@article{ 
author = {Ghobadi, A. and Cheraghi, M. and Sobhanardakani, S. and Lorestani, B.},  
title = {Qualitative Assessment of Groundwater Resources of Asadabad Plain using WQI, Cd, HPI, HEI, PoS and MI Indices in 2018}, 
abstract ={Nowadays, the increase in population growth rate and followed by anthropogenic activities such as urbanization, industrialization, mining and agriculture practices continuously increase the amount of heavy metals in the environment especially groundwater resources. Therefore, qualitative assessment of groundwater resources is of great importance for maintaining public health and for this reason, this study was conducted to qualitative assessment of groundwater resources of Asadabad Plain using WQI, Cd, HPI, HEI, PoS and MI indices in 2018. Materials & Methods: In this descriptive cross-sectional study, 120 groundwater samples were collected from 20 stations in the spring and the summer seasons and their temperature, pH and EC values were measured on-site. In the laboratory, the values of physicochemical parameters were determined according to the standard methods. Also, the content of heavy metals was determined using inductively coupled plasma-optical emission spectrometry (ICP-OES). All statistical analyses were performed using SPSS software. Results: The results showed that the average concentrations of Na, PO4-, Cl-, Ca, Mg and NO3- (mg/L) in samples of the spring season were 21.8, 0.230, 0.170, 69.0, 21.1 and 19.3, respectively; and in the summer season were 8.14, 0.190, 0.160, 75.3, 15.6 and 19.8, respectively. Also, the average concentrations of As, Fe, Zn, Pb, Cd, Cr, Cu, Mn and Ni (μg/L) in samples of the spring season were 5.10, 1.61, 0.970, 7.82, 0.230, 1.25, 3.58, 0.360, and 1.30; and in the summer season were 21.4, 1.62, 1.24, 7.63, 0.200, 1.00, 6.73, 0.430, and 1.01, respectively, and except for As in samples of the summer season, the average concentrations of all elements in groundwater samples of both seasons were lower than the maximum permissible concentration (MPC) established by WHO for drinking water. In addition, water quality index (WQI), pollution index (Cd), heavy metal pollution index (HPI), heavy metal evaluation index (HEI), quality index (PoS) and heavy metal index (MI) of samples of the spring season with values of 18.2, -7.53, 9.86, 1.64, 298 and 1.64, respectively, indicate the quality of groundwater were categorized in "excellent and very good", "low pollution", "low pollution", "low pollution", "low pollution" and " slightly affected" classes and in the summer season with values ​​of 17.9, -5.94, 9.86, 3.05, 602, 3.05, respectively, were categorized in "excellent and very good", "low pollution", "low pollution", "low pollution", "high pollution" and "moderately affected" classes. Conclusion: Although only the average values of As in groundwater samples of the summer season were higher than the MPC, management of the use of agricultural inputs such as pesticides, chemical and organic fertilizers and municipal wastewater for irrigation to maintain the quality of groundwater resources of the study area is recommended.},  
Keywords = {Aquifer, Heavy metals, Drinking water, Water quality, Anthropogenic activities},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {1-21}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی کیفی منابع آب زیرزمینی دشت اسدآباد با استفاده از شاخص‌های WQI، Cd، HPI، HEI، PoS و MI در سال 1397},
abstract_fa ={زمینه و هدف: با توجه به گسترش شهرنشینی، افزایش جمعیت، توسعه کشاورزی و صنعتی شدن در جهان کیفیت منابع آب زیرزمینی روبه کاهش است. از این‌رو، برای حفظ سلامت عمومی، ارزیابی کیفی منابع آب زیرزمینی از اهمیت بالایی برخوردار است. لذا، این مطالعه با هدف ارزیابی کیفی منابع آب زیرزمینی دشت اسدآباد به فلزات سنگین با استفاده از شاخص‌های کیفی آب در سال 1397 انجام یافت. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی- مقطعی، 120 نمونه آب زیرزمینی از 20 ایستگاه در فصول بهار و تابستان به‌روش مرکب برداشت و مقادیر دما، pH و EC آن‌ها در محل اندازه‌گیری شد. محتوی پارامترهای فیزیکوشیمیایی نمونه‌ها بعد از مراحل آماده‌سازی آزمایشگاهی طبق روش استاندارد و محتوی فلزات سنگین در نمونه‌ها نیز به‌ روش طیف‌سنجی نوری پلاسمای جفت‌ شده القایی (Inductively Coupled Plasma-Optical Emission Spectrometry: ICP-OES) خوانده شد. پردازش آماری نتایج نیز با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام یافت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که، میانگین غلظت سدیم، فسفات، کلر، کلسیم، منیزیوم و نیترات (میلی‌گرم در لیتر) در نمونه‌های فصل بهار به‌ترتیب برابر با 8/21، 230/0، 170/0،0/69، 1/21 و 3/19 و در فصل تابستان نیز به‌ترتیب برابر با 14/8، 190/0، 160/0، 3/75، 6/15 و 8/19 بوده است. همچنین، میانگین غلظت عناصر آرسنیک، آهن، روی، سرب، کادمیم، کروم، مس، منگنز و نیکل (میکروگرم در لیتر) در نمونه‌های فصل بهار به‌ترتیب برابر با 10/5، 61/1، 970/0، 82/7، 230/0، 25/1، 58/3، 360/0 و 30/1 و در فصل تابستان نیز به‌ترتیب برابر با 4/21، 62/1، 24/1، 63/7، 200/0، 00/1، 73/6، 430/0 و 01/1 بوده است و به‌جز در مورد عنصر آرسنیک در نمونه‌های فصل تابستان، میانگین غلظت همه عناصر در نمونه‌های هر دو فصل کوچک‌تر از حداکثر غظت مجاز سازمان بهداشت جهانی برای شرب بود. علاوه ‌‌بر آن، شاخص کیفیت آب (WQI)، شاخص آلودگی (Cd)، شاخص آلودگی فلزات سنگین (HPI)، شاخص ارزیابی فلزات سنگین (HEI)، شاخص کیفی (PoS) و  شاخص فلزات سنگین (MI) در فصل بهار با مقادیر 2/18، 53/7-، 86/9، 64/1، 298 و 64/1 به‌ترتیب بیان‌گر سطح کیفی "عالی و بسیار خوب"، "آلودگی کم"، "آلودگی اندک"، "آلودگی کم"، "آلودگی اندک" و "تحت تأثیر اندک" و در فصل تابستان نیز با مقادیر 9/17، 94/5-، 86/9، 05/3، 602، 05/3 به‌ترتیب بیان‌گر سطح کیفی "عالی و بسیار خوب"، "آلودگی کم"، "آلودگی اندک"، "آلودگی کم"، "آلودگی زیاد" و "تحت تأثیر متوسط" بود. نتیجه‌گیری: هرچند فقط میانگین مقادیر عنصر آرسنیک در نمونه‌های فصل تابستان بیش‌تر از حد مجاز بود، ولی مدیریت استفاده از نهاده‌های کشاورزی همچون انواع آفت‌کش‌ها، کودهای شیمیایی و آلی، فاضلاب‌ شهری که با آلودگی خاک و منابع آب سطحی عامل تهدیدکننده کیفیت منابع آب زیرزمینی منطقه مورد مطالعه هستند، توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {حوزه آبخیز, فلزات سنگین, آب آشامیدنی, کیفیت آب, فعالیت‌های انسان‌ساخت.},

doi = {10.52547/jehe.9.1.1},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-894-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-894-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Asgari, Esrafil and Sheikhmohammadi, Amir and Hashemzadeh, Bayram},  
title = {Improving the efficiency of advanced photocatalytic oxidation process in the presence of sulfite for decomposition of metronidazole from aqueous solutions}, 
abstract ={ Metronidazole antibiotic is belong to the nitroimidazole family. Non degradability, high solubility in water, toxicity, carcinogenicity and mutagenicity are important concerns related to antibiotics. Therefore, the aim of this study is to apply the new advanced oxidation process of UV/zinc oxide/sulfite (UZS) to degrade metronidazole from aqueous solutions. Methods: In this study, the effect of pH, sulfite to zinc oxide ratio, initial metronidazole concentration and contact time on the performance of the UV/sulfite/zinc oxide process in the degradation of metronidazole was studied. The residual concentration of metronidazole was measured by HPLC (Cecil model 4900 CE). Results: The results showed more than 90 % antibiotic is degraded at pH = 12 and the molar ratio of sulfite to zinc oxide 1 to 3 after 5 min of the reaction. Although the antibiotic degradation rate in the UZS process was very high, based on the GC-MASS analysis, the mineralization rate was not sufficient. The several metabolites were detected in the UZS process effluent and the degradation pathway was proposed based on the identified metabolites. It was observed the kinetic coefficient of robs (mg/L. min) to degrade the metronidazole by UZS was 6.92 time and 15 time of UV/zinc oxide and UV alone processes, respectively. Conclusion: According to the results, the UV/zinc oxide/sulfite process, due to the higher robs value as well as the higher efficiency value ​​than those of the UV/zinc oxide and UV alone processes, can be considered as a suitable and economical option in the degradation of metronidazole antibiotic and the similar compounds.},  
Keywords = {Metronidazole, Sulfite, Zinc oxide, Advanced oxidation, Aqueous solutions.},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {22-40}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بهبود کارایی فرایند اکسیداسیون پیشرفته فتوکاتالیستی در حضور سولفیت برای تجزیه مترونیدازول از محلولهای آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: مترونیدازول از آنتی‌بیوتیک ‌های متعلق به خانواده نیتروایمیدازول است. تجزیه ناپذیری، حلالیت بالا در آب، سمیت، سرطان‌زایی و جهش‌زایی از نگرانی های مهم آنتی‌بیوتیک‌ها می‌باشد. لذا هدف از این پژوهش، کاربرد فرآیند اکسیداسیون پیشرفته جدید سولفیت/اکسید روی/UV برای تجزیه مترونیدازول از محلول‌های آبی می‌باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه، اثر متغیرهای pH، نسبت سولفیت به اکسید روی، غلظت اولیه مترونیدازول و زمان تماس بر عملکرد فرآیند سولفیت/اکسید روی/UV در تجزیه مترونیدازول مطالعه گردید. غلظت باقیمانده مترونیدازول توسط دستگاه HPLC (مدل 4900 CE Cecil) سنجش شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد تخریب بیش از 90 درصدی آنتی بیوتیک در 12 =pH   و نسبت مولی سولفیت به اکسید روی 1 به 3 پس از 5 دقیقه از واکنش رخ می‌دهد. اگرچه، میزان تخریب آنتی بیوتیک در فرآیند سولفیت/اکسید روی/UV بسیار زیاد بود، اما بر اساس تجزیه و تحلیل GC-MASS، مقدار معدنی سازی کافی نبود. چندین متابولیت در پساب فرآیند سولفیت/اکسید روی/UV شناسایی شدند و مسیر تجزیه بر اساس متابولیت های شناسایی شده پیشنهاد شد. مشاهده شد مقدار ضریب کینتیکی robs (میلی گرم بر لیتر بر دقیقه) برای تجزیه مترونیدازول بوسیله سولفیت/اکسید روی/UV به ترتیب 92/6 برابرفرایندهای اکسید روی/UV و 15 برابرUV تنها بود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده، فرآیند سولفیت/اکسید روی/UV به دلیل مقادیر بیشتر robs و همچنین مقادیر راندمان بالا نسبت به فرآیندهای اکسید روی/UV و UV تنها، می‌تواند به عنوان یک گزینه مناسب و اقتصادی در تخریب آنتی بیوتیک مترونیدازول و ترکیبات مشابه مورد استفاده قرار گیرد.},
keywords_fa = {مترونیدازول, سولفیت, اکسید روی, اکسیداسیون پیشرفته, محلولهای آبی},

doi = {10.52547/jehe.9.1.22},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-895-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-895-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Jalilian, S. and Sobhanardakani, S. and Cheraghi, M. and Monavari, S.M. and Lorestani, B.},  
title = {Landfill site selection for municipal solid waste with combining SWARA technique and COPRAS method using GIS 
(Case study: Kermanshah, Iran)}, 
abstract ={The selection of municipal solid waste landfills is significant because it controls environmental pollution and its problems. Since site selection is a time-consuming and multifaceted process involving various socio-economic and environmental parameters, it requires expert opinion, extensive information resources, and multi-criteria methods. Therefore, this study was carried out for landfill site selection of municipal solid waste of city of Kermanshah combining SWARA technique and Copras method using GIS in 2019. Materials & Methods: In this descriptive study, the Copras method and SWARA technique were selected as multi-criterion decision-making methods (MCDM) were used. Also, the environmental and socio-economic criteria including height above sea level, geographical direction, slope, distance from the protected areas, distance from the agricultural areas, land use, distance from the road, distance from the airport, distance from railway lines, distance from transmission lines, surface and groundwater resources, distance from residential areas, distance from faults, type of vegetation and soil type were evaluated by seven environmental specialists. Results: The results of the SWARA method showed that the water resources criterion with a final weight of 0.300 is the most important criterion. Also, the type of soil and the distance from agricultural lands with a final weight of 0.202 and 0.119, respectively are the others. While, slope, distance from transmission lines and distance from fault with final weights of 0.020, 0.015 and 0.015 were the least important criteria for site selection. Besides, the results of the Copras method showed that the southwestern areas of the city of Kermanshah had better conditions for disposal of municipal solid waste due to their characteristics such as distance from residential areas and agricultural lands, suitable slope, and proper road access. Thus, the "Shah Vali" site with an approximate area of 90 ha was suggested as a landfill for municipal solid waste in city of Kermanshah for the next 20 years. Conclusion: In general, based on the results obtained, SWARA and Copras methods, due to their novelty, high flexibility, and accuracy in presenting the results, could be an excellent alternative to the other conventional weighting methods. Consequently, we can confident to their final proposed options, which have suitable characteristics of the landfill. Finally, given that landfill site selection is one of the most critical environmental issues in metropolitan areas, consider other criteria such as demographic parameters and the application of newer multi-criteria decision-making methods such as ARAS and MULTIMOORA in site selection studies are recommended.},  
Keywords = {Waste disposal, Solid waste, Site selection, Decision making, Geographical information system},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {41-58}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مکان‌یابی محل دفن پسماند جامد شهری با استفاده از روش‌های سوارا (SWARA)، کوپراس (COPRAS) و سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)، مورد مطالعه: شهر کرمانشاه},
abstract_fa ={زمینه و هدف: انتخاب محل دفن پسماند جامد شهری به‌خاطر اهمیتی که در کنترل آلودگی‌های محیط‌زیستی و معضلات آن دارد از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. از آن‌جا که، مکان‌یابی فرآیندی زمان‌بر و چندجانبه با دخالت پارامترهای مختلف اقتصادی- اجتماعی و به‌ویژه محیط‌زیستی است، نیازمند استفاده از نظر خبرگان، منابع اطلاعاتی زیاد و روش‌های چند معیاره است. بنابراین، این پژوهش با هدف پیشنهاد مناسب‌ترین محل دفن پسماندهای جامد شهری کرمانشاه در سال 1398 انجام شد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی، با استفاده از روش وزن‌دهی سوارا (SWARA)، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) و روش کوپراس (Copras) به‌عنوان یک روش‌ تصمیم‌گیری چندمعیاره (MCDM) و همچنین، نظرسنجی از هفت نفر از متخصصان محیط‌زیست برای ارزیابی و امتیازدهی معیارهای محیط‌زیستی و اقتصادی-اجتماعی منتخب شامل ارتفاع از سطح دریا، جهت جغرافیایی، شیب، فاصله از مناطق حفاظت ‌شده، فاصله از زمین‌های کشاورزی، کاربری اراضی، شیب، فاصله از جاده، فاصله از فرودگاه، فاصله از خطوط ریلی و راه‌آهن، فاصله از خطوط انتقال نیرو، منابع آب سطحی و زیرزمینی، فاصله از مراکز جمعیتی، فاصله از گسل، نوع پوشش گیاهی و نوع خاک نسبت به شناسایی مناسب‌ترین محل دفن پسماندهای جامد شهری کرمانشاه اقدام شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از روش سوارا نشان داد که منابع آب، نوع خاک و فاصله از زمین‌های کشاورزی به‌ترتیب با وزن نهایی برابر با 300/0، 202/0 و 119/0 مهم‌ترین معیارها و شیب، فاصله از خطوط انتقال نیرو و فاصله از گسل نیز به‌ترتیب با وزن نهایی برابر با 020/0، 015/0 و 015/0 کم اهمیت‌ترین معیارها در مکان‌یابی بوده‌اند. همچنین، نتایج روش کوپراس نشان داد که نواحی جنوب‌ غربی شهر به‌دلیل ویژگی‌هایی از جمله دوری از مناطق مسکونی و زمین‌های کشاورزی و همچنین، برخورداری از شیب و جاده دسترسی مناسب از شرایط مناسب‌تری برای دفن پسماند جامد شهری برخوردار بودند. به‌طوری‌که، سایت شاه‌ولی با مساحت تقریبی 90 هکتار برای 20 سال آینده به‌عنوان محل دفن پسماند جامد شهری کرمانشاه پیشنهاد شد. نتیجه‌گیری: به‌طور کلی، نتایج مطالعه نشان داد که استفاده از روش‌های سوارا و کوپراس با توجه به انعطاف‌پذیری بالا و دقت در ارائه نتایج می‌تواند جایگزین مناسبی برای روش‌های معمول وزن‌دهی و رتبه‌بندی باشد و به‌تبع آن، می‌توان گزینه نهایی پیشنهادی این روش‌ها را با اطمینان برای استقرار دفن‌گاه پسماند جامد شهری انتخاب کرد. در نهایت، با توجه به این‌که امروزه انتخاب محل مناسب استقرار لندفیل از مهم‌ترین معضلات محیط‌زیستی کلان‌شهرها محسوب می‌شود، نسبت به لحاظ کردن سایر معیارها همچون پارامترهای جمعیت‌شناختی و از طرفی، کاربرد روش‌های جدیدتر تصمیم‌گیری چند معیاره همچون آراس (ARAS) و مولتی مورا (MULTIMOORA) در مطالعه‌های مربوط به استقرار کاربری‌ها و به‌ویژه مکان‌یابی لندفیل توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {دفن زباله, پسماند جامد, مکان‌یابی, تصمیم‌گیری, سیستم اطلاعات جغرافیایی},

