@article{ author = {Danesh, Nasim and Marjani, Azam and Ghorbani, Mohsen and Hosseini, Mortez}, title = {Preparation and Application of Graphene Oxide Modified with Lauric Acid to Copper Removal from Aqueous Solution: Modeling, Kinetics, Isotherm and Thermodynamics Adsorption}, abstract ={Background and objective: Increasing environmental pollution caused by the discharge of wastewater caused serious problems because of the effect on health, especially the brain and liver and biological accumulation of it. The aim of this study was to assess the efficacy of magnetic graphene oxide as a sorbent for the removal of copper from aqueous solutions in the laboratory. Methods: Physical characteristics and morphology of synthesized adsorbent wereanalyzed using FT-IR, SEM, XRD, EDX, VSM, BET and TEM techniques. In this study, the effects of impact, including the effect of time (30-180), temperature (20-60), concentration (60-500) and pH (1-5) for the removal of copper with design of experiments have been optimized. For this purpose, 30 experiment and response surface method using a central composite design software Design Expert 7.0.0 Trial was developed on five levels. Results: The Langmuir and Freundlich isotherm were absorbed. The results showed that Langmuir and Freundlich isotherm data was fitted with both models. By utilizing the model Langmuir maximum adsorption capacity was 99 mg g-1. Pseudo-first-order and pseudo-second order kinetic data were used to describe the pseudo-second order model was the result of fitted. Thermodynamic parameters indicated that the adsorption process of Cu2+ ions was spontaneous, feasible, endothermic and physical in nature. Conclusion: The present study concludes that the magnetic graphene oxide could be employed as low-cost adsorbent for the removal of Cu2+ ions from aqueous solutions due to fast kinetics, high adsorption capacity.}, Keywords = {Adsorption, Isotherm, Kinetics, Copper, Response surface methodology}, volume = {5}, Number = {1}, pages = {1-22}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {آماده سازی و کاربرد اکسید گرافن اصلاح شده با لوریک اسید برای حذف مس از محلول‌های آبی: مدل‌سازی ،سینتیک، ایزوترم و ترمودینامیک جذب}, abstract_fa ={زمینه و هدف: افزایش آلودگی محیط زیست ناشی از تخلیه فاضلاب حاوی مس سبب نگرانی­های بسیار جدی به دلیل اثر بر سلامت به ویژه مغز و کبد و تجمع بیولوژیکی آن شده است. هدف از این تحقیق، کارایی اکسیدگرافن اصلاح شده با لوریک اسید به عنوان یک جاذب در حذف مس از محلول­های آبی در شرایط آزمایشگاهی می باشد. مواد و روش‌ها: مشخصات فیزیکی و مرفولوژی جاذب سنتز شده با استفاده از تکنیک­های   XRD, SEM, FT-IR  BET ,VSM ,EDX و  TEMمشخص گردید. در این تحقیق، اثر متغیرهای تاثیر گذار از جمله اثر زمان (180-30)، دما (60-20)، غلظت (500-60) و pH (5-1) در کارایی حذف مس با روش طراحی آزمایش، بهینه شدند. به این منظور تعداد 30 آزمایش با روش پاسخ سطحی و استفاده از  طراحی مرکب مرکزی توسط نرم افزار Design Expert 7.0.0 Trialدر پنج سطح طراحی شد. یافته‌ها: معادلات همدمای جذبی لانگمویر و فروندلیچ بررسی شدند. مطالعه­ها نشان دادند که داده­های آزمایش با هر دو همدمای لانگمیر و فرندلیچ تطابق داشته. با بهره­گیری از مدل لانگمیر بیشترین ظرفیت جذب 99 میلی گرم بر گرم تعیین شد. مدل های سینتیکی شبه درجه اول و شبه درجه دوم  برای توصیف داده­های سینتیکی به کار گرفته شد و مدل سینتیکی شبه درجه دوم با نتیجه­ها منطبق بود. بررسی پارامترهای ترمودینامیکی بیانگر آن است که،  فرآیند جذب  یون­های مس برروی جاذب اکسیدگرافن مغناطیسی گرماگیر، خودبخودی و فیزیکی بوده­است.   نتیجه­گیری: این مطالعه نشان داد که اکسیدگرافن اصلاح شده با لوریک اسید به عنوان یک جاذب ارزان قیمت با ظرفیت و سرعت جذب بالا برای حذف یون­های فلزی مس از محلول­های آبی معرفی می­شود.  }, keywords_fa = {جذب, ایزوترم, سینتیک, مس, روش سطح پاسخ}, doi = {10.29252/jehe.5.1.1}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-443-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-443-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {Rezaeinia, Salimeh and Nasseri, Simin and Farzadkia, Mahdi and Esrafili, Ali and Gholami, Mitr}, title = {Quality Assessment of Water Produced by RO-based Household Water Treatment using the HACCP system}, abstract ={Background &Objective: the advantage of choosing Household water treatment over tap water for drinking is based on the human health assurance of health risks with these devices. The Hazard Analysis Critical Control Points system (HACCP) is a framework that identifies and manages significant hazards at the source to point of use in the process of producing drinking water. This study can be aimed at introducing of HACCP systems as a model to identify the most important potential hazards and control these risks in the flow diagram of RO-based Household Water Treatment in Tehran. Methods: The possible hazards identified at each step of water production by household water treatment. According to the principle of Seven HACCP, Critical Control Point (CCP) is selected and determined critical limits, monitoring, and corrective action. Sampling water is taken from each critical control point. Physicochemical and microbiological parameters were measured by standard methods. Results: Results of CCP Risk assessment have confirmed that the parameters of pH, nitrate, total organic carbon, and total coliform and fecal coliform were in the critical limits for defined CCPs. While, the total hardness, fluoride, and HPC were in the critical limit only at the CCP1. Conclusion: The results showed that the HACCP system can be used to reduce the risks, increase the safety of the output water of the household water treatment. To this end, regular monitoring must be carried out in the specified period by the appropriate operator.}, Keywords = {Household Water Treatment, HACCP system, drinking water, Tehran}, volume = {5}, Number = {1}, pages = {23-34}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی کیفیت آب تولیدشده توسط سیستم‌های تصفیه آب خانگی مبتنی بر اسمز معکوس با استفاده از سیستم HACCP}, abstract_fa ={زمینه و هدف: مزیت انتخاب سیستم‌های تصفیه آب خانگی نسبت به آب‌لوله‌کشی بر اساس تضمین‌کننده سلامت انسان از خطرات بهداشتی توسط این سیستم‌ها صورت می‌گیرد. تجزیه‌وتحلیل خطر و نقاط کنترل بحرانی (HACCP) یک چهارچوب جهت شناسایی و مدیریت خطرات قابل‌توجه از منبع تا نقطه مصرف در فرایند تولید آب آشامیدنی است. لذا این پژوهش باهدف معرفی سیستم HACCP جهت شناسایی و محدودسازی مهم‌ترین خطرات ایجادشده در فرایند تولید آب آشامیدنی توسط سیستم‌های تصفیه خانگی مبتنی بر اسمز معکوس در شهر تهران انجام‌شده است. مواد و روش‌ها: خطراتی که ممکن است در هر مرحله از تولید آب آشامیدنی توسط سیستم‌های تصفیه آب خانگی به وجود آید، شناسایی شد. بر اساس اصول هفت‌گانه HACCP، نقاط کنترل بحرانی (CCP) انتخاب شد و حدود بحرانی، نظارت، اقدامات کنترلی و اصلاحات تعیین شد. برداشت نمونه آب از هر یک از نقاط کنترل بحرانی انجام شد. پارامترهای فیزیکوشیمیایی و میکربی با روش‌های استاندارد موردسنجش قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج مربوط به سنجش خطرات در CCP نشان می‌دهد که پارامترهای pH، نیترات، کربن آلی کل و شاخص‌های میکروبی کلی فرم کل و کلی فرم مدفوعی در همه CCP های تعیین‌شده در محدوده بحرانی بودند. درحالی‌که پارامترهای سختی کل، فلوراید و شاخص میکروبی HPC صرفاً در CCP1 در محدوده بحرانی قرار داشتند. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که سیستم HACCP را می‌توان جهت کاهش خطرات و افزایش ایمنی کیفیت آب خروجی سیستم‌های تصفیه آب خانگی به کاربرد. در همین راستا بایستی پایش منظم در دوره تناوب مشخص توسط اپراتور مناسب صورت گیرد.}, keywords_fa = {سیستم‌های تصفیه آب خانگی, سیستم HACCP, آب آشامیدنی, شهر تهران}, doi = {10.29252/jehe.5.1.23}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-444-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-444-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {Leili, Mostafa and Salari, Mehdi and Nadali, Azam}, title = {Investigation of the Exhaust Gas Emissions from Light Vehicles in the Technical Examination Centers in 2016 (Case Study: Hamadan City)}, abstract ={Background: Expanding urbanization and increasing the number of vehicles have led to adverse effects on both the environment and human health. The propose of this study is to evaluate the concentration of CO2, CO, HC, O2, NOX in the exhaust outlet of vehicles tested in technical examination center, and to determine the relationships between their variation and lambda coefficient, type of fuel injection system as well as vehicle type. Methods: This cross-sectional study was conducted on 1000 vehicles tested in technical examination centers in Hamadan city. To do this, the concentrations of CO2, CO, HC, O2, NOX gases emission were obtained, and then the relations between variation of these gases and lambda coefficient, type of fuel injection system and vehicle type were investigated. The statistical analysis that used in this study include one-way ANOVA and independent t-test (SPSS 16). Results: The results of this study showed a significant relationship between the concentration of emitted gases and the lambda coefficient, the vehicle type and the type of fuel injection system (p<0.05). The lambda coefficient equal to 1 was recognized as the best combustion condition because the availability of sufficient oxygen for the reactions lead to reduction of CO and HC emissions. The fuel injection system had a significant effect on reducing the emissions due to the suitable distribution of fuel and increasing combustion efficiency. Conclusion: In the current study, it was observed that personal vehicles due to lower depreciations than the taxis, and the injector systems due to better distribution of the fuel than the carburetor ones, have better conditions in term of pollutants emissions.  }, Keywords = {Human health, Exhaust emissions, Lambda coefficient, Hamadan}, volume = {5}, Number = {1}, pages = {35-42}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی آلاینده‌های گازی خروجی از وسایل نقلیه سبک در مراکز معاینه فنی سال 1395 (مطالعه موردی: شهر همدان)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: گسترش شهرنشینی و افزایش تعداد وسایل نقلیه باعث ایجاد اثرات نامطلوب بر محیط زیست و سلامت انسان شده است. هدف از این مطالعه بررسی غلظت گازهای CO2، CO،  HC، O2 و NOX در خروجی اگزوز خودروهای تست شده در مراکز معاینه فنی و تعیین ارتباط تغییرات آن‌ها با نوع کاربری خودرو، نوع سیستم تزریق سوخت و تغییرات لامبدا می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه‌ توصیفی- مقطعی بر روی 1000 خودرو تست شده در مراکز فنی شهر همدان انجام شد. برای این منظور، غلظت‌های انتشار گازهای CO2, CO, HC, O2, NOX گردآوری شده و ارتباط بین تغییرات این گازها با ضریب لامبدا، نوع سیستم تزریق سوخت و نوع کاربری خودرو بررسی گردید. آنالیز آماری مورد استفاده شامل آنالیز واریانس یک طرفه و t-test مستقل بود (نرم افزار SPSS  نسخه  16). یافته‌ها: نتایج به دست آمده ارتباط معنی‌داری را بین تغییرات غلظت گازهای منتشر شده با تغییرات ضریب لامبدا، نوع خودرو و نوع سیستم تزریق سوخت نشان داد (05/0(p<. ضریب لامبدا مساوی 1 به عنوان بهترین شرایط احتراق شناخته شد چرا که دسترسی به مقدار کافی اکسیژن باعث کاهش انتشار گازهای CO و HC می‌شود.  همچنین سیستم انژکتوری به دلیل توزیع مناسب‌تر سوخت و افزایش راندمان احتراق اثر قابل توجهی در کاهش انتشارات داشت. نتیجه‌گیری: در این مطالعه مشاهده شد که خودروهای با کاربری شخصی به دلیل استهلاک کمتر نسبت به تاکسی و  سیستم انژکتوری به‌دلیل توزیع بهتر سوخت نسبت به کاربراتوری از نظر انتشار آلاینده‌ها در وضعیت بهتری می‌باشند.}, keywords_fa = {سلامت انسان, انتشارات اگزوز, ضریب لامبدا, همدان}, doi = {10.29252/jehe.5.1.35}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-445-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-445-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {Karimi, Ferdos and Orooji, Naghmeh and Takdastan, Afshi}, title = {Efficiency Comparison of PolyDADMAC Coagulant with Ferric Chloride in the Treatment of Ahvaz Drinking Water}, abstract ={Background& Objective: PolyDADMAC is used in water and waste water treatment as a primary organic coagulant which can neutralize colloidal material with negative charge and reduces sludge volume compared with Mineral coagulants. The aim of this study was to evaluate and compare of PolyDADMAC with ferric chloride as a coagulant on the removal of turbidity, Coliform and Organic matter from Ahvaz drinking water. Materials and Methods: This study was carried out in a lab scale and using a jartest device in Ahwaz water treatment. In this research, the coagulation of raw water was studied using PolyDADMAC alone, and mixed coagulant of PolyDADMAC and ferric chloride at various dose and ferric chloride alone were compared. The study range was selected for turbidity (NTU3850, 80), pH (9-5) and different concentrations of coagulant material .Data analysis was performed using Excel, SPSS software and one way ANOVA (p<0.05). Results: The optimal efficiency conditions of PolyDADMAC in turbidity 3850 NTU, pH=8, Flash Mix =120rpm and resulted in an optimum dose of 0.5 mg/L which the highest turbidity removal percentage was to be 99.84% in optimal dose of 0.5ppm of coagulant. The optimum doses of ferric chloride with PolyDADMAC were obtained at 15mg/L and 0/4mg/L, respectively. Under higher doses of PolyDADMAC, flocs showed stabilized in solution .In addition, PolyDADMAC also produced larger floc with higher settling velocity that need less time to settle. Conclusion: The results from the comparison of the effect of coagulants mentioned in the high turbidity removal (NTU 3850) indicate the good performance of PolyDADMAC as coagulant to ferric chloride Also, the results showed that the removal efficiency was affected by the initial turbidity so that the higher the initial turbidity,  would be the more efficient the turbidity removal.}, Keywords = {Poly DADMAC, Turbidity, Ferric chloride, Coagulation}, volume = {5}, Number = {1}, pages = {43-56}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {مقایسه کارایی منقعدکننده پلی‌دی‌آلیل دی‌متیل آمونیوم کلراید با فریک کلراید در تصفیه آب شرب اهواز}, abstract_fa ={زمینه و هدف: PolyDADMAC در تصفیه آب و فاضلاب به عنوان یک ماده منعقد کننده آلی اولیه خنثی کننده مواد کلوئیدی دارای بار الکتریکی منفی استفاده می‌شود و در مقایسه با منعقد کننده‌های معدنی حجم لجن را بیشتر کاهش می‌دهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه کارایی منعقد کننده نوین پلی دی آلیل دی متیل آمونیوم کلرید درمقایسه با فریک کلراید درحذف کدورت، کلیفرم و مواد آلی از آب آشامیدنی صورت پذیرفت. مواد و روش‌ها: این پژوهش در مقیاس آزمایشگاهی و با استفاده از دستگاه جارتست در تصفیه خانه آب اهواز انجام شد.در این پژوهش انعقاد آب خام با استفاده از PolyDADMAC به تنهایی،اختلاط همزمان فریک کلراید و PolyDADMAC و فریک کلراید به تنهایی مورد مطالعه قرار گرفت. ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻣـﻮﺭﺩ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﮐﺪﻭﺭﺕ‌های (NTU3850،80)، pH (9-5) ﻭ ﻏﻠﻈﺖ‌های مختلف ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪ. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار Excel, SPSS و آزمون آنالیز واریانس یکطرفه (p<0.05) صورت گرفت. یافته‌ها: بهینه ترین شرایط کارایی PolyDADMAC در کدورت NTU3850 ،در 8pH=، سرعت اختلاط سریع معادل rpm120 و دوز بهینه 5/0 میلی‌گرم در لیتر مشاهده گردید که در دوز بهینه 5/0 میلی‌گرم در لیتر راندمان حذف کدورت برابر با 84/99 درصد بدست آمد.دوز بهینه فریک کلراید به همراه PolyDADMAC، به ترتیب 15 و 4/0 میلی‌گرم در لیتر به دست آمد. در غلظت های بالاتر PolyDADMAC پایداری ذرات معلق دیده شد. به علاوه فلوکهای تشکیل شده توسط PolyDADMAC درشت تر و برای ته نشینی به زمان کمتری احتیاج داشتند. نتیجه‌گیری: نتایج حاصله از مقایسه اثر منعقدکننده‌های ذکرشده در حذف کدورت‌های بالا (NTU 3850)، بیانگر کارایی خوب PolyDADMAC به عنوان منعقدکننده نسبت به فریک کلراید می باشد. همچنین نتایج حاصله نشان داد که راندمان حذف متاثر از کدورت اولیه بوده به طوری که هر چه کدورت اولیه بیشتر باشد راندمان حذف نیز بیشتر خواهد بود.