالعه رعایت شده است. یافته‌ها: میزان مصرف رنگ مصنوعی و طبیعی در مواد غذایی نمونه‌برداری شده بین سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۰ به ترتیب تعداد ۹۲۲ و ۸۲۰ نمونه از تعداد کل ۱۷۴۲ نمونه بوده است. طی بررسی انجام شده در این پژوهش بیشترین رنگ مصنوعی مصرفی تارترازین و بیشترین میزان مصرف آن در جوجه‌کباب بود. هم‌چنین بر اساس یافته‌های این پژوهش بین نوع صنف مواد غذایی، جنسیت و اخذ گواهی آموزش بهداشت متصدیان با استفاده از رنگ مصنوعی در مواد غذایی ارتباط معنی‌داری وجود دارد (به ترتیب ۰/۰۰۱p=، ۰/۰۰۰p= و ۰/۰۰۲p=).  همچنین نتایج آزمون روند خطی روند افزایشی معنادار استفاده از رنگ های مصنوعی در طول سال‌های مطالعه را نشان داد (۰/۰۰۷p=). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در طول زمان، استفاده از رنگ‌های مصنوعی افزایش یافته و تداوم این امر تهدیدی بر سلامت جامعه است که لزوم مطالعات و مداخلات بیشتر را نشان می‌دهد. هم‌چنین ارتقای سطح آگاهی تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان از عوارض مصرف رنگ‌های مصنوعی و پیگیری‌های مستمر قانونی می‌تواند نقش موثری در عدم استفاده از این مواد در مواد غذایی داشته باشد.}, keywords_fa = {رنگ غذا, ایمنی مواد غذایی, رنگ مصنوعی, نمونه‌برداری مواد غذایی}, doi = {10.66224/jehe.13.4.357}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1148-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1148-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} } @article{ author = {Seyedi, Ali and Mafigholami, Roya and Saviz, Shahroz and Sari, Amir Hossei}, title = {Optimizing Atmospheric Cold Plasma-Based Advanced Oxidation for the Degradation of Polypropylene Microplastics Using Response Surface Methodology}, abstract ={Background: The presence of microplastics in the environment poses a significant threat to human health. This study aimed to evaluate the performance of an atmospheric cold plasma (ACP) process for the degradation of polypropylene microplastics in aqueous solutions. Materials and Methods: In this laboratory-scale experimental study, key operational parameters including reaction time (30–60 min), applied voltage (20–40 kV), airflow rate (10–20 L/min), pH (4–8), and initial microplastic concentration (500–1000 particles/L) were optimized using a Central Composite Design. Microplastic quantification was performed via microscopic counting. Additional analyses included kinetic modeling, assessment of interfering ions, radical scavenger experiments, energy consumption evaluation, and measurement of COD and TOC removal under optimal conditions. Results: The quadratic model derived from CCD was highly significant (p < 0.0001) and demonstrated that increasing reaction time and applied voltage significantly enhanced removal efficiency. In contrast, higher initial concentrations, excessive airflow rates, and extreme pH conditions negatively affected process performance. The maximum removal efficiency was achieved under optimal conditions, with an applied voltage of 25 kV and an airflow rate of 14 L/min. Neutral pH provided greater stability of reactive species. Kinetic analysis indicated that degradation followed a first-order kinetic model. Radical scavenging experiments confirmed that hydroxyl radicals were the dominant reactive species responsible for degradation. The presence of inorganic ions exhibited both inhibitory and promoting effects depending on their type and concentration. Specific energy consumption analysis demonstrated acceptable energy efficiency of the process. Conclusion: The atmospheric cold plasma process achieved a removal efficiency of 73.2% under optimized conditions and can be considered a promising and energy-efficient approach for the removal of polypropylene microplastics from aqueous environments.