1398 6 4 24 456

کارایی و مدل‌سازی فرایند فوتو– الکتروپرسولفات (UV-EPS) با الکترود آندی آهن در تخریب رنگزای اسید آبی 25 با طراحی ترکیبی مرکزی(CCD) Efficiency and Modeling of UV-Electropersulfate Process via Iron Electrode in the Degradation of Acid Blue 25 Dye Using Central Composite Design 1 1 زمینه و هدف: رنگزاها به­دلیل داشتن حلقه­های آروماتیک، بسیار مقاوم هستند. رادیکال سولفات دارای توانایی بالایی در انجام اکسیداسیون پیشرفته است. طراحی آزمایش با روش CCD باعث انجام دقیق و کم هزینه فرایند می­شود. هدف از این مطالعه، مدلسازی شرایط بهینه فرایند UV-EPS در تخریب رنگزای اسید آبی 25 با طراحی ترکیبی مرکزی از محیط­های آبی بود. مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی، از یک محفظه واکنش فوتوالکتروشیمیایی با دو الکترود آهن، بعنوان آند و دو الکترود تیتانیوم بعنوان کاتد و لامپ جیوه­ای کم فشار جهت پرتوتابی در طول موج 254 نانومتر استفاده شد. متغیرهای pH(2-4)، جریان DC (75/5-0/1 آمپر)، غلظت پرسولفات (75/0-5/1میلی­گرم­درلیتر) و زمان واکنش(40-20 دقیقه) در غلظت اولیه(50-100 میلی­گرم­درلیتر)، بعنوان پارامترهای اصلی طراحی لحاظ شدند. همچنین میزان حذف COD و سینتیک فرایند، اثر هم­افزایی مکانیسم­ها و تاثیر حضور رباینده­های رادیکال در شرایط بهینه تعیین شد. غلظت رنگزا و COD توسط اسپکتروفوتومتر(DR5000) قرایت شد.  یافته­ها: نتایج حاصل، مشخص نمود که کارایی فرایند تحت تاثیر متغیرهای مورد مطالعه است. مدل­سازی، بازده91 درصدی در 01/3pH=، جریان DC برابر 08/1 آمپر، غلظت پرسولفات برابر 30/1 میلی­گرم­درلیتر و زمان واکنش 34 دقیقه، بعنوان بهترین شرایط آزمایش مشخص نمود. میزان حذف COD در این شرایط 69 درصد بدست آمد. ضریب همبستگی در این مدل 84/0 تعیین شد که نشان دهنده مناسب بودن مدل درجه دوم در طراحی فرایند است. سینتیک فرایند از سینتیک درجه یک پیروی می­کند. حضور رباینده­های رادیکال باعث کاهش کارایی شد. نتیجه­گیری: بهینه­سازی با CCD باعث کاهش تعداد آزمایشات و افزایش دقت می­شود. فرایند مذکور دارای کارایی مناسبی در حذف رنگزا و COD می­باشد و می­توان از این فرایند برای کاهش بار آلودگی فاضلاب­های حاوی رنگزا مانند فاضلاب نساجی، قبل از ورود به محیط استفاده نمود. 2 Background: Dyes are resistant organic matter because they have an aromatic rings. Sulfate radical (SO4●-) is a powerful oxidative radical. The design via CCD, cause the process was done by high accurate and low-cost. The aim of this study was modeling of UV-EPS process to degradation of Acid Blue 25 dye via the CCD from aqueous. Methods: In this experiment study, used to a photoelectrochemical reactor with two iron electrodes as an anode and two titanium electrodes as a cathode and Low-pressure mercury lamp (254 nm). The pH (2-4), Direct Current (0.75-1/5 A), S2O82- concentration (0/5-1/5 mg/l), reaction time (20-40 min) and initial concentration of AB25 (50 -100 mg/l) as a main independed variables were chosen. Also, COD, synergist effect, presence of radical scavenger and kinetic of reaction were studied in optimum conditions. Dye concentration and COD were measured by spectrophotometer (DR5000). Results: The results illustrate that the efficiency of process is affected by the variables. Optimum condition obtained in pH=3/01, DC was 1/08 A, PS was 1/30 mg/l, reaction time was 34 minute and initial concentration equal to 50 mg/l. In this situation efficiency of process was 91 percent. The COD removal in these conditions was 69 percent. The correlation coefficient was 0.84 which indicates that the quadratic model is suitable for process design. The kinetics of reaction followed the first order kinetics. Reduce of efficiency of process in the presence of radical scavenger occur. Conclusion: Optimizing via CCD reduces the number of runs and increases accuracy. This process has a high efficiency in dye and COD removal and this process can be used to reduce the pollutant loading form industrial wastewater, such as textile wastewater, before discharging into the environment. 