}, keywords_fa = {Poly dadmac, کدورت, فریک کلراید,انعقاد}, doi = {10.29252/jehe.5.1.43}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-447-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-447-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {Nourmoradi, Heshmatollah and Karami, Neda and Karami, Soraya and Mazloomi, Saj}, title = {Investigation on the Effect of Household Water Treatment Plants on the Drinking Water Quality of Ilam City}, abstract ={Background and Aim: The presence of various impurities including suspended solids, chemical compounds, bacteria, viruses and other pathogens can reduce the water quality and it has been increased the use of household water treatment plants. Therefore, this study aimed to investigate the effect of household water treatment plants on the microbial and chemical characteristics of drinking water in Ilam city. Materials & Methods: In this cross - sectional study, 50 household water treatment plants were randomly selected in all the regions of the Ilam city. The parameters of turbidity, pH, free residual chlorine, total dissolved solids (TDS), electrical conductivity (EC), heterotrophic bacteria count (HPC) and fecal and total coliforms were measured in the inlet and outlet water samples of the household water treatment plants. Findings: The results showed that the removal efficiencies of free residual chlorine, total dissolved solids, electrical conductivity, and turbidity by the household water treatment plants were 100, 70.44, 70.31 and 61.05%, respectively. The removal efficiency for total coliform was 21.61%. The finding also showed that the household water treatment plants had negative effects on the removal of heterotrophic bacteria and fecal coliforms, so that the number of these organisms in the outlet water samples was higher than of inlet. Conclusion: The results indicated that the household water treatment plants had not acceptable efficiency on the removal of microbial contamination and in many cases even increased the microbial contamination. The water treatment plants also eliminate all the free residual chlorine contents in the water that can be result in the secondary microbial contamination of the treated water.}, Keywords = {Ilam, Drinking water, Water quality, Household water treatment plant}, volume = {5}, Number = {1}, pages = {57-64}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی تأثیر دستگاههای تصفیه آب خانگی بر کیفیت آب آشامیدنی شهر ایلام}, abstract_fa ={زمینه و هدف: وجود ناخالصی‌های مختلف در آب آشامیدنی اعم از مواد معلق، ترکیبات شیمیایی، باکتری ها، ویروس‌ها و دیگر عوامل بیماری زا بیش از حد مجاز موجب افت کیفیت آب شده و این امر استفاده مردم از دستگاههای تصفیه آب خانگی را افزایش داده است. لذا این تحقیق با هدف بررسی تاثیر دستگاههای تصفیه آب خانگی بر کیفیت میکروبی و شیمیایی آب آشامیدنی شهر ایلام انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی – مقطعی، تعداد 50 دستگاه تصفیه آب خانگی به صورت تصادفی در تمام نقاط شهر ایلام انتخاب شد و پارامتر‌های کدورت، pH، کلر آزاد باقی مانده، کل جامدات محلول، هدایت الکتریکی، باکتری‌های هتروتروف، کل کلی فرم وکلی فرم مدفوعی در نمونه آب‌های ورودی و خروجی دستگاه تصفیه آب خانگی مورد سنجش قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که راندمان دستگاه تصفیه آب خانگی در حذف کلر آزاد باقی مانده، کل جامدات محلول، هدایت الکتریکی، کدورت به ترتیب برابر 100، 44/70، 31/70 و 05/61 درصد بود و راندمان حذف کل کلی فرم برابر 61/21 درصد بود. نتایج نشان داد که دستگاه تصفیه آب خانگی دارای اثرات منفی بر روی حذف باکتریهای هتروتروف و کلی فرم مدفوعی بوده است، به گونه ای که تعداد ارگانیسم‌های هتروتروف و کلیفرم مدفوعی در نمونه‌های خروجی بیشتر از ورودی بود. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که دستگاه تصفیه آب خانگی در حذف آلودگی‌های میکروبی راندمان قابل قبولی ندارد و در اکثر مواقع باعث افزایش آلودگی میکروبی شده است. دستگاههای تصفیه آب خانگی موجب حذف کامل کلرآزاد باقی مانده آب شده که می‌تواند زمینه آلودگی میکروبی ثانویه آب را فراهم کند.}, keywords_fa = {ایلام, آب آشامیدنی, کیفیت آب, دستگاه تصفیه آب خانگی}, doi = {10.29252/jehe.5.1.57}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-448-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-448-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {Aghalari, Zahra and Jafarian, Somaye}, title = {Survey of Nitrite and Nitrate in Mineral Water Available in the City of Babol in 2015}, abstract ={Background and Objective: Nowadays, people for various reasons, including a lack of good quality drinking water, ease of access, relatively low cost and a positive attitude of bottled mineral water is used. Nitrate and nitrite levels in mineral water supplies are important indicators of water quality; Therefore, The aim of this study was to determine the amount of nitrite and nitrate in bottled mineral water available in the city of Babol. Materials and Methods: This cross –sectional  study was the second half of 2015 of 27 bottled mineral waters recognized brand available in the city of Babol, just random two samples of each brand were collected and sent to the laboratory and  were analyzed by Spectrophotometer DR2000. Results: The results showed that samples to be analyzed as nitrate the range of 1 to 29/7 and nitrite concentrations in range of 0/003 to 0/05 mg were reported. Brands S5 and S4 have the highest and lowest levels of nitrate and samples S5 and S15 was the highest and the lowest nitrite. Also significant differences was observed between test results with sample labels (p <0.05).               Conclusion: All brands were marked with the national standard and Due to lack of compatibility with labels of samples analyzed parameters is                  required Endorsing organizations, constant monitoring of the production process and product quality monitoring and factory manufacturers                       Required to comply with all standards, labeling and registration are complete and consistent with real water samples}, Keywords = {Mineral water, Nitrite, Nitrate, Babol. }, volume = {5}, Number = {1}, pages = {65-72}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی مقادیر نیتریت و نیترات آبهای معدنی بطری شده مورد عرضه در سطح شهرستان بابل در سال 1394}, abstract_fa ={زمینه و هدف: امروزه مردم به دلایل مختلف از جمله عدم کیفیت مطلوب آبهای آشامیدنی، سهولت دسترسی ، هزینه نسبتا پایین و نگرش مثبت از آبهای معدنی بطری شده استفاده می‌نمایند. از آنجا که مقادیر نیترات و نیتریت ، شاخصهای مهمی برای ارزیابی کیفیت آبهای معدنی می‌باشند، لذا هدف از این مطالعه بررسی میزان نیتریت و نیترات آبهای معدنی بطری شده مورد عرضه در شهرستان بابل بود. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی که در شش ماه دوم سال 1394 انجام شد از 27 مارک معتبر شناسایی شده آبهای معدنی بطری شده مورد عرضه در سطح شهرستان بابل، بصورت تصادفی تعداد 2 نمونه از هر مارک اخذ و به آزمایشگاه ارسال گردید. سنجش نمونه‌ها با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر مدل DR2000 صورت گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد میزان نیترات نمونه‌های آنالیز شده در محدوده 1تا 7/29 و غلظت نیتریت در دامنه003/0 تا 05/0میلی گرم در لیتر گزارش شد. به ترتیب مارکهای S5 و S4 دارای بیشترین و کمترین مقادیر نیترات، و نمونه‌های S5 و S15 به ترتیب دارای بیشترین و کمترین میزان نیتریت بود. همچنین اختلاف معناداری بین نتایج آزمون با برچسب نمونه‌ها مشاهده گردید(p<0.05). نتیجه گیری: از آنجا که کلیه مارکهای آب معدنی‌های بررسی شده در این مطالعه دارای علامت استاندارد ملی ایران بودند و با توجه به عدم همخوانی پارامترهای آنالیزشده با برچسب نمونه‌ها لازم است ارگانهای تاییدکننده ، نظارت مستمر بر فرایند تولید و پایش کیفی محصولات داشته و کارخانجات تولیدکننده ملزم به رعایت استانداردهای برچسب‌گذاری و ثبت مشخصات کامل و منطبق با نمونه واقعی آب گردند.  }, keywords_fa = {آب معدنی, نیتریت, نیترات, بابل}, doi = {10.29252/jehe.5.1.65}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-449-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-449-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {Behdarvand, Narges and Godini, Elham and Godini, Hatam and ShamsKhoramabadi, Ghodratolah}, title = {Study of Effective Factors on E.coli Removal from Water Using Solar Radiation Disinfection}, abstract ={  Introduction: The removal of microbial pollutants is important for access of water quality standard. Therefore, drinking water disinfection for pathogens removal or inactivation conducted in water treatment installations. Today, due to environmental friendly, solar radiation disinfection considered. Objective of this study was effect of certain environmental factors such as turbidity, organic matter, container kind, and initial bacteria concentrations on E. coli removal from water solution using solar radiation disinfection. Material and Methods: In this study, the performance of E. coli removal were evaluated using different container (PET and Glass), turbidity (0, 10, 20 NTU), organic matter (0, 5, 10 mg/l), and initial E. coli concentrations (100, 200, 300 bacteria/ml) as experimental study. This study conducted at perfectly sunny days in July and August between 11 to 15 o’clock with maximum radiation intensity. Results: Results of this study show that both PET and Glass containers are capable to decrease of 300 E.coli per milliliter to zero at 60 min contact time. With increasing of organic matter, turbidity, and initial concentration of E. coli, bacterial removal rate from water solution decreased. Generally, solar radiation can be provide 100 % removal of E. coli in a water solution with 300 E. coli/l as initial concentration, 20 NTU of turbidity and 10 mg/l of organic matter with 60 min contact time.   Conclusion: The use of solar radiation technology is suitable for drinking water disinfection both at household level and at remote communities even for water with high turbidity and high organic matter concentrations.  }, Keywords = {Solar disinfection, E. coli, Water solutions, Water treatment. }, volume = {5}, Number = {1}, pages = {73-82}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی فاکتورهای مؤثر در حذف E. Coli از آب با استفاده از گندزدایی با تابش اشعه خورشیدی}, abstract_fa ={مقدمه: حذف آلاینده­های میکروبی آب با هدف دستیابی به استانداردهای کیفی آب دارای اهمیت می‎باشد. بنابراین گندزدایی آب آشامیدنی برای غیرفعال­سازی و یا حذف پاتوژن­ها در تأسیسات تصفیه آب انجام می‎شود. امروزه گندزدایی با استفاده از اشعه خورشیدی به دلیل سازگاری با محیط زیست مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه بررسی اثر برخی فاکتورهای محیطی نظیر میزان کدورت، مواد آلی، نوع ظرف و غلظت اولیه باکتریایی در حذف اشرشیاکلی از محلول‎های آبی با استفاده از تابش اشعه خورشیدی می­باشد. مواد و روش‎ها: در این مطالعه عملکرد حذف اشرشیاکلی با استفاده از ظروف مختلف پلاستیکی و شیشه­ای، مقادیر کدورت (NTU 20، 10، 0)، مواد آلی (mg/l 10، 5، 0) و غلظت اولیه باکتری اشرشیاکلی (100،200 و 300 باکتری در میلی­لیتر) به صورت تجربی مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه در ماههای تیر و مرداد و در ساعات 11 تا 15 که بیشترین شدت تابش نورخورشید وجود داشته و در روزهای کاملاً آفتابی انجام شده است. یافته‎ها: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو ظرف­های پلاستیکی و شیشه­ای قادر به کاهش باکتری اشرشیاکلی از 300 عدد در هر میلی لیتر به صفر در زمان ماند 60 دقیقه می­باشند. با افزایش کدورت، غلظت مواد آلی و غلظت اولیه باکتریایی سرعت حذف باکتری در محلول کاهش می­بابد. به طور کلی روش گندزدایی با اشعه خورشیدی قادر به حذف 100% اشرشیاکلی از محلول­های آبی با غلظت اولیه باکتریایی 300 عدد در هر میلی لیتر، کدورت NTU 20 و غلظت مواد آلی 10 میلی گرم بر لیتر در طی 60 دقیقه زمان تماس می­باشد. نتیجه گیری: استفاده از تکنولوژی تابش اشعه خورشیدی برای گندزدایی آب آشامیدنی در حد خانگی و برای جوامع دورافتاده مناسب است و حتی برای آب­هایی با میزان کدورت و غلظت مواد آلی بالا نیز می­تواند مورد استفاده قرارگیرد.  }, keywords_fa = { گندزدایی خورشیدی, باکتری‌های E. coli , محلول‌های آبی, تصفیه آب}, doi = {10.29252/jehe.5.1.73}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-454-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-454-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {hosseinpanahi, Ayat and Kamani, Hossein and sancholi, Fateme and Havangi1, Moham}, title = {Efficiency Evalution Ultrasonic/Fenton Process in Removal of Antibiotic Penicillin G from Aquatic Solution by Response Surface Methodology}, abstract ={Background and Purpose: Extreme use of antibiotics and discharging them to the environment lead to serious consequences. Antibiotic Penicillin G a common antibiotic due to high production and are used in the treatment of infectious diseases  health officials give much attention .The aim of the present study was to Remove antibiotic Penicillin G in aquatic environments with the ultrasonic / Fenton by response surface methodology. Materials and Methods: We evaluated the effect of independent variables including solution pH, H2O2, Fe3+, reaction time and the initial concentration of the antibiotics Penicillin G on response performance (removal efficiency Penicillin G) with response to surface methodology based on Central Composite Design  (CCD). ANOVA was applied to analyze the responses. All experiments were performed in the presence US frequency 35(kHz).  Chemical Oxygen Demand was selected to follow the performance for Penicillin G antibiotics removal of the ultrasonic/ Fenton process. Results: Penicillin G removal in proposed model was statistically significant at 95% confidence level. The model had insignificant lack-of-fit at 95% confidence level (P=0.8040). Penicillin G removal efficiency was dependent on PH, H2O2, Fe3+ and reaction time. The removal efficiency of Penicillin G was 94.74% at optimum condition (3, 43mg/l, 0.007mg/l and 60 min). Conclusion: ultrasonic/ Fenton process applying current experimental conditions was found to be efficient in removal of the Penicillin G from aqueous solutions. Designing experiments by D-optimal method can optimize the removal of the process and prepare the best conditions for pollutant removal by reducing the number of experiments. }, Keywords = {Penicillin G antibiotic, Ultrasonic/Fenton process, Response Surface Methodology, Oxydation Advanced }, volume = {5}, Number = {1}, pages = {83-98}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی کارایی فرآیند اولتراسونیک/فنتون در حذف آنتی‌بیوتیک پنی‌سیلین جی از محیط‌های آبی به روش سطح- پاسخ}, abstract_fa ={سابقه وهدف: از میان انواع مختلف آنتی بیوتیک ها، پنی‌سیلین جی یک آنتی‌بیوتیک رایج است که به دلیل تولید بالا و کاربرد زیاد آن در درمان بیماری‌های عفونی بسیار مورد توجه مسئولین بهداشتی بوده است. هدف از مطالعه حاضر بررسی کارایی فرآیند اولتراسونیک/ فنتون درحذف آنتی‌بیوتیک  پنی‌سیلین جی به روش سطح-پاسخ می‌باشد. مواد وروش ها: اثر متغیرهای مستقل از جمله pH، پراکسید هیدروژن ، سولفات آهن، زمان تماس و غلظت اولیه پنی‌سیلین جی بر عملکرد پاسخ (راندمان حذف پنی‌سیلین جی) با روش سطح-پاسخ بر مبنای طراحی Central Composite Design  مورد ارزیابی قرار گرفت. آنالیز واریانس (ANOVA) ، به عنوان روش آماری آنالیز پاسخ ها استفاده شد. تمامی آزمایش‌ها در حضور فرکانس امواج صوتی 35 کیلو هرتز انجام گردید. اکسیژن مورد نیاز شیمیایی برای بررسی کارایی فرآیند انتخاب شد.   