}, Keywords = {Atmospheric cold plasma process, Microplastics, Polypropylene, Optimization, Central Composite Design, Aqueous Environments}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {367-392}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بهینه سازی فناوری اکسیداسیون پیشرفته پلاسمای سرد اتمسفری در تخریب میکروپلاستیک‌ پلی‌پروپیلن با مدل آماری رویه پاسخ}, abstract_fa ={زمینه و هدف: حضور میکروپلاستیک‌ها در محیط زیست می‌تواند تهدیدی جدی برای سلامت انسان‌ها به شمار آید. این پژوهش به بررسی عملکرد فرایند پلاسمای سرد اتمسفری در تجزیه میکروپلاستیک‌های پلی‌پروپیلن در محلول‌های آبی اختصاص یافته است. مواد و روش ها: در این مطالعه، متغیرهای زمان واکنش (۶۰-۳۰ دقیقه)، ولتاژ ورودی (۴۰-۲۰ کیلوولت)، دبی هوا (۲۰-۱۰ لیتر در دقیقه)، pH  (۸-۴) و غلظت اولیه میکروپلاستیک (۱۰۰۰-۵۰۰ عدد در لیتر) با استفاده از طراحی ترکیبی مرکزی بهینه‌سازی شدند. شناسایی مقدار میکروپلاستیک ها بر اساس شمارش میکروسکوپی انجام شد. مطالعات تکمیلی شامل تعیین سینتیک واکنش، تاثیر عوامل ماخله گر یونی، تاثیر رباینده های رادیکال، انرژی مصرفی و کاهش COD و TOC در شرایط بهینه بودند. یافته ها: مدل آماری درجه دوم (Quadratic) حاصل از طراحی ترکیبی مرکزی از دقت بالایی برخوردار بود و تحلیل آماری (۰/۰۰۰۱p<) نشان داد که افزایش زمان و ولتاژ تأثیر مثبت قابل توجهی بر راندمان حذف داشت، درحالی که افزایش بیش از حد غلظت اولیه، نرخ جریان هوا و تغییرات شدید pH باعث کاهش کارایی می‌شدند. بیشترین بازدهی در شرایط بهینه به ۷۳/۲ درصد رسید. ولتاژ بهینه ۲۵ کیلوولت و نرخ جریان بهینه ۱۴ لیتر بر دقیقه تعیین شد. pH خنثی بیشترین پایداری گونه‌های رادیکال فعال را فراهم می‌کرد. سینتیک واکنش از نوع درجه اول بود و آزمایش‌های مهارکننده رادیکال نشان داد که رادیکال‌های هیدروکسیل بیشترین نقش در تخریب را دارند. حضور یون‌های می‌تواند فرآیند را به نوعی تضعیف یا تقویت کند. شاخص‌های مصرف انرژی ویژه نشان‌دهنده بهره‌وری بالای این فناوری برای تصفیه آب‌های آلوده به میکروپلاستیک‌ها است. نتیجه گیری: در مجموع، پلاسمای سرد اتمسفری با راندمان حذف 2/73 درصد در شرایط بهینه، به‌عنوان روشی مؤثر و دارای بهره‌وری انرژی قابل قبول برای حذف میکروپلاستیک‌های پلی‌پروپیلن از آب معرفی می‌شود.}, keywords_fa = {فرایند پلاسمای سرد اتمسفری, میکروپلاستیک, پلی پروپیلن, بهینه سازی, طراحی ترکیبی مرکزی, محیط های آبی}, doi = {10.66224/jehe.13.4.367}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1144-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1144-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} } @article{ author = {Nazari, Hamidreza and Sobhanardakani, Soheil}, title = {Assessment and prioritization of environmental risks in the Western oil and gas industries using fuzzy AHP (FAHP)}, abstract ={Background: As the largest energy production sector in the world, the oil and gas industries have always faced many environmental challenges that can have adverse consequences for human health and natural ecosystems. Therefore, this study was conducted to assess and prioritize of environmental risks in the Western oil and gas industries using fuzzy AHP (FAHP) Materials and Methods: In this descriptive study, by using the fuzzy AHP (FAHP), environmental risks were identified and weighted. In so doing, the criteria and sub-criteria including air pollution, water pollution, soil contamination, habitat destruction, noise pollution, long-term risks, and industrial wastes were identified and prioritized by 30 experts. For this purpose, data were collected by a fuzzy pairwise comparison questionnaire and then analyzed using the FAHP method. SPSS version 20 was used for statistical processing and and analysis of the data.  Results: The results showed that, with the exception of two cases which achieved the necessary consistency rate after modification, all matrices had CR ≤ 0.1, which indicates the high validity of the results and the accuracy of the method used. Also, "chemical leakage into water," "potentially toxic elements in soil," and "destruction of forest ecosystems" had the greatest weight and importance among the identified environmental risks. Therefore, for optimal management of the identified risks, it is recommended to conduct regular and systematic monitoring of water and soil resources, reduce construction activities in forest areasand sensitive habitats, and also require the use of anti-leakage systems in pipelines. Conclusion: As the results showed, by determining management priorities, it is possible to optimally allocate resources, provide effective mitigation solutions for each risk, and design monitoring and implementation plans based on the relative importance of each risk. Therefore, for optimal management of the identified