doi = {10.52547/jehe.9.1.41},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-896-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-896-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Younesian, M. and Cheraghi, M. and Sobhanardakani, S. and Lorestani, B. and Merrikhpour, H.},  
title = {Assessing the effects of bio-organic and chemical fertilizers application on absorption of macronutrients and heavy metals in vegetables (Case study: Lepidium sativum)}, 
abstract ={Long-term used of sewage sludge and fertilizer causes accumulation of heavy metals in the soil, which may lead to excessive absorption of these elements by plants and consequently entering these toxic metals into the human and animal food chain. Therefore, this study was conducted to investigate the effects of bio-organic and chemical fertilizers application on the absorption of macronutrients and heavy metals in Lepidium sativum. Materials & Methods: In this descriptive study, the experiment was carried out in a completely randomized design with three replications in the environment and greenhouse conditions. Fertilizer treatments included chemical fertilizer treatment (diammonium phosphate), anaerobically digested sludge compost, sludge compost without digestion and raw sludge at the weight of 28, 57 and 115 g and control treatment. Finally, the concentrations of heavy metals Pb, Cd, Hg and As and macronutrients including phosphorus, nitrogen and carbon in the leaf of L. sativum were measured using ICP-OES. All statistical analysis was performed using SPSS version 21. Results: The results showed that the maximum mean concentrations of As and nitrogen in L. sativum vegetables were 0.592 and 10.2 mg/kg in 115 g raw sludge treatment, the maximum mean concentration of Cd, Hg, Pb, carbon and phosphorus elements in L. sativum were 0.956, 0.701, 1.25, 98.5 and 10.3 mg/kg, respectively in 115 g treatment raw diammonium phosphate fertilizer. The results of variance analysis showed that there was a significant difference between fertilizer, sludge and control treatment and there was a significant difference between amounts 28, 57 and 115 g from fertilizer treatment in L. sativum in terms of concentration of heavy metals and macronutrients (p < 0.050). Conclusion: In conclusion, it was concluded that increasing the amount of fertilizer and sludge in the soil leads to an increase in the concentration of heavy metals and macro nutrients in L. sativum. Therefore, in the use of fertilizers and sludge for agricultural lands, it is necessary to pay attention to this issue. It was also found that the highest uptake of heavy metals and macronutrients in L. sativum was related to raw sludge treatment and diammonium phosphate fertilizer, which is indicating better quality of compost with respect to chemical fertilizer and raw sludge.},  
Keywords = {Bio-organic fertilizer, Chemical fertilizer, Heavy metals, Macronutrient, Lepidium sativum},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {59-72}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر کاربرد کودهای آلی و شیمیایی بر جذب عناصر پر مصرف و فلزات سنگین در سبزیجات (مورد مطالعه؛ گونه شاهی: Lepidium sativum)},
abstract_fa ={زمینه و هدف : استفاده طولانی‌مدت از لجن فاضلاب و کود منجر به تجمع عناصر سنگین در خاک می­شود که این موضوع ممکن است موجب جذب بیش‌تر از حد این عناصر توسط گیاه و به‌تبع آن ورود این عناصر سمی به زنجیر غذایی انسان و حیوان شود. لذا، این تحقیق با هدف بررسی جذب فلزات سنگین و عناصر پر مصرف در سبزی شاهی کشت‌شده در خاک­های تحت تیمارهای مختلف کود و لجن انجام شد. مواد و روش­ها: این پژوهش توصیفی، در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در محیط و شرایط گلخانه انجام شد. تیمارهای مورد ارزیابی شامل تیمار با کود شیمیایی (دی آمونیوم فسفات)، کمپوست لجن هاضم بی‌هوازی، کمپوست لجن بدون عمل هضم و لجن خام در مقادیر وزنی 28، 57 و 115 گرم و تیمار شاهد بود. غلظت عناصر سرب، کادمیوم، جیوه و آرسنیک و عناصر پر مصرف شامل فسفر، ازت و کربن در برگ سبزی شاهی به‌روش طیف‌سنجی نوری پلاسمای جفت‌شده القایی خوانده شد و داده­ها با استفاده از نسخه 21 نرم‌افزار آماری SPSS پردازش شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که بیشینه میانگین غلظت آرسنیک و ازت (میلی‌گرم در کیلوگرم) در سبزی شاهی به ترتیب با مقادیر 592/0 و 2/10 و بیشینه میانگین غلظت کادمیوم، جیوه، سرب و عناصر کربن و فسفر (میلی‌گرم در کیلوگرم) در سبزی شاهی به‌ترتیب با 956/0، 701/0، 25/1، 5/98 و 3/10 در هر دو مورد به تیمار 115 گرم کود دی آمونیوم فسفات مربوط بود. نتایج آزمون تجزیه واریانس نشان داد که بین تیمار کود، لجن و شاهد و بین مقادیر 28، 57 و 115 گرم تیمار کود و لجن در سبزی شاهی از نظر غلظت فلزات سنگین و عناصر پر مصرف تفاوت معنی‌دار آماری وجود داشت (050/0 > p). نتیجه‌گیری: از آن‌جا که افزایش مقدار مصرف کود و لجن به خاک منجر به افزایش غلظت فلزات سنگین و عناصر پرمصرف در سبزی شاهی شده است، لذا، می‌بایست در استفاده از کود و لجن در زمین‌های کشاورزی دقت نظر صورت گیرد. همچنین، مشخص شد که بیشینه جذب فلزات سنگین و عناصر پرمصرف در سبزی شاهی به‌ترتیب مربوط به تیمار لجن خام و کود دی آمونیوم فسفات بود که نشان‌دهنده کیفیت بهتر کود کمپوست نسبت به کود شیمیایی و لجن خام است.},
keywords_fa = {کود آلی, کود شیمیایی, فلزات سنگین, عناصر پرمصرف, سبزی شاهی},

doi = {10.52547/jehe.9.1.59},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-897-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-897-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {SadeghiVasafi, Golamreza and Fatehizadeh, Ali and Zamani-Alavijeh, Fereshteh and Hassanzadeh, Akbar},  
title = {Survey on effect of education on monitoring of rural water supply systems in health workers in Shahreza in 2020}, 
abstract ={Monitoring and supervising public water systems correctly by health workers in rural areas can reduce the prevalence of waterborne diseases. Through educational interventions in Shahreza city, we are aiming to improve health workers' knowledge and increase their ability to apply what they have learned about monitoring and supervising rural water supply systems. Materials and methods: As a training course and as an intervention, Shahreza's health workers took part in this study. We used a checklist of water supply systems completed by health workers to collect information about their level of knowledge, their pre-test results, and other relevant information about the current situation. After identifying the lack of knowledge of health workers, the topics the training course should cover were compiled. Following the training course, a post-test was administered to health workers, and checklists completed by the workers before and after the intervention were compared. Using SPSS22 software and paired t-tests and Wilcoxon tests, the data were analyzed, and the effects of the educational intervention measured. Results: Before and after the educational intervention, the mean scores were 46.2±8.6 and 88.4±8.2, respectively, which indicated a significant difference (P value<0.001). The average risk percentage of all water supply systems decreased from 35.4±5.2 to 19.27±7.6% after the educational intervention, which indicates that the average risk percentage was significantly lower after the intervention than before the intervention (P value<0.001). Conclusion: This study found that the educational interventions improved both the performance and knowledge of health workers, as well as reducing the risk associated with water supply systems in the rural area.},  
Keywords = {Drinking water, water supply systems, monitoring, chlorination},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {73-84}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تأثیر آموزش بر نحوه پایش و نظارت از سامانه‌های آب‌رسانی روستایی در بهورزان شهرستان شهرضا در سال 1399},
abstract_fa ={زمینه و هدف: عدم رعایت اصول صحیح پایش و نظارت توسط بهورزان بر سامانه‌های آب آشامیدنی عمومی در روستاها می‌تواند موجب افزایش شیوع بیماری‌های منتقله از آب شود. هدف از پژوهش حاضر، ارتقای سطح دانش بهورزان و بهبود کاربرد دانش‌آموخته شده توسط آنان از طریق مداخله آموزشی بر نحوه پایش و نظارت از سامانه‌های آب‌رسانی روستایی شهرستان شهرضا است. روش کار: این مطالعه به‌صورت مداخله‌ای و به‌صورت برگزاری دوره آموزشی برای 35 نفر از بهورزان شهرستان شهرضا انجام شد. به‌منظور ارزیابی وضعیت موجود میزان دانش بهورزان، پیش‌آزمون اجرا و سایر اطلاعات موردنیاز از چک‌لیست سامانه‌های آب‌رسانی تکمیل‌شده توسط بهورزان جمع‌آوری ‌شد. پس از شناسایی ضعف دانش بهورزان، سرفصل‌های دوره آموزشی تدوین و پس از برگزاری دوره، پس‌آزمون بهورزان و مقایسه چک‌لیست‌های تکمیل‌شده توسط بهورزان قبل از مداخله و پس از مداخله تأثیر آموزش انجام شد. بایستی ذکر شود که جهت تحلیل داده‌ها و برای سنجش تأثیر مداخله آموزشی از نرم‌افزار SPSS22 و آزمون‌های t زوجی و ویلکاکسون استفاده گردید. نتایج: نتایج نشان داد که میانگین نمره آگاهی بهورزان قبل و بعد از مداخله آموزشی به ترتیب برابر 6/8 ±2/46 و 2/8±4/88 که نشان‌دهنده وجود اختلاف معنادار قبل و بعد از مداخله آموزشی بود (001/0 < P value). میانگین درصد ریسک سامانه‌های آب‌رسانی قبل و بعد از مداخله آموزشی به ترتیب برابر 2/5± 4/35 و 6/7±2/19 بود که نشان می‌دهد میانگین درصد ریسک تمامی سامانه‌های آب‌رسانی بعد از مداخله به‌طور معناداری کمتر از قبل از مداخله بود (001/0 < P value). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده از پژوهش حاضر، مداخله آموزشی دارای تأثیر مثبت چشمگیر در ارتقاء سطح آگاهی و عملکرد بهورزان و همچنین موجب کاهش درصد ریسک سامانه‌های آب‌رسانی در روستا شد.},
keywords_fa = {آب آشامیدنی, سامانه‌های آب‌رسانی, نظارت, کلرزنی},

doi = {10.52547/jehe.9.1.73},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-898-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-898-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Mousavifard, Seyedeh Azar and Jozi, Seyed Ali and Zaimdar, Mojgan and RezazadehAzari, Mansour},  
title = {Estimation of the criticality of a fire incidence in the form of energy rate, burning time, and flame height in the Karaj Petroleum Depot (1399)}, 
abstract ={In case of ignition and explosion of oil depot, it will cause a lot of human and financial losses because there is a large population around it. . Therefore, understanding how fire spread and fire modeling by using CFD software to predict the outcome of accidents and their potential effects are very helpful .This research examines for the first time dangerous and unexpected scenarios of explosion and ignition in oil sites using advanced Fluent and monitoring software in the country and seeks to preserve the life and financial assets of the areas around the oil depot. Materials and Methods: This study is a descriptive-analytical research that was conducted in 1399 in one of the country's oil depots. Hurly formula and Ansys Fluent 15 software were used to estimate the energy rate from burning tanks, flame height and burning time of oil tanks. In this method, effective factors by dividing the case area into smaller elements and applying boundary conditions for boundary nodes were determined Results: Energy and temperature due to burning materials in all tanks is about 139072.7 kW and 4000 degrees Kelvin. In case of ignition and explosion of oil, ambient temperature will be added about 70 degrees Celsius. Residential areas closer to the oil depot, including the grain depot, barracks and prison, Razkan Noo residential areas, parts of Banafsheh residential town and the railway area along this route will be more affected by this increase in temperature. The maximum burning time of the tank is six and a half hours and the minimum time was estimated at about 5 hours. The highest flame was calculated to be 70.60 meters. Conclusion: The results of this study showed that if a fire occurs in the tanks. Different areas, including residential and industrial, are in the path of spreading pollution caused by fire. Due to the distance and severity of pollution produced, it can cause many financial and human losses. The results of this study showed that if a fire occurs in the tanks. Various areas are in the path of spreading pollution caused by fire, including residential and industrial, Due to the severity of pollution produced and the extent of areas involved it is predictable human and financial losses.},  
Keywords = {Energy rate, Flame height, Burning time, Fluent Software, Oil depot},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {85-100}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {برآورد شرایط بحران آتش سوزی به صورت میزان انرژی ، زمان سوختن و ارتفاع شعله در انبار نفت1399},
abstract_fa ={زمینه و هدف : در صورت اشتعال و انفجار انبار نفت با توجه به تراکم بالای جمعیت اطراف آن، خسارت جانی و مالی فراوانی را در پی خواهد داشت. لذا درک نحوه ی گسترش آتش سوزی و مدل سازی حریق با استفاده از نرم افزار  CFDبرای پیش بینی پیامد حوادث و اثرات بالقوه آنها بسیار کمک کننده می‌باشد. این تحقیق برای اولین بار درکشور سناریوهای خطرناک و غیر منتظره انفجارو اشتعال در سایت های نفتی را با استفاده از نرم افزار پیشرفته فلوئنت ومشینگ مورد بررسی قرار داده و بدنبال حفظ سرمایه های جانی و مالی مناطق اطراف انبار نفت است. مواد و روش ها:این مطالعه یک تحقیق توصیفی-تحلیلی می­باشد که درسال 1399دریکی از انبارهای نفت کشور انجام گرفته است. به منظور تعیین نرخ انرژی حاصل از سوختن مخازن، ارتفاع شعله آتش و مدت زمان سوختن مخازن نفت ازفرمولHurly ونرم­افزار Ansys Fluent 15 استفاده شد. در این روش با تقسیم ناحیه مورد نظربه المان‌های کوچک‌تر و اعمال شرایط مرزی برای گره‌های مرزی، فاکتورهای موثر تعیین گردید. یافته ها:انرژی و دمای ناشی ازسوختن مواد در کلیه مخازن حدود7/139072کیلووات و4000 درجه کلوین است. در صورت اشتعال و انفجارانبار نفت ،تقریبا 70 درجه سلسیوس به دمای محیط اضافه خواهد شد. مناطق مسکونی نزدیک به انبار نفت از جمله انبار غله، پادگان، زندان، مناطق مسکونی رزکان نو، بخش هایی از شهرک مسکونی بنفشه و محوطه راه‌آهن که در این مسیر قرار داشته و بیشتر تحت تاثیر افزایش دمایی خواهند بود. بیشترین زمان برای سوختن مخزن شش ساعت و نیم و کمترین زمان حدودا 5 ساعت تخمین زده شد. بالاترین ارتفاع شعله 60/70 متر محاسبه گردید. نتیجه گیری : نتایج این تحقیق نشان داد اگر آتش سوزی درمخازن رخ دهد. مناطق مختلفی از جمله مسکونی و صنعتی درمسیر پخش و پراکنش آلودگی ناشی از حریق می‌باشند. با توجه به شدت آلودگی تولید شده و وسعت مناطق درگیر خسارت های جانی و مالی قابل پیش بینی می‌باشد. در این تحقیق مشخص شد افزایش قطر مخازن وظرفیت اسمی منجر به افزایش ارتفاع شعله شده ولی درزمان سوختن تاثیری ندارد.},
keywords_fa = {نرخ انرژی, ارتفاع شعله, مدت زمان سوختن, انبار نفت, نرم افزار فلوئنت},

doi = {10.52547/jehe.9.1.85},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-899-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-899-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {NikeghbaliSisakht, Nader and MohammediRouzbahani, Maryam and Sabzalipour, Sim},  
title = {Simulation of methanol synthesis by hydrogenation of carbon dioxide recovered from combustion gases of Fluid Catalytic Cracking Unit of Abadan Refinery}, 
abstract ={Refineries produce about four percent of the global carbon dioxide emissions, close to one billion tons per year. Globally, the refining sector is the third largest producer of carbon dioxide after the electricity generation and cement industry.This greenhouse gases is a major cause of global warming and climate change and is a serious threat to human health and the environment. One way to reduce this greenhouse gas into the atmosphere is to reduce carbon dioxide by reversing this gas in the fuel cycle.The Fluid Catalytic Cracking unit (FCCU) is one of the emissions sources of this greenhouse gas in Abadan Refinery,which produces 230 tons per hour of combustion gases,it has 12.7% mole of carbon dioxide. Identifying the sources of carbon dioxide emissions in Abadan Refinery and simulating the chemical absorption of this greenhouse gas and converting it into methanol fuel is one of the objectives of this study.  Methods: In this research, the concentration of carbon dioxide emitted from the emission sources of Abadan Refinery has been measured by Testo 350-XL and GC. Due to the fact that the concentration of carbon dioxide in the combustion gases of the FCC unit was the highest amount, so the chemical absorption of carbon dioxide from the combustion gases of this unit by 30 wt% diethanolamine solvent and converted into methanol during a hydrogenation reaction has been simulated with Aspen Hysys software. Finally, the economic calculations of the project were performed. Results: The overall efficiency of chemical absorption of CO2 in the simulation with software is 92% and the purity of captured CO2 is 94.6%. With this method, 1003 ton per day of carbon dioxide in FCC unit can be absorbed and recovered and also converted into methanol product. In the simulation of the conversion of recovered carbon dioxide into methanol, the amount of 686 ton per day of methanol with a purity of 99.8% was obtained. The economic calculations of the project show that the cost of reducing emissions per ton of carbon dioxide is $ 19. The internal rate of return on the project is 22% and the net present value of the project is $ 92 million. The return time on investment of this project is 3 years. Conclusion: Diethanolamine has a high efficiency in absorbing carbon dioxide from combustion gases.By chemical absorption method with this amine, carbon dioxide pollutant can be recovered from combustion gases that produced in refineries and used as an inexpensive feed to produce methanol fuel.This method, in addition to creating added value, prevented the emission of this greenhouse gas into the environment.},  
Keywords = {CO2 Chemical Absorption, FCCU, Diethanolamine, Methanol, Aspen Hysys Simulation},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {101-124}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {شبیه سازی سنتز متانول با هیدروژناسیون دی اکسید کربن بازیافت شده از گازهای احتراق واحد کت کراکر پالایشگاه آبادان},
abstract_fa ={زمینه و اهداف: پالایشگاه‌ها حدودا چهار درصد از انتشار جهانی دی اکسید کربن را تولید می‌کنند، نزدیک به یک میلیارد تن در سال. در سطح جهان، بخش پالایش پس از بخش تولید برق و صنعت سیمان رتبه سوم در بین تولیدکنندگان ثابت دی اکسید کربن را دارد. این گاز گلخانه ای عامل اصلی گرمایش جهانی و تغییر اقلیم می‌باشد و خطری جدی برای سلامت انسان و محیط زیست می‌باشد. یکی از راهکارهای کاهش این گاز گلخانه ای در اتمسفر، کاهش دی اکسید کربن از طریق برگشت پذیر کردن این گاز در چرخه سوخت می‌باشد. واحد کت کراکر یکی از منابع انتشار این گاز گلخانه ای در پالایشگاه آبادان می‌باشد که مقدار 230 تن در ساعت گازهای احتراق تولید می‌کند و دارای ۷/۱۲ درصد مولی دی اکسید کربن می‌باشد. شناسایی منابع انتشار گاز دی اکسید کربن در پالایشگاه آبادان و شبیه سازی جذب شیمیایی این گاز گلخانه ای و تبدیل آن به سوخت متانول از اهداف این پژوهش می‌باشد. روش کار: در این پژوهش میزان غلظت دی اکسید کربن خروجی از منابع انتشار پالایشگاه آبادان توسط دستگاه Testo 350-XL و کروماتوگرافی گازی اندازه گیری شده است. با توجه به اینکه مقدار غلظت دی اکسید کربن در گازهای احتراق واحد کت کراکر بیشترین مقدار را داشت، لذا با استفاده از نرم افزار Aspen Hysys شبیه سازی جذب شیمیایی دی اکسید کربن از گازهای احتراق برج احیاء واحد کت کراکر با حلال دی اتانول آمین ۳۰٪ وزنی انجام و طی یک واکنش هیدروژناسیون به متانول تبدیل شده است. در نهایت محاسبات اقتصادی طرح انجام گردید. یافته ها: راندمان کلی جذب شیمیایی دی اکسید کربن در شبیه سازی با نرم افزار ۹۲% و درجه خلوص CO2 بازیافتی 6/9۴٪ بدست آمده است. با این روش می‌توان ۱۰۰۳ تن در روز دی اکسید کربن واحد کت کراکر را جذب و بازیافت نمود و به محصول متانول تبدیل کرد. در شبیه سازی تبدیل دی اکسید کربن بازیابی شده به سوخت متانول، مقدار ۶۸۶ تن در روز متانول با درجه خلوص ۸/۹۹% بدست آمد. محاسبات اقتصادی طرح نشان می‌دهد که هزینه کاهش انتشار هر تن دی اکسید کربن ۱۹ دلار می‌باشد. میزان نرخ داخلی بازگشت سرمایه این طرح ۲۲٪ و ارزش خالص فعلی طرح ۹۲ میلیون دلار می‌باشد. بازگشت سرمایه این طرح ۳ سال می‌باشد. نتیجه گیری: دی اتانول آمین راندمان بالایی در جذب دی اکسید کربن از گازهای احتراق دارد. با روش جذب شیمیایی با آمین می‌توان آلاینده دی اکسید کربن را از گازهای احتراق تولیدی در پالایشگاهها بازیافت نمود و بعنوان خوراک ارزان برای تولید سوخت متانول استفاده نمود . با این روش علاوه بر ایجاد ارزش افزوده، از انتشار این گاز گلخانه ای به محیط زیست جلوگیری می‌گردد.},
keywords_fa = {جذب شیمیایی دی اکسید کربن , واحد کت کراکر , دی اتانول آمین, متانول, شبیه سازی با آسپن هایسیس},