339 355 2019/09/14 1398/6/23 2019/09/14 1398/6/23 محمدرضا سمرقندی Mohammadreza Samarghandi استاد گروه مهندسی بهداشت محیط و عضو مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران ایران علی‌رضا رحمانی Alireza Rahmani استاد گروه مهندسی بهداشت محیط و عضو مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران ایران قربان عسگری Ghorban Asgari استاد گروه مهندسی بهداشت محیط و عضو مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران ایران جمال مهرعلی‌پور Jamal Mehralipour دانشجوی دکتری تخصصی مهندسی بهداشت محیط، گروه مهندسی بهداشت محیط؛ دانشکده بهداشت؛ دانشگاه علوم پزشکی ایران؛ تهران؛ ایران. عضو شورای مرکزی کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران ایران محمد جمیل مرادی Mohammad Jamil Moradi دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مهندسی بهداشت محیط، عضوء کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ایران Modeling UV-Electropersulfate Acid Blue 25 dye Central Composite Design Aqueous مدل سازی فوتوالکتروپرسولفات رنگزای اسید آبی 25 طراحی ترکیبی مرکزی محیط های آبی 1. Forgacs E, Cserhati T, Oros GJEi. Removal of synthetic dyes from wastewaters: a review. Environ Int 2004;30(7):953-71.##2. Ma H, Wang B, Luo X. Studies on degradation of methyl orange wastewater by combined electrochemical process. J Hazard Mater 2007;149(2):492-8.##3. Mehralipour J, Shabanlo A, Samarghandi M, Zolghadr H. Optimization of Affecting Parameters on Performance of the Electrocoagulation/Electroflotation Process by Combine Electrodes (Ti-Al) in Acid Black 1 Dye Decolonization in Aqueous.J Water Wastewater 2015 :37-44.[In persian]##4. Basturk E, Karatas M. Decolorization of antraquinone dye Reactive Blue 181 solution by UV/H2 O2 process. J of Photochem and Photobiology A: Chemistry 2015;299:67-72.##5. Rahmani A, Mehralipour J, Majidi S. Performance Evaluation of Ozonation Combined with Persulfate Application for Removal of Furfural from Aqueous Solutions. J Environ Health Eng 2017;4(2):115-25.[In Persian]##6. Han D, Wan J, Ma Y, et al. Enhanced decolorization of Orange G in a Fe (II)-EDDS activated persulfate process by accelerating the regeneration of ferrous iron with hydroxylamine. Chem Eng J 2014;256:316-23.##7. Lin H, Zhang H, Hou L. Degradation of CI Acid Orange 7 in aqueous solution by a novel electro/Fe3O4/PDS process. J Hazard Mater 2014;276:182-91.##8. Samarghandi M, Shabanlo A, Nazari E, et al. Efficiency of Electro/Persulfate (EPS) Process in Degrading High Concentrations of Ceftriaxone in Pharmaceutical Effluents. J water Wastewater 45-53: 2016.[In persian].##9. Lin H, Wu J, Zhang H. Degradation of bisphenol A in aqueous solution by a novel electro/Fe3+/peroxydisulfate process. Sep Sci Technol 2013;117:18-23.##10. Antonopoulou M, Papadopoulos V, Konstantinou I. Photocatalytic oxidation of treated municipal wastewaters for the removal of phenolic compounds: optimization and modeling using response surface methodology (RSM) and artificial neural networks (ANNs). J Chem Technol Biot 2012;87(10):1385-95.##11. Ölmez T. The optimization of Cr (VI) reduction and removal by electrocoagulation using response surface methodology. J Hazard Mater 2009;162(2):1371-8.##12. Xu X-R, Li X-Z. Degradation of azo dye Orange G in aqueous solutions by persulfate with ferrous ion. Sep Sci Technol 2010;72(1):105-11.##13. Ghodbane H, Hamdaoui O. Decolorization of antraquinonic dye, CI Acid Blue 25, in aqueous solution by direct UV irradiation, UV/H 2 O 2 and UV/Fe (II) processes. Chem Eng J 2010;160(1):226-31.##14. Rice EW, Bridgewater L, Association APH. Standard methods for the examination of water and wastewater: American Public Health Association Washington, DC; 2012.