risks, it is recommended to conduct regular and systematic monitoring of water and soil resources, reduce construction activities in forest areas and sensitive habitats, and also require the use of anti-leakage systems in pipelines. Sensitivity analysis confirmed that water and soil-related risks remained stable across different scenarios and required urgent management attention. Thus, this study provides a systematic framework for prioritizing environmental risk management, which can be applied by policymakers and industrial managers to implement sustainable development strategies and reduce negative environmental impacts.}, Keywords = {Environmental pollution, Environmental risks, Oil and gas industries, FAHP, West of Iran}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {393-411}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی و اولویت‌بندی ریسک‌های محیط‌زیستی در صنایع نفت و گاز غرب با استفاده از روش AHPفازی (FAHP)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: صنایع نفت و گاز به‌عنوان بزرگ‌ترین بخش تولید انرژی در جهان، همواره با چالش‌های محیط‌زیستی زیادی مواجه بوده‌اند که می‌تواند پیامدهای نامطلوبی برای سلامت انسان و بوم‌سازگان‌های طبیعی به‌دنبال داشته باشد. در نتیجه، این پژوهش با هدف ارزیابی و رتبه‌بندی ریسک‌های محیط‌زیستی در صنایع نفت و گاز غرب انجام شد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی، با استفاده از روشAHP فازی (FAHP)، برای شناسایی و وزن‌دهی‌ ریسک‌های محیط‌زیستی در منطقه مورد مطالعه، نسبت به شناسایی و اولویت‌دهی به معیارها و زیرمعیارهای مورد مطالعه شامل آلودگی هوا، آلودگی آب، آلودگی خاک، تخریب زیستگاه‌ها، آلودگی صوتی، ریسک‌های طولانی‌مدت و پسماندهای صنعتی با استفاده از نظرات ۳۰متخصص HSE، محیط‌زیست و صنایع نفت و گاز در منطقه غرب ایران شناسایی و اقدام شد. بدین منظور، داده‌ها توسط پرسش‌نامه مقایسه زوجی فازی جمع‌آوری و سپس با استفاده از روش AHP فازی تحلیل شدند. برای پردازش آماری داده‌ها نیز از نسخه ۲۰ نرم‌افزار SPSS استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که به استثنای دو مورد که پس از اصلاح، سازگاری لازم را کسب کردند، همه ماتریس‌ها از ۰/۱ CR ≤ برخوردار بودند که این موضوع اعتبار بالای نتایج و دقت روش به‌کارگرفته‌شده را نشان داد. همچنین، «نشت مواد شیمیایی در آب»، «عناصر سمی در خاک»، و «تخریب بوم‌سازگان‌های جنگلی»، از بیش‌ترین وزن و اهمیت در میان ریسک‌های محیط‌زیستی برخوردار بودند. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که با تعیین اولویت‌های مدیریتی، می‌توان نسبت به تخصیص بهینه منابع، ارایه راهکارهای کاهشی مؤثر برای هر ریسک و طراحی برنامه‌های نظارتی و اجرایی بر اساس اهمیت نسبی هر ریسک اقدام کرد. لذا، برای مدیریت بهینه ریسک‌های شناسایی شده، نسبت به پایش منظم و سیستماتیک منابع آبی و خاکی، کاهش فعالیت‌های عمرانی در مناطق جنگلی و زیستگاه‌های حساس و الزام نصب سیستم‌های ضدنشت در خطوط لوله توصیه می‌شود.}, keywords_fa = {آلودگی محیط زیست, ریسک‌های محیط‌ زیستی, صنایع نفت و گاز, AHP فازی, غرب ایران}, doi = {10.66224/jehe.13.4.393}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1143-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1143-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} } @article{ author = {Keramatzadeh, Mozhdeh and Takdastan, Afshin and Ehteshami, Maji}, title = {Systematic Review on the Application of Biomass-Derived Biochars for the Removal of 2,4-Dichlorophenoxyacetic Acid from Agricultural Water Sources}, abstract ={Background: Water contamination with the herbicide 2,4-Dichlorophenoxyacetic acid (2,4- D) poses a serious environmental challenge, as its residues not only degrade drinking water quality but also threaten aquatic ecosystems and the food chain. The aim of this systematic review was to summarize and critically evaluate existing research on the performance of various biochars in removing this persistent compound from aqueous environments. Materials and Methods: A systematic literature review was conducted following the PRISMA guidelines by searching major scientific databases including Web of Science, Scopus, ScienceDirect, and Google Scholar. The search covered studies published between 2008 and 2025 that investigated the adsorption of 2,4-D onto biochars. Articles were analyzed based on feedstock