doi = {10.52547/jehe.9.1.101},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-900-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-900-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Ranjbaran, Samira and Sobhanardakani, Soheil and Cheraghi, Mehrdad and Lorestani, Bahareh and KianiSadr, Maryam},  
title = {Analysis, source identification and health risk assessment of polychlorinated biphenyls (PCBs) in surface soils from different land types of northern, eastern and western parts of city of Tehran, Iran}, 
abstract ={Polychlorinated biphenyls (PCBs) are a group of persistent organic pollutants that due to their characteristics including bioaccumulation potential and persistence in the environment; can pose adverse effects on human and environmental health. Therefore, this study was performed to analysis, source identification and health risk assessment of PCBs in surface soil samples collected from some land types of northern, eastern and western parts of city of Tehran in 2019. Materials & Methods: In this descriptive cross-sectional study, a total of 45 surface soil samples were collected from 15 sampling sites including business districts, residential areas, cultural and educational areas, public green space and roadside. After extraction of analytes, the gas chromatography/mass spectrometry (GC–MS) method was used to determination of PCBs in the soil specimens. All statistical analyses were performed using the SPSS software. Results: Based on the results obtained, 13 congeners of PCBs were detected in the analyzed soil samples. Also, the minimum, maximum and mean concentrations of ∑13PCBs (µg/kg) were 0.031, 23.1 and 6.77, respectively. Moreover, the results of principal component analysis (PCA) and significant distribution of low molecular weight homologues of PCBs in the analyzed soil samples indicated that the presence of PCB compounds in the soil samples would be connected with combustion processes in the soil. Besides, since among the detected PCBs, the TEF values only established for PCB189, therefore, exposure to contaminated soil with this congener could be lead to a "very low level of carcinogenic risk". Conclusion: Given that PCBs have adverse effects on the environment and human health, detection, content determination, source identification and periodic monitoring of these compounds in different mediums especially water and soil for human and environmental health maintenance are recommended},  
Keywords = {Soil contamination, Polychlorinated biphenyls, Carcinogenic risk, Multivariate analysis, Tehran.},
volume = {9},
Number = {1}, 
pages = {125-144}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {تعیین محتوی، منشاء‌یابی و ارزیابی خطر سلامت ترکیبات پلی‌کلره بی‌فنیل (PCBs) در خاک سطحی برخی کاربری‌های مناطق شمالی، شرقی و غربی شهر تهران},
abstract_fa ={زمینه و هدف: بی­فنیل‌های چندکلره (PCBs) در زمره ترکیبات آلی دیرپا با قابلیت تجمع‌زیستی، پایداری در محیط و تاثیر بر سلامت انسان و محیط هستند. از این‌رو، این مطالعه با هدف شناسایی، تعیین مقادیر، منشاء‌یابی و ارزیابی خطر سلامت PCBها در نمونه‌های خاک سطحی برخی از انواع زمین در مناطق شمالی، شرقی و غربی شهر تهران در سال 1398 انجام شد. مواد و روش­ها: در این پژوهش توصیفی-مقطعی، در مجموع 45 نمونه خاک سطحی از 15 ایستگاه نمونه‌برداری واقع در مناطق تجاری، مسکونی، آموزشی-فرهنگی، فضای سبز شهری و حاشیه خیابان جمع‌آوری شد و پس از استخراج آنالیت‌ها، از روش کروماتوگرافی گازی-طیف‌سنجی جرمی (GC-MS) برای شناسایی و تعیین محتوی ترکیبات PCB در نمونه‌ها استفاده شد. پردازش آماری نتایج نیز با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شد. یافته­ها: نتایج بیان‌گر شناسایی 13 ترکیب PCB در نمونه‌های خاک بود. از طرفی، کمینه، بیشینه و میانگین غلظت مجموع PCBها به‌ترتیب برابر با 031/0، 1/23 و 77/6 میکروگرم در کیلوگرم بود. همچنین، با توجه به نتایج آزمون تحلیل عاملی (PCA) و سهم زیاد غلظت همولوگ‌های سبک از کل غلظت PCBهای شناسایی شده در نمونه‌ها، وجود ترکیبات PCB در نمونه‌ها را احتمالاً می‌توان با فرآیند احتراق ترکیبات حاوی اتم کلر مرتبط دانست. مقادیر فاکتور سرطان‌زایی ناشی از قرار گرفتن در معرض 189PCB به‌عنوان تنها ترکیب PCB شناسایی شده واجد عامل هم ارزی سمیت (TEF)، نشان داد که مواجهه با خاک آلوده، منجر به "سرطان‌زایی خیلی کم" ناشی از مواجهه با این همولوگ خواهد شد. نتیجه­گیری: به‌طور کلی، با توجه به مخاطره سلامت ناشی از قرار گرفتن در معرض ترکیبات PCB، نسبت به شناسایی، تعیین محتوی، منشاء‌یابی و نظارت منظم و دوره‌ای این ترکیبات در محیط‌های مختلف به‌ویژه آب و خاک و تلاش برای کنترل منابع تولید آن‌ها به منظور حفظ سلامت محیط و شهروندان توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {آلودگی خاک, ترکیبات پلی‌کلره بی‌فنیل, تحلیل چندمتغیره, خطر سرطان‌زایی, تهران.},

doi = {10.52547/jehe.9.1.125},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-901-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-901-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2021}  
}

@article{ 
author = {Neisi, Abdolkazem and Goudarzi, Gholamreza and AhmadiAngali, Kambiz and Nejat, Seyed Hami},  
title = {Evaluation of Suspended Particles Concentration (PM2.5 and PM10) and its Relationship with Death Rate Due to Cardiovascular and Respiratory Diseases 2014-2017, in Susangard City, Khuzestan Province, Iran}, 
abstract ={Background: Air pollution is an important environmental issue due to its proven serious impacts on human health. The purpose of this study was to investigate the concentration of suspended particles (PM2.5 and PM10) and its relationship with the rate of death due to cardiovascular and respiratory diseases in Susangard during 2014-2016. Methods: This study was performed cross -sectional to assess health impacts of PM2.5 and PM10 by using Air Q software. Results: The results showed that the highest annual average concentration was of PM2.5 and PM10 in 2016, which consisted of 58.07 and 356.89 μg/m3, respectively. The highest and lowest average concentration of PM2.5 was observed in April and December, respectively, and the highest and lowest average concentration of PM10 in July and November. Daily analysis showed that there was 178 dusty out of three years of the study, the most severe dust day occurred in 2016. Percentage of overall mortality attributed to PM2.5 in people over 30 years of age according to the estimate of the average relative risk in 2014-16 equal to 25.23%, 20.6% and 24.21%, The mortality attributed to ischemic heart disease was 62.87%, 60.74% and 43.62%, respectively. Conclusion: The results indicate that the health effects attributed to PM2.5 included mortality for all-causes, cardiovascular and respiratory deaths in the city of Susangerd, which requires more attention from officials and specialists to control air pollution.},  
Keywords = {Air pollution, AirQ software, Susangerd, PM2.5 and PM10},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {145-156}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی میزان غلظت ذرات معلق  (PM2.5 و PM10) و ارتباط آن با میزان مرگ در اثر بیماری‌های قلبی عروقی وتنفسی در سوسنگرد طی سال‌های 95-1393},
abstract_fa ={زمینه و هدف: آلودگی هوا به دلیل تأثیرات جدی اثبات شده بر سلامت انسان، یک مسئله مهم زیست محیطی است. هدف از این مطالعه بررسی میزان غلظت ذرات معلق (PM2.5 و PM10) و ارتباط آن با میزان مرگ در اثر بیماری‌های قلبی عروقی وتنفسی در سوسنگرد طی سال‌های 95-1393 بود. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی برای ارزیابی اثرات بهداشتی PM10 و PM2.5 با استفاده از نرم افزار AirQ انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بالاترین میانگین سالانه غلظت PM2.5 و PM10 در سال 1395 بود که به ترتیب شامل 07/58، 89/356 میکروگرم بر مترمکعب بود. بالاترین و پایین‌ترین میانگین غلظت PM2.5 به ترتیب در ماه فروردین و آذر و بالاترین و پایین‌ترین میانگین غلظت  PM10در ماه تیر و آبان مشاهده شد. تجزیه و تحلیل روزانه نشان داد که 178 روز گرد و غباری در سه سال مطالعه وجود دارد که شدیدترین روز گرد و غباری در سال 1395رخ داده است. درصد مرگ و میر کلی منتسب به PM2.5 در افراد بالای 30 سال با توجه به برآورد حد وسط خطر نسبی در سال 95- 1393 به ترتیب برابر با 23/25 %، 6/20% و 21/24%، درصد مرگ و میر منتسب به بیماری ایسکمی قلبی به ترتیب برابر 87/62%، 74/60 %، 62/43 % بود. نتیجه‌گیری: نتایج نشانگر اثرات بهداشتی منتسب بهPM2.5  شامل مرگ به همه دلایل، مرگ‌های قلبی‌عروقی و تنفسی در شهر سوسنگرد بود که نیازمند توجه هر چه بیشتر مسئولین و متخصصین امر جهت کنترل آلودگی هوا می‌باشد.  },
keywords_fa = {آلودگی هوا, نرم افزار AirQ, سوسنگرد, PM2.5 و PM10},

doi = {10.61186/jehe.9.2.145},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-920-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-920-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Tahmasbi, Ameneh and Amiri, Fazel},  
title = {Effect of Municipal Wastewater on the Accumulation of Heavy Metals Cadmium and Lead in Soil and Corn}, 
abstract ={Background and Objective: Using wastewater as a renewable water source to irrigate plants is a safe and effective solution. In contrast, the accumulation of heavy elements in soil and plants is one of the concerns of the use of wastewater in agriculture. This study was conducted to investigate the effects of urban wastewater use on the most important physiological parameters related to the growth of corn (Zea mays L., KSC 704) and the accumulation of heavy metals lead and cadmium in the soil in a field Bushkan area of Dashtestan, Bushehr in a pot. Materials and Methods: This study was performed in 4 treatments: wastewater of the treatment plant, wastewater diluted with drinking water (1/2), Irrigation one on one with wastewater and drinking water and drinking water treatment, in 3 replications in a completely randomized design. Lead (Pb) and cadmium (Cd) content in soil and plants were measured by ICP. pH and Electrical conductivity (EC) of soil and wet and dry weight of the Corn organs were measured. The means were compared using one-way analysis of variance (ANOVA), and the Duncan test was used to determine the differences between groups (p <0.05). Results: The results of this study showed that irrigation with EC wastewater increased the soil by 1.1 (ds.m-1), also increased soil cadmium by 0.03 (mg.kg-1) and lead by 0.02 (mg.kg-1). Dilution of the wastewater reduced the negative effects of the wastewater on the soil. The highest wet weight added of 1500 g was related to irrigation treatment with diluted wastewater. The highest dry weight added was observed with 600 g of irrigation treatment with diluted wastewater. The lowest total wet weight added of 1100 g and total dry weight added of 400 g were observed in the wastewater treatment.  The accumulation of lead and cadmium in the corn seed was (0.6 lead, 0.5 cadmium) <stem (0.9 lead, 0.8 cadmium) <root (lead 1.9, 0.95 cadmium), respectively. The highest accumulation of lead and cadmium was related to wastewater treatment and the lowest was related to drinking water treatment. Conclusion: The higher the cadmium levels in the soil, the higher the concentration and content of cadmium in the roots and shoots. The results showed that the corn plant has a high ability to absorb and transport cadmium and lead. Due to the pattern of accumulation of heavy elements of lead and cadmium in the roots of corn, this plant can be used for accumulation of fields irrigated with wastewater. The continuation of this study is recommended to evaluate the long-term effects of municipal treated wastewater on the concentration of heavy elements in soil and plants, and soil properties, although it should be noted that based on technical recommendations, the use of treated wastewater are not recommended, however, in necessary cases, diluting of wastewater by reducing the destructive effects and providing the necessary elements for the growth of the Corn can be used as an indicator treatment in irrigation. Also, it is suggested that in order to use the wastewater in corn cultivation, while increasing growth and yield, the risk of using the wastewater in corn cultivation should be evaluated from an environmental point of view.},  
Keywords = {Heavy metals, Municipal wastewater, Biotransmission coefficient, Soil pollution},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {157-172}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر پساب شهری بر میزان انباشت فلزات سنگین کادمیوم و سرب در خاک و گیاه ذرت},
abstract_fa ={زمینه و هدف: استفاده از پساب به عنوان یک منبع آب تجدید پذیر برای آبیاری گیاهان راهکاری مطمئن و مؤثر می‌باشد. در مقابل انباشت عناصر سنگین در خاک و گیاهان، یکی از نگرانی‌های کاربرد پساب‌ها در کشاورزی می‌باشد. این تحقیق به منظور بررسی اثر پساب شهری بر مهم‌ترین شاخص‌های فیزیولوژیکی مربوط به رشد گیاه ذرت (سینگل کراس 704) و میزان انباشت فلزات سنگین سرب و کادمیوم در خاک در یک مزرعه در منطقه بوشیگان شهرستان دشتستان، بوشهر به صورت گلدانی انجام شد. مواد و روش­ها: این پژوهش در 4 تیمار، پساب تصفیه‌خانه، پساب رقیق شده با آب شرب (2/1)، آبیاری یک در میان با پساب و آب شرب و تیمار آب شرب (شاهد)، در3 تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. میزان سرب و کادمیوم در خاک و گیاه توسط دستگاه ICP اندازه‌گیری شد. میزان اسیدیته و قابلیت هدایت الکتریکی (EC) خاک و وزن تر و خشک اندام‌های ذرت اندازه‌گیری شد. میانگین­ها با استفاده از تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) مقایسه شد و برای تعیین تفاوت بین گروه­ها از آزمون دانکن (Duncan) استفاده شد (05/0> p). یافته­ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که آبیاری با پساب EC خاک را 1/1 (ds.m-1) افزایش داد، کادمیوم خاک 03/0 (mg.kg-1) و سرب 02/0 (mg.kg-1) افزایش نشان داد. رقیق کردن پساب باعث کاهش اثرات منفی پساب بر خاک شد. بالاترین افزایش وزن تر به میزان 1500 گرم مربوط به تیمار آبیاری با پساب رقیق شده بود. بیش‌ترین افزایش وزن خشک با 600 گرم تیمار آبیاری با پساب رقیق شده مشاهده شد. کم‌ترین افزایش وزن تر کل به میزان 1100 گرم و افزایش وزن خشک کل با 400 گرم در تیمار پساب مشاهده شد. میزان تجمع سرب و کادمیوم در اندام‌های ذرت به ترتیب دانه (6/0 سرب، 5/0 کادمیوم) (mg.kg-1)> ساقه (9/0 سرب، 8/0 کادمیوم) (mg.kg-1)>ریشه (9/1 سرب، 95/0 کادمیوم) (mg.kg-1) بود. بالاترین میزان تجمع سرب و کادمیوم در خاک مربوط به تیمار پساب و کم‌ترین میزان مربوط به تیمار آب شرب بود. نتیجه­گیری: هرچه سطوح کادمیوم خاک بیش‌تر شد غلظت و محتوای کادمیوم در ریشه و اندام هوایی افزایش نشان داد. گیاه ذرت توانایی بالایی در جذب و انتقال کادمیوم و سرب دارد. با توجه به الگوی تجمع عناصر سنگین سرب و کادمیوم در ریشه گیاه ذرت، این گیاه می‌تواند در جهت انباشت فلزات سنگین در مزارع آبیاری شده با پساب مورد استفاده قرار گیرد. پیشنهاد می­شود که ارزیابی اثرات درازمدت پساب تصفیه شده شهری بر غلظت عناصر سنگین کادمیوم و سرب در خاک و گیاه ذرت و بر خواص خاک بررسی شود، هر چند که بایستی اذعان داشت که بر اساس توصیه های فنی کاربرد پساب تصفیه شده قابل توصیه نمی باشد ولی در موارد ضروری رقیق کردن پساب با کاهش اثرات مخرب و تأمین عناصر ضروری جهت رشد گیاه ذرت می‌تواند به عنوان یک تیمار شاخص در آبیاری مزارع با احتیاط می تواند استفاده شود. همچنین، به منظور استفاده  از پساب در کشت ذرت، در عین افزایش رشد و عملکرد، ارزیابی خطر استفاده از پساب در کشت ذرت از نظر زیست محیطی مورد ارزیابی قرار گیرد.  },
keywords_fa = {فلزات سنگین, فاضلاب شهری, ضریب انتقال زیستی, آلودگی خاک},

doi = {10.61186/jehe.9.2.157},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-921-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-921-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {bagheri, Azam and Momen-Heravi, Mansooreh and Rahimi, Habibollah and shabkolahi, ferdovs and HesamiArani, Mohse},  
title = {The Study of Epidemiological Cutaneous Leishmaniasis in Aran and Bidgol City, and the Impact of Climatic Factors on that during 2016-2019}, 
abstract ={Background: Leishmaniasis, a common parasitic disease between humans and animals, which is currently one of the major health problems in many parts of Iran. Therefore, this study aimed to investigate the prevalence of cutaneous leishmaniasis in Aran and Bidgol and the effects of climatic factors on that during 2016-2019. Methods: This cross-sectional study was performed by referring to the health records of 964 cutaneous leishmaniasis patients in Aran and Bidgol during 2016-2019 and epidemiological information was recorded. In addition, the climatic characteristics of the study area, including temperature, humidity, and precipitation were collected from the meteorological station of the study area. Then correlation analysis was performed between meteorological elements and the incidence of the disease. The data were analyzed using SPSS software version 16. Results: 60% of the patients were male. The age group of 0-10 years had the highest frequency (23.9%) among patients. Also, 47.7% of the patients had a history of traveling to endemic areas and the highest rate of leishmaniasis was related to urban residents. There was also a weak positive correlation between humidity and rainfall with leishmaniasis incidence (r = +0.55).  A weak negative correlation was also observed between temperature of the environment and leishmaniasis incidence (r = -0.42). Conclusion: Due to the significant increase in cutaneous leishmaniasis in recent years in the area, as well as the appropriate ecological conditions of the area for sand fly activity, it is recommended to conduct the necessary training to observe health in hot seasons and field controls, such as baiting.},  
Keywords = {Cutaneous Leishmaniasis, Climatic Elements, Epidemiology, Aran and Bidgol},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {173-188}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اپیدمیولوژیک لیشمانیوز جلدی در شهرستان آران و بیدگل و تاثیر عوامل اقلیمی بر آن در سال های1395-1398},
abstract_fa ={زمینه و هدف: لیشمانیوز از جمله بیماری های انگلی مشترک بین انسان و حیوانات می باشد و در حال حاضر یکی از معضلات مهم بهداشتی در بسیاری از مناطق کشور ما است لذا این مطالعه با هدف بررسی شیوع لیشمانیوز جلدی در شهرستان آران و بیدگل و ارتباط آن با وضعیت آب و هوایی در سال‌های 98-1395 انجام شده است. مواد و روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی با مراجعه به پرونده‌ 964بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی در سال های1395-1398 در شهرستان آران و بیدگل انجام شد و اطلاعات اپیدمیولوژیکی افراد ثبت شد . علاوه بر این خصوصیات آب و هوایی منطقه مطالعه شامل دما، رطوبت و بارش از ایستگاه هواشناسی منطقه جمع آوری شد. و تحلیل همبستگی بین عناصر هواشناسی و میزان بروز بیماری انجام شد. برای تجزیه و تحلیل از نرم افزار SPSS نسخه‌ی 16 استفاده شد. یافته ها: 60٪ بیماران مرد بودند. گروه سنی 10-0 سال بیشترین فراوانی (%9/23) را در بین مبتلایان داشت. %7/47 بیماران سابقه‌ی مسافرت به مناطق اندمیک را داشتند و بیشترین میزان ابتلا به لیشمانیوز، مربوط به ساکنین شهری می‌باشد همچنین همبستگی مثبت و ضعیف بین رطوبت نسبی و بارش با موارد بروز بیماری (55/0=r) وجود داشته و نیز بین میانگین درجه حرارت محیط با میزان بروز بیماری همبستگی معکوس و ضعیف (42/0-=r) مشاهده شد. نتیجه گیری: باتوجه به افزایش چشمگیر لیشمانیوز جلدی در سال های اخیر در این منطقه، همچنین شرایط مناسب اکولوژیکی منطقه برای فعالیت پشه خاکی، توصیه می‌شود آموزش های لازم جهت رعایت موارد بهداشتی در فصول گرم انجام شود و نیز کنترل های میدانی مانند طعمه گذاری تداوم یابد.},
keywords_fa = {لیشمانیوز جلدی, عناصر آب و هوایی, اپیدمیولوژی, آران و بیدگل},