یافته‌ها: مدل پیشنهادی برای میزان راندمان حذف پنی‌سیلین جی از نظر آماری در سطح اطمینان 95 درصد معنی‌دار و ضعف برازش برای مدل پیشنهادی در سطح اطمینان 95 درصد بی‌ معنی(8040/0= P )، راندمان حذف پنی‌سیلین جی تابع pH، غلظت پراکسید هیدروژن، آهن و زمان تماس بود و همچنین راندمان حذف پنی‌سیلین جی در شرایط بهینه برای متغیرهای ذکر شده به ترتیب (3، mg/L 43 ، mg/L 007/0 ،  min60) برابر74/92 درصد تعیین گردید. نتیجه‌گیری:  فرآیند اولتراسونیک/ فنتون تحت شرایط آزمایشگاهی ذکر شده یک روش کارآمد برای حذف پنی‌سیلین جی از محلول‌های آبی می‌باشد. طراحی آزمایش به روش بهینه CCD می‌تواند با کاهش تعداد آزمایش‌ها بهترین شرایط حذف آلاینده را تامین نماید.  }, keywords_fa = {آنتی‌بیوتیک پنی‌سیلین جی, فرآیند اولتراسونیک/ فنتون, روش سطح, پاسخ, اکسیداسیون پیشرفته }, doi = {10.29252/jehe.5.1.83}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-456-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-456-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2017} } @article{ author = {Ahmadzadeh, Saeid and Dolatabadi, Maryam}, title = {Modeling of Electro Fenton Process for Removal of Diazinon from Groundwater Using Response Surface Methodology}, abstract ={Background: Diazinon is one of the most important pesticides extremely used in agriculture. Since these compounds are resistant to biodegradation, the arrival of these compounds to water resources has become a serious environmental problem. Therefore, in the current work, the removal of diazinon from groundwater was investigated using advanced oxidation processes electro Fenton. Methods: the current work was conducted in lab scale. The effect of operating parameters such as initial concentration of diazinon (1-30 mg.L-1), pH solution(3-9), current density (1-10 mA.cm-2), reaction time (3-30 min), and dosage of H2O2 (20-100 µL.L-1) were investigated. Response surface methodology (RSM) was used to optimize the parameters and suggested model was analyzed using ANOVA. Results: On the optimum condition including initial diazinon concentration of 6.88 mg.L-1, pH solution of 3, the reaction time of 10 min, the current density of 8.18 mA.cm-2, and dosage H2O2 of 83.78 µL.L-1 removal efficiency of diazinon was found to be 98.5 %. Electrical energy consumption (EEC) was found to be 0.524 kWh.m-3. Moreover, the concentration of diazinon in groundwater was found to be 0.934±0.053 µg.L-1. Conclusion: According to the obtained results, electro Fenton process was found to be an efficient technique for successful removal of diazinon and other resistant ungradable organic compound from water sources.  }, Keywords = {Diazinon, Electro Fenton, Removal, Response surface methodology, Groundwater.}, volume = {5}, Number = {2}, pages = {99-112}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {مدل‌سازی فرایند الکتروفنتون در حذف دیازینون از آب‌های زیرزمینی با استفاده از روش سطح پاسخ}, abstract_fa ={زمینه و هدف: دیازینون یکی مهم‌ترین آفت کش‌هایی است که به طور گسترده در کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از آن جایی که این ترکیبات، مقاوم به تجزیه بیولوژیکی هستند ورود آن‌ها به منابع آبی به یک مشکل زیست محیط جدی تبدیل شده است لذا در این مطالعه با فرایند اکسیداسیون پیشرفته الکتروفنتون به بررسی پارامترهای مؤثر در  حذف دیازینون از آبهای زیر زمینی پرداخته خواهد شد. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت تجربی و در مقیاس آزمایشگاهی صورت پذیرفت و تأثیر پارامترهای عملیاتی مهم از جمله غلظت اولیه دیازینون (mg.L-130-1)، pH محلول (9-3)، دانسیته جریان (mA.cm-210-1)، زمان واکنش (min15-2) و مقدار پر اکسید هیدروژن (µL.L-1100-20) مورد بررسی قرار گرفت. بهینه سازی توسط نرم افزار طراحی آزمایش و از روش سطح پاسخ و تحلیل مدل پیشنهادی به روش آنالیز واریانس صورت پذیرفت. یافته ها: راندمان حذف دیازینون تحت شرایط بهینه شامل غلظت اولیه دیازینون mg.L-1 88/6، pH برابر با 3، زمان 10 دقیقه، دانسیته جریان mA.cm-2 18/8 و میزان پر اکسید هیدروژن µL.L-1 78/83 برابر با 5/98 در صد تعیین شد؛ و در این شرایط میزان مصرف انرژی برابر با kWh.m-3 524/0 می‌باشد. همچنین میزان غلظت دیازینون در آب زیرزمینی µg.L-1 053/0±934/0 اندازه گیری شد که مقدار آن بعد از اعمال فرایند الکتروفنتون تحت شرایط بهینه به صفر رسید. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده فرایند الکتروفنتون یک تکنیک کارامد جهت حذف دیازینون و همچنین سایر ترکیبات آلی مقاوم به تجزیه بیولوژیکی از منابع آبی می‌باشد.}, keywords_fa = {دیازینون, الکتروفنتون, تجزیه, روش سطح پاسخ, اکسیداسیون پیشرفته.}, doi = {10.29252/jehe.5.2.99}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-471-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-471-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Abbasi, Sedigheh}, title = {Investigation the Kinetic Reaction Variation of the Methyl Orange Decomposition Using Decorated Multi-Walled Carbon Nanotubes with ZnO Nanoparticles, Influence of Nanoparticle}, abstract ={Background: As for the enhancement of the various industries such as loom industry, the reduction of the pollutants in the sewerage of these industries is focused by protection office of environment. Therefore, the main aim of this research is the elimination of the methyl orange from water using photocatalytic procedure and ZnO nanoparticles.  Methods: The kinetic of the photocatalytic oxidation reaction of methyl orange using ZnO nanoparticles and hybrids containing decorated Multi Wall Carbon Nanotubes (MWCNT) with ZnO nanoparticles is investigated. The influence of irradiation time (from 5 to 30 min) and the concentration of the photo catalysts (0.1, 0.2 and 0.5 %wt) on the kinetic reaction of methyl orange decomposition is studied. Results: The kinetic reaction of methyl orange decomposition using ZnO nanoparticles and synthesized hybrids is pseudo first order. The reaction rate constant using ZnO nanoparticles is lower than that of studied hybrids. This means that the reaction rate of methyl orange decomposition using ZnO nanoparticles is low. Meanwhile, according to the results it can observe that the attachment of the ZnO nanoparticleson the outer surface of MWCNTs leads to the enhancement of the reaction rate. Also, the reaction rate of pollutants decomposition increases with respect to the attached ZnO nanoparticles on the outer surface of MWCNTs. Conclusion: Based on the observed results, the introducing and enhancement of the ZnO nanoparticles on the outer surface of MWCNTs leads to the augmentation of the methyl orange decomposition rate. Therefore, according to this technique the decomposition of the pollutants accelerates.    }, Keywords = {kinetic, photocatalyst, ZnO nanoparticles, hybrid, MWCNT }, volume = {5}, Number = {2}, pages = {113-122}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی تغییرات سینتیک واکنش تجزیه آلاینده با استفاده از نانولوله‌های کربنی اصلاح شده با نانوذرات اکسید روی، تأثیر میزان نانوذرات}, abstract_fa ={زمینه و هدف: با توجه به افزایش روزافزون صنایع مختلف از جمله صنایع رنگرزی، کاهش میزان مواد آلاینده موجود در پساب این صنایع مورد تاکید سازمان حفاظت از محیط زیست می­باشد. بنابراین هدف اصلی این مطالعه حذف آلاینده آلی متیل اورنژ از محیط‌های آبی با روش فوتوکاتالیست با استفاده از نانوذرات اکسید روی می­باشد. مواد و روش­ها: سینتیک واکنش اکسیداسیون فتوکاتالیستی متیل اورانژ با استفاده از نانوذرات ZnO و همچنین هیبرید شامل نانولوله­های کربنی چنددیواره آرایش یافته با مقادیر متفاوت از نانوذرات ZnO مورد بررسی قرار گرفت. تاثیر زمان تابش­دهی (بین 5 تا 30 دقیقه) و غلظت فتوکاتالیست­ها ( 1/0، 2/0 و 5/0 درصد وزنی) بر روی سینتیک واکنش تجزیه متیل اورانژ بررسی گردید. یافته­ها: سینتیک واکنش حذف آلاینده متیل اورانژ با استفاده از نانوذرات ZnO و همچنین هیبریدهای سنتز شده ، شبه درجه اول می­باشد. ثابت سرعت واکنش تجزیه متیل اورانژ با استفاده از نانوذرات ZnO نسبت به هیبرید­های مورد بررسی کمتر می­باشد که نشان دهنده کم بودن سرعت واکنش در محلول حاوی ZnO می­باشد. همچنین با توجه به نتایج حاصل شده مشاهده می­گردد که اتصال نانوذرات  ZnO بر روی نانولوله­های کربنی سبب افزایش سرعت واکنش نسبت به نانوذرات منفرد ZnO می­شود.  افزایش میزان نانوذرات آرایش یافته بر روی سطح نانولوله­های کربنی نیز ثابت سرعت تجزیه آلاینده را افزایش می­دهد. نتیجه­گیری: با توجه به نتایج حاصل شده سرعت تجزیه متیل اورانژ با اتصال و افزایش میزان نانوذرات ZnO بر روی سطح خارجی نانولوله­های کربنی افزایش می­یابد. بنابراین با این تکنیک می­توان تجزیه آلاینده­های موجود را تسریع نمود.  }, keywords_fa = {سینتیک, فتوکاتالیست, نانوذرات ZnO, هیبرید, نانولوله کربنی}, doi = {10.29252/jehe.5.2.113}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-472-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-472-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Shokoohi, Reza and Salari, Mehdi and Faraji, Hossein and arabkoohsar, Abolfazl and torkashvand, Roholl}, title = {Performance of UV/H2O2 Advanced Oxidation Process in Decolorization of Acid Green 3 from Aqueous Solutions}, abstract ={  Background: Due to their polycyclic and toxic structure, dyes have a high ability in causing adverse acute and chronic effects on human exposed to them. In present study, the decolorization of acid green3 from aqueous solution by UV/ H2O2 method was investigated Methods: This is an applied-experimental study. Parameters of pH in the amount of 3,7 and 11, contact time in 5,15, 30, 45 and 60 min, dose of H2O2 in 10, 30 and 50 mg/l and initial concentration of acid green3 in 50, 100 and 150 mg/l were examined to reveal the optimum amounts of these parameters. In order to emit the UV radiation, photo reactor with a 2-lit volume was applied, also to measure remaining concentration of dye, spectrophotometer device, model DR 5000 was employed. Chemical oxygen demand (COD) test based on 5220C method (standard method book) was used for determining amount of oxidation. Results: Results showed that contact time = 60 min, pH=7, acid green concentration=50 mg/l and dose of H2O2 =30 mg/l are optimum condition at which the removal amounts of dye and COD were obtained about 97 and 85%, respectively.  Conclusion: In the study, it is observed that parameters of contact time, pH, initial concentration of dye, and dose of H2O2 have a significant influence on the removal of the dye by UV/H2O2 process. Due to acceptable results of UV/H2O2 in the oxidation of the dye and the reduction of COD, this method can be introduced as reliable process to remove of acid green 3 from industrial wastewaters.}, Keywords = {Advanced oxidation, UV Radiation, Hydrogen peroxide, Acid green 3, Aqueous solution}, volume = {5}, Number = {2}, pages = {123-132}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {کارایی فرآیند اکسیداسیون پیشرفته UV/H2O2 در حذف رنگزای اسیدگرین 3 از محیط های آبی}, abstract_fa ={چکیده زمینه و هدف: رنگزاها به علت داشتن ساختاری چند حلقوی و سمی، توانایی بالای در ایجاد اثرات حاد و مزمن در صورت مواجهه با انسان دارند. در این مطالعه حذف اسید گرین 3 از محلول آبی توسط روش UV/H2O2 مورد مطالعه قرار گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع تجربی- کاربردی می باشد. پارامترهای pH  در مقادیر 3، 7 و 11، زمان تماس در مقادیر 5، 15، 30، 45 و 60 دقیقه، دوز H2O2 در مقادیر 10، 30 و 50 میلی گرم در لیتر و  غلظت اسید گرین 3 در مقادیر 50، 100 و 150 میلی گرم در لیتر جهت تعیین مقادیر بهینه مورد مطالعه قرار گرفت. از فتوراکتور با حجم 2 لیتر جهت تولید پرتو UV و از دستگاه اسپکتروفوتومتر مدل DR5000 برای سنجش رنگ باقی مانده استفاده شد. برای تعیین میزان اکسیداسیون، از آزمایش تعیین اکسیژن مورد نیاز شیمیایی(COD) مورد نیاز براساس روش5220C  (کتاب استاندارد متد) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که زمان تماس 60 دقیقه، 7=pH، غلظت اسید گرین 50 میلی گرم در لیتر و H2O2 با دوز 30 میلی گرم در لیتر بعنوان شرایط بهینه می باشد و در این شرایط راندمان حذف رنگ و COD به ترتیب 97 و 85 درصد بدست آمد. نتیجه‌گیری: در این مطالعه مشاهده شد که پارامترهای زمان تماس، pH، غلظت اولیه رنگ و دوز H2O2 دارای تاثیر قابل توجه ای درحذف رنگ توسط روش UV/H2O2 دارند. با توجه به نتایج قابل قبول UV/H2O2 در اکسیداسیون رنگ و COD، می توان از این روش بعنوان یک فرآیند مطمئن جهت حذف اسید گرین 3 از فاضلاب های صنعتی استفاده شود.}, keywords_fa = {اکسیداسیون پیشرفته, پرتو فرابنفش, پراکسید هیدروژن, اسید گرین 3, محلول آبی}, doi = {10.29252/jehe.5.2.123}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-473-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-473-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Samarghandi1, Mohammad Reza and Abdollah, Dargahi and Rahmani, Alireza and Asgari, Ghorban and Ahmadidoust, Ghob}, title = {Abstract The Efficiency of Photocatalytic Process ZnO Nanoparticles Embedded on the Synthetic Activated Carbon in Presence of CeO2 for the Removal of Cefazolin Antibiotic from Aqueous Solutions}, abstract ={Background: Antibiotics to treat an illness or as a growth promoter, to be consumed. A pharmaceutical composition in the form of original or metabolized in the aquatic environment, due to increased bacterial resistance is a concern. Various methods have been used to remove it. The advanced oxidation process due to the ease of use, economical and high performance have attracted a lot of attention. The purpose of this study was to investigate the role of cerium dioxide on process efficiency combined UV/AC+ZnO as an advanced oxidation process is the removal of cefazolin in the aquatic environment. Methods: This experimental study was done in batch reactor that has a one Liter volume. In this study effect of parameters such as initial pH (3-9), initial concentration of Cefazolin (20-200 mg/L), Modified photocatalyst concentration (20-100 mg/L), reaction time (10-60 min) and CeO2 dose (20-200 mg/L) was investigated. In this study use of low-pressure mercury lamp with a power of 55 watts in stainless case. The kinetic of process according to zero order, first order and second order kinetic was evaluated. Results: The results showed that the highest removal efficiency of antibiotics cefazolin in the process at the pH = 3, concentration 0.1 mg/L of Modified photocatalyst, Retention time of 60 min and Cefazolin concentrations of 100 mg/L was 96%. When you change any of the parameters of about optimization, process efficiency was renamed. The results also showed that by increasing the concentration of CeO2, the antibiotic removal efficiency decreased, so that by increasing the concentration of CeO2 from 20 to 200 mg/L, the antibiotic removal efficiency of cefazolin decreased from 91 to 76%. Conclusion: This process has shown high efficiency in removal cefazolin and the ability of this process to reduce the burden on hospital sewage and pollution-producing industries before entering the units and final discharge effluent also contains conventional treatment or used for cefazolin. This process, because of the lack of production waste such as sludge, a process persistent organic pollutants and significant in the treatment process is environmentally friendly.  }, Keywords = {Photocatalytic Degradation, Antibiotic, CeO2, Activated Carbon, Zinc Oxide, Aqueous Solutions. }, volume = {5}, Number = {2}, pages = {133-146}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی کارایی فرایند فتوکاتالیستی نانو ذرات اکسید روی نشانده‌شده بر روی کربن فعال سنتتیک در حضور دی‌اکسید‌سریم جهت حذف آنتی‌بیوتیک سفازولین از محلول‌های آبی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: آنتی­بیوتیک­ها جهت درمان بیماری­ یا بعنوان محرک رشد، مصرف می­شوند. حضور ترکیبات دارویی به شکل اصلی یا متابولیزه شده در محیط­های آبی، به دلیل ایجاد مقاومت باکتریایی باعث افزایش نگرانی شده است. روش های مختلفی جهت حذف آنتی بیوتیک ها مورد بررسی قرار گرفته است. در این میان فرایند های اکسیداسیون پیشرفته به دلیل سهولت کاربرد، اقتصادی بودن و کارایی بالا امروزه توجه زیادی را به خود معطوف داشته اند. لذا هدف از این مطالعه، بررسی نقش دی اکسید سریم بر کارایی فرایند توام  UV/AC+ZnOبه عنوان یک فرایند اکسیداسیون­ پیشرفته در حذف سفازولین از محلول های آبی می­باشد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع تجربی بوده که در یک محفظه واکنش منقطع، به حجم مفید یک لیتر انجام گرفت. در این فرایند تأثیر پارامترهای pH اولیه محیط (3-9)، غلظت اولیه سفازولین (20-200 میلی گرم در لیتر)، غلظت فتوکاتالیزر اصلاح شده  (20-100 میلی گرم در لیتر)، زمان واکنش (10-60 دقیقه) و دوز CeO2 (200-20 میلی گرم در لیتر) مورد بررسی قرار گرفت. پایلوت مورد استفاده از یک لامپ کم فشار جیوه­ای با توان پرتو تابی 55 وات درون محفظه استیل بهره­مند بود. یافته ها: نتایج آزمایشات نشان داد که بیشترین کارایی حذف آنتی بیوتیک سفازولین در فرایند UV/AC+ZnO، در شرایط بهینه 3= pH، زمان تماس 60 دقیقه، غلظت اولیه­ی محلول سفازولین برابر با 100 میلی گرم بر لیتر و غلظت فتوکاتالیزرو اصلاح شده 1/0گرم بر لیتر، برابر با 96% می باشد. که با تغییر هر یک از پارامترهای دخیل از حدود بهینه، کارایی فرایند تغییر پیدا نمود. همچنین نتایج نشان داد که با افزایش غلظت CeO2 راندمان حذف آنتی بیوتیک مورد بررسی کاهش پیدا کرد بطوریکه با افزایش غلظت CeO2 از 20 به 200 میلی گرم بر لیتر راندمان حذف انتی بیوتیک سفازولین از 91 به 76 درصد کاهش پیدا کرد. نتیجه­گیری: این فرایند دارای کارایی مناسبی در حذف سفازولین می­باشد و می­توان از این فرایند برای کاهش بار آلودگی فاضلاب بیمارستانی و صنایع تولید کننده قبل از ورود به واحدهای تصفیه متداول یا همچنین قبل از تخلیه نهایی پساب­های حاوی سفازولین استفاده نمود. این فرایند بدلیل عدم تولید مواد دفعی مانند لجن، فرایندی قابل توجه در راستای تصفیه آلاینده­های آلی مقاوم و فرایند دوستدار محیط زیست می­باشد.}, keywords_fa = {تجزیه فتوکاتالیستی, آنتی بیوتیک, CeO2, کربن فعال, اکسید روی, محلول های آبی}, doi = {10.29252/jehe.5.2.133}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-474-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-474-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Baghaie, Amir Hossei}, title = {Investigation of Cd Risk Assessment from Tomato Consumption in A Soil Treated with Sugarcane Bagasse Biochar and Municipal Waste Vermi-Compost}, abstract ={  Background and objective: Regards to the importance of using safe vegetables, controlling the concentrations of heavy metals is necessary for consumer's health. Therefore, this study was aimed to evaluate the effect of sugarcane bagasse biochar and municipal waste vermi-compost on the changes in cadmium risk assessment from tomato consumption. Methods: Treatments were consisting of applying municipal waste vermi- compost (0, 5and 10 t ha-1) enriched with 0 and 5% (W/W) sugarcane bagasse biochar in a polluted soil (0, 10, 20 and 30 mg Cd kg-1 soil) and plant in this experiment was Tomato. Cd fruit concentration was measured by AAS. Risk assessment to non-cancer diseases was estimated using USEPA formula. Results: Applying 10 t ha-1 municipal waste vermi-compost in a 30 mg Cd polluted soil caused a significant decreasing in Cd fruit tomato by 25%, While, daily Cd absorption from tomato consumption and Cd dangerous Potential to noncancerous diseases was also decreased by 27 and 22 %, respectively Conclusions: The results of this study showed that applying Lenjan municipal waste vermi-compost and sugarcane bagasse biochar caused decreasing Cd availability in soil and Cd absorption from tomato consumption that is a positive point in reduction Cd dangerous Potential to noncancerous diseases.}, Keywords = {Cd, Tomato, Risk assessment, Municipal waste vermi-compost}, volume = {5}, Number = {2}, pages = {147-156}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی پتانسیل خطرپذیری کادمیوم ناشی از مصرف گوجه فرنگی در خاک تیمار شده با زغال زیستی باگاس نیشکر و ورمی کمپوست زباله شهری}, abstract_fa ={زمینه و هدف: با توجه به اهمیت استفاده از سبزیجات سالم، کنترل غلظت عناصر سنگین جهت حفظ سلامتی مصرف کننده حائز اهمیت است. این پژوهش با هدف بررسی اثر زغال زیستی باگاس نیشکر و ورمی کمپوست زباله شهری بر تغییر ضریب خطرپذیری کادمیوم ناشی از مصرف گوجه فرنگی  انجام گرفت. مواد و روش‌: تیمارهای آزمایشی شامل کاربرد 0، 5 و 10 تن در هکتار ورمی‌کمپوست زباله شهری غنی‌شده با 0 و 5 درصد وزنی زغال زیستی باگاس نیشکر در خاکی با مقادیر 0، 10، 20 و30 میلی گرم کادمیوم در کیلوگرم و گیاه مورد نظر گوجه فرنگی بوده است. غلظت کادمیوم میوه گیاه با دستگاه جذب اتمی اندازه‌گیری شد. ضریب خطرپذیری به بیماری­های غیر سرطانی با استفاده از فرمول­ ارایه شده توسط سازمان محیط زیست آمریکا  محاسبه شد. یافته‌ها: کاربرد 10 تن در هکتار  ورمی‌کمپوست زباله شهری در خاک آلوده به 30 میلی گرم کادمیوم  در کیلوگرم خاک باعث کاهش 25 درصدی در مقدار کادمیوم میوه گوجه فرنگی شد، این در حالی است که میزان جذب روزانه کادمیوم حاصل از مصرف گوجه فرنگی و پتانسیل خطرپذیری کادمیوم به بیماریهای غیر سرطانی نیز به ترتیب 27 و 22 درصد کاهش یافت. نتیجه‌گیری : نتایج این پژوهش حاکی از آن است که کاربرد ورمی‌کمپوست زباله شهری لنجان و زغال زیستی باگاس نیشکر توانسته است با کاهش غلظت کادمیوم میوه گوجه فرنگی باعث کاهش میزان جذب روزانه کادمیوم از طریق مصرف گوجه فرنگی شود که این می‌تواند نکته مثبتی در کاهش خطرپذیری کادمیوم به بیماریهای غیر سرطانی همزمان با مصرف گوجه فرنگی شود.  }, keywords_fa = { کادمیوم, گوجه فرنگی, ارزیابی خطرپذیری, ورمی کمپوست زباله شهری}, doi = {10.29252/jehe.5.2.147}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-475-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-475-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Mortazavi, Samar and HatamiManesh, Masou}, title = {Determination of Heavy Metals Pollution Load Index in Sediments and Aquatic Plant (Nasturtium microphyllum) in Bashar River, Yasuj}, abstract ={Background: Pollution of aquatic ecosystems to heavy metals is one of the most important threats of human health and its food chain. Thus, in this study the concentration of heavy metals (lead, chromium, copper, and zinc) in Surface sediments and Nasturtium microphyllum was investigated in order to assessment their effects and ecological risk. Methods: In order to assess the concentration of metals, 8 stations along the river were selected and in each station two samples of sediment and plant were taken. After preparinng and digesting the samples, the concentrations of these metals were determined using Atomic absorbtion. Results: The average of total concentration of detected metals Cr, Pb, Cu and Zn in sediment (10.33 ± 0. 02 > 13.35±1.10 > 33.07 ±6.13 > 44.02± 4.13) mg/kg respectively. In addition, evaluation indicators such as; Pollution Load Index (PLI) and ecological risk represents less pollution in the region. Also, the environmental risk of metals in the region was evaluated as (Cu> Pb> Zn> Cr). The results of concentration of metals in different organs of root, stem and leaf of Nasturtium microphyllum showed that the highest average accumulated concentration for each metal was obtained in stem, root and leaf, respectively. Conclusion: According to the results, the pollution and ecological risk of metals in the region is low evaluated. The results of this study confirm the use of Nasturtium microphyllum as a heavy metals accumulation species and a suitable indicator for their biomonitoring.}, Keywords = {Heavy Metals, Ecological Risk Assessment, Sediment Quality Index, Nasturtium microphyllum, Bashar River }, volume = {5}, Number = {2}, pages = {157-172}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {سنجش بار آلودگی فلزات سنگین در رسوبات و گیاه آبزی علف چشمه (Nasturtium microphyllum) رودخانه بشار یاسوج}, abstract_fa ={چکیده زمینه و هدف: آلودگی بوم­سازگان­های آبی به فلزات سنگین یکی از خطرات و تهدیدهای مهم سلامت جامعه انسانی و زنجیره غذایی محسوب می­شود. در این راستا در پژوهش حاضر غلظت فلزات سنگین سرب، کروم، مس و روی در رسوب و گیاه آبزی خوراکی (Nasturtium microphyllum) به منظور ارزیابی اثرات و خطر اکولوژیکی آنها مورد اندازه­گیری قرار گرفت. مواد و روش­ها: جهت سنجش غلظت فلزات ۸ ایستگاه در طول رودخانه انتخاب و در هر ایستگاه 3 نمونه از رسوب و گیاه برداشت شد. پس از آماده سازی و هضم اسیدی نمونه­ها، غلظت فلزات مذکور با استفاده از دستگاه جذب اتمی تعیین گردید. یافته­ها : متوسط کل غلظت فلزات کروم، سرب، مس و روی در رسوبات به ترتیب به میزان (۰2/0±۳3/۱۰ > 10/1±3۵/13 >13/6±۲/33 > 13/4±02/۴4) میلی­گرم بر کیلوگرم بدست آمد. یافته­ها نشان داد بار آلودگی و خطر اکولوژیکی فلزات سنگین منطقه در طبقه خطر پایین قرار دارد. همچنین خطر محیط­زیستی فلزات به صورت (کروم > روی> سرب> مس) ارزیابی گردید. نتایج غلظت فلزات در اندام­های مختلف گیاه (Nasturtium microphyllum) نیز نشان داد بیشترین میانگین غلظت تجمع یافته برای هر فلز به ترتیب در ساقه، ریشه و برگ وجود دارد. نتیجه­گیری: براساس نتایج حاصل وضعیت آلودگی و میزان خطر اکولوژیکی فلزات در رسوبات منطقه، در حد پایین ارزیابی می­گردد. نتایج این مطالعه استفاده از گیاه (Nasturtium microphyllum) را به عنوان یک گونه بیش انباشتگر فلزات سنگین و شاخصی مناسب برای زیست ردیابی آنها معرفی می­نماید.  }, keywords_fa = {فلزات سنگین, ارزیابی خطر اکولوژیکی, شاخص کیفیت رسوبات, علف چشمه, رودخانه بشار }, doi = {10.29252/jehe.5.2.157}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-476-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-476-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Adhami, Shahin and Fazlzadeh, Mahdi and Hazrati, Sadegh}, title = {Photocatalytic Removal of Cephalexin by UV/ZnO Process from Aqueous Solutions}, abstract ={Background and Objectives: Conventional wastewater treatment plants are not able to remove effective drugs, such as antibiotics, so eliminating remaining antibiotics from the environment is important. The purpose of this study was to evaluate the efficacy of UV / ZnO photocatalytic process in removing antibiotic cephalexin from aqueous solutions. Materials and Methods: This is an experimental-applied study that was performed on a batch scale in a laboratory scale. The variables studied in this study included the initial pH of the solution (11, 9, 7, 5, 3), the dose of nanoparticles (1, 75/0, 0.5, 0.25, 0.1, 0.05 grams per liter), Reaction time (60-50-40-30-20-15-55 minutes) and initial concentration of pollutant (100, 50, 25, 10 mg / l) were investigated. Measurement of cephalexin in samples was performed using HPLC apparatus. Results: The results showed that by decreasing pH and reducing the initial concentration of cephalexin and increasing contact time, process efficiency increased. But with increasing nanoparticle dosages up to 0.1 grams per liter, the process efficiency increases and more than this amount is reduced. Conclusion: The results of this study showed that the use of UV / ZnO photocatalytic process in removing humic acid from aqueous solutions can be used as an effective method for cephalexin from aqueous solutions.}, Keywords = {Cephalexin, Photocatalytic, Zinc oxide, Ultraviolet ray }, volume = {5}, Number = {2}, pages = {173-183}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی حذف فتوکاتالیستی سفالکسین از محلول‌های آبی با استفاده از فرایند UV/ZnO}, abstract_fa ={زمینه و هدف: تصفیه‌های متداول فاضلاب قادر به حذف مؤثر مواد دارویی از قبیل آنتی بیوتیک‌ها نیستند، بنابراین حذف آنتی بیوتیک‌های باقی مانده از محیط زیست مهم می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی کارایی فرایند فوتوکاتالیستی UV/ZnO در حذف آنتی بیوتیک سفالکسین از محلول‌های آبی می‌باشد. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع تجربی - کاربردی بود که به صورت ناپیوسته در مقیاس آزمایشگاهی صورت پذیرفت. متغیرهای مورد مطالعه در این تحقیق شامل pH اولیه محلول(11، 9، 7، 5، 3)، دوز نانوذره (1، 75/0، 5/0، 25/0، 1/0، 05/0 گرم در لیتر)، زمان واکنش(60-50-40-30-20-15-10-5 دقیقه) و غلظت اولیه آلاینده (100، 50، 25، 10 میلی گرم در لیتر) مورد بررسی قرار گرفتند. سنجش مقدار سفالکسین در نمونه‌ها با استفاده از دستگاه HPLC انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که با کاهشpH و کاهش غلظت اولیه سفالکسین و افزایش زمان تماس، کارایی فرایند افزایش می‌یابد. ولی با افزایش دوز نانوذره تا 0.1 گرم بر لیتر، کارایی فرایند افزایش و بیش از این مقدار کاهش می‌یابد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از فرایند فتوکاتالیستی UV/ZnO در حذف آنتی بیوتیک سفالکسین از محلول های آبی می تواند به عنوان روشی کارآمد برای حذف سفالکسین از محلول های آبی مورد استفاده قرار گیرد.}, keywords_fa = {سفالکسین, فتوکاتالیستی, اکسید روی, اشعه فرابنفش}, doi = {10.29252/jehe.5.2.173}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-477-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-477-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Vahidi, Hossein and Rahmani, Salm}, title = {Amoxicillin Removal from Aqueous Solutions Using US / H2O2 / NZVI process}, abstract ={Background and Aim: High concentrations of antibiotics are now detected in aquatic environments, reducing their quality. These compounds generally have a high toxicity and low biodegradability, and some are reported to have mutagenic and/or carcinogenic characteristics. Conventional treatment systems have proven inadequate to effectively remove this type of organic compound, largely due to its complex molecular structure. Therefore, it is necessary to remove an effective method for the removal of these compounds is suggested. The purpose of this study was to apply zero-valent iron nanoparticles in the presence of hydrogen peroxide and the process of sonolysis in the removal of antibiotic amoxicillin from aquatic environments. Materials and Methods: This research was carried out on a laboratory scale on a synthetic wastewater containing amoxicillin antibiotic that the effects of some parameters, such as ultrasound (35 and 130 kHz), contact time (30–150 min), concentration of hydrogen peroxide (0.5–3 %), concentrations of nZVI (0.06–0.2 g/L), pH (3–10), and concentration of AMX (45–100 mg/L) were investigated. Results: Optimum removal conditions were pH = 3, H2O2 concentration= 1%, ultrasonic frequency= 130 kHz and nZVI concentration= 0.2 g/L. so that 97.3% of amoxicillin antibiotic after 150 min of reaction at pH=3, nZVI= 0.1 g/L, ultrasonic frequency= 130 kH, H2O2 =1% and 45 mg/L concentration of AMX was removed. Conclusion: The experiments showed the efficient removal of amoxicillin antibiotic in wastewater by Fenton’s oxidation process. The efficiency of this method can also be considered in eliminating other antibiotics resistant to biological treatment.}, Keywords = {Amoxicillin antibiotic, Pharmaceutical compounds, Fenton-like process, Ultrasonic waves (US)}, volume = {5}, Number = {2}, pages = {184-196}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی کارآیی نانو ذرات آهن صفر در حضور پراکسید هیدروژن و فرایند سونولیز در حذف آنتی‌بیوتیک آموکسی سیلین از محیط‌های آبی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: امروزه غلظت‌های بالایی از آنتی‌بیوتیک‌ها در محیط‌های آبی  شناسایی شده که سبب کاهش کیفیت آنها شده است. این ترکیبات معمولا سمیت بالا و قابلیت تجزیه پذیری بیولوژیکی پایینی دارند و گزارش‌هایی مبنی بر مشخصات موتاژن  و یا کارسینوژن بودن آنها اعلام شده است. بیشتر به دلیل ساختار پیچیده این ترکیبات، ثابت شده است که تصفیه متداول جهت حذف موثر این مواد نا کافی بوده است. لذا نیاز است تا روش موثری جهت حذف این ترکیبات پیشنهاد گردد. هدف از این مطالعه  کاربرد  نانو ذرات اکسید آهن صفر در حضور  پراکسید هیدروژن و فرایند سونولیز جهت حذف آنتی‌بیوتیک آموکسی سیلین از محیط‌های آبی است. مواد و روش‌ها: این مطالعه در مقیاس آزمایشگاهی و بر روی فاضلاب سنتتیک حاوی غلظت‌های مشخصی از آنتی‌بیوتیک آموکسی سیلین صورت گرفت  که اثر پارامترهایی از قبیل، فرکانس (35 و130 کیلوهرتز)، زمان تماس( بین 30 تا 150 دقیقه) ، غلظت پراکسید هیدروژن (5/0%، 1%  و  3 %) ، غلظت نانو ذرات آهن صفر (g/L 06/0، 1/0، 2/0) ، (3-7-10) pH= و غلظت آنتی‌بیوتیک آموکسی سیلین (mg/L 45-100) مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: شرایط بهینه فرایند تلفیقی US/H2O2/nZVI در pH برابر 3 ، غلظت پراکسید هیدروژن برابر 3%، فرکانس  امواج التراسونیک برابر 130 کیلو هرتز،   غلظت نانو ذرات آهن صفر برابر 2/0 گرم در لیتر و غلظت آلاینده 45 میلی گرم در لیتر بدست آمد.  