##15. Wu J, Zhang H, Oturan N, et al. Application of response surface methodology to the removal of the antibiotic tetracycline by electrochemical process using carbon-felt cathode and DSA (Ti/RuO 2–IrO 2) anode. Chemosohere 2012;87(6):614-20.##16. Chen W, Wang W-P, Zhang H-S, et al. Optimization of ultrasonic-assisted extraction of water-soluble polysaccharides from Boletus edulis mycelia using response surface methodology. Carbohyd Polym 2012;87(1):614-9.##17. Muhamad MH, Abdullah SRS, Mohamad AB, eat al. Application of response surface methodology (RSM) for optimisation of COD, NH 3–N and 2, 4-DCP removal from recycled paper wastewater in a pilot-scale granular activated carbon sequencing batch biofilm reactor (GAC-SBBR). J Environ Manage 2013;121:179-90.##18. Zeng Z, Zou H, Li X, et al. Ozonation of acidic phenol wastewater with O 3/Fe (II) in a rotating packed bed reactor: optimization by response surface methodology. Chem Eng Proc 2012;60:1-8.##19. Rastogi A, Al-Abed SR, Dionysiou DD. Sulfate radical-based ferrous–peroxymonosulfate oxidative system for PCBs degradation in aqueous and sediment systems. Appl Catal B-Environ 2009;85(3):171-9.##20. Lin C-C, Lee L-T, Hsu L-J. Degradation of polyvinyl alcohol in aqueous solutions using UV-365 nm/S2O8 2− process. Int J Environ Sci Tech 2014;11(3):831-8.##21. Wu X, Gu X, Lu S, et al. Degradation of trichloroethylene in aqueous solution by persulfate activated with citric acid chelated ferrous ion. Chem Eng J 2014;255:585-92.##22. Jiang X, Wu Y, Wang P, et al. Degradation of bisphenol A in aqueous solution by persulfate activated with ferrous ion. Environ Sci Pollut Res 2013;20(7):4947-53.##23. Lin H, Wu J, Zhang H. Degradation of bisphenol A in aqueous solution by a novel electro/Fe3+/peroxydisulfate process. Sep Sci Technol 2013;117:18-23.##24. Wols B, Hofman-Caris C. Review of photochemical reaction constants of organic micropollutants required for UV advanced oxidation processes in water. Water Res 2012;46(9):2815-27.##25. Rao Y, Qu L, Yang H, et al. Degradation of carbamazepine by Fe (II)-activated persulfate process. J Hazard Mater 2014;268:23-32.##26. Romero A, Santos A, Vicente F, et al. Diuron abatement using activated persulphate: effect of pH, Fe (II) and oxidant dosage. Chem Eng J 2010;162(1):257-65.##27. Khataee A, Habibi B. Photochemical oxidative decolorization of CI basic red 46 by UV/H2O2 process: Optimization using response surface methodology and kinetic modeling. Desalin Water Treat 2010;16(1-3):243-53.##28. Wang X, Wang L, Li J, et al. Degradation of Acid Orange 7 by persulfate activated with zero valent iron in the presence of ultrasonic irradiation. Sep Purif Technol 2014;122:41-6.##29. Lin H, Wu J, Zhang H. Degradation of clofibric acid in aqueous solution by an EC/Fe3+/PMS process. Chem Eng J 2014:514;224-4.##30. Wang Y, Chu W. Degradation of 2, 4, 5-trichlorophenoxyacetic acid by a novel Electro-Fe (II)/Oxone process using iron sheet as the sacrificial anode. Water Res 2011;45(13):3883-9.##31. Wu J, Zhang H, Qiu J. Degradation of Acid Orange 7 in aqueous solution by a novel electro/Fe2+/peroxydisulfate process. . J Hazard Mater 2012;215:138-45.##32. Zhang YQ, Huang WL, Fennell DE. In situ chemical oxidation of aniline by persulfate with iron (II) activation at ambient temperature. Chinese Chem Lett 2010;21(8):911-3.##33. Mehralipour J, Ahmadi S, Bahadori R, Shahbazi Z, Samarghandi MR. Study of the Ability of Sulfate and Hydroxyl Radicals Activated by Ozone Molecules in Degradation of Acid Blue 25 (AB25) Dye from Synthetic Effluent. J Colloid Sci Tec 2018;12(3):207-16.[In persian]## ##