doi = {10.61186/jehe.9.2.173},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-922-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-922-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Naghdi, Soudabe and Mirmohammadi, Mohsen and Karimzadegan, Hassan and Ghodui, Jamal},  
title = {Atmospheric dispersion modeling and health effects of PM2.5 released from automotive industries (case study of Saipa)}, 
abstract ={  Background: Air pollution is one of the most important environmental problems and various industries are sources of air pollutants, especially particulate matter. The purpose of this study is to evaluate the health effects of particulate matter released in the automotive industry. Methods: In this research, after measuring the concentrations with the WESTECH, monthly during 2021, the distribution of PM2.5 around Saipa was modeled with AERMOD, the population of given area was determined through Zonal statistic of Arc GIS and finally health risk assessment was assessed through Air Q+ model. Results: The results showed that the maximum concentrations of PM2.5 in the hourly and annual time periods were 1015.03 and 581.10 µg/m3, respectively. The results of quantitative risk assessment show that with increasing particulate matter from 25 µg/m3, the relative risk of respiratory disease and cardiovascular disease was increased by 1.9 and 91%, respectively, and with increasing particulate matter by 10µg/m3 The relative risk of mortality was increased by 6.2%. Conclusion: Short-term exposure to fine particles increases the risk of respiratory and cardiovascular diseases and in case of long-term exposure, the risk of cancer, non-cancer, and mortality are increased.},  
Keywords = {Air pollution, suspended particles, Tehran, automotive industry},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {189-206}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مدلسازی پراکنش و ارزیابی اثرات بهداشتی ذرات معلقPM2.5 منتشر شده از صنایع خودروسازی (مطالعه موردی: خودروسازی سایپا )},
abstract_fa ={زمینه و هدف: آلودگی‌ هوا یکی‌ از مهم‌ترین‌ معضلات‌ زیست ‌محیطی‌ بوده‌ و صنایع مختلف ‌از منابع‌ تولید آلاینده‌های هوا به‌ ویژه‌ ذرات‌ معلق‌ می‌باشند، هدف از این تحقیق ارزیابی اثرات سلامتی PM2.5 منتشر شده در صنایع خودروسازی   می باشد.  مواد و روش ها: در این تحقیق‌، پس از اندازه گیری غلظتها با استفاده از دستگاه WESTECH، بصورت ماهانه در بازه زمانی دی ماه 99 تا دی ماه 1400، نحوه‌ پراکنش‌ ذرات با استفاده‌ از مدل‌ AERMOD برای متوسط‌ زمانی‌٢٤ ساعته‌ و سالانه در مناطق اطراف سایپا ترسیم و با بکار گیری تابع zonal statistic در محیط Arc GIS جمعیت آن ناحیه مشخص و در نهایت ارزیابی اثرات سلامتی با استفاده از مدل Air Q+ بررسی گردید. یافته ها: نتایج‌ نشان‌ داد بیشینه‌ غلظت‌های PM2.5 در بازه‌ زمانی‌٢٤ سساعته‌ وسالانه به‌ ترتیب‌ 03/1015 میکروگرم بر متر مکعب و 10/581 میکروگرم بر متر مکعب بوده‌ است‌. نتایج ارزیابی ریسک کمی نشان می دهد که با افزایش ذرات معلق از مقدار 25 میکروگرم بر متر مکعب، ریسک نسبی ابتلا به بیماری های تنفسی و بیماریهای قلبی عروقی به ترتیب 9/1 و 91 درصد افزایش می یابد و با افزایش ذرات معلق از مقدار 10 میکروگرم بر مترمکعب ریسک نسبی مرگ و میر 2/6 درصد افزایش می یابد. نتیجه گیری: مواجهه کوتاه مدت با آلاینده های منتشره توسط گروه خودروسازی سایپا ریسک ابتلا به بیماریهای تنفسی و قلبی عروقی را افزایش می دهند و در مواجهات بلند مدت، ریسک ابتلا به انواع بیماریهای سرطانی، غیر سرطانی و مرگ و میر افزایش می یابد.  },
keywords_fa = {آلودگی هوا, ذرات معلق , تهران, صنعت خودروسازی},

doi = {10.61186/jehe.9.2.189},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-923-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-923-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Birjandi, Noushin and Ghobadi, Mortez},  
title = {Investigation of Climatic Effects of Fine Dust on Air Pollution in Southwestern Iran}, 
abstract ={Background and Objectives: The dust pollution in the air of cities is one of the environmental problems in the western and southwestern regions of Iran, which can have many effects on the environment and human life. The purpose of this study is the assessment of dust pollution, the effect of climatic parameters on it and the field of view in the southwestern regions of Iran. Methods: In this study, different statistical periods of four cities in southwestern of Iran including Ahvaz, Abadan, Khorramabad and Poldakhtar were studied during the years 2010 to 2019. The number of dusty days, speed and direction of maximum wind and reduction of field of view were evaluated as annual and seasonal climatic parameters Result: The results showed that the maximum of dusty days accured in the spring and summer in the cities of Ahvaz, Abadan, Khorramabad and Poldakhtar, respectively. The minimum of dusty days in the all stations occurred in autumn. The results also showed that in all cities, except Ahvaz, the seasons with the highest amount of dusty days (spring and summer) do not correspond to the seasons of maximum wind speed, which indicates the external sources of the dust phenomenon. Conclusion: According to the results, increasing the distance from external dust sources of Arab countries such as Iraq and Saudi Arabia, the dust sources become local and internal sources. Vegetation around cities reduces the entry of dust into cities and is considered as an effective factor in reducing pollution in the region.},  
Keywords = {Dust, Air Pollution, Climatic Processes, Environment, Iran},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {207-222}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثرات اقلیمی ریزگردها بر وضعیت آلودگی هوا در مناطق جنوب غربی ایران},
abstract_fa ={زمینه و هدف: یکی از مشکلات محیط زیستی در مناطق غرب و جنوب غرب ایران، فعالیت ریزگردها در هوای شهرها است که می­تواند اثرات زیادی را بر روی محیط زیست و زندگی انسان­ها ایجاد نماید. هدف از این مطالعه، بررسی وضعیت ریزگردها، تاثیر پارامترهای اقلیمی بر آن و وضعیت میدان دید در مناطق جنوب غربی ایران می­باشد. روش کار: در این پژوهش، دوره­های آماری مختلف برای چهار شهر جنوب غربی ایران شامل اهواز، آبادان، خرم آباد و پلدختر در طی سال­های 1389 تا 1398 مورد مطالعه قرار گرفت. سپس تعداد روزهای همراه با پدیده ریزگرد، سرعت و جهت حداکثر باد و کاهش میدان دید به عنوان پارامترهای اقلیمی به صورت سالانه و فصلی بررسی گردید. یافته­ها: نتایج به دست آمده نشان داد حداکثر وقوع پدیده ریزگرد در طول سال در شهرهای اهواز و آبادان در فصل بهار و در شهرهای خرم آباد و پلدختر در فصل تابستان و کم­ترین آن برای تمامی ایستگاه­ها در پاییز رخ داده است. بیش ترین تعداد روزهای همراه با پدیده ریزگرد در آبادان و کم ترین آن ها در خرم آباد شکل گرفته است. نتایج هم­چنین نشان داد که در منطقه مورد مطالعه به جز ایستگاه اهواز، فصول مربوط به بیشترین میزان روزهای همراه با پدیده ریزگرد (بهار و تابستان) با فصول حداکثر سرعت باد مطابقت ندارد که نشان دهنده خارجی بودن منشأ پدیده ریزگرد می­باشد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصله با افزایش فاصله از کشورهای عربی از قبیل عراق و عربستان صعودی، منشأ ریزگردها محلی و درون استانی می­شود. پوشش گیاهی در اطراف شهرها، ورود ریزگردها را به داخل شهرها کاهش داده و به عنوان یک عامل مثبت در کاهش آلودگی منطقه به حساب می آیند.},
keywords_fa = {ریزگرد, آلودگی هوا, فرآیندهای اقلیمی, محیط زیست, ایران},

doi = {10.61186/jehe.9.2.207},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-924-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-924-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Asgari, Ghorban and Samargandi, Mohammad Reza and Seid-Mohammadi, Abdolmotaleb and Jamshidi, Rez},  
title = {Advanced Oxidation Process Based Sulfate Radical (AOP-SR) in a UV Reactor to Remove Pentachlorophenol from Aqueous Media}, 
abstract ={Background & Objectives: In recent years, due to water shortages and rapid industrial growth, the treatment and reuse of industrial wastewater has become of great importance. Phenol and its derivatives can be mentioned as wastewater pollutants that have a destructive effect on the environment. Pentachlorophenol (PCP) is one of these derivatives that may be carcinogenic to humans, and wastewater treatment containing PCP is required. Therefore, the aim of this study was to remove PCP from aqueous media. Materials and Methods: Effective operating parameters such as initial PCP concentration (25, 50, 100, and 150 mg/L), persulfate concentration (25, 50, 75, and 100 mg/L), solution pH (5, 7, 9, and 11), and reaction time (10, 20, 30, and 40 min) were investigated. After the removal of PCP, an experimental design based on an orthogonal array using the Taguchi method was proposed. Results: Based on the results, 98.78% of PCP in the optimal conditions (initial concentration of PCP of 25 mg/L, concentration of sodium sulfate (Na-PS) of 20 mg/L, pH = 11, and reaction time of 40 min) was removed. In this process, the COD and TOC removal rates were 82.3% and 61%, respectively. Analysis of variance (ANOVA) showed that persulfate is the most effective factor in the removal of PCP in the persulfate/UV process. Conclusion: Persulfate/UV processes as an advanced oxidation process, powerful and environmentally friendly, can be used in wastewater treatment containing phenolic compounds, including PCP.},  
Keywords = {Persulfate, UV lamp, Sulfate radical, Pentachlorophenol, Taguchi.},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {223-238}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {فرآیند اکسیداسیون پیشرفته بر اساس رادیکال سولفات (AOP-SR) در یک راکتور UV برای حذف پنتاکلروفنل از محیط‌های آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: در سال­های اخیر تصفیه کردن فاضلاب صنایع و استفاده مجدد از آن‌ها به دلیل کمبود آب و رشد سریع صنایع از اهمیت بالایی برخوردار است. از آلاینده‌های فاضلاب که تأثیر مخربی بر محیط­زیست دارند می­توان به ﻓﻨل و مشتقات آن اشاره نمود. پنتاکلروفنل (PCP) یکی از این مشتقات است که احتمالاً سرطان‌زا برای انسان بوده و تصفیه فاضلاب حاوی پنتاکلروفنل الزامی است. لذا هدف از انجام این مطالعه حذف پنتاکلروفنل از محیط‌های آبی می­باشد. مواد و روش­ها: پارامترهای عملیاتی مؤثر از جمله غلظت اولیه پنتاکلروفنل (۲۵، ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی‌گرم در لیتر)، غلظت پرسولفات (۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ میلی‌گرم بر لیتر)، pH محلول (۵، ۷، ۹ و ۱۱) و زمان واکنش (10، 20، 30 و 40 دقیقه) موردبررسی قرار گرفت. برای شناسایی تأثیر عوامل تجربی در تخریب پنتاکلروفنل، یک طرح آزمایشی بر اساس یک آرایه متعامد با استفاده از روش تاگوچی پیشنهاد شد. یافته ­ها: بر اساس نتایج، 78/98% از پنتاکلروفنل در شرایط بهینه (غلظت اولیه پنتاکلروفنل 25 میلی‌گرم بر لیتر، غلظت سولفات سدیم (Na-PS) 20 میلی­گرم بر لیتر، pH=11 و زمان واکنش 40 دقیقه) حذف شد. در این فرایند میزان حذف COD و TOC به ترتیب 3/82% و 61% بود. آنالیز واریانس (ANOVA) نشان داد که پرسولفات مؤثرترین عامل در حذف پنتاکلروفنل در فرایند پرسولفات/UV است. نتیجه­ گیری: فرایند پرسولفات/UV به عنوان یک فرایند اکسیداسیون پیشرفته، توانمند و سازگار با محیط‌زیست می‌تواند در تصفیه فاضلاب حاوی ترکیات فنلی از جمله پنتاکلروفنل مورداستفاده قرار گیرد},
keywords_fa = {پرسولفات, لامپ UV, رادیکال سولفات, پنتاکلروفنل, تاگوچی},

doi = {10.61186/jehe.9.2.223},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-925-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-925-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Alhamd, Mehdi and Tabatabaie, Tayebeh and Parseh, Iman and Amiri, Fazel and Mengelizadeh, Nezamaddi},  
title = {Evaluation of efficiency of copper-nickel ferrite nanoparticles loaded onto multi-walled carbon nanotubes in activation of peroxymonosulfate for degradation of reactive black dye 5 from aqueous solutions}, 
abstract ={Background and Aim: The development of industry has recently led to the release of 2 × 105 tons of colored wastewater into the environment. The presence of these solutions due to their toxicity and carcinogenic potential can be a threat to human health. The aim of this study was to investigate the efficiency of MWCNTs-CuNiFe2O4 nanocomposite in activating peroxymonosulfate (PMS) for degradation of reactive black 5 dye (RB5). Methods: In this study, nanocomposites were characterized by diagnostic techniques of SEM, TEM, FTIR, and XRD. Influence of operating parameters such as pH (2-11), nanocomposite concentration (10-750 mg/L), PMS concentration (0.25-8 mM), dye concentration (10-250 mg/L), and reaction time (0-60 min) was evaluated. Stability and scavenging tests of reactive species under optimal conditions were studied. Results: The results showed that the MWCNTs-CuNiFe2O4/PMS system has a high performance in RB5 degradation compared to systems such as PMS, MWCNTs-CuNiFe2O4 and CuFe2O4/PMS.  RB5 degradation complete was obtained at pH of 7, the composite concentration of 250 mg/L, the PMS concentration of 4 mM, and the reaction time of 15 minutes. Suitable treatment of real solutions due to the presence of interfering materials requires a reaction time above 240 min. Stability tests for 5 reaction cycles showed that MWCNTs-CuNiFe2O4 could be a recyclable catalyst in PMS activation. Conclusion: The synthesized composite can be used as a catalyst to activate PMS in RB5 dye removal due to its recyclability and high efficiency.},  
Keywords = {Nanocomposite, MWCNTs-CuNiFe2O4, Peroxymonosulfate, Recycling, Catalysis.},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {239-256}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی کارایی نانوذرات مس نیکل فریت بارگذاری شده روی نانوتیوب کربنی چند دیواره ای در فعال سازی پراکسی مونوسولفات برای تجزیه رنگ راکتیو بلک 5 از محلول های آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: توسعه صنایع اخیرا منجر به آزاد سازی 105 × 2 تن فاضلاب رنگی به محیط زیست شده است. حضور این محلولها به دلیل ویژگیهای پتانسیل سمیت و فعالیت سرطان‌زایی میتواند تهدیدی برای سلامتی انسان باشد. هدف این مطالعه بررسی کارایی نانوکامپوزیت MWCNTs-CuNiFe2O4 در فعال سازی پراکسی مونوسولفات (PMS) برای تجزیه رنگ راکتیو بلک 5 (RB5) بود. روش کار: در این مطالعه نانوکامپوزیت با تکنیک های تشخیصی SEM، TEM، FTIR و XRD تعیین ویژگی شد. تاثیر پارامترهای عملیاتی همچون pH ( 2-11)، غلظت نانوکامپوزیت (750- 10 میلی گرم بر لیتر)، غلظت PMS (8- 25/0 میلی مولار)، غلظت رنگ ( 250- 10 میلی گرم بر لیتر) و زمان واکنش (60-0 دقیقه) مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایشات پایداری و محدود کنندگی گونه های واکنش پذیر در شرایط بهینه مورد مطالعه قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که سیستم MWCNTs-CuNiFe2O4/PMS عملکرد بالای در تجزیه RB5 نسبت به سیستم های همچون PMS، MWCNTs-CuNiFe2O4 و CuFe2O4/PMS دارد. تجزیه کامل RB5 در pH 7، مقدار نانوکامپوزیت 250 میلی گرم بر لیتر، مقدار PMS 4 میلی مولار و زمان واکنش 15 دقیقه بدست آمد. تصفیه مناسب محلول های واقعی به دلیل حضور مواد مداخله گر نیاز به زمان واکنش بالای 240 دقیقه می باشد. آزمایشات پایداری برای 5 سیکل واکنش نشان داد که MWCNTs-CuNiFe2O4 میتواند یک کاتالیست قابل بازیافت در فعال سازی PMS باشد.  نتیجه گیری:  کامپوزیت سنتز شده به دلیل قابلیت بازیافت و بازدهی بالا میتواند به عنوان یک کاتالیست برای فعال سازی PMS در حذف رنگ RB5 مورد استفاده قرار گیرد.  },
keywords_fa = {نانوکامپوزیت, MWCNTs-CuNiFe2O4, پراکسی مونوسولفات, بازیافت, کاتالیزیز.},

doi = {10.61186/jehe.9.2.239},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-926-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-926-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Najafpoor, Ali Asghar and JonidiJafari, Ahmad and NooriSepehr, Mohammad and Dousti, Si},  
title = {Investigating the Relationship Between Air Pollution and the Incidence Rate of Lung and Hematologic Neoplasms in Tehran}, 
abstract ={Background: Air pollution in large cities is one of the main difficulties that have harmful effects on humans and cause various diseases including cancers. So, present study with aim of determination the relation between air pollution and Incidence rate of two most common cancer in Tehran were performed.  Methods: at first, hourly data of pollutants including of CO, NO2, O3, SO2, PM10 were  taken  from  the  environmental  protection  agency  Tehran  and  Air  Quality  Control  Company and Archived documents of Disease data were acquired from Iran University of Medical Sciences .Then, descriptive studies were performed on criteria air pollutants and dependent variable . Finally, inferential tests such as Pearson correlation coefficient and linear regression were used to determine the relationship between air pollution and the incidence rate of Lung and Hematologic Neoplasms. Results: Results showed there was significant relationship between PM10/O3 and among men and women. The correlation of coefficients between PM10 and O3 with Number of cases of disease in men  and women were 0.904, 0.882, 0.924, 0.931, 0.856, 0.949, 0.976, 0.860 respectively. Conclusion: According to the results, there were positive relationship between PM10/O3 and incidence rate of Lung and Hematologic Neoplasms among men and women. Due to the high level of ozone and airborne particles and their health consequences, Continuous and further prevention and control measures should be developed to alleviate the situation of the two air pollutants.},  
Keywords = {Air pollution, Incidence rate, Lung Neoplasms, Hematologic Neoplasms},
volume = {9},
Number = {2}, 
pages = {257-278}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی ارتباط بین میزان آلودگی هوا با میزان بروز نئوپلاسم ریه و خون در تهران},
abstract_fa ={زمینه و هدف: آلودگی هوا یکی از عمده­ترین معضلات کلانشهرها می­باشد که آثار مخربی بر روی انسان داشته و منجر به بروز بیماری­های مختلف از جمله سرطان­ها می­شود. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین آلودگی هوا و میزان بروز دو نوع نئوپلاسم شایع در تهران انجام شد. مواد و روش­ها: ابتدا اطلاعات ساعتی غلظت آلاینده­های شاخص شامل CO،NO2، O3، SO2،PM10  از سازمان حفاظت محیط زیست و شرکت کنترل کیفیت هوا و داده­های بیماری از دانشگاه علوم پزشکی ایران اخذ گردید. سپس مطالعات توصیفی بر روی غلظت آلاینده­های شاخص و متغیرهای وابسته انجام گرفت، در نهایت جهت تعیین ارتباط بین تعداد موارد ابتلا به نئوپلاسم ریه و خون با تعداد روزهای ناسالم آلاینده­های شاخص از آزمون استنباطی همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده گردید. یافته­ها: نتایج نشان داد که بین آلاینده­های PM10 و O3 با میزان بروز نئوپلاسم‌ ریه و خون در مردان و زنان رابطه معنا‌داری وجود دارد. ضرایب همبستگی بین تعداد روز­های ناپاک ناشی از آلاینده­هایPM10  و O3 با تعداد موارد بروز بیماری به ترتیب در مردان 904/0، 882/0، 924/0، 931/0 و در زنان 856/0، 949/0 و 976/0 و 86/0 بود. نتیجه­گیری: طبق نتایج به دست آمده ارتباط معناداری بین آلاینده­های PM10 و O3 با بروز نئوپلاسم ریه و خون در مردان و زنان مشاهده گردید. با توجه به میزان بالای آلاینده PM10 و O3 در هوا و پیامدهای بهداشتی ناشی از آنها، بایستی اقدامات پیشگیرانه و کنترلی مناسبی در جهت کاهش آلودگی دو آلاینده مذکور صورت گیرد.  },
keywords_fa = {آلودگی هوا, میزان بروز, نئوپلاسم ریه, نئوپلاسم خون},