فرآیند تلفیقی نانو ذرات آهن صفر و پراکسید هیدروژن در حضور امواج التراسونیک، 3/97% درصد  حذف را در 150 دقیقه  در شرایط بهینه US/H2O2/nZVI نشان داد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که از روش تلفیقی  کاربرد  نانو ذرات آهن صفر در حضور  پراکسید هیدروژن در حضور امواج سونولیز میتوان جهت حذف آلاینده های محیطی نظیر آنتی بیوتیک آموکسی سیلین با درصد حذف قابل قبول استفاده کرد.}, keywords_fa = {آنتی‌بیوتیک آموکسی سیلین (AMX), ترکیبات دارویی, فرآیند شبه فنتون, امواج التراسونیک (US)}, doi = {10.29252/jehe.5.2.184}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-478-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-478-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Nadian, Marzieh and Mirzaei, Rouhollah and SoltaniMohammadi, Saee}, title = {Application of Moran\'sI Autocorrelation in Spatial-Temporal Analysis of PM2.5 Pollutant (A case Study: Tehran City)}, abstract ={  Background and Objectives: PM2.5 particulate matter is one of the major air pollutants in cities of Iran especially Tehran, which threaten health of Iranian people due to numerous health hazards. Risk levels of these particulate depend on spatial-temporal changes in the air. Hence, this study aimed spatial-temporal analysis of PM2.5 concentration in Tehran's air using the Geographic Information System. Material and methods: Hourly data of PM2.5 concentration was collected in 2016-2017 from 38 air pollution monitoring stations and was analyzed monthly, seasonally and annually. Inverse Distance Weighting interpolation method was used in order to present concentration maps of the PM2.5. Existence of spatial autocorrelation in data was analyzed by Moran's I and data clustering was accomplished by Global and Local Moran's I and finally Getis-Ord-Gi index was used to determine hot spots of this pollutant in Tehran. Results: Results of concentration maps of PM2.5 and global and local spatial autocorrelation with PM2.5 concentration hot spot analysis showed that the concentration of this pollutant has an incremental mode from the north to the south of Tehran so that areas in south of Tehran especially Ray stations were the most polluted areas in Tehran. In addition, results showed that the concentration of this pollutant was more in the two colder seasons so that most hot spots were identified in these seasons. Conclusion: Using several spatial analyses simultaneously showed that Tehran can be separated into two parts of non-polluted north and polluted south, which this issue should be considered by urban planners to improve Tehran's air quality.}, Keywords = {PM2.5 pollutant, Global Moran's I, Local Moran's I, Hotspots}, volume = {5}, Number = {3}, pages = {197-213}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {کاربرد شاخص خود‌همبستگی فضایی موران در تحلیل فضایی-زمانی آلاینده‌ی PM2.5 (مطالعه موردی: شهر تهران)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: ذرات معلق یکی از مهم­ترین آلاینده­های هوای شهرهای ایران به­ویژه تهران است که به دلیل خطرات بهداشتی متعدد سلامت ایرانی­ها را تهدید می­کند. میزان خطرات این ذرات به تغییرات زمانی- مکانی غلظت آن­ها در هوا بستگی دارد. از این رو، هدف این پژوهش، تحلیل مکانی و زمانی PM2.5 در هوای شهر تهران با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی است. مواد و روش­ها: داده­های ساعتی غلظت PM2.5 طی سال 1395 از 38 ایستگاه­ سنجش آلودگی هوا جمع­آوری شد و به­صورت ماهانه، فصلی و سالانه آنالیز شد. به­منظور پهنه­بندی غلظت PM2.5، از درون­یابی وزن­دهی معکوس فاصله استفاده شد. وجود خودهمبستگی مکانی در داده­ها توسط شاخص موران بررسی شد و خوشه­بندی داده­ها توسط شاخص­های موران جهانی و محلی صورت پذیرفت و نهایتاً جهت تعیین لکه­های داغ این آلاینده در شهر تهران از شاخص Getis-Ord-Gi استفاده شد. یافته­ها: نتایج حاصل از پهنه­بندی و خودهمبستگی مکانی محلی و جهانی به همراه تحلیل لکه­های داغ غلظت آلاینده­ی PM2.5 نشان داد که غلظت این آلاینده­ از سمت شمال به جنوب تهران روند افزایشی دارد به­طوری که مناطق واقع در جنوب تهران به ویژه ایستگاه­های شهر ری، از آلوده­ترین مناطق شهر تهران بودند. همچنین نتایج نشان داد که غلظت این آلاینده در دو فصل سرد بیش­تر بود به­طوری­که بیشترین لکه­های داغ در این دو فصل شناسایی شدند.   نتیجه­گیری: استفاده هم­زمان از چند تحلیل مکانی نشان داد که شهر تهران به دو بخش شمال غیرآلوده و جنوب آلوده قابل تفکیک است که این موضوع باید توسط برنامه­ریزان شهری جهت بهبود کیفیت هوای تهران در نظرگرفته شود. }, keywords_fa = {آلاینده‌ی PM2.5, آماره موران جهانی, آماره موران محلی, لکه‌های داغ}, doi = {10.29252/jehe.5.3.197}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-501-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-501-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Solgi, Eisa and Khodadadi, Tarokh and Esteresh, Asghar}, title = {Survey the Status of the Hydrogeochemical Drinking Water Darrehshahrcity and Determination its Quality for Different Uses}, abstract ={Background& Objective: Today, it is very important to pay attention to the quality of groundwater and its trends for various uses of drinking, agriculture and public health. Water is essential adequate and desirable for these uses. The aim of this study was to determine the physical and chemical parameters of water in Darrehshahrcity and comparison with national and international standards and analysis using the relevant software for Different Consumption. Materials & Methods: To do this study 21 numbers of water samples were collected from 7 different stations in Darrehshahrcity and all parameters were analyzed according to the standard method of 2005 by device and titermeter. For data analysis, descriptive statistics, charts Piper, Schoeller, Wilcox and statistical tests were used. Results: The mean value of turbidity, electrical conductivity, total dissolved solids and total hardness, were 1.4NTU, 438μ mhos/cm, 277mg/l and 144mg CaCO3/L  respectively and also the mean value of nitrate, nitrite, sulfate, chloride, fluoride, calcium, magnesium, sodium, iron and manganese were 4.7 mg/l, zero, 31mg/l, 4.4mg/l, 0.3mg/l, 62.7mg/l, 12.76mg/l, 4.4mg/l, 0.03mg/l and 0.003 mg/l respectively. Conclusions: The results showed that all the investigated physico-chemical parameters were within the limit of   water standard of Iran (1053), drinking water standards of World Health Organization and other International Standards. Schuler diagram indicate that Darehshahr water is in a good range for drinking and Wilcox diagram show that Darehshahr water is slightly salty waters (C2S1) and almost appropriate for agricultural purposes.}, Keywords = {Water quality, Darrehshahr, Physico-chemical parameters of water, Groundwater}, volume = {5}, Number = {3}, pages = {214-232}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی وضعیت هیدروژئوشیمیایی آب آشامیدنی شهر درّه شهر و تعیین کیفیت آن برای مصارف مختلف}, abstract_fa ={زمینه و هدف: امروزه توجه به کیفیت آب‌های زیرزمینی و روند تغییرات آن برای مصارف مختلف شرب و کشاورزی و سلامت عمومی بسیار حائز اهمیت است. آب کافی و با کیفیت مطلوب برای این مصارف ضروری است. هدف از این مطالعه بررسی فراسنج‌های فیزیکی و شیمیایی منبع آب شهر درّه شهر و مقایسه آن با استانداردهای ملی و بین المللی و تحلیل آن با استفاده از نرم افزارهای مربوطه جهت مصارف مختلف تعیین گردید. مواد و روش­ها: برای انجام این مطالعه تعداد21 نمونه آب از 7 ایستگاه مختلف شهر درّه شهر برداشت و کلیه فراسنج‌ها طبق روش استاندارد متد 2005 و به صورت دستگاهی و تیتریمتری آنالیز گردید. جهت تحلیل نتایج از روشهای آمار توصیفی، نمودارهای پایپر، شولر، ویلکوکس و آزمون‌های آماری استفاده شد. یافته ها: میانگین کدورت، هدایت الکتریکی، کل جامدات محلول و سختی کل به ترتیب   NTU4/1، μ mhos/cm 438، mg/l 277 و CaCO3/l mg 114و میانگین نیترات، نیتریت، سولفات، کلرور، فلوراید، کلسیم، منیزیم، سدیم، آهن و منگنز به ترتیب mg/l7/4، صفر، mg/l 31 ، mg/l4/4، mg/l 3/0، mg/l 7/62، mg/l 76/12،  mg/l4/4، mg/l 03/0 و 003/0 میلی گرم در لیتر بودند. نتیجه گیری: کلیه ی فراسنج‌های فیزیکی- شیمیایی مورد بررسی در محدوده استاندارد 1053 آب ایران، استاندارد آب شرب سازمان بهداشت جهانی و سایر استانداردهای بین المللی بودند. نمودار شولر، آب درّه شهر را از نظر شرب جزء آبهای خوب و نمودار ویلکوکس، آب درّه شهر را از نظر کشاورزی جزء آبهای کمی شور(C2S1) و تقریبا مناسب برای اهداف کشاورزی معرفی نمودند.}, keywords_fa = {کیفیت آب, درّه شهر, فراسنج‌های فیزیکی- شیمیایی آب, آب زیرزمینی}, doi = {10.29252/jehe.5.3.214}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-502-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-502-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Saedpanah, Mahin and Ghorbani, Farshid and Amanoallahi, Jamil}, title = {Source Determination, Contamination Level and Predicting of Some Inorganic Contaminants Concentration in the Top Soils of Sanandaj City}, abstract ={  Background & objective: Mineral contaminations are the most important environmental problems in the urban area. The objectives of the present study was determination of concentration, spatial distribution and source determination of Iron, Zinc, Calcium, Copper, Manganese, and Nickel by Artificial Neural Network in Sanandaj city. Materials & Methods: The study area were divided into the five classes and the total number of 105 surface soil samples (0-10 cm) were collected. Contamination factor and Nemerow index were developed for estimation of metal concentration. In addition, the correlation and principle component analysis were conducted to find the origin of the considered elements in the soil samples. Moreover, IDW interpolation technique was applied for mapping the spatial distribution of the elements and ANN (multilayer perceptron) was applied to estimate the concentration.    Results: Copper concentration in industrial area was very high and in the other hand, green and industrial area had the lowest and highest Nemerow index, respectively. Calcium concentration especially was affected by residential and high traffic areas. On the other hand, industrial and high traffic areas have the greatest impact on the Zinc and Copper concentration and Nickel, Iron and Manganese contamination was under combination effects of natural and anthropogenic factors. Correlation coefficients derived by ANN were 0.821, 0.661, 0.711, 0.767, 0.712, and 0.701 for Copper, Nickel, Zinc, Manganese, Iron, and Calcium, respectively. Conclusion: The concentration of Zinc, Calcium and Copper are mostly affected by human activities and Nickel, Iron, Manganese concentration are controlled by both anthropogenic and natural sources. According to the results, three-layer neural network is recommended for estimating metal concentration in the soil samples.}, Keywords = {Metal contamination, Multivariate analysis, Top soil, Artificial neural network, Contamination sources }, volume = {5}, Number = {3}, pages = {233-250}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {تعیین منشاء، سطح آلودگی و پیش‌بینی غلظت برخی از عناصر آلاینده معدنی در خاک‌های سطحی شهر سنندج}, abstract_fa ={زمینه و هدف: عناصر آلاینده معدنی در محیط شهری از مهمترین معضلات زیست محیطی به شمار می­روند. این پژوهش با هدف تعیین غلظت، توزیع مکانی و منشاء­یابی عناصر آلاینده آهن، روی، کلسیم، مس، منگنز و نیکل در شهر سنندج با استفاده از شبکه عصبی مصنوعی انجام شد. مواد و روش­ها: محدوده مورد مطالعه به 5 منطقه طبقه­بندی شد و تعداد 105 نمونه خاک سطحی (10-0 سانتی­متر) جمع­آوری شد. شاخص­های فاکتور آلودگی و جامع Nemerowبه منظور برآورد میزان آلودگی فلزات استفاده شد. بعلاوه، آنالیز همبستگی و تجزیه مولفه­های اصلی برای منشاء­یابی عناصر مورد استفاده قرار گرفتند. همچنین، روش درون­یابی IDW برای توزیع مکانی عناصر و شبکه عصبی مصنوعی پرسپترون چند لایه جهت برآورد غلظت عناصر بکار رفت. یافته­ها: غلظت مس در منطقه صنعتی بسیار بالا بود و از سوی دیگر شاخص آلودگی Nemerow کمترین و بیشترین مقدار آلودگی را به ترتیب برای فضای سبز و منطقه صنعتی نشان داد. غلظت کلسیم بیشتر تحت تاثیر مناطق مسکونی و پرترافیک قرار داشت. از سوی دیگر، مناطق صنعتی و پرترافیک بیشترین تاثیر را در میزان غلظت روی و مس داشته­اند و نیکل، آهن و منگنز تحت تاثیر ترکیبی از عوامل طبیعی و انسانی بودند. نتایج ضریب همبستگی شبکه عصبی برای عناصر مس، نیکل، روی، منگنز، آهن و کلسیم به ترتیب 821/0، 661/0، 711/0، 767/0، 712/0، 701/0 بدست آمد. نتیجه­گیری: غلظت عناصر روی، کلسیم و مس بیشتر تحت تاثیر فعالیت­های انسانی و غلظت نیکل، آهن و منگنز بیشتر تحت کنترل عوامل طبیعی-انسانی هستند. با توجه به نتایج حاصل می­توان استفاده از شبکه عصبی سه لایه را در تخمین غلظت فلزات توصیه نمود.}, keywords_fa = {آلودگی فلزات, آنالیز چند متغیره, خاک سطحی, شبکه عصبی مصنوعی, منابع آلودگی}, doi = {10.29252/jehe.5.3.233}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-503-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-503-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Zarei, Ehsan and Hatami, Hossein and Fekri, Rana and Torkamannejad, Sharif and Arshi, Shahnam and Refaeian, Mohamm}, title = {Knowledge, Attitude and Practice of Health Science Students About the Outbreak of Water and Foodborne Diseases: A Survey in Shahid Beheshti University of Medical Sciences}, abstract ={Background: The aim of this study was to assess the knowledge, attitude and practice of health science students of Shahid Beheshti University of Medical Sciences about the outbreak of water and foodborne diseases in 2017. Methods: In this descriptive and analytic study, 335 students from school of Health and school of Health, Safety and Environment (HSE) were randomly assigned to the study. Data collecting tool was a researcher-made questionnaire containing 61 questions. The data were analyzed using SPSS 18 software. Results: The mean and standard deviation of knowledge, attitude and practice of students were (66.15 ± 61.15), (66.63 ± 14.68) ± 66.33 and (±21.55) ±65.96, respectively. Only 13.7, 6.6 and 24.5% of students had a good knowledge, attitude and good performance regarding the subject. Mean score of knowledge, attitude and practice among students of the School of Health was more than the students of HSE. The results showed a significant relationship between knowledge and attitude (p <0.001) and also attitude and practice (p<0.001). There is a significant relationship between the level of education, faculty, place of study, marital status, field of study and age with knowledge, attitude and practice (p<0.05). Conclusion: According to the average level of knowledge, attitude and practice of students, it seems necessary to plan for an effective intervention in order to improve the level of education of students who are studying in the field of health and will be the trustee of public health as people who guide other sectors of society.