بررسی کارایی جاذب نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محلولهای آبی Evaluation the efficiency of magnetic-metallic chitosan nanocomposite adsorbent in the removal of tetracycline antibiotic from aqueous solutions 1 1 زمینه و هدف: آنتی بیوتیک ها از طریق آلودگی منابع آبی به فاضلابهای انسانی و صنعتی سبب بروز مشکلات مختلف بهداشتی و زیست محیطی می گردد و بنابراین به عنوان تهدید عمده برای سلامت انسان مطرح باشد. هدف این مطالعه، تعیین کارایی جاذب نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین از محلولهای آبی می باشد. روش تحقیق: در این مطالعه که از نوع مطالعات بنیادی-کاربردی بود آزمایش ها به وسیله دستگاه اسپکتروفتومتری انجام شد. در این مطالعه از نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک به عنوان جاذب آنتی بیوتیک استفاده شد که کارایی نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک با تغییر دادن متغیر هایی از قبیل دما، زمان، PH ، غلظت نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک، غلظت تتراسایکلین، غلظت های یونهای مداخله کلرور، سولفات، کربنات مورد بررسی قرار گرفت. سنتز نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک به روش هم ترسیبی بود. برای تعیین ایزوترم و سینتیک جذب از معادلات ایزوترم فروندلیخ، لانگمیر و تمکین استفاده شد. یافته ها: بهترین راندمان حذف آنتی بیوتیک در 6=pH و در زمان 90 دقیقه و برابر 23/91% بدست آمد. در pH های قلیایی راندمان حذف تتراسایکلین به شدت کاهش یافت. با افزایش دوز جاذب از g/L 1/0 تا g/L 5/0، راندمان حذف آلاینده افزایش یافت و در زمان 90 دقیقه، از 24/71% به 2/96% رسید. با افزایش غلظت آلاینده بین mg/L30-5، راندمان حذف آلاینده از 4/93% به 7/53% کاهش یافت. حضور یونهای مداخله گر دارای اثر کاهشی بر راندمان حذف آلاینده تتراسایکلین داشته که راندمان حذف از 23/91% در زمان 90 دقیقه (در حالت بدون حضور یونها) به 18/70% (برای یون کلرور)، 96/65% (برای یون کربنات) و 2/54% (برای یون سولفات) گردید. نتیجه گیری: در نهایت، استفاده از جاذب نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی شده بی متالیک در حذف آنتی بیوتیک تتراسایکلین توصیه می شود. 2 Background and Objective: Antibiotics are considered due to health and environmental problems and therefore they counted as a major threat to human health. The aim of this study was to determine the absorption efficiency of magnetic-chitosan nanocomposite in the removal of antibiotic tetracycline from aqueous solutions. Materials and Method: In this study, the experiments were performed by spectrophotometer. The magnetic-chitosan nanocomposite were considered as an antibiotic adsorbent which its adsorption efficiency was measured by changing the variables such as temperature, time, PH, dosage of magnetic-chitosan nanocomposite, concentration of tetracycline, concentration of interactive ions of chlorine, sulfate and carbonate. Synthesis of magnetic-chitosan nanocomposite was based on co-precipitation method. The Freundlich, Langmuir and Temkin isotherms were used to determine the isotherm and the absorption kinetics. Results: The results showed that the best antibiotic removal efficiency was obtained at pH = 6. The highest removal efficiency was obtained at 90 minutes and equal to 91.23%. Moreover, the removal efficiency of tetracycline was significantly reduced in alkaline pH. Also, by increasing the absorbent dose from 0.1 g/L to 0.5 g/L, the removal efficiency of the pollutant increased from 72.24% to 90.22% at 90 minutes. In addition, with an increase in pollutant concentration between 5-30 mg/L, the removal efficiency of the pollutant decreased from 93.4% to 53.7%. In order to study the thermodynamics of the tetracycline pollutant absorption process by magnetic-chitosan nanocomposite, the removal efficiency of the pollutant dropped from 91.23% to 45.1% at 20, 30 and 45 degrees of Celsius. The presence of interfering ions has a decreasing effect on the removal efficiency of tetracycline, which the removal efficiency were reduced from 91.23% at 90 minutes (in the absence of ions) to 70.16% (for chlorine ion), 65.96% (for ion Carbonate) and 54.2% (for sulfate ions).                