doi = {10.61186/jehe.9.2.257},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-927-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-927-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {alimohammadi, Mehdi and Behbahaninia, Azita and farahani, Maryam and Motahari, Saee},  
title = {Evaluation of Concentration of BTEX and PAHs and Its Effective Parameters in Gasoline Fuel Distribution Stations: A Case Study in Single Purpose Stations in Karaj}, 
abstract ={Background and Objective: One of the sources of emissions of BTEX and PAHs is fuel distribution stations in cities. This study aimed to evaluate and monitor the concentrations of BTEX and PAHs and the parameters affecting them in gasoline distribution stations in Karaj. Materials and Methods: Sampling was performed to determine the concentration of BTEX and PAHs and the parameters affecting it in the winter of 2020 from 5 fuel distribution stations in the morning, noon, evening, and night at intervals of zero, 50, and 100 meters. The standard method 1501 provided by the National Institute of Occupational Safety and Health was used to measure the concentration of BTEX compounds, and the TO-17 EPA standard method was used to measure PAHs. Dwyer measured temperature and humidity at the sampling points. Results: Most of the BTEX concentration values ​​were related to the fuel station in the city center. The concentrations of benzene, toluene, ethylbenzene, and xylene at zero distance from the source in the morning were 133, 311, 207, and 266 μg.m-3, respectively (maximum concentration compared to other times). The minimum concentration was determined at night. The benzene concentration in all the studied sites was higher than the environmental permissible limits. There was a significant relationship between BTEX concentration and site location, the time interval during the day, distance from the site, and psychometric parameters such as temperature and humidity. Conclusion: Benzene concentration was higher than the environmental allowable limit in all stations. Climatic parameters and the variables of population density, location, distance from the place of release, and time interval were effective parameters in the exposure rate. Therefore, by controlling the above variables, a practical step can be taken to plan control measures and reduce the emission of these pollutants. Also, the present study's findings can help predict daily changes in the concentration of these compounds in different parts of the city and determine the points and times with a high probability of exposure.},  
Keywords = {BTEX, PAHs, Fuel Station, Environment,},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {279-294}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی و پایش  غلظت ترکیبات BTEX و PAHs و پارامترهای موثر بر آن در جایگاه‌های توزیع سوخت بنزین: مطالعه موردی در جایگاه‌های تک منظوره شهر کرج},
abstract_fa ={زمینه و هدف: یکی از منابع انتشار ترکیبات BTEX و PAHs جایگاه­های توزیع سوخت، در شهرها می­باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی و پایش مقادیر ترکیبات BTEX و PAHs و پارامترهای موثر بر آن در جایگاه­های توزیع سوخت بنزین شهر کرج انجام پذیرفت. مواد و روش­ها: نمونه برداری جهت تعیین غلظت ترکیبات BTEX و PAHs و پارامترهای موثر بر آن در زمستان 1400 از 5 جایگاه توزیع سوخت در بازه زمانی صبح، ظهر، عصر و شب و در فواصل صفر، 50 و 100 متری صورت گرفت. برای سنجش غلظت ترکیبات BTEX از روش استاندارد ارائه شده 1501 توسط انستیتو ملی ایمنی و بهداشت شغلی و جهت سنجش PAHs از روش استاندارد TO-17 EPA استفاده شد. دما و رطوبت در نقاط نمونه برداری توسط Dwyer  اندازه گیری گردید. یافته­ها: بیشترین مقادیر BTEX مربوط به جایگاه سوخت مرکز شهر بود. مقادیر غلظت بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن در فاصله صفر از منبع انتشار در بازه زمانی صبح به ترتیب 133، 311، 207 و 266 میکروگرم بر متر مکعب به دست آمد. حداقل غلظت نیز در بازه زمانی شب تعیین گردید. غلظت بنزن در کلیه جایگاه­های مورد بررسی بالاتر از حدود مجاز زیست محیطی می‌باشد. بین غلظت BTEX و پارامترهای محل قرار گیری جایگاه، بازه زمانی در طول شبانه روز، فاصله از جایگاه و پارامترهای سایکرومتریک نظیر دما، رطوبت ارتباط معنی داری تعیین گردید. نتیجه گیری: مقادیر غلظت بنزن در کلیه جایگاه­های مورد بررسی بالاتر از حدود مجاز زیست محیطی کشوری می­باشد. همچنین غلظت ترکیبات مورد مطالعه تحت تاثیر پارامترهای سایکرومتریک بوده و متغیرهای تراکم جمعیت، محل قرار گیری جایگاه، فاصله از محل انتشار و بازه زمانی در شبانه روز از جمله پارامترهای موثر در میزان مواجهه می­باشد. بنابراین می­توان با کنترل متغیرهای فوق و برنامه ریزی مناسب، گامی موثر در راستای برنامه ریزی اقدامات کنترلی و کاهش انتشار آلاینده مذکور برداشت.  },
keywords_fa = {BTEX, PAHs, جایگاه سوخت, محیط زیست,},

doi = {10.61186/jehe.9.3.279},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-938-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-938-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {NouriGoushki, Maryam and Nozari, Maji},  
title = {Investigating the Effectiveness of Different Disinfectants in Removing the Coronavirus: A Review Study}, 
abstract ={Viral infections have caused various diseases and deaths worldwide. In recent years, the emergence of the coronavirus has caused severe respiratory tract infections and led to a global concern. This study aims to investigate the effectiveness of various disinfectants that have been used to control the coronavirus. Methods: The present study is a systematic review. Data was collected through searching articles in databases, including Springer, Google Scholar, Prospero, Cochrane, ISI, Scopus, Embase, PubMed, and DOAJ. After searching and collecting articles related to the goal, the articles were categorized. The required data were extracted and finally analyzed. Results: The review of various studies showed that the coronavirus could remain infectious on inanimate surfaces for 9 days. Also, some studies have reported the presence of the coronavirus in feces. The articles' findings revealed that the coronavirus infectivity on surfaces is reduced by 62-71% ethanol, 0.5% hydrogen peroxide, and 0.1% sodium hypochlorite at 1 min. Also, the coronavirus in septic tank wastewater is inactivated by 800 to 6700 g/m3 of sodium hypochlorite at a contact time of 1.5 hours. In addition, the coronavirus in air aerosols is reduced under UVC radiation by 5 logs at 4 to 9 seconds. Conclusion: Effective drugs and vaccines have been made for the covid-19 disease to date. However, due to the unexpected mutations of the coronavirus, identifying disinfectants effective in removing different strains of the coronavirus from different surfaces and environments can be a suitable measure to prevent the spread of the covid-19 disease.},  
Keywords = {Disinfectants, Disinfection, Coronavirus, Covid-19, Wastewater, Metals nanoparticle},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {295-312}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثربخشی گندزداهای مختلف درحذف ویروس کرونا: مطالعه مروری},
abstract_fa ={زمینه و هدف: عفونت های ویروسی باعث ایجاد بیماری های مختلف و مرگ و میر در سرتاسر جهان شدند. در سالیان اخیر، ظهور ویروس کرونا باعث عفونت‌های شدید دستگاه تنفسی و منجر به یک نگرانی جهانی شده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثربخشی گندزداهای مختلفی است که جهت کنترل ویروس کرونا مورد استفاده قرار گرفته اند. مواد و روش ها: مطالعه حاضر یک مطالعه مروری نظامند است. جمع آوری داده‌ها از طریق جستجوی مقالات در پایگاه های اطلاعاتی شاملSpringer ،Google Scholar ، Prospero، Cochrane، ISI،Scopus ،Embase ،PubMed  وDOAJ  بود. پس از جستجو و جمع آوری مقالات مرتبط با هدف، مقالات دسته بندی گردید. داده های مورد نیاز استخراج شد و در نهایت مورد تجزیه و تحلیـل قرار گرفت. یافته ها: بررسی مطالعات مختلف نشان داد که ویروس کرونا میتواند تا ۹ روز بـر روی سـطوح بی‌جان، عفونت زا باقی بماند. همچنین چند مطالعه وجود ویروس کرونا را در مدفوع گزارش نموده بودند. یافته های مستخرج از مقالات آشکار نمود که عفونت زایی ویروس کرونا روی سطوح توسط اتانول۷۱-۶۲ درصد، پراکسید هیدروژن 5/0 درصد و هیپوکلریت سدیم 1/0 درصد در عرض ۱ دقیقه کاهش می‌یابد. همچنین، ویروس کرونا در فاضلاب سپتیک تانک توسط۸۰۰ تا ۶۷۰۰ گرم بر مترمکعب هیپوکلریت سدیم در زمان تماس ۵/۱ ساعت غیرفعال می‌شود. علاوه بر این، ویروس کرونا در آئروسل های هوا تحت اشعه UVC در عرض ۴ تا ۹ ثانیه به میزان  log۵ کاهش می‌یابد.  نتیجه گیری: داروها و واکسن های مؤثری برای بیماری کووید-19 تا به امروز ساخته شدند. با این وجود، به دلیل جهش‌های غیرمنتظره ویروس کرونا، شناسایی گندزداهای مؤثر برحذف سویه های مختلف ویروس کرونا از سطوح و محیط های مختلف می‌تواند اقـدام مناسبی بـرای پیشـگیری و جلـوگیری از انتشـار بیماری کووید-19 باشد.  },
keywords_fa = {گندزداها, گندزدایی, ویروس کرونا, کووید-19, فاضلاب, نانوذرات فلزی},

doi = {10.61186/jehe.9.3.295},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-939-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-939-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Azimi-Yancheshmeh, Rokhsareh and Moeinaddini, Mazaher and Mazloomi, Sohrab and FeyzNia, Sadat and Shahbazi, Rez},  
title = {Health Risk Assessment of Metals in Street Dust of Karaj City in 2018}, 
abstract ={Background: In the last two decades, air pollution has become a serious problem, leading to a variety of harmful health effects. Street dust is a complex combination of pollutants from different sources, which can be a good indicator of air quality in the urban environment. So, this study was conducted to assess the health risk of toxic metals associated with street dust and identify their emission sources. Materials and Method: Dust samples were collected from three high-traffic districts in Karaj. After acid digestion, Cu, Zn, Cr, Mn, Ni, Ca, Ba, Sr, Li, Ti, Na, Mg, K, Fe, Al and V were measured using ICP-OES and Cd, Co, W and Pb were measured using ICP-MS. Results: The results of the measurement of elements in the street dust of Karaj indicated that compared to the amounts of elements in the earth's crust, the concentration (mg/kg) of Cd (X =0.9), Zn (X =479.15), Cu (X =159.37) and Pb (X =113.57) were at a very high level and the concentration (mg/kg) of Ni (X =69.36), Cr (X =93.96), Co (X =21.06), W (X =5.73) and Ca (X =75900) were at a relatively high level. In contrast, the concentrations of other elements (Ba, Mn, V, Sr, Ti, Li, Mg, Na, Ka, Fe, and Al) were in the range of values found in the earth's crust. Cluster analysis showed that Cd, Pb, Zn, Cu, Ni, Cr, Co, and Ca were mainly caused by anthropogenic activities, while other studied metals were associated with natural sources. Ingestion of dust particles was the main exposure pathway of toxic metals for both adults and children in Karaj. The Hazard Index (HI) in the children was higher than the adults, but it was lower than the safe level (HI≤1) in the both groups. Co, Cr and Cd had the highest carcinogenic risk among the studied metals. Conclusion: The results of this study indicated that the street dust of Karaj is highly contaminated with toxic metals that long-term exposure with them can cause harmful effects, especially in children. Therefore, continuous monitoring of metal pollutants especially Co, Cr and Cd is recommended.},  
Keywords = {Metals, Health risk, Street dust, Karaj},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {313-332}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی خطر بهداشتی فلزات در غبار خیابانی شهر کرج در سال 1397},
abstract_fa ={ زمینه و هدف: در طی دو دهه گذشته، آلودگی هوا به مسئله جدی تبدیل شده است که منجر به انواع پیامد­های بهداشتی مضر شده است. غبار خیابانی ترکیب پیچیده­ای از آلاینده­های منابع مختلف است که می­تواند به عنوان شاخص مناسبی از کیفیت هوای محیط شهری باشد. از این رو، این مطالعه با هدف ارزیابی خطر بهداشنی فلزات سمی همراه با غبار خیابانی و شناسایی منابع انتشار آن­ها انجام شد. مواد و روش­ها: نمونه­های غبار از سه منطقه پر تردد برداشت و پس از هضم اسیدی عناصر کلسیم، باریم، کروم، مس، منگنز، نیکل، وانادیوم، روی، استرانسیوم، لیتیم، تیتانیوم، سدیم، منیزیم، پتاسیم، آهن و آلومینیوم به روش طیف­سنجی نشری جفت­شده القایی (ICP-OES) و عناصر کادمیوم، کبالت، سرب و تنگستن به روش طیف­سنجی جرمی جفت­شده القایی (ICP-MS) آنالیز شدند. یافته­ها: نتایج اندازه گیری عناصر در غبار خیابانی کرج نشان داد که در مقایسه با مقادیر موجود در پوسته زمین، غلظت (mg/kg) فلزات کادمیوم (9/0=X )، روی (15/479=X )، مس (37/159=X ) و سرب (57/113=X ) در سطح بسیار بالا و فلزات نیکل (36/69=X )، کروم (96/93=X )، کبالت (06/21=X )، تنگستن (73/5=X ) و کلسیم (75900=X ) در سطح نسبتا بالا قرار گرفتند. در مقابل غلظت سایر عناصر (باریم، منگنز، وانادیوم، استرانسیوم، تیتانیوم، لیتیم، منیزیم، سدیم، پتاسیم، آهن و آلومینیوم) در محدوده مقادیر پوسته زمین بودند. تحلیل خوشه­ای نشان داد عناصر کادمیوم، سرب، روی، مس، نیکل، کروم، کبالت و کلسیم عمدتا ناشی از فعالیت­های انسانی بودند، در حالی­که، سایر عناصر مطالعه شده مرتبط با منابع طبیعی بودند. بلع ذرات غبار مسیر اصلی مواجهه با فلزات سمی برای کودکان و بزرگسالان در کرج بود. شاخص خطر (HI) کمتر از سطح ایمن (1 >) برای کودکان و بزرگسالان اما با مقادیر بیشتر برای کودکان بود. در میان فلزات مطالعه شده، کبالت، کروم و کادمیوم بیشترین خطر سرطان­زایی را داشتند. نتیجه­گیری: نتایج این مطالعه نشان داد غبار خیابانی کرج به شدت آلوده به فلزات سمی است که تماس بلند­مدت با آن می­تواند باعث بروز آثار مضر به­ویژه برای کودکان شود. بنابراین پایش مداوم آلاینده­های فلزی (به­ویژه کبالت، کروم و کادمیوم) توصیه می­شود.   },
keywords_fa = {فلزات, خطر بهداشتی, غبار خیابانی, کرج},

doi = {10.61186/jehe.9.3.313},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-940-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-940-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Mousavifard, Seyedeh Azar and Ardestani, Mozghan and Mousavikia, Seyedeh Fatemeh and Zarei, Fatemeh},  
title = {Health Risk Assessment: A Case Study
In One of the Adhesives Manufacturing Industries of Alborz Province in 2020}, 
abstract ={Background & Objective: Adhesive industry workers exposed to different harmful agents. Unfortunately, working conditions and related health issues have not improved. Therefore, a comprehensive risk assessment program seems necessary to identify the risk factors and tasks. Accordingly, this study was conducted to assess the health risk in one of the adhesive industries. Materials & Methods: The cross-sectional case study was conducted in 2020 in an adhesive production and packaging industry. A total of 68 people were working in various parts. The instrument studied was the method provided by the Ministry of Human Resources of the Malaysian Department of Occupational Safety and Health and a sample of health risk assessment in the oil and gas industry. Result: Based on the results of this study, 24 chemical risks and 74 non-chemical risks identified and evaluated. The chemical risk assessment showed that 69.56% (16 people) were exposed to low and insignificant risk levels, 26.1% (6 people) with medium risk levels and 4.34% (1 person) with high-risk levels. The highest level of chemical hazards risk (risk degree = 3.87) is assigned to the tape printing unit and the job of the tape printing operator. Released toluene in this job is a significant factor in this level of risk. After toluene, benzene and methylene chloride had the highest risk. Among the non-chemical risks studied, ergonomic health risk was the priority, and the warehouse worker had the highest level of risk. Conclusion: Although, there is no very high level of health risk (requiring immediate action). However, we may see adverse health effects on employees' health in the future, due to the chemical nature of the materials used and the synergistic effects between these materials and other harmful factors (such as sound).},  
Keywords = {Risk assessment, Health risk assessment, Adhesives, Industry},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {333-348}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی ریسک‌های بهداشتی: مطالعه موردی 
در یکی از صنایع تولید چسب استان البرز درسال 1399},
abstract_fa ={زمینه و هدف: کارکنان در صنایع چسب با عوامل زیان­آور مختلفی مواجهه دارند و متاسـفانه شرایط کاری و مسائل بهداشتی مربوط به آنها بهبود نیافته است. لذا نیاز به یک برنامه جامع ارزیابی ریسک برای تعیین عوامل و وظایف پرمخاطره ضروری بنظر می­رسد. بنابراین این مطالعه با هدف ارزیابی ریسک بهداشتی در یکی از صنایع تولید چسب انجام گرفت. مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی-موردی در سال 1399در یک صنعت تولید و بسته­بندی چسب انجامگرفته است. تعداد68 نفر در بخش­های مختلف مشغول به فعالیت بودند. ابزار مورد مطالعه، روش ارائه شده توسط وزارت منابع انسانی، دپارتمان ایمنی و سلامت شغلی مالزی و نمونه ارزیابی ریسک بهداشتی در صنعت نفت و گاز بوده است. یافته­ها: براساس نتایج این مطالعه 24ریسک شیمیایی و 74ریسک غیرشیمیایی شناسایی و ارزیابی گردید. نتایج ارزیابی ریسک شیمیایی نشان داد که 56/69درصد(16نفر) افراد باسطح ریسک کم و ناچیز،1/26درصد(6نفر)  با سطح ریسک متوسط و34/4درصد(1نفر) با سطح ریسک زیاد مواجهه داشته­اند. بالاترین سطح ریسک خطرات شیمیایی(درجه ریسک =87/3) به واحد چاپ نواری و شغل اپراتور چاپ نواری، اختصاص یافته است. تولوئن انتشار یافته در این شغل عامل اصلی این سطح ریسک می‌باشد. بعد از تولوئن، بنزن و متیلن کلراید بیشترین ریسک را دارا می باشند. از ریسک­های غیرشیمیایی مورد بررسی، خطر بهداشتی ارگونومیکی در اولویت­ اول اقدام قرار داشت و کارگر انبار دارای بیشترین سطح ریسک بوده است. نتیجه­گیری: اگرچه، هیچ ریسک بهداشتی در سطح خیلی بالا(مستلزم اقدام فوری) شناسایی نشد، ولیکن به واسطه ماهیت شیمیایی مواد مورد استفاده و اثرات سینرژیک این مواد با سایر عوامل زیان­آور(مانند صدا) ممکن است در آینده شاهد اثرات بهداشتی نامطلوبی بر سلامت کارکنان باشیم.  },
keywords_fa = {ارزیابی ریسک, ارزیابی ریسک بهداشتی, چسب, صنعت},