}, Keywords = {Student's knowledge, Attitude, Practice, Foodborne disease, Outbreak}, volume = {5}, Number = {3}, pages = {251-263}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {آگاهی، نگرش و عملکرد دانشجویان علوم بهداشتی در خصوص طغیان بیماریهای منتقله از آب و غذا : یک مطالعه در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: این مطالعه با هدف ارزیابی میزان آگاهی، نگرش و عملکرددانشجویان علوم بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی پیرامون طغیان بیماری های منتقله از آب و غذا در سال 1396 صورت گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی تعداد 335 نفر از دانشجویان در دو دانشکده بهداشت و سلامت، ایمنی و محیط زیست به روش نمونه گیری تصادفی سهمیه ای وارد مطالعه شدند. ابزار گرداوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته مشتمل بر 61 سوال بود که روایی و پایایی آن تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماریSPSS 18 و از طریق آزمون‌های آنالیزواریانس یکطرفه و t-test تحلیل گردید. یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار نمره آگاهی، نگرش و عملکرد دانشجویان به ترتیب(61/1)±55/66 ، (14.68)±33/66 و (21.55)±96/65 و در هر سه بخش در حد متوسط بود. تنها 7/13، 6/6 و 5/24 درصد از دانشجویان به ترتیب دارای آگاهی، نگرش و عملکرد خوبی در خصوص موضوع مورد مطالعه بودند. میانگین نمره آگاهی، نگرش و عملکرد در میان دانشجویان دانشکده بهداشت بیشتر از دانشکده سلامت، ایمنی و محیط زیست بود. بین آگاهی و نگرش(0.001p <) و همینطور نگرش و عملکرد (0.001p <) ارتباط معنادار آماری مشاهده گردید. همچنین بین میزان تحصیلات، دانشکده محل تحصیل، وضعیت تاهل، رشته تحصیلی و سن با متغیرهای آگاهی، نگرش و عملکرد رابطه معنادار آماری وجود داشت ( 0.05(p <. نتیجه‌گیری: با توجه به سطح متوسط آگاهی، نگرش و عملکرد دانشجویان، لزوم برنامه ریزی جهت اجرای مداخلات موثر بمنظور ارتقای سطح آگاهی دانشجویانی که در حوزه بهداشت تحصیل می کنند و به عنوان افرادی که در آینده راهنمای سایر اقشار جامعه و متولی سلامت عمومی هستند، ضروری به نظر می رسد.}, keywords_fa = { آگاهی, نگرش, عملکرد, دانشجویان, طغیان, بیماریهای منتقله از آب و غذا}, doi = {10.29252/jehe.5.3.251}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-504-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-504-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Parastar, Saeed and Ebrahimi, Afshin and HamedMohammadi, Hamed and Mengelizadeh, Nezameddin and Parseh, Iman and Rafiei, Nasim and Bagheri, Reyhaneh and Hashemi, Maji}, title = {Removal of BPA from Aqueous Solutions by Electrocoagulation Using iron Electrodes and Optimization}, abstract ={  Background and Objectives: Bisphenol A (BPA) is one of the toxic environmental pollutants that can be entered into aquatic ecosystems by raw wastewaters. In the current study, electrocoagulation used in the treatment of water and wastewater in a wide range was investigated for the removal of BPA. Materials and Methods: All the experiments were conducted in a batch system. The effect of operating parameters such as pH, BPA concentration, electrolyte concentration, distance between electrodes, current intensity, and reaction time were evaluated. Experiments were carried out at laboratory temperature (25 °C), potential difference 30 V. Results: According to the results, the optimal condition were follows: BPA concentration 10 mg/L, current intensity 1500 mA, pH=7, and distance between electrodes 0.5 cm. The removal efficiency was ranged 60 to 90 percent. Conclusion: It can be concluded that the electrocoagulation process using iron electrodes in the optimal condition can acceptably remove BPA from aqueous solutions.  }, Keywords = {Electrocoagulation, BPA, Iron electrodes, Aqueous solutions }, volume = {5}, Number = {3}, pages = {264-276}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {حذف BPA از محلول های آبی با استفاده از روش انعقاد الکتریکی با الکترودهای آهن و بهینه سازی آن}, abstract_fa ={زمینه و هدف: بیس فنل A (BPA) به عنوان یک آلاینده سمی زیست محیطی مطرح می‌باشد که می‌تواند از طریق فاضلاب‌های تصفیه نشده به اکوسیستم های آبی وارد شود. در این مطالعه فرآیند انعقاد الکتریکی که در تصفیه آب و فاضلاب در محدوده وسیعی کاربرد دارد برای حذف BPA بررسی شد. مواد و روش‌ها: کلیه آزمایش های مطالعه حاضر در سیستم ناپیوسته انجام گرفت. اثر پارامترهای مختلف عملیاتی نظیر pH، فاصله الکترودها، غلظت الکترولیت، غلظت آلاینده، جریان الکتریکی فرآیند و زمان واکنش ارزیابی شدند. تمام آزمایشات در دمای آزمایشگاه (25 درجه سلسیوس) و ولتاژ V 30 انجام شدند. یافته‌ها: مطابق نتایج، غلظت BPA mg/L 10، جریان الکتریکی mA 1500، pH برابر 7 و فاصله الکترودها cm 5/0 شرایط بهینه حذف بود و در شرایط مختلف کارایی حذف حدود 60 تا 92 درصد بدست آمد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می توان به این نتیجه رسید که فرآیند الکتروکواگولاسیون با الکترودهای آهن در شرایط بهینه می تواند BPA را به طور قابل قبولی از محلول های آبی حذف نماید.  }, keywords_fa = {انعقاد الکتریکی, BPA, الکترودهای آهن, محلول های آبی}, doi = {10.29252/jehe.5.3.264}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-505-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-505-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Modabber, Bahareh and Alighadri, Morteza and Rahmani, Kourosh}, title = {Assessment of Groundwater Quality Around of Municipal Solid Waste Transfer Station in Ardabil}, abstract ={Background & Objectives: Groundwater is exposed to environmental pollution. The leachate produced by wastes in transfer station or municipal solid waste landfill is one of the sources of pollution. In this view, present study was carried out to evaluate the groundwater quality around of municipal solid waste transfer station in Ardabil at 2017. Materials and methods: In this cross sectional study, 6 wells (one control well in the upstream and 5 wells in the downstream) around the ardabil municipal solid waste transfer station were selected according to the existing criteria, and the quality parameters of the samples (Turbidity, pH, EC, TDS, BOD5, COD, Nitrate, Heavy Metals, Coliform and Fecal Coliform and ...) were analyzed according to the standard methods. Also, particle-size analysis of soil was carried out in sampling area and data analysis was performed using Excel software and compared with existing standards, guidelines and standards. Results: In all samples, except for lead (0.07-1 mg/l), Coliform (0-28 MPN/100ml) and Fecal Coliform(0-4 MPN/100ml), other parameters were lower than recommended limit by the criteria and available standards. Also, the amount of sulfate (593.6 mg/l) in well 4 and total Hardness (530 mg/l) in well 3 were higher than the standards recommended for drinking and agricultural purposes. Conclusion: The results of the study showed that the Municipal Solid Waste Transfer Station in Ardabil had no significant effect on the groundwater quality in the surrounding area.  }, Keywords = {Groundwater, Leachate, Municipal Solid Waste Transfer Station, Ardabil}, volume = {5}, Number = {3}, pages = {277-285}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی کیفیت آب‌های زیرزمینی اطراف ایستگاه انتقال پسماند شهری اردبیل}, abstract_fa ={زمینه و هدف: آب‌های زیرزمینی در معرض آلودگی‌های زیست محیطی قرار دارند. یکی از منابع آلودگی، شیرابه تولیدی از پسماندها در ایستگاه انتقال یا  محل دفن پسماند شهری می‌باشد. این مطالعه با هدف تعیین کیفیت آب‌های زیرزمینی اطراف ایستگاه انتقال پسماند شهری اردبیل درسال 1396 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی، 6 حلقه چاه (یک حلقه چاه شاهد در بالادست و 5 حلقه چاه در پایین دست) اطراف ایستگاه انتقال پسماندشهری اردبیل باتوجه به ضوابط موجود انتخاب و پارامترهای کیفی(کدورت، pH، EC، TDS، BOD5، COD، نیترات، فلزات سنگین، کلیفرم و کلیفرم مدفوعی و...)، مطابق با روش‌های استاندارد، آنالیز شد. همچنین دانه‌بندی خاک منطقه نمونه‌برداری آنالیزگردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار Excel انجام و با استانداردها، رهنمودها و ضوابط موجود مقایسه گردید. یافته‌ها: درتمام نمونه‌ها، به جز سرب که در محدوده غلظت mg/l 1-07/0، تعداد کلیفرم که در محدوده      MPN/100ml 28- 0 و تعداد کلیفرم مدفوعی که در محدوده MPN/100ml 4-0 قرارداشت، غلظت سایر پارامترها پایین‌تر از حد مجاز توصیه شده توسط ضوابط و استانداردهای موجود بود. همچنین مقادیر سولفات در چاه شماره 4 ( mg/l6/539) و سختی کل در چاه شماره 3 (mg/l530)، از حد مجاز استانداردهای توصیه شده جهت مصارف شرب و کشاورزی بالاتر بود. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که ایستگاه انتقال پسماند شهری اردبیل تاثیر چندانی برکیفیت آب‌های زیرزمینی اطراف آن ایجاد نکرده است.}, keywords_fa = {: آب‌زیرزمینی, شیرابه, ایستگاه انتقال پسماندشهری, اردبیل}, doi = {10.29252/jehe.5.3.277}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-506-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-506-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {GhanbariAzadPashaki1, Saeed and Khojastehpour, Mehdi and Ebrahimi-Nik, Mohammadali and Rohani, Abbas}, title = {Study on Municipal Waste Leachate Treatment in Two-stage Anaerobic Bioreactor as Continuous Flow}, abstract ={Background and Objective: In recent years, the management and disposal of municipal waste has become a global problem and the most important environmental concern. Landfill generates a large amount of leachate. Biologically process is considered a potential and cost-effective solution for the treatment of municipal landfill leachate. The aim of research was the biological treatment of landfill leachate using a two-stage anaerobic bioreactor in pilot scale. Materials and Methods: Experiments were performed in two anaerobic completely stirred tank reactors (CSTR) with effective volumes of 10 and 30 L at a constant flow rate of 2 L/day and hydraulic retention times of 5 and 15 days under mesophilic conditions. After the start-up period, loading rate was increased from 0.07 to 2.65 kgCOD/m3.day. The effluent of the first anaerobic reactor was used as the influent of the second reactor. Physical and chemical analysis were performed based on standard methods for the examination of water and wastewater, USA. Results: The results of experiments showed that the most suitable loading is 2.05 kgCOD/m3.day, which COD removal efficiency of reactors one, two and the system (total two steps CSTR) were 80, 65.1 and 93 %. In the whole system, BOD removal efficiency was obtained 92%. However, the NH4-N and alkalinity in the two anaerobic reactors were increased to 39 and 14.9%. The maximum methane percentage of the first and second reactors were 76 and 80%. Conclusion: Two-stage anaerobic process can be used as the effective process to improve degradability and remove the organic pollutants.  }, Keywords = {Biogas, Biological method, Leachate treatment, Two-stage digestion}, volume = {5}, Number = {3}, pages = {286-298}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی تصفیه‌پذیری شیرابه زباله در بیوراکتور بی‌هوازی دومرحله‌ای به‌صورت جریان پیوسته}, abstract_fa ={زمینه و هدف: در سال‌های اخیر، مدیریت و دفع مواد زائد شهری به یک مشکل جهانی و از‌ مهمترین دغدغه‌های زیست ‌محیطی تبدیل شده است. دفن زباله­ها منجر­ به تولید زیادی از شیرابه می‌گردد. فرایند تجزیه بیولوژیک یک راه‌ حل بالقوه و مقرون به‌ صرفه برای تصفیه شیرابه دفن­گاه‌های زباله شهری به­ شمار می‌رود. هدف این پژوهش، بررسی تصفیه‌پذیری شیرابه زباله شهری با استفاده از بیوراکتور دو مرحله‌ای بی‌هوازی در مقیاس پایلوت بوده است. مواد و روش­ها: آزمایشات در دو راکتور بی‌هوازی اختلاط کامل به ‌حجم مفید 10 و 30 لیتر با دبی ثابت 2 لیتر در روز، زمان ماند هیدرولیک 5 و 15 روز و تحت شرایط دمایی مزوفیلیک انجام شد. پس از دوره شروع، میزان بارگذاری آلی از 07/0 تا kgCOD/m3.day 65/2 افزایش یافت. خروجی اولین راکتور بی‌هوازی وارد راکتور دوم می‌شد. آنالیزهای فیزیکی و شیمیایی بر مبنای روش‌های استاندارد آب و فاضلاب آمریکا انجام گردید. یافته­ها: نتایج آزمایش‌ها نشان‌ داد که مناسب‌ترین بارگذاری kgCOD/m3.day 05/2 می­باشد که در آن راندمان حذف COD راکتور اول، دوم و کل سیستم (مجموع دو‌ مرحله‌ای اختلاط کامل) به‌ ترتیب 80، 1/65 و 93% بدست آمد. راندمان حذف BOD در کل سیستم نیز برابر 92% حاصل شد. با این‌ حال نیتروژن آمونیاکی و قلیائیت در راکتور بی­هوازی دو مرحله­ای به‌ ترتیب 39 و 9/14% افزایش یافت. حداکثر درصد متان در راکتورهای اول و دوم به ‌ترتیب 76 و 80% بود. نتیجه­گیری: از فرایند دو مرحله‌ای بی‌هوازی می‌توان به‌ عنوان فرایندی موثر برای بهبود تخریب‌پذیری و همچنین حذف مواد آلاینده آلی استفاده کرد.}, keywords_fa = {تصفیه شیرابه , هضم دو مرحله‌ای, روش بیولوژیک, بیوگاز}, doi = {10.29252/jehe.5.3.286}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-507-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-507-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {BaratiRashvanlou, Reza and Farzadkia, Mehdi and Marousi, Mohamm}, title = {Selection of Suitable Guidelines for the Application of Sewage Sludge in Agricultural Using Hierarchical Analysis System (AHP)}, abstract ={Background:Sewage sludge management is one of the most challenging parts of sewage treatment in terms of economic, design and environmental issues. One of the common ways of disposing of sludge is its use in agricultural land. Due to the presence of various contaminants in sludge Sewage, its safe and effective use in agricultural land requires the development of a special Guidance. Methods: This study was carried out to survey the guidelines of different countries regarding the application of sewage sludge on the ground and prioritize them according to the native conditions of Iran using multivariate analysis and expert opinion and using the AHP method. Resultss: The United States, Australia, Canada, China, Japan, the European :union:, Russia, Turkey, and South Africa have the highest rating by applying the scores of indexes and taking into account the weight of the criteria in accordance with the standards of the US Environmental Protection Agency, respectively. Conclusion: The analysis of the results of this study showed that among the various guidelines examined, the US Environmental Protection Agency (EPA) has the most executive capacity in terms of executive capacity, comprehensiveness, transparency and precision.}, Keywords = { Sludge, Wastewater, Standard, Land application, AHP}, volume = {5}, Number = {3}, pages = {299-308}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {انتخاب رهنمود مناسب جهت کاربرد لجن فاضلاب شهری درکشاورزی با استفاده از سسیستم تحلیل سلسله مراتبی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: مدیریت لجن فاضلاب به لحاظ اقتصادی، طراحی و زیست محیطی از پرچالش ترین قسمت‌های تصفیه فاضلاب محسوب می‌شود.یکی از روش‌های معمول دفع لجن کاربری آن در زمین‌های کشاورزی است.با توجه به وجود آلاینده‌های مختلف در لجن فاضلاب، کاربری ایمن و موثر آن در زمین کشاورزی نیازمند تدوین رهنمود ویژه است. روش بررسی:این مطالعه به منظور بررسی رهنمود کشورهای مختلف در زمینه کاربرد لجن فاضلاب در زمین و اولویت بندی آنها با توجه به شرایط بومی ایران با استفاده از آنالیز چند متغیره و بهره گیری از نظر خبرگان و استفاده از روش AHP صورت گرفت. یافته‌ها: با اعمال مجموعه امتیاز شاخص‌ها و در نظرگرفتن وزن معیارها در مجموع به ترتیب استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحد آمریکا، استرالیا، کانادا، چین، ژاپن، اتحادیه اروپا، روسیه، ترکیه و آفریقا جنوبی حائزبالاترین امتیاز می‌باشند. نتیجه‌گیری: آنالیز نتایج این مطالعه نشان داد که در میان رهنمودهای مختلف مورد بررسی رهنمود سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا از نظر قابلیت اجرایی، جامعیت، شفاف بودن و دقیق بودن، بیشترین قابلیت اجرایی را در ایران دارد.