type, pyrolysis conditions, chemical or physical activation methods, and operational parameters affecting adsorption efficiency. Results: Reported adsorption capacities of biochars varied widely (from below 10 mg g⁻¹ to over 300 mg g⁻¹), mainly depending on the feedstock source, pyrolysis temperature, and surface modification technique. The Langmuir isotherm and pseudo-second-order kinetic models were most frequently identified as the best-fitting, indicating chemisorption and monolayer adsorption behavior. Acidic conditions (pH = 2–3) consistently yielded the highest removal efficiency. Nonetheless, several challenges remain, including limited data on regeneration performance, real-water applications, and the influence of coexisting ions and organic compounds. Conclusion: This review highlights the potential of biochars derived from agricultural residues as cost-effective and sustainable adsorbents for 2,4-D removal. Improving surface chemistry and structural properties through optimized activation methods could enhance adsorption efficiency and facilitate large-scale and environmentally sound applications in water and wastewater treatment.}, Keywords = {2,4-D herbicide, biochar, adsorption, biomass, water and wastewater}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {412-436}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {مرور نظام‌مند بر کاربرد بایوچارهای مشتق‌شده از زیست‌توده در حذف علف‌کش 2و4-دی کلروفنوکسی استیک اسید از منابع آبی کشاورزی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: آلودگی منابع آب با علف‌کش 2و4-دی از مهم‌ترین چالش‌های زیست‌محیطی به شمار می‌رود، زیرا بقایای آن علاوه بر تأثیر بر کیفیت آب آشامیدنی، سلامت اکوسیستم‌های آبی و زنجیره غذایی را تهدید می‌کند. هدف این مطالعه، مرور نظام‌مند پژوهش‌های انجام‌شده درباره کارایی انواع بایوچار در حذف این ترکیب مقاوم از محیط‌های آبی است. مواد و روش‌ها: این مطالعه با جستجو و تحلیل نظام‌مند منابع علمی منتشرشده در زمینه استفاده از بایوچار برای جذب سطحی 2و4-دی در پایگاه‌های Web of Science، Scopus، ScienceDirect و Google Scholar بر اساس دستورالعمل PRISMA انجام شد. بازه زمانی جستجو سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۵ بود و مقالات بر اساس نوع پیش‌ماده، شرایط پیرولیز، روش اصلاح و فعال‌سازی و پارامترهای مؤثر بر فرآیند جذب ارزیابی شدند. یافته‌ها: مرور مطالعات نشان داد ظرفیت جذب بایوچارها دامنه وسیعی دارد و تحت تأثیر نوع زیست‌توده، شرایط پیرولیز و روش‌های اصلاح قرار گرفته است. بیشتر پژوهش‌ها بهترین برازش ایزوترمی و سینتیکی را با مدل‌های لانگمویر و شبه‌مرتبه دوم گزارش کرده‌اند. همچنین شرایط اسیدی (pH =۲–۳) بالاترین راندمان حذف را ایجاد کرده است. با این حال، چالش‌هایی مانند بازیابی جاذب، ارزیابی عملکرد در شرایط واقعی و تأثیر ترکیبات هم‌زمان باقی است. نتیجه‌گیری: این مطالعه مروری بر لزوم توسعه بایوچارهای حاصل از ضایعات کشاورزی و بهبود ویژگی‌های سطحی آن‌ها تأکید دارد تا زمینه کاربرد صنعتی و پایدار این جاذب‌ها در حذف علف‌کش‌ها، به‌ویژه 2و4-دی، از منابع آب و پساب فراهم شود.}, keywords_fa = {علف‌کش2و4-دی, بایوچار, جذب سطحی, زیست‌توده, آب و پسآب}, doi = {10.66224/jehe.13.4.412}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1135-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1135-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} } @article{ author = {Zarezadeh, Elnaz and Roudbari, Aliakbar and Darvishmotevalli, Mohammad and Noorisepehr, Mohamm}, title = {Investigation of Photocatalytic Degradation of Tetracycline in Aqueous Solutions using Persulfate / SnO₂/Zn Nanoparticles Proces}, abstract ={Background: In line with the development of green chemistry in wastewater treatment, it is important to investigate effective photocatalysts with reusability and easy separation from wastewater for the removal of tetracycline (TC). SnO2-Zn nanoparticles are known for their low cost, low toxicity, and high stability in removing organic pollutants. For TC degradation, an advanced oxidation process based on sulfate radicals (SO₄•⁻) has been developed due to its high oxidation potential, stability, suitable solubility in water, room temperature operation, and low cost. Materials and Methods: The SnO2-Zn nanocatalyst was synthesized via