doi = {10.61186/jehe.9.3.333},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-941-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-941-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Hosseini, Nayereh Sadat and Sobhanardakani, Soheil},  
title = {Pollution and Potential Ecological Risk Assessment of Pb, Cd, Cr and Ni in Surface Soils Along some Roads of City of Hamedan}, 
abstract ={Background & Objective: The road traffic has become one of the main sources of metal pollution and could affect roadside soils. Therefore, this study was conducted to assess the pollution and toxicity potential of Pb, Cd, Cr and Ni in surface soils along some roads of city of Hamedan in 2019. Materials & Methods: In this descriptive cross-sectional study, a total of 63 surface soil samples were collected along 700 m of a 9 km section of Goltepe, Razan and Kermanshah roads. After samples preparation, Pb, Cd, Cr and Ni contents were determined using ICP-OES. The enrichment factor (EF), mean effect range-median quotient (mERM-Q), mean probable effect level quotient (mPEL-Q) and cumulative potential ecological risk (RI) indices were also calculated. Also, all statistical analyses of the obtained data were performed using SPSS software. Results: The results showed that the maximum mean contents of Pb, Cd, Cr and Ni in the soil samples with 26.4, 0.320, 17.3 and 22.2 mg/kg, respectively, were found to be in Kermanshah, Razan, Razan and Kermanshah sampling sites (i.e. the sites with high vehicle traffic), indicaing the effect of traffic volume. The mean EF values of Pb, Cr and Ni were higher than 1.50, showed that soil samples could be classified as 'moderate' to 'severe' category in the sampling sites with high traffic volume (i.e. Razan and Kermanshah) which represents the effect of traffic emmissions on the soil contamination, while for all the sampling sites the mean EF values for Cd indicated that soil samples could be classified as 'non-contaminated' or 'no enrichment' matrices. Also, the mean values of mERM-Q and mPEL-Q of analyzed elements indicated that the elemental probability toxicity of soil samples was 21%. On the other hand, the values of Er showed a 'low ecological risk' of all analyzed elements. Also, the average values of potential ecological risk factor increase in the following descending order: Cd > Ni > Pb > Cr. Besides, the average value of RI with 31.9 indicating that the analyzed elements in all the sampling sites were classified as 'low ecological risk'. Conclusion: Although the average values of RI were shown the acceptable soil quality in all the sampling sites, Cd with 82.4% of the mean values of RI showed significant potential to occurrence the ecological risk; therefore, therefore, source identification and especially source control of this toxic element with potentially adverse effects on humans and also environmental health is recommended.},  
Keywords = {Soil contamination, Potential risk, Toxicity, Enrichment factor, Traffic},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {349-364}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی آلودگی و خطر بالقوه بوم‌شناحتی عناصر سرب، کادمیم، کروم و نیکل در خاک‌ سطحی حاشیه برخی جاده‌های کلان‌شهر همدان},
abstract_fa ={زمینه و هدف: حمل و نقل جاده‏ای یکی از منابع اصلی آلودگی فلزی است که می‏تواند خاک‏های کنار جاده را تحت تاثیر قرار دهد. از این‌رو، این پژوهش با هدف ارزیابی آلودگی و خطر سمیت بالقوه عناصر سرب، کادمیم، کروم و نیکل در خاک سطحی حاشیه برخی جاده‏های کلان‏شهر همدان در سال 1398 انجام یافت. مواد و روش‏ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی، پس از جمع‌آوری 63 نمونه خاک سطحی در طول 700 متر از یک قطعه 9 کیلومتری از جاده‏های گلتپه، رزن و کرمانشاه و سپس آماده‏سازی و هضم اسیدی نمونه‏ها در آزمایشگاه، محتوی عناصر در نمونه‌های خاک به‌روش طیف‏سنجی نوری پلاسمای جفت شده القایی (Inductively Coupled Plasma-Optical Emission Spectrometry: ICP-OES) خوانده شد. همچنین، نسبت به محاسبه شاخص‏های غنی‏شدگی (EF)، سمیت محیطی (mERM-Q)، خطر بوم‏شناختی (mPEL-Q) و خطرپذیری بالقوه بوم‏شناختی تجمعی (RI) نیز اقدام شد. پردازش آماری نتایج نیز با استفاده از نرم‏افزار  SPSSانجام یافت. یافته‎ها: نتایج نشان داد که بیشینه میانگین مقادیر عناصر سرب، کادمیم، کروم و نیکل در نمونه‏های خاک با 4/26، 320/0، 3/17 و 2/22 میلی‏گرم در کیلوگرم به‏ترتیب مربوط به ایستگاه‏های کرمانشاه، رزن، رزن و رزن (ایستگاه‏های با ترافیک زیاد) و بیان‏گر تأثیر حجم ترافیک بود. نتایج محاسبه شاخص EF نشان داد که غنی‌سازی (آلودگی) عناصر سرب، کروم و نیکل در ایستگاه‎های با حجم ترافیک زیاد (رزن و کرمانشاه) با میانگین مقادیر بزرگ‌تر از 5/1، "متوسط" تا "شدید" بود که بیان‏گر تأثیر ورودی‌های انسانی به‌ویژه با منشأ ترافیک است، در حالی‌که، در همه ایستگاه‏ها مقادیر شاخص برای عنصر کادمیم بیان‌گر شرایط "غیر آلوده یا فاقد غنی‏شدگی" بود. همچنین، میانگین مقادیر شاخص‏های mERM-Q و mPEL-Q عناصر در نمونه‏های خاک بیان‌گر %21 احتمال سمیت بود. از طرفی، نتایج محاسبه شاخص خطرپذیری بالقوه بوم‌شناختی احتمالی (Er) بیان‏گر "خطر بوم‏شناختی کم" برای همه عناصر و روند کاهشی میانگین عامل خطرپذیری بالقوه بوم‏شناختی احتمالی نیز به‌صورت کادمیم > نیکل > سرب > کروم حاصل شد. از سوی دیگر، میانگین مقدار شاخص RI برابر با 9/31 و بیان‏گر "مخاطره بوم‏شناختی کم" در ایستگاه‏های مورد مطالعه بود. نتیجه‏گیری: هر چند که میانگین مقادیر شاخص  RIنشان‏دهنده کیفیت قابل قبول خاک در ایستگاه‏های مورد مطالعه و عدم بروز مخاطره بوم‏شناختی بود، اما عنصر کادمیم با %4/82 از بیش‏ترین سهم در ایجاد مخاطره بوم‏شناختی برخوردار بود. از این‌رو، نسبت به شناسایی و کنترل منابع انتشار این عنصر در زیست‏بوم حاشیه جاده توصیه می‏شود. از طرفی، پایش منظم و دوره‏ای نمونه‏های خاک با قابلیت ایجاد خطر برای سلامت بوم‏سازگان به‏منظور مدیریت و حفاظت خاک ضروری است.   },
keywords_fa = {آلودگی خاک, خطرپذیری بالقوه, سمیت, غنی‌شدگی, ترافیک},

doi = {10.61186/jehe.9.3.349},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-942-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-942-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Ghanbari, Sobhan and Fatehizadeh, Ali and Taheri, Ensiyeh},  
title = {Investigating the Performance of Peroxymonosulfate to 4-Chlorophenol removal from Aqueous Solutions in the Presence of Manganese-containing Catalyst}, 
abstract ={background and objective: Advanced oxidation processes based on peroxymonosulfate (PMS) have shown significant potential for the degradation of hazardous organic pollutants in wastewater. Manganese compounds are considered as environmentally friendly and desirable catalysts for PMS activation. In this study, MnOOH catalyst was synthesized in laboratory and used as a PMS activator to remove 4-chlorophenol (4-CP), which is one of the most important derivatives of the chlorophenol family. Materials and Methods: effective operational parameters including MnOOH dose (0.01, 0.05, 0.1, 0.2, 0.3, and 0.5 g/L), PMS dose (0.2, 1, 2, and 4 mmol), initial 4-chlorophenol concentration (25, 50, 100, and 200 mg/L) and the initial pH of the reaction solution (3, 5, 7, 9, and 11) on the 4-CP removal efficiency were studied. Also, the effect of coexisting anions (bromide (Brˉ) and phosphate (PO43ˉ)) and humic acid was studied in order to identify how the process works in different conditions. Finally, the catalyst reusability experiment was carried out in order to determine the stability and reusability of the MnOOH. Results: The results showed that the best performance of PMS/MnOOH process (4-chlorophenol degradation efficiency equal to 94.88%) is obtained in neutral pH conditions, PMS dose equal to 2 mmol and MnOOH dose equal to 0.3 g/L. in the presence of phosphate, the degradation efficiency of 4-chlorophenol in PMS/MnOOH was significantly decreased. Also, MnOOH showed acceptable stability in reusability tests. Conclusion: Advanced oxidation process of PMS/MnOOH as a powerful, sustainable and environmentally friendly system can be used in the treatment of wastewater containing phenolic compounds, especially 4-chlorophenol.},  
Keywords = {4-Chlorophenol, Peroxymonosulfate, MnOOH},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {365-376}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی عملکرد پروکسی مونوسولفات جهت حذف 4-کلروفنل از محلول های آبی در حضور کاتالیست حاوی منگنز},
abstract_fa ={زمینه و هدف: فرایند های اکسیداسیون پیشرفته مبتنی بر پروکسی مونوسولفات (PMS)، پتانسیل قابل توجهی را جهت تخریب آلاینده های آلی خطرناک پساب از خود نشان داده اند. ترکیبات منگنز به عنوان کاتالیزور سازگار با محیط زیست و مطلوب جهت فعال سازی PMS در نظر گرفته شده اند. در این مطالعه، کاتالیزور MnOOH به صورت آزمایشگاهی ساخته شد و به عنوان فعال کننده PMS جهت حذف 4-کلروفنل (4-CP) که از مهم ترین مشتقات خانواده کلروفنل‌ها می باشد،  مورد استفاده قرار گرفت. مواد و روش ها: پارامتر های عملیاتی موثر بر فرایند از جمله، دوز MnOOH (01/0، 05/0 ، 1/0، 2/0، 3/0 و 5/0 گرم بر لیتر)، دوز PMS (2/0، 1، 2 و 4 میلی مول)، غلظت 4-کلروفنل اولیه (25، 50، 100 و 200 میلی گرم بر لیتر) و pH اولیه محلول واکنشی (3، 5، 7، 9 و 11) بر راندمان حذف 4-کلروفنل مورد مطالعه قرار گرفت. همچنین اثر آنیون های همراه (برماید (Brˉ) و فسفات (PO43ˉ)) و هیومیک اسید به منظور شناسایی نحوه عمکلرد فرایند در شرایط مختلف مورد مطالعه قرار گرفت. در نهایت، آزمایش بازیابی کاتالیزور به منظور تعیین میزان پایداری و قابلیت استفاده مجدد آن انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بهترین عمکلرد فرایند PMS/MnOOH (راندمان حذف 4-کلروفنل برابر 88/94%) در شرایط pH خنثی، دوز PMS برابر 2 میلی مول و دوز MnOOH برابر 3/0 گرم بر لیتر بدست می‌آید. در حضور فسفات، عمکلرد سیستم PMS/MnOOH در تخریب 4-کلروفنل افت شدیدی یافت. همچنین کاتالیزور MnOOH، پایداری قابل قبولی را در آزمایشات بازیابی از خود نشان داد. نتیجه گیری: فرایند اکسیداسیون پیشرفته PMS/MnOOH به عنوان یک سیستم قدرتمند، پایدار و سازگار با محیط زیست، میتواند در تصفیه فاضلاب های حاوی ترکیبات فنلی از جمله 4-کلروفنل مورد استفاده قرار گیرد.  },
keywords_fa = {4-کلروفنل, پروکسی مونو سولفات, MnOOH},

doi = {10.61186/jehe.9.3.365},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-943-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-943-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Naghdi, Soudabe and Mirmohammadi, Mohsen and Karimzadegan, Hassan and Ghodusi, Jamal},  
title = {Atmospheric Dispersion Modeling of Benzene, Toluene, Xylene, and Ethyl Benzene Output from the Automotive Industries and Determining Ozone Formation Potential (Case Study of Saipa)}, 
abstract ={automotive industries are one of the important sources of chemical pollutants in the air through the use of solvents in painting process. The purpose of this study is to investigate the distribution of benzene, toluene, xylene and Etil benzene from the output of Saipa automotive industry and determining the ozone formation potential in the surrounding areas. Methods: In this study, after monthly sampling pollutants the concentrations of pollutants from Saipa plant chimneys using USEPA method31, during 2021, the distribution of pollutants was performed for annual period in Saipa and surrounding area using AERMOD and ozone formation potential was calculated using Carter 's way. Sampling pollutants in ambient environment was performed daily for validation and evaluation of the results of the model’s output Results:  result showed that the maximum BTEX concentration was 3631.76 µg/m3 in 515725.71 and 3953590.95 in Saipa campus and minimum one was in KHADIJE park located in north west of Saipa, validation result showed that in all pollutants FB and NMSE is lower than 0.5 and there is good correlation between ambient sampling pollutants and model results, maximum ozone formation potential was in Saipa campus while minimum OFP occurred in KHADIJEH park. Conclusion: BTEX compounds have an impact on the quality of air in the area around the Saipa auto group as well as the negative effects of health. The cumulative effects of different industries in the region can reduce air quality and possibly increase health risks in communities around the automotive group},  
Keywords = {Automotive industry, air pollution, Aromatic hydrocarbon, tropospheric ozone},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {377-398}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مدلسازی پراکنش بنزن، تولوئن، زایلن و اتیل بنزن خروجی از  صنایع خودروسازی و تعیین پتانسیل تشکیل ازن (مطالعه موردی :خودروسازی سایپا)},
abstract_fa ={زمینه‌ و هدف‌: صنایع خودروسازی بواسطه مصرف حلالها در مرحله رنگ آمیزی خودرو ‌یکی‌ از منابع مهم انتشار آلاینده های شیمیایی در هوا می‌باشند. هدف‌ از این‌ تحقیق‌ بررسی‌ نحوه پراکنش بنزن، تولوئن، زایلن و اتیل بنزن خروجی‌ از صنایع خودروسازی سایپا و همچنین تعیین پتانسیل تشکیل ازن در مناطق اطراف می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه‌، پس از نمونه برداری از دودکشهای کارخانه سایپا به روشEPA method31 و سپس آنالیز گاز کروماتوگرافی جرمی GC-MCبصورت ماهانه و در بازه زمانی دی ماه 99 تا دی ماه 1400، نحوه‌ پراکنش‌ آلاینده ها با استفاده‌ از مدل‌ AERMOD برای متوسط زمانی سالانه، در محیط سایپا و مناطق اطراف مدل سازی شد و با استفاده از روش Carter پتانسیل تشکیل ازن محاسبه شد. نمونه گیریهای محیطی بصورت روزانه با روش NIOSH، اطراف منابع برای نشان دادن صحت خروجیهای مدل انجام گرفته شد. یافته‌ها: نتایج‌ نشان‌ داد بیشترین‌ میزان‌ غلظت‌ ترکیبات BTEX با مقدار 76/3631 میکروگرم بر متر مکعب در مختضات 71/515725 و 95/3953590 در داخل‌ محوطه سایپا و کمترین آن در بوستان خدیجه واقع در شمال غرب سایپا رخ می دهد‌، نتایج صحت سنجی نشان می دهد که در همه موارد مقادیر تعصب کسری و خطای مربعات میانگین نرمال شده کوچکتر از 5/0 و ضریب همبستگی قابل قبولی بین نتایج مدل و نمونه گیریها وجود دارد. بیشترین پتانسیل تشکیل ازن را در محوطه سایپا و کمترین آن را در بوستان خدیجه شاهد هستیم. نتیجه‌گیری: ‌ترکیبات BTEX باعث‌ تأثیرگذاری بر روی کیفیت‌ هوای مناطق‌ اطراف‌ گروه خودروسازی سایپا و همچنین تاثیرات منفی زیست محیطی می گردد. کارکنان گروه خودروسازی سایپا در معرض خطر تماس با مقادیر زیاد ازن تشکیل شده از ترکیبات BTEX هستند.  },
keywords_fa = {صنایع خودروسازی, آلودگی هوا, هیدروکربنهای آروماتیک, ازن تروپوسفری},