}, keywords_fa = { لجن , فاضلاب, استاندارد,کاربرددر زمین,AHP}, doi = {10.29252/jehe.5.3.299}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-508-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-508-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Harati, Motahareh and RezaeiKalantary, Roshanak}, title = {Evaluation of Efficiency of Persulfate Activated with Ultrasonic Waves in Phenanthrene Degradation from Soil Environments by Central Composite Design Method}, abstract ={Background and Purpose: PAHs and their derivatives have a complex and stable molecular structure with low biodegradability and have from the compounds in the crude oil. The object of this study was to evaluation of efficiency of persulfate activated with ultrasonic waves in Phenanthrene degradation from Soil environments by central composite design. Methods: The soil samples were homogenized and filtered using a 2.0 mm sieve. Then, Phenanthrene solution (PHE) was added into soil sample. In order to carry out the chemical oxidation process, Probe Ultrasonic Wave Generator place out inside the reaction chamber Contains Persulfate/soil slurry environment. A central composite design (CCD) was used for designing and optimizing the operation parameters such as sodium Persulfate concentration, Ultrasound intensity and contact time. The synergy of processes in the system was also studied in optimal conditions. Results: ANOVA results indicated that the effect of persulfate concentration, ultrasound intensity and contact time and binary interactions were significant. The Persulfate concentration, has the most significant effect on the phenanthrene degradation. The highest efficacy of the phenanthrene degradation (%58.05) was obtained in the conditions: initial concentration of persulfate =0.2 mol, ultrasonic waves with power = %70, and contact time = 120 min. By applying S2O8-2 in a separate approach after 120 min the efficiency was 9.2% while at these conditions, the efficiency of the ultrasonic process was only 3.4%. By contrast, the combined PS/US process could remove %58.05 of phenanthrene. Conclusion: The results of this study indicated that, the application of the PS/US process is an effective method for purification of Phenanthrene contaminated soils.}, Keywords = {Phenanthrene, S2O82-, ultrasonic waves, soil}, volume = {5}, Number = {4}, pages = {309-322}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی عملکرد فرایند پرسولفات فعال شده با امواج فراصوت جهت تخریب فنانترن از محیط‌های خاکی با روش طراحی ترکیبی مرکزی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: PAHs و مشتقات آن­ها با ساختار مولکولی پیچیده و پایدار و با قابلیت زیست تخریب­پذیری پایین از ترکیبات موجود در نفت­خام هستند. هدف از این مطالعه بررسی عملکرد فرایند پرسولفات فعال­شده با امواج اولتراسونیک در حذف فنانترن از محیط­های خاکی با روش طراحی ترکیبی مرکزی بود. مواد و روش­ها: ابتدا نمونه خاک با الک mm2 غربال و یکنواخت شد. سپس محلول فنانترن به نمونه خاک اضافه گردید. جهت انجام فرایند اکسیداسیون شیمیایی، پراب دستگاه تولیدکننده امواج اولتراسونیک داخل محفظه واکنش حاوی محیط دوغابی خاک/پرسولفات قرار گرفت. جهت بهینه­سازی پارامترهایی چون غلظت پرسولفات سدیم (PS)، شدت امواج فراصوت (US) و زمان انجام فرایند از روش طراحی ترکیبی مرکزی (CCD) استفاده شد. هم­افزایی فرآیندها در سیستم در شرایط بهینه نیز بررسی گردید. یافته­ها: طبق نتایج آنالیز واریانس تأثیر پارامترهای غلظت پرسولفات، شدت امواج فراصوت و زمان انجام فرایند و برهم­کنش آن­ها در تجزیه فنانترن (PHE) معنی‌دار بود. غلظت PS تأثیرگذارترین عامل در تجزیه فنانترن بود. شرایط بهینه در حذف حداکثری 05/58% فنانترن در غلظت PS برابر mol 2/0، شدت امواج فراصوتی با توان 70% در مدت زمان min120 بدست آمد. پرسولفات به طور مجزا در پایان min120 از فرآیند در حدود 2/9% از فنانترن را تجزیه کرد، در همین شرایط فرآیند اولتراسونیک به تنهایی 4/3 % کارایی داشت. این در حالی بود که، فرآیند توام PS/US توانست 05/58% فنانترن را حذف کند. نتیجه­گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد کاربرد فرایند فعالسازی فراصوتی پرسولفات، می­تواند به عنوان روشی موثر در پالایش خاک­های آلوده به فنانترن مورد توجه قرار گیرد.  }, keywords_fa = {: فنانترن, پرسولفات, امواج اولتراسونیک, محیط خاکی}, doi = {10.29252/jehe.5.4.309}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-541-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-541-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {YeganeBadi, Mojtaba and Dehghanifard, Em}, title = {Study of the Efficiency of Non-Homogeneous Catalytic Ozonation Process using a Catalyst of Magnetic Nanoparticles of Iron Oxide Doped with Silica and Titanium Dioxide in Removal of Metronidazole from Synthetic Wastewater}, abstract ={Background and Objective: Antibiotics are widely used in veterinary and medicine in the last few decades which presence of these compounds has made potential risks for aquatic and terrestrial organisms in the environment. Metronidazole is one of these antibiotics. The purpose of this study was investigation of the efficiency of metronidazole removal from aqueous solutions using a catalytic ozonation process with magnetic nanoparticles of iron oxide doped with silica and titanium dioxide. Materials and Methods: The sol gel method was used to synthesize Fe3O4@SiO2@TiO2 nanoparticles and its properties were investigated by SEM, XRD and EDX analyzes. The effect of parameters such as pH, catalyst dose, reaction time, contaminant concentration, determining the mineralization and scavenger effect were investigated on the process performance. Changes in metronidazole concentration were determined by HPLC. Results: According to the results of this study, pH =10 and catalyst dose of 3 g /l were obtained as optimum conditions and the removal efficiency increased with increasing of contact time and decreasing in the concentration of metronidazole. Results showed that the removal of metronidazole followed first degree model by this process. Rate of TOC was 86% under optimal operating conditions. Conclusion: Catalytic ozonation process with magnetic nanoparticles of iron oxide doped with silica and titanium dioxide can significantly remove metronidazole and it is an appropriate method for removal of metronidazole.}, Keywords = {Metronidazole, Catalytic ozonation, Magnetic nanoparticles of iron oxide doped with silica and titanium dioxide}, volume = {5}, Number = {4}, pages = {323-336}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {بررسی فرایند ازن زنی کاتالیزوری با نانوذرات آهن دوپ شده با سیلیس و تیتانیوم دی اکسید در حذف مترونیدازول از محیط‌های آبی}, abstract_fa ={سابقه و هدف: در چند دهه اخیر از آنتی بیوتیک ها به‌طور گسترده در دامپزشکی و پزشکی استفاده می‌شود که حضور این ترکیبات در محیط زیست خطرهای بالقوه‌ای را برای موجودات آبی و خاکی به وجود آورده است. مترونیدازول یکی از این آنتی بیوتیک ها می­باشد. هدف از این پژوهش، بررسی راندمان حذف مترونیدازول از محلول‌های آبی با استفاده از فرآیند ازن زنی کاتالیزوری با نانوذرات مغناطیسی آهن دوپ شده با سیلیس و تیتانیوم دی اکسید می‌باشد. مواد و روش‌ها: روش سل ژل به‌منظور سنتز نانو ذرات Fe3O4@SiO2@TiO2 مورد استفاده قرار گرفت و خصوصیات آن با آنالیز های SEM،XRD  و  EDX بررسی شد. تأثیر پارامترهایی مانند pH، دوز کاتالیست، زمان واکنش، غلظت آلاینده، تعیین میزان معدنی سازی و تعیین بدام انداز رادیکال بر عملکرد فرایند مورد بررسی قرار گرفت. تغییرات غلظت مترونیدازول توسط دستگاه HPLC تعیین گردید. یافته‌ها: طبق نتایج به‌دست‌آمده در این مطالعه pH=10، دوز کاتالیست 3 گرم بر لیتر به‌عنوان شرایط بهینه به دست آمد و با افزایش زمان تماس و کاهش غلظت مترونیدازول راندمان حذف افزایش یافت. نتایج نشان داد که حذف مترونیدازول به‌وسیله این فرآیند از مدل سینتکی درجه اول تبعیت می‌نماید. میزان TOC در شرایط بهینه بهره‌برداری 86 درصد بود. نتیجه‌گیری: فرآیند ازن زنی کاتالیزوری با نانوذرات آهن مغناطیسی دوپ شده با سیلیس و تیتانیوم دی اکسید به‌طور قابل توجهی می‌تواند مترونیدازول را حذف کند و روش مناسبی برای حذف مترونیدازول می‌باشد.}, keywords_fa = {مترونیدازول, ازن زنی کاتالیزوری, نانوذرات مغناطیسی آهن دوپ شده با سیلیس و تیتانیوم دی اکسید}, doi = {10.29252/jehe.5.4.323}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-542-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-542-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Ghaderi, Azam and Abbasi, Sedigheh and Farahbod, Farsh}, title = {Synthesis of ZnO-SnO2-Ag Nanocomposite and Investigation of the Photocatalytic Decomposition of Methyl Orange Using Synthesized Nanocomposite}, abstract ={Background and Objectives: The presence of dye organic pollutants such as methyl orange is an imperative threat for environment. Therefore, the main aim of this study is synthesize of the ZnO-SnO2-Ag nanocomposite and elimination of methyl orange from water using advanced oxidation process and synthesized photocatalytic nanocomposite. Material and Methods: The nanocomposite containing ZnO, SnO2 and Ag nanoparticles is synthesized for photocatalytic application. The synthesized nanocomposite is characterized using X-ray diffraction (XRD) spectroscopy and transmission electron microscopy (TEM). The effect of irradiation time ranging from 5 min to 15 min and weight fraction of nanocomposite ranging from 0.125 %wt to 0.5 %wt is investigated on the photocatalytic decomposition of methyl orange. Results: The results of the XRD pattern reveal that the Ag nanoparticles with cubic structure decorate on the surface of ZnO-SnO2. The results of the photocatalytic activity of the synthesized nanocomposite show that the removal efficiency of the pollutant increases with UV irradiation time and weight fraction. The results of the Duncan’s multiple range test confirm that there is a significant difference among different level of the UV irradiation time and weight fraction of nanocomposite. Conclusion: Base on the experimental results, it is clear that the effect of UV irradiation time is more significant rather than weight fraction.  }, Keywords = {nanocomposite, ZnO-SnO2-Ag, photocatalytic activities, methyl orange, removal efficiency}, volume = {5}, Number = {4}, pages = {337-344}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {سنتز نانوکامپوزیت ZnO-SnO2-Ag و بررسی تجزیه فتوکاتالیستی آلاینده متیل اورانژ با استفاده از نانو کامپوزیت سنتز شده}, abstract_fa ={زمینه و هدف : حضور مواد آلاینده رنگی از جمله متیل اورانژ سبب ایجاد تهدیدی جدی در محیط زیست می­باشد. لذا هدف اصلی این بررسی، سنتز نانوکامپوزیت ZnO-SnO2-Ag و همچنین حذف آلاینده متیل اورانژ از آب با استفاده از روش اکسیداسیون پیشرفته در حضور نانوکامپوزیت فتوکاتالیستی سنتز شده می­باشد. مواد و روش‌ها: نانوکامپوزیت حاوی نانوذرات ZnO، SnO2 و Ag جهت کاربرد فتوکاتالیستی سنتز و مورد استفاده قرار گرفت. نانوکامپوزیت سنتز شده با استفاده از طیف سنجی پراش اشعه ایکس (XRD) و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) مورد آنالیز قرار گرفت. تأثیر زمان تابش­دهی در بازه 5 تا 15 دقیقه و غلظت نانوکامپوزیت سنتز شده در بازه 125/0% تا 5/0% وزنی بر روی فعالیت فتوکاتالیستی جهت حذف آلاینده متیل اورانژ مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: با توجه به نتایج حاصل از طیف XRD مشاهده گردید که نانوذرات نقره با ساختار کریستالی مکعبی بر روی هیبرید ZnO-SnO2، آرایش یافته است. نتایج حاصل از بررسی میزان راندمان حذف آلاینده آلی مورد بررسی نشان داد که با افزایش زمان تابش­دهی محلول حاوی آلاینده و نانوکامپوزیت سنتز شده با اشعه UV و همچنین کسر وزنی نانوکامپوزیت سنتز شده، میزان راندمان حذف آلاینده نیز افزایش می­یابد. نتایج حاصل از آزمون چند دامنه­ای دانکن نشان داد که تفاوت آماری معنی­داری در بین سطوح مختلف زمان تابش­دهی محلول آلاینده با اشعه UV و کسر وزنی نانوکامپوزیت وجود دارد. بحث و نتیجه‌گیری: تأثیر زمان تابش­دهی محلول آلاینده با اشعه UV بر روی  میزان راندمان حذف آلاینده بیشتر از تأثیر کسر وزنی نانوکامپوزیت سنتز شده می­باشد.  }, keywords_fa = {نانوکامپوزیت , ZnO-SnO2-Ag , فعالیت فتوکاتالیستی, متیل اورانژ }, doi = {10.29252/jehe.5.4.337}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-543-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-543-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Davarpanah, Leila and Taherian, Soma and Abdollahzadehsharghi, Elham}, title = {Tanning Wastewater Pre-Treatment Using Electrocoagulation Process}, abstract ={Background: The leather industry is one of the most polluting industries in the country (Iran), which annually produces several hundred tons of industrial sewage. Electrocoagulation is one of the purification methods for this wastewater. This research aimed to remove COD and turbidity from real wastewater originating from one of the leather tanning units in Charmshahr industrial park with use of electrocoagulation process. Method: The research was conducted in laboratory scale in a 480-millimeter EC reactor. The wastewater was collected from a leather tanning unit. The main variables considered were current intensity (1.5, 2.5, 3.5 and 5 A), retention time (5, 10, 15 and 30min), initial pH (5, 6 and 8.6) and electrode material (i.e., iron, aluminum, and steel). Results: The optimum conditions in the electrocoagulation process to achieve the maximum removal efficiency for COD equal to 63.57% were obtained in an experiment with time of 5 minutes, the current density of 23.5% mA/cm2, pH=8.62 and 2 steel electrodes. Also, in an experiment with time of 30 minutes, the current density of 23.5 mA/cm2, pH=8.62 and 4 electrodes, the removal rate of 62.88% was obtained. Conclusions: The results of the present study showed that the electrocoagulation can be an effective method for tannery wastewater pre-treatment and the optimum conditions can be obtained using aluminum electrodes, time of 5 minutes, the current density of 7 mA/cm2 and pH of 8.62.  }, Keywords = {Electrocoagulation, Tannery wastewater, COD, Iron, aluminum and steel electrodes, Turbidity }, volume = {5}, Number = {4}, pages = {345-358}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {پیش‌تصفیه فاضلاب دباغی چرم به کمک فرآیند انعقاد الکتریکی}, abstract_fa ={زمینه و هدف: صنعت چرم‌سازی از آلوده‌کننده‏ترین صنایع کشور است که سبب تولید سالانه چند صد تن فاضلاب صنعتی می‏گردد. یکی از روش‌های موثر جهت پیش‏تصفیه این گونه پسابها فرایند انعقاد الکتریکی است که این پژوهش با هدف حذف COD و کدورت از فاضلاب واقعی یکی از واحدهای تولید چرم طبیعی در شهرک چرمشهر به کمک فرآیند انعقاد الکتریکی بوده است. مواد و روش‏ها: این پژوهش در مقیاس آزمایشگاهی در یک راکتور انعقاد الکتریکی به حجم 480 میلیتر انجام گردید. فاضلاب مورد آزمایش از یک واحد دباغی چرم به صورت مرکب جمع آوری گردید و متغیرهای اصلی شدت جریان (5/1، 5/2، 5/3 و 5 آمپر)، زمان ماند (5، 10، 15 و 30 دقیقه)، pH اولیه (5، 6 و 6/8) و جنس الکترودهای به‏کاررونده (آهن، آلومینیوم و استیل) در نظر گرفته شدند. یافته‏ها: شرایط بهینه در فرایند انعقاد الکتریکی جهت دستیابی به بیشترین بازده حذف COD (برابر با %57/63) در آزمایشی با شرایط زمانی 5 دقیقه، چگالی جریان mA/cm2 5/23، 6/8=pH و تعداد 2 الکترود استیل ارزیابی گردید. همچنین در آزمایشی که دارای زمان ماند 30 دقیقه، چگالی جریان mA/cm2 5/23، 62/8 =pH و تعداد 4 الکترود بوده است، به میزان حذفی برابر با %88/62 دست یافته شد. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که فرآیند انعقاد الکتریکی می تواند روشی کارآمد در پیش‏تصفیه فاضلاب دباغی باشد و با الکترود آلومینیوم و مدت زمان انعقاد 5 دقیقه، با چگالی جریان mA/cm2 7 در 6/8=pH می‏توان به شرایط بهینه حذف دست یافت.}, keywords_fa = { فرایند انعقاد الکتریکی, پساب دباغی چرم, COD, الکترودهای آهن, آلومینیوم و استیل, کدورت}, doi = {10.29252/jehe.5.4.345}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-544-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-544-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Haghshenas, Arash and Hatami-manesh, Masoud and Sadeghi, Mehraban and Mirzaei, Mohsen and MohammadiBardkashki, Behz}, title = {Determination and Ecological Risk Assessment of Heavy Metals (Cd, Pb, Cu, Zn) in Surface Sediments of Coastal Regions of Bushehr Province}, abstract ={Background: Persian Gulf is one of the most important ecosystems in the world that in recent decades has been exposed to various environmental pollutants such as heavy metals from human and natural activities. Therefore, the aim of this study investigates the concentration of heavy metals (cadmium, lead, copper and zinc) and ecological risk assessment of them in coastal sediments in of Bushehr province in Persian Gulf. Methods: In order to assess the concentration of metals, 54 stations along the coastal zones were selected and in each station three samples of sediment and plant were taken. After preparation and digestion of the samples, the concentrations of these metals were determined by using polarography. Results: The average of total concentration of detected metals Zn, Cu, Pb and Cd in sediment 52.40 ± 2. 