Conclusion: Finally, the use of magnetic- chitosan nanocomposite adsorbent is recommended in the removal of antibiotic tetracycline. 356 374 2019/09/142019/09/14 1398/6/23 2019/09/142019/09/14 1398/6/23 مریم محمدی امینی Maryam Mohammadi Amini کارشناسی ارشد رشته مهندسی محیط زیست (گرایش آب و فاضلاب)، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران، تهران، ایران ایران محمد نوری سپهر Mohammad Nourisepehr گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران. مرکز تحقیقات بهداشت، ایمنی و محیط (RCHSE)، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران عماد دهقانی فرد Emad Dehghanifard گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران. مرکز تحقیقات بهداشت، ایمنی و محیط (RCHSE)، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ایران Absorption Magnetic-Chitosan Nanocomposite Tetracycline Water Resources. جذب نانوکامپوزیت کیتوزان مغناطیسی-متالیک تتراسایلالین منابع آبی 1. Li R, Zhang Y, Lee CC, Liu L, Huang Y. Hydrophilic interaction chromatography separation mechanisms of tetracyclines on amino‐bonded silica column. J Sep Sci 2011;34(13):1508-16.##2. Önal A. Overview on liquid chromatographic analysis of tetracycline residues in food matrices. Food Chem 2011;127(1):197-203.##3. Chen G, Zhao L, Dong Y-h. Oxidative degradation kinetics and products of chlortetracycline by manganese dioxide. J Hazard Mater 2011;193:128-38.##4. Koesukwiwat U, Jayanta S, Leepipatpiboon N. Validation of a liquid chromatography–mass spectrometry multi-residue method for the simultaneous determination of sulfonamides, tetracyclines, and pyrimethamine in milk. J Chromatogr A 2007;1140(1):147-58.##5. Kim K-R, Owens G, Kwon S-I, So K-H, Lee D-B, Ok YS. Occurrence and environmental fate of veterinary antibiotics in the terrestrial environment. Water Air Soil Pollut 2011;214(1-4):163-74.##6. Daghrir R, Drogui P. Tetracycline antibiotics in the environment: a review. Environ Chem Let 2013;11(3):209-27.##7. Hernández F, Sancho JV, Ibáñez M, Guerrero C. Antibiotic residue determination in environmental waters by LC-MS. Trends Analyt Chem 2007;26(6):466-85.##8. López‐Peñalver JJ, Sánchez‐Polo M, Gómez‐Pacheco CV, Rivera‐Utrilla J. Photodegradation of tetracyclines in aqueous solution by using UV and UV/H2O2 oxidation processes. J Chem Technol Biotechnol 2010;85(10):1325-33.##9. Jeong J, Song W, Cooper WJ, Jung J, Greaves J. Degradation of tetracycline antibiotics: mechanisms and kinetic studies for advanced oxidation/reduction processes. Chemosphere 2010;78(5):533-40.##10. Andreu V, Vazquez-Roig P, Blasco C, Picó Y. Determination of tetracycline residues in soil by pressurized liquid extraction and liquid chromatography tandem mass spectrometry. Anal Bioanal Chem 2009;394(5):1329-39.##11. Liu F, Ying G-G, Tao R, Zhao J-L, Yang J-F, Zhao L-F. Effects of six selected antibiotics on plant growth and soil microbial and enzymatic activities. Environ Pollut 2009;157(5):1636-42.##12. Spongberg AL, Witter JD. Pharmaceutical compounds in the wastewater process stream in Northwest Ohio. Sci Total Environ 2008;397(1):148-57.##13. Wang P, Yap P-S, Lim T-T. C–N–S tridoped TiO 2 for photocatalytic degradation of tetracycline under visible-light irradiation. Appl Catal A 2011;399(1):252-61.##14. Homem V, Santos L. Degradation and removal methods of antibiotics from aqueous matrices–a review. J Environ Manag 2011;92(10):2304-47.##15. Tiraferri A, Maroni P, Caro Rodríguez D, Borkovec M. Mechanism of chitosan adsorption on silica from aqueous solutions. Langmuir 2014;30:4980-8. ##16. Wang T, Zhu XK, Xue, XT, Wu DY. Hydrogel sheets of chitosan, honey and gelatin as burn wound dressings. Carbohydr Polym 2012;88:75-83.