the co-precipitation method and used alongside UV radiation to activate persulfate. The structure of the nanocatalyst and its mesopores were examined using TEM, SEM, XRD, FTIR, and BET analyses, which confirmed the well-formed mesoporous structure and optimal synthesis of the nanocatalyst in terms of morphology, pore size, surface functional groups, specific surface area, and textural and physical properties. Results: Investigations showed complete removal of TC by the SnO2-Zn/PS/UV processunder optimal conditions, including pH = 9, TC concentration = 15 mg/L, catalyst dose = 0.125 g/L, persulfate concentration = 4 mM, and UV irradiation time = 60 min. The radicals SO₄•⁻, OH•, and H⁺ were the primary species in the photocatalytic degradation, and the mineralization rate reached 81.2%. After five reuse cycles, the efficiency remained above97.44%. Conclusion: These results indicate the high recoverability of the nanocatalyst. The proposed method demonstrates high efficiency in removing emerging compounds and pollutants from wastewater.}, Keywords = {Photocatalytic Process, Persulfate Radical, Tetracycline, SnO2-Zn Nanoparticles}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {437-464}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی تجزیه فتوکاتالیستی تتراسایکلین موجود در محلول های آبی با استفاده از فرآیند پرسولفات / نانوذرات SnO₂/Zn}, abstract_fa ={زمینه و هدف: در راستای توسعه شیمی سبز در تصفیه فاضلاب، بررسی فوتوکاتالیست‌های موثر با قابلیت استفاده مجدد و جداسازی آسان از فاضلاب برای حذف تتراسایکلین (TC) اهمیت دارد. نانوذرات SnO2-Zn به دلیل قیمت پایین، سمیت کم و پایداری بالا در حذف آلاینده‌های آلی شناخته شده‌اند. برای تجزیه TC، فرایند اکسیداسیون پیشرفته بر پایه رادیکال سولفات (SO₄•⁻) به دلیل پتانسیل اکسیداسیون بالا، پایداری و حلالیت مناسب در آب، در دمای اتاق و با هزینه کم توسعه یافته است. مواد و روش ها: نانوکاتالیست SnO2-Zn به روش هم‌رسوبی سنتز شد و همراه با اشعه UV برای فعال‌سازی پرسولفات مورد استفاده قرار گرفت. ساختار نانوکاتالیست و مزوپورهای آن با استفاده از TEM، SEM، XRD، FTIR و BET مورد بررسی قرار گرفت که نشان داد ساختار مزوپورها به خوبی شکل گرفته و نانوکاتالیست از نظر مورفولوژی، سایز حفرات، گروه‌های عاملی سطح، مساحت سطح ویژه و ویژگی‌های بافتی و فیزیکی به‌طور مطلوب سنتز شده است. یافته ها: بررسی ها نشان داد که حذف کامل TC توسط فرایند SnO2-Zn /PS/UV در شرایط بهینه شامل pH = ۹، غلظت TC=۱۵ mg/L، دوز کاتالیست=g/L ۰/۱۲۵، غلظت پرسولفات=mM ۴ و زمان تابش UV=۶۰ min حاصل شد. رادیکال‌های SO₄•⁻، OH• و H⁺ گونه‌های اصلی در تجزیه فوتوکاتالیستی بودند و میزان معدنی‌سازی تا ۸۱/۲٪ رسید. پس از پنج بار استفاده مجدد، راندمان بالای ۹۷/۴۴٪ باقی ماند. نتیجه گیری: این نتایج نشان‌دهنده قابلیت بازیابی بالای نانوکاتالیست است. روش ارائه شده کارایی بالایی در حذف ترکیبات و آلاینده‌های نوظهور از فاضلاب دارد.}, keywords_fa = {فرایند فوتوکاتالیستی, رادیکال پرسولفات, تتراسایکلین, نانوذرات SnO2-Zn}, doi = {10.66224/jehe.13.4.437}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1145-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1145-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} } @article{ author = {AliAkbarlou, Zainal Abedin and Aghazadeh, Masomeh}, title = {Examining the amount of baking soda and salt in different breads from bakeries in Khoy city}, abstract ={Background: Bread, as a main daily food, provides a major portion of the energy, minerals, and vitamins needed by humans. In recent decades, the use of baking soda (sodium bicarbonate) as a factor to accelerate the dough fermentation process has become popular in some parts of the country, despite its prohibition in bakeries. Baking soda residues in bread can cause digestive upset and impair the absorption of essential elements such as calcium and iron. Materials and Methods: The present study aimed to investigate the amount of baking soda and salt in bread produced by bakeries in Khoy city in a descriptive-analytical and cross- sectional manner. Sampling was conducted from 62 active bakeries, including Lavash bread(24samples), Sangak bread (15 samples), Barbari bread (13 samples), and oil bread (10 samples), and the amount of baking soda was determined