62, 34.99±2.76, 11.53 ±2.01 and 2.41± 0.89 μg/g, respectively. Also, the results of comparison of heavy metals concentration in coastal areas in Bushehr Province (Jam, Deir, Bushehr, Dashti, Genaveh and Deilam) with ANOVA test showed there was a significant difference between the concentrations of sediments in different coastal areas. The results showed that the Pollution Load Index (PLI) and ecological risk represents less to moderately pollution in the region. Also, the environmental risk of metals in the region was evaluated as (Cd>Cu> Pb> Zn). Conclusion: According to the results, the pollution and ecological risk of metals in the region for Zn, Cu and Pb is low but for Cd is moderateevaluated}, Keywords = {Heavy Metals, Ecological Risk Assessment, Sediments, Coastal zones of Bushehr province, Sediment Quality Index}, volume = {5}, Number = {4}, pages = {359-374}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {سنجش و ارزیابی ریسک اکولوژیکی فلزات سنگین (سرب، کادمیوم، مس و روی) در رسوبات مناطق ساحلی استان بوشهر}, abstract_fa ={زمینه و هدف: خلیج فارس یکی از مهمترین اکوسیستم های آبی جهان است که در چند دهه اخیر در معرض آلاینده‌های محیط­زیستی مختلف همچون فلزات سنگین ناشی از فعالیت­های انسانی و طبیعی قرار گرفته است. بنابراین هدف مطالعه حاضر تعیین غلظت و ارزیابی ریسک اکولوژیکی فلزات سرب، کادمیوم، مس، روی در رسوبات ساحلی استان بوشهر در خلیج فارس است. مواد و روش‌ها: جهت سنجش غلظت فلزات 54 ایستگاه در طول خط ساحلی استان بوشهر انتخاب و در هر ایستگاه 3 نمونه برداشت شد. پس از آماده‌سازی و هضم اسیدی نمونه‌ها، غلظت فلزات مذکور با استفاده از دستگاه پولاروگراف تعیین گردید. یافته‌ها : میانگین غلظت کلی فلزات سنگین کادمیوم، سرب، مس و روی در رسوبات به ترتیب به میزان (89/0± 41/2، 01/20±53 /11، 76/2± 99/34، 62/2±4/52 میکرو­گرم بر کیلوگرم، بدست آمد. همچنین نتایج مقایسه غلظت فلزات سنگین در سواحل استان بوشهر (جم، دیر، بوشهر، دشتی، گناوه و دیلم) با استفاده از آزمون ANOVA نشان داد، بین غلظت فلزات رسوبات سواحل مختلف اختلاف معنی­داری وجود دارد. یافته­ها نشان داد بار آلودگی و خطر اکولوژیکی فلزات سنگین منطقه در طبقه خطر پایین و تاحدودی متوسط قرار دارد. همچنین خطر محیط‌زیستی فلزات به صورت (روی > سرب > مس > کادمیوم) ارزیابی گردید. نتیجه‌گیری: براساس نتایج بدست آمده وضعیت آلودگی و خطر اکولوژیکی فلزات در منطقه برای فلزات (روی، سرب و مس) در حد پایین اما برای فلز کادمیوم در حد متوسط ارزیابی می­گردد. }, keywords_fa = {فلزات سنگین, ارزیابی ریسک اکولوژیکی, رسوبات, زون‌های ساحلی استان بوشهر, استاندارد کیفیت }, doi = {10.29252/jehe.5.4.359}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-545-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-545-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Jamshidi, Shervin and SadatKariman, Ashraf and Meshkati, Mohammad Hadi and Mehrabi, Zeinab}, title = {Evaluation of River Water Quality and Indices for Fish Farm Development (Case study: Kabkian River)}, abstract ={Background: Fish farming requires proper water quality to increase productivity and reduce health risk exposures while they are emission sources in rivers themselves. The purpose of this research is to evaluate river water quality regarding physicochemical parameters coupling with water quality index (WQI) to study the viability of fish farming expansion. Methods: This study is carried out both as field survey and laboratory analysis. Samples were taken bimonthly in 6 periods (2016-2017) from 21 stations from Kabkian River, Iran, including the water body and discharge points. Afterwards, results were statistically analyzed by T-Test regarding the spatial and temporal specifications with SPSS. Results: Experimental results show that dissolved oxygen is over 7 mg/L and WQI is 70 which is classified as good. However, temporal variations of BOD, COD and nitrite concentrations are significant and their average are rather high about 10, 16 and 0.14 mg/L, respectively. Since, BOD is the only parameter with significant spatial variations, it is introduced as the main parameter for river water quality monitoring. Conclusion: Overally, Kabkian water quality is suitable for fish farming. However, due to the possibility of presence of malachite green, it is highly recommended that strict monitoring should be implemented upstream to control fish farm discharges and reduce health risk exposures.   }, Keywords = {Fish farming, kabkian, malachite green, river, statistical analysis, Water Quality Index (WQI).}, volume = {5}, Number = {4}, pages = {375-388}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی شاخص‌ها و کیفیت آب رودخانه برای توسعه مراکز پرورش ماهی (مطالعه موردی: رودخانه کبکیان)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: پرورش ماهی نیازمند آب با کیفیت مناسب است تا امکان تولید محصولات با کمترین تلفات و ریسک بهداشتی فراهم گردد اما خود بعنوان یک منبع آلاینده بشمار می‌رود. هدف از این پژوهش، ارزیابی کیفی رودخانه با کاربری آبزی‌پروری است تا با توجه به پارامترهای فیزیکوشیمیایی و شاخص کیفی آب امکان توسعه مراکز بیشتر پرورش ماهی بررسی گردد. مواد و روش‌ها: این مطالعه بصورت میدانی و آزمایشگاهی، در 6 دوره در سال آبی 1396-1395 با فاصله زمانی دوماهه و از مجموع 21 ایستگاه واقع در مسیر رودخانه کبکیان و نقاط خروجی منابع آلاینده صورت پذیرفت و نتایج حاصل با نرم‌افزار SPSS و انجام آزمون آماری در قالب تحلیل واریانس بصورت مکانی و زمانی تحلیل گردید. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که اکسیژن محلول بیش از 7 میلی‌گرم بر لیتر و شاخص کیفی آب رودخانه 70 و در وضعیت مطلوب است. با این وجود، نوسانات فصلی پارامترهای BOD، COD و نیتریت در آب رودخانه قابل ملاحظه بوده و میانگین آنها برای پرورش ماهی نسبتاً بالاست که به ترتیب 10، 16 و 0.14 میلی‌گرم بر لیتر می‌باشد. در این میان، تنها پارامتر BOD دارای نوسانات قابل ملاحظه مکانی نیز بوده است و بر این اساس بعنوان شاخص اصلی کنترل کیفی رودخانه معرفی می‌گردد. نتیجه‌گیری: در مجموع کیفیت آب رودخانه کبکیان برای توسعه مراکز پرورش ماهی مناسب است اما بدلیل احتمال حضور مواد آلاینده خاص مانند مالاشیت‌گرین، پیشنهاد گردید نظارت بر واحدها بویژه در بالادست رودخانه، برای کاهش ریسک بهداشتی این فعالیت‌ها و کنترل تخلیه بار کربنی و نیتروژنی افزایش یابد.}, keywords_fa = {آبزی‌پروری, تحلیل آماری, رودخانه, شاخص کیفی آب, کبکیان, مالاشیت‌گرین.}, doi = {10.29252/jehe.5.4.375}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-546-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-546-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {Rezaee, Ehsan and HadiAbolhasani, Mohamm}, title = {Evaluation of Landfill Gas Generation for Exploitation Energy (Case Study: Landfill No. 2 of Shahinshahr)}, abstract ={Background and objective: The paper aims to estimate the environmental gases of Landfill No. 2 in Shahin Shahr (total landfill gas, methane gas and carbon dioxide gas), comparison of gas emissions over a period of 30 years, and the availability of landfill for energy extraction. Methods: The field of research is Landfill No. 2 at Shahin Shahr Recycling Plant (Isfahan) located in Ja’farabad Mountains, whose capacity was completed in 1391 and landfill gas assessment was carried out. The total amount of produced gases, methane and carbon dioxide has been calculated using the first-order degradation model over a period of 30 years. Results: The amount of these gases in Landfill has been calculated from 1394 to 1424.The results show that the amount of landfill gases has declined over time. The most amounts of methane and carbon dioxide production is about 1050000 and 287000 kilograms in 1394 and the least amount of methane and carbon dioxide production is estimated about 174 and 476 thousand kilograms, respectively, in 1424. The total volume of gases produced in this landfill has been estimated to be about 15 million cubic meters in 30 years, of which 27 percent are methane and 73 percent are carbon dioxide. The amount of methane and carbon dioxide gas is estimated to be about 15 million and 42 million kilograms in 30 years, respectively. Conclusion: Generally, landfill gases have declined over time. It is recommended to use energy recovery technologies for controlling greenhouse gas emissions and generation of required energy for the ShahinShahr recycling plant in order to use this volume of gas.  }, Keywords = {Landfill, Environmental Gas, Waste, Energy}, volume = {5}, Number = {4}, pages = {389-400}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {ارزیابی میزان تولید گازهای زیست محیطی در لندفیل جهت استحصال انرژی (مطالعه موردی لندفیل شماره 2 شاهین شهر)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: افزایش روز افزون جمعیت و رشد شهرنشینی، باعث افزایش تولید مواد زائد و آلاینده گردیده است. یکی از مهم ترین مواد آلاینده محیط زیست، مواد زائد جامد شهری است که هر روزه میلیون‌ها تن از آن در سراسر جهان تولید می‌گردد. با توجه به محدودیت های اقتصادی و تکنولوژیکی امکان بازیافت همه زباله‌ها میسر نیست و دفن در زمین یکی از روش‌های دفع زباله های شهری در جهان است. پسماندهای جامد شهری در لندفیل در طول یک فرآیند تبدیل بیوشیمیایی که تجزیه زیستی نامیده می‌شود به گاز لندفیل تبدیل می‌شوند. گاز لندفیل محصول فساد زباله قابل تجزیه است که حاوی 40 تا 60 درصد متان و مقادیر مختلفی از دیگر گازها می‌باشد. در کشورهای پیشرفته دنیا، طراحی مراکز دفن با دید بهره برداری از حداکثر انرژی قابل استحصال از آن‌ها انجام می‌شود. بطور کلی بازیافت گاز لندفیل دارای منافع مختلفی از جمله در زمینه های زیست محیطی، اقتصادی و از همه مهمتر انرژی می باشد. این مقاله با هدف تخمین گازهای زیست محیطی در لندفیل شماره 2 شاهین شهر(کل گاز لندفیل، گازهای متان و دی اکسید کربن)، مقایسه میزان گازها در طول 30 سال و همچنین بررسی توان این لندفیل جهت استحصال انرژی تهیه و تدوین گردیده است. مواد و روش ها: محیط مورد پژوهش لندفیل شماره 2 در کارخانه بازیافت شاهین شهر(اصفهان) واقع در کوه‌های جعفر آباد می‌باشد که ظرفیت آن در سال 1391 تکمیل شده و ارزیابی گازهای لندفیل در آنها صورت گرفته است. میزان کل گازهای تولیدی، متان و دی اکسید کربن با استفاده از مدل تخریب مرتبه اول در طول 30 سال محاسبه شده است. یافته ها: میزان این گازها در لندفیل از سال 1394 تا سال 1424 محاسبه شده است. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که میزان گازهای لندفیل در طول زمان کاهش یافته است. بیشترین گاز متان و دی اکسید کربن تولید شده به ترتیب در حدود 1050000 و 2870000 کیلوگرم در سال 1394 و کمترین مقدار متان و دی اکسید کربن تولید شده به ترتیب در حدود 174 و 476 هزار کیلوگرم در سال 1424 برآورد شده است. حجم کل گازهای تولید شده در این لندفیل طی 30 سال حدود 46 میلیون مترمکعب برآورد  شده است، که 27 درصد جرم آن را متان و 73 درصد آن را دی اکسید کربن تشکیل می‌دهد. میزان گاز متان و دی اکسید کربن در طول 30 سال به ترتیب حدود 15 میلیون و 42 میلیون کیلوگرم پیش بینی شده است. نتیجه گیری: به طور کلی با گذشت زمان میزان گازهای لندفیل کاهش یافته است. پیشنهاد می‌گردد جهت استفاده از این حجم گاز از تکنولوژی‌های استحصال انرژی برای کنترل گازهای گلخانه ای و تولید انرژی مورد نیاز کارخانه بازیافت شاهین شهر استفاده گردد.}, keywords_fa = { لندفیل, گاز زیست محیطی, پسماند, انرژی}, doi = {10.29252/jehe.5.4.389}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-547-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-547-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} } @article{ author = {HosseinBaghaie, Amir}, title = {Effect of EDDS Chelate on Increasing Cd Phytoremediation Efficiency by Corn (Maxima Cv) in a Soil Treated with Municipal Waste Compost (A Case Study: Khomein Municipal Waste Compost)}, abstract ={Background: In recently years, plant-assistant bioremediation is preferred to the other methods and causes increasing of remediation efficiency. Among this, applying chelating such as Ethylenediamine disuccinic acid (EDDS) can probably affect soil heavy metal availability that increase phytoremediation efficiency. Thus, this research was conducted to evaluate the effectiveness of EDDS chelate on corn (Maxima CV) Cadmium uptake in a soil treated with Arak municipal waste compost. Methods: A factorial experiment with a randomized complete block design with 3 factors in three replications was conducted in greenhouse conditions. Treatments were consisted of applying Arak municipal waste compost (0. 15 and 30 t ha-1)‌ , soil polluted cadmium (0, 20, 30 and 40 mg Cd kg soil-1) from Cd(NO3)2 sources and applying EDDS chelate (0 and 1.5 mmol kg soil-1). After 60days, soil physic-chemical properties and root and shoot cadmium concentration was measured.  Results: Applying 1.5 mmol kg soil-1 EDDS chelate in a Cd polluted soil (40 mg Cd kg soil-1) without receiving Arak municipal waste compost caused a significant increasing in Cd availability by 21 percent, while applying 1.5 mmol kg soil-1 EDDS chelate in a Cd polluted soil (40 mg Cd kg soil-1) with receiving 30 t ha-1 Arak municipal waste compost increased the Cd availability by 10 percent.  Conclusion: The EDDS chelate effectiveness was affected by soil organic matter, as, with increasing the amount of Arak municipal waste compost, the effectiveness of applying EDDS chelate was decreased. The similar results for root and shoot Cd concentration confirm this matter clearly.  }, Keywords = {EDDS chelate, Cadmium, Sigma Cv, availability }, volume = {5}, Number = {4}, pages = {401-412}, publisher = {Alborz University of Medical Sciences}, title_fa = {تأثیر کاربرد کلات EDDS بر افزایش راندمان گیاه پالایی کادمیوم توسط ذرت (رقم ماکسیما) در خاک تیمار شده با کمپوست زباله شهری (مطالعه موردی: کمپوست زباله شهری خمین)}, abstract_fa ={زمینه و هدف: در سال‌های اخیر گیاه پالایی به عنوان یک روش مطلوب برای اصلاح خاکهای آلوده به فلزات سنگین مورد بررسی قرار گرفته است. در این میان استفاده از کلاتها نظیر اتیلن دی‌آمین دی سوکسینیک اسید (EDDS) احتمالاً می‌تواند با تأثیر بر قابلیت دسترسی فلزات سنگین در خاک، باعث افزایش راندمان گیاه پالایی شود. بنابر این این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی کلات EDDS بر میزان جذب کادمیوم توسط ذرت (رقم ماکسیما) در خاک تیمار شده با کمپوست زباله شهری خمین صورت پذیرفت. مواد و روشها: این پژوهش به صورت یک آزمایش فاکتوریل سه فاکتوره در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با  سه تکرار در شرایط گلخانه‌ای به اجرا در آمد. تیمارهای آزمایشی شامل کاربرد کمپوست زباله شهری  (0، 15 و 30 تن در هکتار)، خاک آلوده شده با کادمیوم از منبع نیترات کادمیوم در مقادیر0 ،20، 30 و 40 میلی گرم کادمیوم در کیلوگرم خاک و کاربرد کلات EDDS به مقدار 0 و 5/1 میلی‌مول بر کیلوگرم خاک بود. بعد از گذشت 60 روز، ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی خاک و غلظت کادمیوم ریشه و شاخساره گیاه  اندازه گیری شد. یافته‌ها: کاربرد 5/1 میلی مول کلات EDDS در کیلوگرم خاک فاقد کمپوست زباله شهری در خاک آلوده به 40 میلی­گرم کادمیوم در کیلوگرم خاک باعث افزایش 21 درصدی در میزان کادمیوم قابل دسترس خاک  شده است‌، این در حالی است که کاربرد 5/1 میلی مول کلات EDDS در خاک تیمار شده با 30 تن در هکتار کمپوست زباله شهری در خاک آلوده به 40 میلی­گرم کادمیوم در کیلوگرم خاک باعث افزایش تقریبی 10 درصدی در میزان کادمیوم قابل دسترس خاک شده است. نتیجه‌گیری: میزان اثر بخشی کلات EDDS بستگی به میزان مواد آلی موجود در خاک داشته است، به نحوی که با افزایش کاربرد کمپوست زباله شهری خمین اثر بخشی کاربرد کلات EDDS کاهش یافته است. نتایج مشابه مشاهده شده برای غلظت کادمیوم ریشه و شاخساره گیاه نیز تاکیدی بر این ادعا است.  }, keywords_fa = {کلات EDDS, کادمیوم, رقم سیگما, قابلیت دسترسی}, doi = {10.29252/jehe.5.4.401}, url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-548-en.html}, eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-548-en.pdf}, journal = {Journal of Environmental Health Engineering}, issn = {2383-3211}, eissn = {2588-4239}, year = {2018} }