##17. Yen MT, Yang JH, Mau JL. Physicochemical characterization of chitin and chitosan from crab shells. Carbohydr Polym 2009;75:15-21.##18. Shen C, Shen Y, Wen Y, Wang H, Liu W. 2011. Fast and highly efficient removal of dyes under alkaline conditions using magnetic chitosan-Fe (III) hydrogel. Water Res 2009:45:5200-5210.##19. Rao KK, Chung I, Ha C-S. Synthesis and characterization of poly (acrylamidoglycolic acid) grafted onto chitosan and its polyelectrolyte complexes with hydroxyapatite. React Funct Polym 2008;68(5):943-53.##20. Lazaridis NK, Kyzas GZ, Vassiliou AA, Bikiaris DN. Chitosan derivatives as biosorbents for basic dyes. Langmuir 2007;23(14):7634-43.##21. Soori MM, Ghahramani E, Kazemian H, Al-Musawi TJ, Zarrabi M. Intercalation of tetracycline in nano sheet layered double hydroxide: An insight into UV/VIS spectra analysis. J Taiwan Inst Chem Eng 2016;63:271-85.##22. Tan F, Sun D, Gao J, Zhao Q, Wang X, Teng F, et al. Preparation of molecularly imprinted polymer nanoparticles for selective removal of fluoroquinolone antibiotics in aqueous solution. J Hazard Mater 2013;244:750-7.##23. Mohammadi AS, Sardar M. The removal of penicillin G from aqueous solutions using chestnut shell modified with H2SO4: Isotherm and kinetic study. Iran J Health Environ 2013;5(4):497-508 [In Persian].##24. Wang LK, Hung Y-T, Shammas NK. Advanced physicochemical treatment technologies: Springer; 2007.##25. Fryxell GE, Cao G. Environmental applications of nanomaterials: synthesis, sorbents and sensors: World Scientific; 2012.##26. Liu W, Xie H, Zhang J, Zhang C. Sorption removal of cephalexin by HNO3 and H2O2 oxidized activated carbons. Sci China Chem 2012;55(9): 1959-67.##27. Pouretedal H, Sadegh N. Effective removal of Amoxicillin, Cephalexin, Tetracycline and Penicillin G from aqueous solutions using activated carbon nanoparticles prepared from vine wood. J Water Proc Eng 2014;1:64-73.##28. Huang B, Liu Y, Li B, Liu S, Zeng G, Zeng Z, et al. Effect of Cu (II) ions on the enhancement of tetracycline adsorption by Fe3O4@SiO2-Chitosan/graphene oxide nanocomposite. Carbohydr Polym 2017;157:576-85.##29. Zhao Y, Geng J, Wang X, Gu X, Gao S. Adsorption of tetracycline onto goethite in the presence of metal cations and humic substances. J Colloid Interf Sci 2011;361(1):247-51.##30. Samarghandi M, Noori Sepehr M, Zarrabi M, Norouzi M, Amraie F. Mechanism and removal efficiency of CI acid blake 1 by pumice stone adsorbent. Iran J Health Environ 2011;3(4):399-410 [In Persian].##31. Noori Sepehr M, Mohebi S, Abdlollahi Vahed S. Removal of tetracycline from synthetic solution by natural LECA. J Environ Health Eng 2014;1:301-11.##32. Samarghandi MR, Mehranpoor R, Ahmadian M. Survey the Efficiency of Iron- Coated pumice in Fluoride Removal from Aqueous Solutions. J Environ Health Eng 2014;2(2):128-40 [In Persian].##33. Mesdaghinia A, Mahvi A, Fazlzadeh M, Dehghani M, Heibati B, Daliri Z, et al. Comparing efficiency natural pumice and modified with iron in removal Reactive Black5 dye. J North Khorasan Univ Med Sci 2013;5:449-57 [In Persian].##34. Hosokawa M, Nogi K, Naito M, Yokoyama T. Nanoparticle Technology Handbook Elsevier. Amsterdam; 2007.##35. Li Z, Schulz L, Ackley C, Fenske N. Adsorption of tetracycline on kaolinite with pH-dependent surface charges. J Colloid Interf Sci 2010;351(1):254-60.##36. Benaissa H, Benguella B. Effect of anions and cations on cadmium sorption kinetics from aqueous solutions by chitin: experimental studies and modeling. Environ Pollut 2004;130(2):157-63.##37. Benaïssa H, Elouchdi M. Effect of cations and anions presence on cadmium sorption kinetics from aqueous solutions by dried sunflower leaves. 