doi = {10.61186/jehe.9.3.377},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-944-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-944-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Alizadeh, Soheila and Hashemi, Maji},  
title = {Phytoremediation to Remove ethylbenzene from Contaminated Media}, 
abstract ={Background and Aim: Ethyl benzene is an environmental pollutant that is produced from various sources and can pollute water, soil, and air. There are several ways to clean this pollutant from the environment. Phytoremediation is a suitable method for removing environmental pollutants due to its environmentally friendly nature and cost-effectiveness. The present study is a review of previous studies on the phytoremediation of ethylbenzene in literature from Medline, Web of Science, ProQuest, Scopus, and PubMed databases. Methods: In the initial search, a total of 45 articles were found in the period 2009 to 2022, and in the first screening stage, the title and abstract of the articles were reviewed simultaneously, leaving 26 articles at the end of this stage. The full text of 8 articles was reviewed and 3 of them remained. Finally, out of 45 articles, 29 articles remained. After removing the duplicates, 12 related articles were registered. Our criteria for selecting articles was the use of a live plant to purify ethylbenzene from the environment by various phytoremediation methods. Findings and Conclusions: Studies showed that plants can remove ethyl benzene from various environments of water, air, and soil. Removal of airborne ethylbenzene through plant leaves is one of the most important phytoremediation applications of ethylbenzene. In phytoremediation, the effect of microorganisms on plants should not be ignored. They can increase phytoremediation efficiency; however, the use of some species may be ineffective or even hurt phytoremediation. In addition to bacteria, the effect of some fungi has also been observed in the absorption of ethylbenzene from the microcrystalline zone, which increases the plant's ability to absorb. Phytoremediation can be a good option to remove ethylbenzene pollution from the environment, especially the gaseous form of this pollutant in closed environments. Microorganisms can be used to help increase the efficiency of this method.},  
Keywords = {Ethylbenzene, Phytoremediation, Air, Water, Soil},
volume = {9},
Number = {3}, 
pages = {399-416}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {گیاه‌پالایی برای حذف اتیل‌بنزن از محیط‌های آلوده},
abstract_fa ={زمینه و هدف: اتیل‌بنزن یک آلاینده‌ی زیست‌محیطی است که از منابع متعددی تولید می‌شود و می‌تواند آب، خاک و هوا را آلوده کند. روش‌های مختلفی برای پاک‌سازی این آلاینده از محیط‌زیست وجود دارد. گیاه‌پالایی به دلیل ماهیت دوست دار محیط‌زیست آن و مقرون و به‌صرفه بودن یک روش مناسب برای حذف آلاینده‌های زیست‌محیطی است. مطالعه حاضر مروری بر مطالعات پیشین درباره‌ی گیاه‌پالایی اتیل‌بنزن در متون برگرفته از پایگاه‌های اطلاعاتی Medline ,Web of Science, ProQuest , Scopus و Pubmed است. مواد و روش‌ها: در جست‌وجوی اولیه درمجموع تعداد 45 مقاله در بازه‌ی زمانی 2009 تا 2022 یافت شد و در اولین مرحله‌ی غربالگری عنوان و چکیده‌ی مقالات به‌صورت هم‌زمان موردبررسی قرار گرفت که در انتهای این مرحله 26 مقاله باقی ماند. متن کامل 8 مقاله نیز مورد بررسی قرار گرفت و از این تعداد 3 مقاله باقی ماند. درنهایت از 45 مقاله تعداد 29 مقاله باقی ماند که پس از حذف موارد تکراری تعداد 12 مقاله مرتبط ثبت شد معیار مورد نظر برای انتخاب مقالات استفاده از یک گیاه زنده برای پاک‌سازی اتیل‌بنزن از محیط با روش‌های مختلف گیاه‌پالایی بود. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: بررسی‌ها نشان داد گیاهان قادر به حذف اتیل‌بنزن از محیط‌های مختلف آب، هوا و خاک هستند. حذف اتیل‌بنزن هوابرد از طریق برگ گیاه یکی از مهم‌ترین کاربردهای گیاه‌پالایی اتیل‌بنزن است. در گیاه‌پالایی نباید تأثیر میکروارگانیسم‌ها بر گیاهان را نادیده گرفت. آن‌ها می‌توانند باعث افزایش راندمان گیاه‌پالایی شوند؛ هرچند استفاده برخی گونه ها ممکن است بی‌تأثیر باشد یا حتی دارای تأثیر منفی بر گیاه‌پالایی باشد. علاوه بر باکتری‌ها تأثیر برخی از قارچ‌ها نیز برجذب اتیل‌بنزن از ناحیه‌ی میکوریز که باعث افزایش توانایی جذب گیاه می‌شود مشاهده‌شده است. گیاه‌پالایی می‌تواند یک گزینه‌ی مناسب برای حذف آلودگی اتیل‌بنزن از محیط به‌خصوص شکل گازی این آلاینده در محیط‌های بسته باشد. با استفاده از میکروارگانیسم‌ها می‌توان به تقویت راندمان این روش کمک کرد.  },
keywords_fa = {اتیل‌بنزن, گیاه‌پالایی, هوا, آب, خاک},

doi = {10.61186/jehe.9.3.399},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-945-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-945-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Amidnia, Mehdi and Cheraghi, Mahboubeh and Takdestan, Afshin and Kakavandi, Babak and Jalilzadehyengejeh, Rez},  
title = {Investigating of the performance of persulfate activation process
by magnetic activated carbon in the decomposition of
benzotriazole in aqueous solution}, 
abstract ={Background and Objective: Recently, significant efforts have been performed for the removal of various emerging pollutants (EPs) from water sources. Among these EPs, benzotriazole has been widely identified in aquatic environments, which has harmful health and environmental effects, so it is necessary to apply various methods to remove it. Up to date, the use of advanced oxidation processes (AOPs) as an efficient method for the degradation and mineralization of EPs pollutants from aqueous solutions has attracted so much attention. Therefore, in this research, the performance of the persulfate activation process using magnetic nanocatalyst iron oxide-activated carbon prepared from coconut shell for the removal of benzotriazole from aqueous solution, and also the effect of different parameters have been investigated. Materials and Method: This research is an experimental-laboratory study. The effect of various variables such as solution pH (2-10), catalyst dose (0.1-0.5 g/L), persulfate concentration (1-5 mM), and initial concentration of benzotriazole (10-50 mg/L) was investigated. The final concentration of benzotriazole was measured using a spectrometer. Also, the characteristics of the synthesized catalyst were investigated using numerous analyzes such as BET, FESEM, XRD, EDX and VSM, and Results: The results showed that the highest efficiency of the process for the removal of benzotriazole was attained at pH: 6, initial concentration: 10 mg/L, catalyst dosage: 0.5 g/L, persulfate concentration: 3 mM, and more than 80% of benzotriazole was removed. On the other hand, the results of catalyst characterization showed that the catalyst was perfectly synthesized and could be reused in five consecutive cycles. Conclusion: Based on the results of this research, this catalyst had a high performance for the removal of organic pollutants from aqueous solution.  },  
Keywords = {Advanced oxidation, Benzotriazole, Persulfate, Coconut shell, Sulfate radical},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {417-430}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی عملکرد فرایند فعالسازی پرسولفات توسط کربن فعال مغناطیسی در
تجزیه بنزوتریازول در محلول آبی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: اخیراً تلاش های قابل توجهی برای حذف آلاینده های نوظهور از منابع آبی انجام شده است. در این بین، بنزوتریازول به عنوان یک آلاینده نوظهور به طور گسترده در محیط های آبی شناسایی شده است که دارای اثرات بهداشتی و زیست محیطی مخربی می‎باشد به طوریکه روش های مختلفی به منظور حذف آن ها پیشنهاد شده است. در حال حاضر، استفاده از فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته به عنوان  یک روش کارآمد به منظور تخریب و معدنی سازی این آلاینده ها از محلول های آبی توجه زیادی را به خود جلب کرده اند. لذا، در این پژوهش عملکرد فرآیند فعالسازی پرسولفات با استفاده از کاتالیست مغناطیسی اکسید آهن-کربن فعال حاصل از پوست نارگیل در حذف بنزوتریازول و همچنین تأثیر پارامتر های مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش ها: این پژوهش، مطالعه ای تجربی- آزمایشگاهی است. در این مطالعه تجربی تأثیر متغیر های مختلفی ازجمله pH محلول (2 تا 10)، دوز کاتالیست (1/0 تا 5/0 گرم بر لیتر)، غلظت پرسولفات و غلظت اولیه بنزوتریازول (10 تا 50 میلی گرم بر لیتر) مورد بررسی قرار گرفت. غلظت نهایی بنزوتریازول با استفاده از دستگاه اسپتکتروفتومتر اندازه گیری شد. همچنین خصوصیات کاتالیست سنتز شده با استفاده از آنالیز های مختلفی شامل BET، FESEM، XRD، EDX وVSM  مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که بیشترین کارایی  فرآیند در حذف بنزوتریازول در 6pH= ، دوز کاتالیست 5/0 گرم بر لیتر، غلظت بهینه پرسولفات 3 میلی مولار بود که بیش از 80 درصد بنزوتریازول در غلظت اولیه 10 میلی گرم بر لیتر حذف شد. از طرفی نتایج آنالیز ها نشان داد که کاتالیست مد نظر به درستی سنتز شده است و قابلیت استفاده مجدد در 5 سیکل متوالی را داشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این پژوهش، فرآیند تلفیقی مورد نظر می تواند کارایی قابل توجهی در حذف آلاینده های آلی داشته باشد.},
keywords_fa = {اکسیداسیون پیشرفته, بنزوتریازول, پرسولفات, پوست نارگیل, رادیکال سولفات},

doi = {10.61186/jehe.9.4.417},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-936-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-936-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Ahmadi, Maryam and SobhanArdakani, Soheil},  
title = {Comparison of AHP and TOPSIS methods in municipal solid waste
landfill site selection of Songhor County}, 
abstract ={Background and Objective: : Site selection is an important and necessary issue in waste management especially in fast-growing regions. Due to the landfill is a common solution for the final disposal of municipal solid waste in Iran, this study was carried out for MSW landfill site selection of Songhor Township by combining the geographic information systems (GIS), the analytical hierarchy process (AHP) and Technique for Order of Preference by Similarity to Ideal Solution (TOPSIS). Materials and Methods: In the current research, ArcGIS 10.2 software and its extensions were used as the GIS tool since there is able to perform suitability analysis using multi-criteria evaluation. Also, to identify appropriate landfill areas in the Songhor Township, eleven criteria including slope, geology, hydrology, fault, drainages, distance from transportation routes and rails, distance from protected areas, land use, population areas, distance from groundwater resources and distance from urban areas were evaluated. Then a final map was generated which identified the suitability regions for MSW landfill sites establishment. Results: Based on the results obtained, 4.2% of the study area was most suitable, 33% was suitable, 17.8% was poorly suitable, and 45% was unsuitable for sanitary disposal of solid wastes of Songhor Township. Conclusion: Since the AHP has relative ease of handling multiple criteria, and on the other hand, has potential to easy understand and effective handling of both qualitative and quantitative parameters, therefore, use of AHP is suggested as an efficient method to prioritization of suitable areas for landfill site selection. In other words, the AHP is a powerful tool for solving complicated problems that may have interactions and correlations among multiple objectives.  },  
Keywords = {Site selection, Municipal solid waste, GIS, AHP, TOPSIS},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {431-441}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه فرآیند تصمیمگیری چندمعیاره و تکنیک تاپسیس در مکانیابی محل
دفن پسماند جامد شهرستان سنقر},
abstract_fa ={زمینه و هدف: انتخاب محل مناسب دفن یک مساله مهم و ضروری در مدیریت زباله و به­خصوص در مناطق در حال توسعه است. با توجه به این­که دفن در لندفیل یک راه حل رایج برای دفع نهایی زباله­های شهری در ایران است، لذا، این پژوهش با هدف مقایسه فرآیند تصمیم‌گیری چندمعیاره (AHP) و تکنیک تاپسیس (Topsis) برای مکان­یابی مناسب­ترین محل دفن پسماند جامد در شهرستان سنقر انجام یافت. مواد و روش ها: مکان­یابی محل مناسب­ دفن زباله با استفاده از نسخه 10.2 نرم­افزار ArcGIS انجام یافت. بدین منظور لایه­های اطلاعاتی شیب، زمین­شناسی، هیدرولوژی، گسل، آبراهه­ها، فاصله از راه­های مواصلاتی (جاده­ها و راه آهن)، مناطق حفاظت‌شده، مناطق جمعیتی، منابع آب‌ زیرزمینی و مراکز شهری و کاربری اراضی مورد استفاده قرار گرفت و وزن‌دهی به هر کدام از معیارها و زیرمعیارها توسط فرآیند AHP و تلفیق نقشه‌های حاصل از GIS و تکنیک TOPSIS انجام یافت یافته ها: نتایج نشان داد که %2/4 و %33 از وسعت منطقه مورد مطالعه به­ترتیب از ویژگی­های بسیار مناسب (مناطق 4، 5 و 6) و مناسب (منطقه 1 و تا حدودی مناطق 2 و 3) برای دفن زباله‌های شهری برخوردار بوده است. از طرفی، %8/17 و %45 وسعت منطقه مورد مطالعه نیز به­ترتیب برای دفن زباله‌های شهری نامناسب (قابلیت بسیار ضعیف) و غیر قابل کاربرد بودند. نتیجه گیری: با توجه به ویژگی­های فرآیند AHP از جمله سهولت نسبی بررسی معیارهای چندگانه، سهولت درک و بررسی موثر معیارهای کمی و کیفی در مکان­یابی محل دفن، می­توان از این فرآیند به­عنوان روشی کارآمد برای اولویت­بندی انتخاب محل­های جایگزین دفن زباله استفاده کرد.  },
keywords_fa = {مکانیابی, پسماند جامد شهری, سیستم اطلاعات جغرافیایی, تحلیل سلسله مراتبی, تاپسیس},

doi = {10.61186/jehe.9.4.431},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-954-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-954-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Shahrezaie, Sayyed Ali and MirabbasiNajafAbadi, Rasoul and Shahrezaie, Nafiseh Sadat and Khosravi, Maryam},  
title = {Investigating air pollution in metropolitan Isfahan metropolitan in 2021-2022 based on AQI index}, 
abstract ={  Background and Objective: Air pollution is one of the serious challenges that have been faced in recent years, especially in major cities around the world. Isfahan, as one of the metropolises of Iran, is no exception to this rule. This issue has become critical for Isfahan as a densely populated and industrial city. Materials and Methods: In this research, the data recorded at 17 air quality monitoring stations in Isfahan have been analyzed. The stations included Ahmadabad, Parvin, Rudaki, Ostandari, Kharazi, Rehnan, Kaveh, Feiz, Mirzataher, Jey, Misaq Stadium, Farshadi, Bahonar, Enghelab, Shahinshahr, Mobarakeh and Segzai. All the statistical analyzes in this research were related to the AQI air quality index and were performed using Excel software. Results: The results showed that among the 17 studied stations, Ahmadabad station did not have any clean and good days during the studied period (From April 21, 2021 to March 20, 2022) and compared to other stations, the highest number of days with the condition Unsanitary is recorded at this station. It also had the highest AQI in the fall compared to other stations. Therefore, Ahmadabad station is the most polluted area in terms of air quality. The results also showed that the highest number of good and clean days was recorded in Mobarakeh and Shahinshahr stations. These two stations had the lowest amount of AQI during the study period. Conclusion: The results of this study shows that areas such as Segzi and Mobarakeh, which are relatively industrial areas, have less pollution than the Ahmadabad area, which is a residential but with high traffic. Therefore, it can be concluded that the impact of pollution caused by cars in 2021-2022 was more than the pollution caused by industries.  },  
Keywords = {Air pollution, Air quality index, Isfahan metropolitan, Air quality, AQI},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {442-456}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی آلودگی هوای کلانشهر اصفهان در سال 1400 بر اساس شاخص AQI},
abstract_fa ={زمینه و هدف: یکی از چالش­های جدی که در سال­های اخیر بخصوص شهر­های بزرگ جهان با آن رو به رو هستند، آلودگی هوا می­باشد. اصفهان نیز به عنوان یکی از کلانشهر­های ایران از این قاعده مستثنی نیست. این مسأله برای اصفهان به عنوان یک شهر پر جمعیت و صنعتی به صورت یک چالش بحرانی در آمده است. مواد و روش ها: در تحقیق حاضر، به تحلیل و بررسی آمار و اطلاعات دریافتی از 17 ایستگاه سنجش پایش کیفیت هوا در سطح اصفهان پرداخته شده است. ایستگاه­ها شامل احمدآباد، پروین، رودکی، استانداری، خرازی، رهنان، کاوه، فیض، میرزاطاهر، جی، ورزشگاه میثاق، فرشادی، باهنر، انقلاب، شاهین­شهر، مبارکه و سگزی می­باشند. تمامی تحلیل­های آماری انجام شده در این تحقیق مربوط به بررسی شاخص کیفت هوا AQI بوده و با استفاده از نرم­افزار Excel انجام شده است. یافته ها: نتایج حاکی از آن است­که از 17 ایستگاه مورد بررسی، ایستگاه احمدآباد در طول بازه زمانی یکساله (از 1 فروردین 1400 تا 29 اسفند 1400) هیچ روز پاک و خوبی را نداشته و نسبت به سایر ایستگاه­ها بیشترین تعداد روز با وضعیت غیربهداشتی در آن ثبت شده است. همچنین در فصل پاییز نسبت به سایر ایستگاه­ها بالاترین میزان AQI را داشته است. بنابراین ایستگاه احمدآباد آلوده­ترین ناحیه از لحاظ کیفیت هوا می­باشد. همچنین نتایج نشان داد که در دو ایستگاه مبارکه و شاهین­شهر بیشترین تعداد روز خوب و پاک ثبت شده و این دو ایستگاه کمترین میزان AQI ثبت شده در طول سال 1400 را داشته­اند. نتیجه گیری: بررسی­ها نشان می­دهد که مناطقی مانند سگزی و مبارکه که نواحی نسبتاً صنعتی می­باشند، آلودگی کمتری نسبت به منطقه احمدآباد که ناحیه­ای مسکونی اما پر تردد می­باشد را دارا هستند. لذا می­توان نتیجه گرفت که تأثیر آلودگی ناشی از خودروها در سال 1400 بیشتر از آلودگی ایجاد شده توسط صنایع بوده است.},
keywords_fa = {آلودگی هوا, شاخص کیفیت هوا, کلانشهر اصفهان, کیفیت هوا, AQI},

doi = {10.61186/jehe.9.4.442},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-935-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-935-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Ghanbari, Sobhan and Fatehizadeh, Ali and Hemami, ّّForouzan and Taheri, Ensiyeh},  
title = {Investigating the effect of the simultaneous presence of bromide ions in the removal of dye from textile wastewater by the UV/Cl process}, 
abstract ={Background and Objective: UV and chlorination processes are widely used for wastewater and water disinfection. In recent years, they have been used integrative under the name of Advance oxidation process (AOP) method known as UV/chlorine process. In the UV/Cl process, Cl•, Cl2•−, and HO• radicals are produced during the process and are able to remove hard degradable pollutants. In this study, the effect of the simultaneous presence of bromide in the application of UV/Cl process to dye removal from textile wastewater and synthetic wastewater containing Direct Red 83:1 (DR83:1) is studied and investigated. Materials and Methods: The wastewater used in this study was prepared from one of the textile units of Isfahan province. Operating parameters affecting the process including chlorine dose (0.2, 0.5, 1, 1.5 and 2 mmol), bromide dose (0.25, 1, 1.25 and 1.5 mmol) and Different initial pH values of textile industry wastewater (3, 5, 7, 8.3, and 11) were investigated to determine the optimal values of the process for dye removal. Also, the effect of the presence of bromide in the UV/Cl process in the degradation of DR83:1 from synthetic wastewater at different pH has been investigated (3, 5, 7, 9 and 11). Results: Based on the experiments, the results showed that in both wastewaters, the UV/Cl/Br process performs better in dye removal than the UV/Cl process. The most favorable performance of the UV/Cl/Br process for dye degradation from textile wastewater was achieved under the conditions of bromide dose equal to 1.25 mmol, chlorine dose equal to 1.5 mmol and the actual initial pH of the wastewater equal to 8.3 (dye removal efficiency equal to 92.04 %). The optimal performance of the UV/Cl/Br process in the degradation of DR83:1 from synthetic wastewater was obtained under the conditions of bromide dose of 5 mmol, chlorine dose of 0.1 mmol and pH of 3. The pH parameter was investigated in both wastewaters and the results showed that the optimal performance of the UV/Cl/Br process to remove dye from textile wastewater occurs in alkaline pHs, while the performance of the UV/Cl process to remove DR83:1 from synthetic wastewater in Acidic pHs is more favorable. The effect of different dosages of key parameters revealed that by increasing the dosage of bromine and chlorine, the performance of the system in dye removal efficiency does not improve. Conclusion: The UV/Cl advanced oxidation process has a high potential to remove dye from wastewater, and the presence of bromide ion increases the efficiency of this system, which can be used as a stable and capable system in dye treatment from textile industry wastewater},  
Keywords = {Ultraviolet radiation, chlorine, bromide, textile wastewater, Direct Red 83:1},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {457-469}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی اثر حضور همزمان یون برماید در حذف رنگ از فاضلاب نساجی توسط فرایند  UV/Cl},
abstract_fa ={زمینه و هدف: فرآیندهای UV و کلرزنی به طور گسترده ای برای گندزدایی فاضلاب و آب استفاده می شوند. در سال های اخیر، از آنها به صورت تلفیقی تحت عنوان روش اکسیداسیون پیشرفته ( (AOP معروف به فرایند UV/chlorine استفاده شده است. در فرایند UV/Cl، رادیکال های Cl•، Cl2•− و HO• در طی فرایند تولید می شوند و قادر به حذف آلاینده های سخت تجزیه پذیر می­باشند. در این مطالعه اثر حضور همزمان  برماید در کاربرد فرایند  UV/Cl، جهت حذف رنگ از فاضلاب نساجی و فاضلاب سنتتیک حاوی Direct Red 83:1(DR83:1) مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرد. مواد و روش ها: فاضلاب بکار رفته در این مطالعه از یکی از واحدهای نساجی استان اصفهان تهیه گردیده است. پارامتر های عملیاتی موثر بر فرایند از جمله دوز کلرین (2/0، 5/0، 1، 5/1 و 2 میلی مول)، دوز برماید (25/0، 1، 25/1 و 5/1 میلی مول) و pH های مختلف اولیه فاضلاب کارخانه نساجی (3، 5، 7، 3/8 و 11) جهت تعیین مقادیر بهینه فرایند به منظور حذف رنگ مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین اثر حضور برماید در فرایند UV/Cl در تخریب DR83:1 از فاضلاب سنتتیک در pH های مختلف مورد بررسی قرار گفته است (3، 5، 7، 9 و 11). یافته ها: بر اساس آزمایشات، نتایج نشان داد در هر 2 فاضلاب، فرایند UV/Cl/Br عملکرد بهتری در حذف رنگ نسبت به فرایند UV/Cl ایفا می­کند. مطلوب ترین عملکرد فرایند UV/Cl/Br جهت تخریب رنگ از فاضلاب نساجی در شرایط دوز برماید برابر با 25/1 میلی مول، دوز کلرین برابر با 5/1 میلی مول و pH واقعی اولیه فاضلاب برابر با 3/8 (راندمان حذف رنگ برابر با 04/92 %) حاصل می­شود. بهینه عملکرد فرایند UV/Cl/Br در تخریب  DR83:1از فاضلاب سنتتیک در شرایط دوز برماید برابر 5 میلی مول، دوز کلرین برابر با 1/0 میلی مول و pH برابر 3 حاصل شد. پارامتر pH در هر 2 فاضلاب مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که عملکرد مطلوب فرایند UV/Cl/Br جهت حذف رنگ از فاضلاب نساجی در pH های قلیایی رخ میدهد درحالیکه عملکرد فرایند UV/Cl جهت حذف  DR83:1از فاضلاب سنتتیک در pH های اسیدی مطلوب تر می­باشد. اثر دوزهای مختلف پارامتر های کلیدی مشخص کرد که با افزایش بیش از حد دوز برماید و کلرین، عملکرد سیستم در راندمان حذف رنگ بهبود نمی­یابد. نتیجه گیری: فرایند اکسیداسیون پیشرفته UV/Cl دارای پتانسیل بالای حذف رنگ از فاضلاب می­باشد و حضور یون برماید سبب افزایش کارایی این سیستم می­گردد که به عنوان یک سیستم پایدار و توانمند میتواند در تصفیه رنگ از فاضلاب های صنایع نساجی مورد استفاده قرار گیرد.},
keywords_fa = {ماوراء بنفش, کلرین, برماید, فاضلاب نساجی, Direct Red 83:1},