based on pH measurement and salt content using a standard method. Results: The results showed that out of the 62 samples, 21 samples had a pH higher than 6.3(indicating the presence of baking soda) and 20 samples had a salt content of more than 2 percent. The highest levels of baking soda and salt were observed in lavash bread with an average pH of 6.21 and a salt content of 2.24 percent, respectively, and the lowest levels wereobserved in Sangak bread (average pH of 5.96) and oil bread (average salt of 1.67 percent). Conclusion: Based on the results, the consumption of baking soda and salt in some bakeries in Khoy city is still above standard levels, and there is a need for further monitoring and education on the correct principles of fermentation and bread flavoring.}, Keywords = {Baking soda, salt, pH, bakery, Khoy city (Iran)}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {465-474}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی میزان جوش‌شیرین و نمک در نان های نانوایی های شهرستان خوی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: نان به‌عنوان غذای اصلی روزانه، بخش عمده‌ای از انرژی، املاح معدنی و ویتامین‌های مورد نیاز انسان را تأمین می‌کند. در دهه‌های اخیر، استفاده از جوش‌‏شیرین (بی‌کربنات سدیم) به‌عنوان عامل تسریع فرایند تخمیر خمیر، علی‌رغم ممنوعیت مصرف آن در نانوایی‌ها، در برخی نقاط کشور رواج یافته است. بقایای جوش‏‌شیرین در نان می‌تواند موجب ناراحتی‌های گوارشی و اختلال در جذب عناصر ضروری مانند کلسیم و آهن شود. مواد و روش­‌ها: پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان جوش‏‌شیرین و نمک در نان‌های تولیدی نانوایی‌های شهرستان خوی به‌صورت توصیفی ـ تحلیلی و مقطعی انجام شد. نمونه‌گیری از ۶۲ نانوایی فعال شامل نان لواش (۲۴ نمونه)، سنگک (۱۵ نمونه)، بربری (۱۳ نمونه) و نان روغنی (۱۰ نمونه) صورت گرفت و میزان جوش‌‏شیرین بر اساس اندازه‌گیری pH و مقدار نمک به روش استاندارد تعیین شد. یافته‌‏ها: نتایج نشان داد که از میان ۶۲ نمونه، ۲۱ نمونه دارای pH بالاتر از ۶/۳ (نشان‌دهنده‌ی حضور جوش‏‌شیرین) و ۲۰ نمونه دارای نمک بیش از ۲ درصد بودند. بیشترین میزان جوش‏‌شیرین و نمک به‌ترتیب در نان لواش با میانگین pH برابر با ۶/۲۱ و مقدار نمک ۲/۲۴ درصد، و کمترین مقادیر در نان سنگک (میانگین pH برابر با ۵/۹۶) و نان روغنی (میانگین نمک ۱/۶۷ درصد) مشاهده شد. نتایج: بر اساس نتایج، مصرف جوش‌‏شیرین و نمک در بخشی از نانوایی‌های شهرستان خوی همچنان بیش از حد استاندارد است و نیاز به نظارت بیشتر و آموزش اصول صحیح تخمیر و مزه‌دهی نان احساس می‌شود.}, keywords_fa = {جوش‌ شیرین, نمک, pH, نانوایی, شهر خوی (ایران)}, doi = {10.66224/jehe.13.4.465}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1149-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1149-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} } @article{ author = {Nazari, Mohsen and SobhanArdakani, Soheil}, title = {Investigating the relationship between compliance with ergonomic principles, job fatigue, and employee efficiency in the Kermanshah Stone Crusher Mine}, abstract ={Background: The working environment in mines is one of the most dangerous of its kind, which has negative effects on the physical and mental health of workers due to excessive physical workload. Working in such environments is often associated with occupational fatigue, musculoskeletal disorders, and reduced productivity. Therefore, this study was conducted to investigate the relationship between compliance with ergonomic principles, job fatigue, and employee efficiency in the Kermanshah Stone Crusher Mine in 2025. Materials and Methods: In this descriptive study, data were collected using standardized questionnaires on ergonomics, occupational fatigue, and productivity. To analyze the data, Pearson correlation coefficient (PCC), Multiple Linear Regression (MLR) analysis, and structural equation modeling (SEM) were utilized. Also, data analyses were carried out using SPSS version 26 and AMOS Graphics version 24. Results: Based on the results obtained, a significant negative correlation was found betweenadherence to ergonomic principles and occupational fatigue (r = -0.423, p < 0.05), as well as asignificant positive correlation between ergonomics and employee efficiency (r = 0.386, p < 0.05). Furthermore, occupational fatigue was significantly associated with decreased productivity (r=-0.512, p<0.05).The results of the regression analysis also showed that 37.7% of the variance in employee efficiency was influenced by variables related to ergonomic compliance and occupational fatigue. Additionally, structural equation modeling revealed that occupational fatigue plays a mediating role in the relationship between ergonomics and productivity. Ultimately, while confirming all proposed hypotheses, the study highlighted that improving working conditions through the implementation of ergonomic principles can significantly reduce occupational fatigue and increase employee efficiency. Conclusion: The results of the study showed that improving working conditions through the implementation of ergonomic principles significantly reduced job fatigue and increased employee efficiency, which in turn recommends efforts to improve the work environment from the perspective of worker occupational safety and health as a basis for management decisions in the extractive industries.}, Keywords = {Ergonomics, Employee efficiency, Occupational Fatigue, Structural Equation Modeling, Kermanshah Stone Crusher Mine}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {475-493}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی رابطه بین رعایت اصول ارگونومی، خستگی شغلی و بهره‌وری کارکنان در معدن سنگ‌شکن کرمانشاه}, abstract_fa ={زمینه و هدف: محیط کار در معادن‌ یکی از خطرناک‌ترین محیط‌ها در نوع خود است که به‌دلیل وجود شرایط سخت و انجام فعالیت‌های جسمی شدید، تأثیرات منفی بر سلامت جسمی و روحی کارکنان می‌گذارد و کار در چنین محیط‌هایی، اغلب با خستگی شغلی، ناراحتی‌های اسکلتی- عضلانی و همچنین کاهش بهره‌وری همراه است. لذا، این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین رعایت اصول ارگونومی، خستگی شغلی و بهره‌وری کارکنان در محیط کاری سخت و پرخطر معدن سنگ‌شکن کرمانشاه در سال 1404 انجام یافت. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی، جامعه آماری شامل ۲۰۰ نفر از کارکنان معدن سنگ‌شکن کرمانشاه با سابقه کار حداقل یک سال بود که به‌روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد شامل ارگونومی، خستگی شغلی و بهره‌وری جمع‌آوری شدند. از طرفی، به‌منظور تحلیل داده‌ها، از ضریب همبستگی پیرسون (PCC)، تحلیل رگرسیون خطی چندگانه (MLR) و همچنین مدل معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نسخه 24 نرم‌افزارAMOS Graphics  استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان دادند که رعایت اصول ارگونومیک با خستگی شغلی رابطه منفی معنادار داشته است (۰/۰۵ > p و ۰/۴۲۳- = r). همچنین، مشخص شد که بین ارگونومی و بهره‌وری کارکنان رابطه مثبت معنادار وجود داشته است (۰/۰۵ > p و ۰/۳۸۶ = r). علاوه بر این، نتایج نشان داد که خستگی شغلی با کاهش بهره‌وری همبستگی معنادار داشته است (۰/۰۵ > p و ۰/۵۱۲- = r). نتایج تحلیل رگرسیونی نیز نشان داد که ۳۷/۷ درصد از تغییرات بهره‌وری کارکنان تحت تأثیر متغیرهای رعایت ارگونومی و خستگی شغلی قرار داشته است. از طرفی، تحلیل مدل معادلات ساختاری نشان داد که خستگی شغلی نقش میانجی در رابطه بین ارگونومی و بهره‌وری ایفا کرده است. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد بهبود شرایط کاری از طریق اجرای اصول ارگونومیک به‌طور چشم‌گیر خستگی شغلی را کاهش و بهره‌وری کارکنان را افزایش داده است که این خود تلاش در راستای بهبود محیط کاری از دیدگاه ایمنی و سلامت شغلی کارکنان به‌عنوان مبنایی برای تصمیم‌گیری‌های مدیریتی در صنایع استخراجی را توصیه می‌کند.}, keywords_fa = {ارگونومی, بهره‌وری شغلی, خستگی شغلی, مدل معادلات ساختاری, معدن سنگ‌شکن کرمانشاه}, doi = {10.66224/jehe.13.4.475}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1152-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1152-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} } @article{ author = {Birjandi, Noushin and Hasanvand, Ehsan and Pakbaz, Samira and Toulabian, Kimia and Daraie, Hasti}, title = {Isolation and identification of microplastic-degrading bacteria from polluted areas around the petrochemical complex (case study: Lorestan Petrochemical)}, abstract ={Background: The mass production, widespread use, and improper disposal of plastic products have led to significant environmental pollution. Over time, larger