12th International Water Technology Conference, IWTC12 2008 Alexandria, Egypt.##38. Kang J, Liu H, Zheng Y-M, Qu J, Chen JP. Systematic study of synergistic and antagonistic effects on adsorption of tetracycline and copper onto a chitosan. J Colloid Interf Sci 2010;344(1):117-25.##39. Gao Y, Li Y, Zhang L, Huang H, Hu J, Shah SM, et al. Adsorption and removal of tetracycline antibiotics from aqueous solution by graphene oxide. J Colloid Interf Sci 2012;368(1):540-6.##40. Guler UA. Removal of tetracycline from aqueous solutions using nanoscale zero valent iron and functional pumice modified nanoscale zero valent iron. J Environ Eng Landsc Manag 2016;25(3):1-11.##41. Guler UA, Sarioglu M. Removal of tetracycline from wastewater using pumice stone: equilibrium, kinetic and thermodynamic studies. J Environ Health Sci Eng 2014;12:79.## ##

بررسی کارایی غلظت‌های مختلف ترکیبات آلی در فرایند زیست افزایی به منظور پالایش کروم ۶ ظرفیتی از خاک Investigation of the Efficiency of Various Concentration of Organic Compounds in the Bioaugmentation Process for Reduction of Hexavalent Chromium in Soil 1 1 سابقه و هدف: کروم ۶ ظرفیتی آلاینده ای بسیار سمی و سرطانزا است و در صنایع تولید فولاد و دیگر صنایع شیمیایی مانند صنعت چرم، تولید رنگدانه‌ها ، آبکاری فلزات و تولید ترکیبات ضد خورندگی مورد استفاده قرار می‌گیرند و زائدات آن وارد محیط زیست می‌شود و متعاقبا وارد منابع آبی و مواد غذایی می‌شود. لذا به منظور حفظ سلامت محیط زیست و همچنین انسان ها، حذف این آلاینده از محیط زیست از جمله خاک با استفاده از روش‌های مناسب ضروری به نظر می‌رسد. مواد و روش‌ها: باکتری‌های مقاوم در برابر کروم ۶ ظرفیتی از محیط خاک آلوده به کروم جداسازی شده و توسط کشت سریالی در غلطت‌های ۵۰ تا ۴۰۰ میلیگرم بر لیتر با آلاینده آداپته شده و میزان رشد میکروارگانیسم و کاهش کروم (VI) مورد سنجش قرار گرفت. سپس خاک مورد نظر به صورت مصنوعی و در آزمایشگاه توسط ترکیب کروم ۶ ظرفیتی (CrO3) آلوده شده و مواد آلی در مقدار مورد نظر به خاک افزوده شد و در نهایت مخلوط باکتریایی جداسازی شده، جهت آغاز فرایند زیست افزایی به خاک افزوده شد. یافته‌ها: پس از ۳ مرحله نمونه برداری پس از تلقیح باکتری و تحلیل داده ها، نتایج مطالعه نشان داد که راندمان کاهش کروم ۶ ظرفیتی در راکتور‌هایی که حاوی مخلوط باکتریایی بودند، با افزایش غلظت آلاینده کاهش می‌یابد. به طوری که تحت شرایط مشابه راندمان کاهش کروم (VI) خاک، در غلظت ۵۰ میلیگرم در لیتر حدود ۸۶ درصد، در غلظت ۲۰۰ میلیگرم در لیتر حدود ۵۱ درصد و در غلظت ۳۵۰ میلیگرم در لیتر حدود ۲۶ درصد می‌باشد. افزودن ترکیبات آلی نیز موجب افزایش راندمان فرایند زیست پالایی گردید. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که بهینه سازی شرایط خاک می‌تواند منجر به بهبود فرایند زیست افزایی به ویژه در غلظت‌های اندک آلاینده شود. 2 Background: Cr (VI) is a highly toxic and carcinogenic contaminant and that are used in the steel industry and other chemical industries such as the leather industry, pigment production, electroplating of metals and the production of anticorrosive compounds. Its waste enters the environment and subsequently enters the water and food sources. Therefore, in order to protect the environment as well as human health, it is necessary to remove this pollutant from the environment, including soil, using appropriate methods. Material and Methods: Chromium resistant bacteria were isolated from the chromium contaminated soil and adapted by serial culture in Cr (VI) concentrations of 50-400 mg/L and microorganism growth and Cr (VI) reduction were measured. Then the soil was artificially contaminated at the laboratory by Cr (VI) compound (CrO3) and Organic compounds were added to soil at the Specified amount. Finally, a separated bacterial mix was added to the soil to initiate the bioaugmentation process. Results: After 3 stages of sampling and data analysis, the results of the study showed that Cr (VI) reduction efficiency by the bacterial mix reduced decrease by Cr (VI) concentration increase. So, under similar conditions, the efficiency of Cr (VI) reduction of soil, at a concentration of 50 , 200 and 350 mg / l, is about 86%, 51% ,and 26% respectively .Organic compound adding also increase bioaugmentation efficiency. Conclusion: The results of this study showed that optimizing soil conditions could improve the biodegradation process, especially in low concentrations of contaminants. 