doi = {10.61186/jehe.9.4.457},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-929-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-929-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Tayebi, Lima and SobhanArdakani, Soheil and Jafari, Seyed Mil},  
title = {Analysis of As, Pb and Cu contents in muscle tissue of Oncorhynchus mykiss and Barbus barbus caughted from Sirvan River, Kurdistan, Iran}, 
abstract ={Background and Objective: The presence of heavy metals in the environment and especially bioaccumulatioin of these compounds in tissues of aquatic organisms could constitute be a hazard to food security and public health. Therefore, this study was conducted to analysis of As, Pb and Cu contents in muscle tissue of Oncorhynchus mykiss and Barbus barbus captured from the Sirvan River, Kurdistan in 2019. Materials and Methods: In this descriptive cross-sectional study, a total of 30 fish samples were collected randomizelly from five sampling stations along the Sirvan River. After samples preparation, As, Pb and Cu concentrations were determined using ICP–OES. Also, all statistical analyses of the obtained data were performed using SPSS software. Results: The results showed that the mean concentrations of As, Pb and Cu (µg/g, wet weight) in muscle tissue of Oncorhynchus mykiss were 0.022, 0.034, and 0.078, respectively, while in muscle tissue of Barbus barbus were found to be 0.018, 0.012 and 0.042, respectively. Also, the mean contents of all the analyzed elements were lower than maximum permissible concentration (MPC) established by FAO/WHO, ATSDR, FDA and EU. Conclusion: Although at the time of this research the contribution to the total body burden of the analyzed elements can be considered as negligibly small, mismanagement of land uses around the Sirvan River could lead to the entry of several kinds of pollutants such as pesticides and potentially toxic elements into the water body. Consequently, adverse health effects could be occured for local consumers through ingestion of fishes with high accumulated heavy metals in their tissues.},  
Keywords = {Oncorhynchus mykiss, Barbus barbus, Heavy metals, Food Security, Sirvan River},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {470-484}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی تجمع عناصر آرسنیک، سرب و مس در بافت عضله گونه‌های قزل‌آلای رنگین کمان  (Oncorhynchus mykiss) و ماهی سس (Barbus barbus) ساکن رودخانه سیروان کردستان},
abstract_fa ={زمینه و هدف: ماهی‌ها به‌عنوان منبع مهم تامین کننده پروتئین، آلاینده‌ها و به‌ویژه فلزات سنگین را از محیط‎های آبی دریافت و در بافت‌های بدن خود انباشته می‌کنند که این موضوع از نظر ایمنی غذایی حایز اهمیت است. بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی تجمع عناصر آرسنیک، سرب و مس در بافت عضله گونه‌های قزل‌آلای رنگین کمان و ماهی سس صید شده از رودخانه سیروان استان کردستان در سال 1398 انجام یافت. مواد و روش‌ها: در این پژوهش توصیفی، پس از انتخاب پنج ایستگاه نمونه‌برداری در طول رودخانه، در مجموع تعداد 30 عدد از دو گونه ماهی صید شد. پس از هضم اسیدی نمونه‌ها، غلظت عناصر به‌روش طیف‏سنجی نوری پلاسمای جفت شده القایی (Inductively Coupled Plasma-Optical Emission Spectrometry: ICP-OES) خوانده شد و پردازش آماری نتایج نیز توسط نرم‌افزار SPSS انجام یافت. یافته‌ها: میانگین غلظت عناصر آرسنیک، سرب و مس در بافت عضله ماهی قزل‌آلا به‌ترتیب برابر با 022/0، 034/0 و 078/0 میکروگرم در گرم و در ماهی سس نیز به‌ترتیب برابر با 018/0،  012/0 و 042/0 میکروگرم در گرم بود. هم‌چنین، مقایسه آماری میانگین غلظت عناصر با رهنمود FAO/WHO، ATSDR، FDA و EU نشان داد که میانگین غلظت همه عناصر کم‌تر از بیشینه رواداری بوده است. نتیجه‌گیری: اگرچه در زمان اجرای پژوهش مصرف ماهیان مورد مطالعه از حیث نرخ تجمع عناصر در بافت عضله ماهی تهدیدی را متوجه سلامتی مصرف‌کنندگان نمی‌کند، اما عدم مدیریت اصولی اراضی مجاور رودخانه به‌ویژه اراضی زیرکشت می­تواند منجر به ورود انواع آلاینده‌ها از جمله فلزات سنگین و باقی‌مانده آفت‌کش‌ها و کودهای شیمیایی و آلی از طریق تخلیه زه‌آب کشاورزی به رودخانه شده و ضمن تجمع آلاینده‌ها در بافت‌های بدن آبزیان ساکن، سلامت مصرف‌کنندگان را نیز با مخاطره مواجه کند.},
keywords_fa = {ماهی قزل‌آلای رنگین کمان, ماهی سس, فلز سنگین, ایمنی غذایی, رودخانه سیروان},

doi = {10.61186/jehe.9.4.470},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-937-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-937-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Makhfi, Golnar and Karimi, Akram and Solgi, Eisa and Bagherpor, Sahar},  
title = {Evaluation and determination of the ecological risk of lead, zinc and cadmium in the atmospheric dust of Isfahan city}, 
abstract ={Background and Objective: Dust is one of the most important sources of heavy metals in the environment. Heavy metals can be dispersion on a large scale by binding to dust particles. This study aimed to evaluate and measure the pollution of heavy metals in subsidence dust of Sajzi plain in Isfahan.That now is the most important source of dust in Isfahan city. Materials and Methods: After collecting samples for three seasons, this study determined the amount of lead, zinc, and cadmium, and then pollution indicators were assessed, such as accumulation index and contamination degree, etc Results: The contamination degree showed that cadmium and lead were in a very low degree of contamination and zinc was in a low degree of contamination. Also, the ecological risk index was a low-risk range for cadmium, lead, and copper. The environmental risk for the three elements was less than 150, which showed low-risk potential. Conclusion: According to the distribution of pollution, it can be concluded that the pollution slope for the zinc and lead element was from northeast to southwest. The distribution of contaminated cadmium was different in three seasons. Stations 2 and 4 had the highest average pollution for the zinc element. Also, station 4 for the lead element showed the highest average pollution  },  
Keywords = {Air pollution, Heavy metals, Atmospheric dost, Isfahan},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {485-501}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {ارزیابی و تعیین ریسک اکولوژیک سرب، روی و کادمیوم در گــرد و غبــار اتمسفری شهر اصفهان},
abstract_fa ={زمینه و هدف: گرد و غبار یکی از منابع مهم فلزات سنگین در محیط زیست است. فلزات سنگین با اتصال به ذرات گرد و غبار قادرند در مقیاس­های وسیعی منتشر شوند. هدف از این پژوهش ارزیابی و سنجش میزان آلودگی فلزات سنگین در غبار ریزشی دشت سجزی اصفهان می باشد که در حال حاضر مهمترین منبع  ریزگرد ها برای شهر اصفهان است. روش بررسی : در این پژوهش پس جمع آوری نمونه ها برای سه فصل، میزان سرب و روی و کادمیوم موجود در آنها تعیین و با استفاده از شاخص­های آلودگی نظیر شاخص زمین انباشتگی (Igeo) ، فاکتور آلودگی (CF) و شاخص ارزیابی پتانسیل خطر محیط زیستی (RI) منطقه از نظر میزان الودگی ارزیابی شد و براساس داده­ها نقشه­ی آلودگی منطقه استخراج گردید. یافته ها: بررسی شاخص درجه آلودگی نشان می­دهد کادمیوم و سرب در درجه بسیار پایین آلودگی و روی در طبقه پایین آلودگی قرار  دارند که نشان دهنده عدم وجود آلودگی در منطقه است. همچنین شاخص خطر اکولوژیکی برای کادمیوم و سرب و مس در محدوده ریسک کم قرار دارد و همچنین خطر محیط زیستی برای هر سه عنصر در محدود کمتر از 150 قرار دارد که نشان دهنده پتانسیل ریسک کم می باشد. نتیجه گیری: به طور کلی می‌توان گفت توزیع آلودگی برای کادمیوم در فصول مختلف متفاوت است و ایستگاه 2 و4  که در جنوب قرار دارند، بیشترین میانگین آلودگی را برای عنصر روی دارند همچنین ایستگاه 4 برای عنصر سرب بیشترین میانگین آلودگی را نشان می دهد.  بنابراین می­توان نتیجه گرفت شیب آلودگی برای عنصر روی و سرب از شمال شرقی به طرف جنوب غربی می‌باشد و توزیع آلودگی برای کادمیوم در فصول مختلف متفاوت است.  },
keywords_fa = {آلودگی هوا,  فلزات سنگین, گرد و غبار اتمسفری, اصفهان},

doi = {10.61186/jehe.9.4.485},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-931-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-931-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Cheraghi, Mehrdad and SobhanArdakani, Soheil and ParviziMosaed, Hassan and Zandipak, Raziyeh and Lorestani, Bahareh},  
title = {A comparative study on the efficiency of brick kiln ash, thermal power plant Ash and commercial activated carbon
 for COD removal from domestic wastewater}, 
abstract ={Background and Objective: Since use of domestic wastewater contain organic pollutants for irrigation of agricultural farms will lead to be adverse health effects, this study was conducted to compare the efficiency of brick kiln ash, thermal power plant ash and also commercial activated carbon for removal of chemical oxygen demand (COD) from domestic wastewater. Materials and Methods: In order to removal of COD from domestic wastewater by studied adsorbents, under optimal conditions the effects of pH, amount of adsorbent, contact time and  agitation speed were evaluated. Also, equilibrium data were fitted to Langmuir (L) and Freundlich (F) isotherm models. Results: The results showed that the removal efficiency was increased by increasing in adsorbent dose, contact time and agitation speed. The optimum pH for COD removal was 7. Also, the results indicated that, the adsorption isotherm was well fitted by the Langmuir model with R2 = 0.997, 0.996 and 0.993 for commercial activated carbon, thermal power plant ash and brick kiln ash, respectively. Moreover, maximum adsorption capacity of COD for commercial activated carbon, thermal power plant ash and brick kiln ash were obtained 83.0, 28.6 and 14.9 mg/g, respectively. Conclusion: Based on the results obtained, the commercial activated carbon found to be as an effective adsorbent for removal of COD from domestic wastewater compared to thermal power plant ash and brick kiln ash, but due to low cost of them, thermal power plant ash and also brick kiln ash could be used for removal of COD from wastewater.},  
Keywords = {Brick kiln ash, Thermal power plant ash, Commercial activated carbon, Chemical oxygen demand, Domestic wastewater},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {502-512}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {مقایسه کارایی خاکستر کوره آجرپزی، خاکستر نیروگاه حرارتی و کربن فعال تجاری در حذف اکسیژن‌خواهی شیمیایی از فاضلاب خانگی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: از آنجایی که استفاده از فاضلاب با بار آلی بالا در آبیاری باغات یا سبزی­کاری­ها مشکلات بهداشتی برای مصرف­کنندگان به‌دنبال خواهد داشت، لذا، این مطالعه با هدف مقایسه­ کارایی خاکستر کوره آجرپزی و نیروگاه حرارتی با کربن فعال تجاری در حذف اکسیژن­خواهی شیمیایی (COD) از فاضلاب خانگی انجام یافت. روش بررسی : به­منظور ارزیابی کارایی حذف COD از نمونه فاضلاب خانگی، تحت شرایط بهینه و به‌صورت ناپیوسته از کربن فعال تجاری، خاکستر نیروگاه حرارتی و خاکستر کوره آجرپزی استفاده و اثر متغیرهای pH، مقدار جاذب، زمان تماس و سرعت اختلاط بررسی شدند. هم‌چنین، به­منظور تعیین مدل جذب، نتایج با ایزوترم­های لانگمویر و فروندلیخ برازش شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که با افزایش زمان تماس، مقدار جاذب و سرعت اختلاط، کارایی حذف COD افزایش یافته است. هم‌چنین، pH برابر با هفت به‌عنوان pH بهینه برای انجام فرآیند تعیین شد. از طرفی، فرآیند جذب بر روی همه جاذب­ها، از ایزوترم لانگمویر تبعیت کرده و بیشینه ظرفیت جذب برای جاذب­­های کربن فعال تجاری، خاکستر نیروگاه حرارتی و خاکستر کوره آجرپزی به­ترتیب برابر با 0/83، 6/28 و 9/14 میلی­گرم در گرم بود. نتیجه گیری: کربن فعال تجاری یک جاذب کارآمد در حذف COD فاضلاب شناخته شد و اگرچه کارایی جاذب‌های خاکستر کوره آجرپزی و نیروگاه حرارتی کم­تر از کربن فعال تجاری بود، اما ارزان قیمت بودن آن­­ها را می­توان به­عنوان یک مزیت برای استفاده به­منظور حذف COD از فاضلاب­ مدنظر قرار داد.},
keywords_fa = {خاکستر کوره آجرپزی, خاکستر نیروگاه حرارتی, کربن فعال تجاری, اکسیژن خواهی شیمیایی, فاضلاب خانگی},

doi = {10.61186/jehe.9.4.502},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-951-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-951-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}

@article{ 
author = {Yazdanfar, Mahboubeh and SobhanArdakani, Soheil and Tayebi, Lim},  
title = {Assessment of metal (Fe, Pb and Cd) pollution of surface runoff of the high traffic intensity regions in city of Malayer, Iran}, 
abstract ={  Background and Objective: Nowadays, increases in the extent of impervious surfaces in urban areas causes contributed to flooding and runoff contamination. Therefore, this study was conducted to assess Fe, Pb and Cd concentrations in surface runoff samples collected from regions with high traffic intensity in city of Malayer, west of Iran. Materials and Methods: In the current study, a total of 15 surface runoff samples were collected from five selected stations. The samples were filtered (0.45 μm), stored in polyethylene bottles and were acidified at a pH lower than 2 by adding concentrated HNO3 in order to avoid metal adsorption onto the inner bottle walls. Element (Fe, Pb and Cd) concentrations were determined using ICP-OES (710-ES, Varian). All statistical analyses were done using SPSS version 20.0 Results: The results showed that the mean concentrations of Fe, Pb and Cd in runoff samples were 0.220, 0.320 and 0.150 µg/l, respectively. Comparing the mean concentrations of analyzed elements with maximum permissible concentration (MPC) established by WHO and Iran DOE indicated that the mean concentrations of Pb and Cd were found to be higher than WHO permissible limits. On the other hand, the mean concentration of Cd was higher than Iran DOE permissible limits. Conclusion: The results indicated that surface runoff from regions with high traffic intensity in city of Malayer were polluted with Pb and Cd, which could be threaten the surface water resources and health of citizens. Therefore, periodic monitoring and consequently treatment of runoff from rainfall before entering to surface water resources is recommended.},  
Keywords = {Surface runoff, Potentially toxic elements, Atomic emission spectrometry, Traffic intensity, Malayer},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {513-524}, 
publisher = {Alborz University of Medical Sciences},
title_fa = {بررسی آلودگی رواناب سطحی مناطق پر ترافیک شهر ملایر به عناصر آهن، سرب و کادمیم},
abstract_fa ={زمینه و هدف: امروزه افزایش سطوح غیرقابل نفوذ در شهرها به جاری شدن سیلاب و آلودگی رواناب منجر شده است. از این‌رو، این پژوهش با هدف بررسی آلودگی عناصر آهن، سرب و کادمیم در رواناب سطحی نقاط پر ترافیک شهر ملایر انجام یافت. مواد و روش‌ها : در این پژوهش توصیفی- مقطعی، 15 نمونه­ رواناب سطحی از پنج ایستگاه منتخب در سطح شهر ملایر برداشت و به بطری­های پلی­اتیلنی منتقل شدند. به هر بطری چند قطره اسید نیتریک به­منظور رساندن pH نمونه­ها به 2 افزوده شد. بعد از طی مراحل آماده­سازی آزمایشگاهی، غلظت عناصر در نمونه­ها به­روش طیف‌سنج نشری پلاسمای جفت‌شده القایی خوانده شد. پردازش آماری داده­ها نیز توسط نرم­افزار­ SPSS انجام یافت. یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین غلظت عناصر آهن، سرب و کادمیم در نمونه­ها به­ترتیب برابر با 220/0، 320/0 و 150/0 میکروگرم در لیتر بوده که برای عناصر سرب و کادمیم از رهنمود WHO و برای عنصر کادمیم نیز از رهنمود سازمان حفاظت محیط‌زیست ایران برای تخلیه به منابع آب سطحی و پذیرنده بیش­تر بوده است. نتیجه گیری: از آن­جا که آلودگی رواناب به فلزات سنگین به­ویژه بر اثر آلاینده­های انتشاریافته از حمل و نقل می­تواند منجر به تهدید منابع پذیرنده و به‌تبع آن بروز مخاطرات محیط‌زیستی و بهداشتی ­شود، لذا، نسبت به جمع­آوری و تصفیه رواناب ناشی از نزولات جوی قبل از تخلیه به منابع پذیرنده توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {رواناب سطحی, عناصر بالقوه سمی, طیف‌سنجی نشر اتمی, شدت ترافیک, ملایر},

doi = {10.61186/jehe.9.4.513},
url = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-947-en.html},  
eprint = {http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-947-en.pdf},  
journal = {Journal of Environmental Health Engineering},  
issn = {2383-3211}, 
eissn = {2588-4239}, 
year = {2022}  
}