plastic polymers break down into smaller particles known as microplastics. This study aimed to isolate and identify indigenous beneficial bacteria capable of degrading microplastics in the vicinity of the Lorestan Petrochemical Complex in Khorramabad County, Iran. Materials and Methods: Samples were collected from the rhizosphere of plants, as well as from sludge and contaminated water in the petrochemical area. Following transfer to the laboratory, the samples were cultured on nutrient agar, nutrient broth, and 2XYT media. After isolation and purification, bacterial strains were identified based on phenotypic and biochemical characteristics, as well as partial sequencing of the 16S rRNA gene. The identified species included Pseudomonas koreensis, Curtobacterium flaccumfaciens, Arthrobacter globiformis, and Bacillus cereus. The isolates were further evaluated for their ability to form biofilms, produce siderophores and proteases, exhibit swarming motility, solubilize phosphate, and synthesize indole-3-acetic acid (IAA), among other traits. Results: Among the isolates, Pseudomonas koreensis exhibited the highest levels of biofilm formation, swarming motility, siderophore production, protease activity, and tolerance to petroleum hydrocarbons. Meanwhile, Curtobacterium flaccumfaciens demonstrated the greatest capacity for phosphate solubilization and indole-3-acetic acid production. Conclusion: Bioremediation presents an efficient, economical, and sustainable approach among various remediation strategies, offering the potential for high efficacy with minimal environmental impact in the treatment of contaminated soils. Notably, this study introduces Curtobacterium flaccumfaciens for the first time as a microplastic-degrading bacterium.}, Keywords = {Microbial interactions, Microplastics, Bioremediation, Curtobacterium, 16S rRNA}, volume = {13}, Number = {4}, pages = {494-510}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {جداسازی و شناسایی باکتری های تجزیه کننده میکروپلاستیک ها از مناطق آلوده اطراف پتروشیمی (مطالعه موردی: پتروشیمی لرستان)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: تولید انبوه، استفاده مداوم و دفع نادرست محصولات پلاستیکی منجر به آلودگی زیست محیطی قابل توجهی شده است. این پلیمرهای پلاستیکی بزرگ­تر به تدریج به ذرات کوچک­تری به نام میکروپلاستیک تجزیه می­‌شوند. این پژوهش به منظور جداسازی و شناسایی باکتری­‌های بومی مفید تجزیه کننده میکروپلاستیک‌­ها در صنایع پتروشیمی استان لرستان در شهرستان خرم‌‏آباد صورت گرفت. روش کار: در این تحقیق نمونه برداری از ریزوسفر گیاهان اطراف پتروشیمی، لجن و آب آلوده این منطقه انجام شد و پس از انتقال به آزمایشگاه روی محیط کشت‌­های نوترینت آگار، نوترینت براث و 2XYT کشت گردیدند. بعد از خالص سازی، جدایه­‌های باکتریایی براساس خصوصیات فنوتیپی-بیوشیمیایی و توالی­‌یابی بخشی از ناحیه ژن 16S rRNA، گونه‌­هایPseudomonas koreensis ، Curtobacterium flaccumfaciens، Arthrobacter globiformis و Bacillus cereus شناسایی گردیدند. هم­چنین جدایه‌­های باکتریایی از نظر فاکتورهای تشکیل ساختارهای بیوفیلم باکتریایی، تولید سیدرفور، تولید پروتئاز، حرکت سوارمینگ، توانایی انحلال فسفات و تولید ایندول استیک اسید و غیره مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌­ها: نتایج به دست آمده نشان داد باکتری Pseudomonas koreensis بیشترین میزان تشکیل بیوفیلم، حرکت سوارمینگ، تولید سیدروفور، پروتئاز و تحمل نسبت به نفت را از خود نشان داد. هم­چنین بیشترین توانایی در انحلال فسفات و تولید ایندول استیک اسید متعلق به گونه Curtobacterium flaccumfaciens بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج از بین روش­‌های مختلف پاک­سازی، زیست پالایی روشی کارآمد، اقتصادی و پایدار می­باشد و این روش می­تواند با کم­ترین عوارض جانبی بیشترین راندمان را در اصلاح خاک‌­های آلوده ایفا کند. در این تحقیق برای نخستین بار باکتری Curtobacterium flaccumfaciens به عنوان تجزیه کننده میکروپلاستیک معرفی گردید.}, keywords_fa = {بر همکنش‌‌های میکروارگانیسم, میکروپلاستیک, زیست پالایی, Curtobacterium و 16S rRNA}, doi = {10.66224/jehe.13.4.494}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1147-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1147-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2026} }