375 384 2019/09/142019/09/142019/09/14 1398/6/23 2019/09/142019/09/142019/09/14 1398/6/23 روشنک رضایی کلانتری Roshanak Rezaei Kalantary عضو هیات علمی مرکز تحقیقات تکنولوژی بهداشت محیط و هیات علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران احمد جنیدی جعفری Ahmad Jonidi Jafari هیات علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران علی اسرافیلی Ali Esrafili هیات علمی گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران نیلوفر بهاری Niloufar Bahari دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ایران Cr (VI) soil bioaugmentation organic compound کروم ۶ ظرفیتی خاک زیست افزایی ترکیبات آلی 1. Abdu N, Abdullahi AA, Abdulkadir A. Heavy metals and soil microbes. Environ Chem Lett 2016:1-20.##2. Tchounwou PB, Yedjou CG, Patlolla AK, Sutton DJ. Heavy metal toxicity and the environment. Molecular, clinical and environmental toxicology: Springer; 2012. p. 133-64.##3. Alvarez A, Saez JM, Davila Costa JS, Colin VL, Fuentes MS, Cuozzo SA, et al. Actinobacteria: Current research and perspectives for bioremediation of pesticides and heavy metals. Chemosphere 2017;166:41-62.##4. Kang C-H, Kwon Y-J, So J-S. Bioremediation of heavy metals by using bacterial mixtures. Ecol Eng 2016;89:64-69.##5. Cheung K, Gu J-D. Mechanism of hexavalent chromium detoxification by microorganisms and bioremediation application potential: a review. Int Biodeter Biodegr 2007;59(1):8-15.##6. Vendruscolo F, da Rocha Ferreira GL, Antoniosi Filho NR. Biosorption of hexavalent chromium by microorganisms. Int Biodeter Biodegr 2017;119: 7-95.##7. Martin S, Griswold W. Human health effects of heavy metals. Environ Sci Technol 2009;15:1-6.##8. Jobby R, Jha P, Yadav AK, Desai N. Biosorption and biotransformation of hexavalent chromium [Cr (VI)]: a comprehensive review. Chemosphere 2018;207:255-66.##9. Weigand H, Müller R, Marb C, editors. In-situ reduction of Cr (VI) in a contaminated aquifer assessed by lab-scale column tests and a field trial. Proceeding of the 13th International Conference on Environmental Science and Technology CEST 2013; 2013.##10. Shi X, Dalal N. On the hydroxyl radical formation in the reaction between hydrogen peroxide and biologically generated chromium (V) species. Arch Biochem Biophys 1990;277(2):342-50.##11. Cervantes C, Campos-García J, Devars S, Gutiérrez-Corona F, Loza-Tavera H, Torres-Guzmán JC, et al. Interactions of chromium with microorganisms and plants. FEMS Microbiol Rev 2001;25(3):335-47.##12. Dhal B, Thatoi H, Das N, Pandey B. Chemical and microbial remediation of hexavalent chromium from contaminated soil and mining/metallurgical solid waste: a review. J. Hazard. Mater 2013;250:272-91.##13. Polti MA, Atjián MC, Amoroso MJ, Abate CM. Soil chromium bioremediation: synergic activity of actinobacteria and plants. Int Biodeter Biodegr 2011;65(8):1175-81.##14. Qu M, Chen J, Huang Q, Chen J, Xu Y, Luo J, et al. Bioremediation of hexavalent chromium contaminated soil by a bioleaching system with weak magnetic fields. Int Biodeter Biodegr 2016;128:41-47.##15. Gupta P, Kumar V, Usmani Z, Rani R, Chandra A. Phosphate solubilization and chromium (VI) remediation potential of Klebsiella sp. strain CPSB4 isolated from the chromium contaminated agricultural soil. Chemosphere 2018;192:318-27.##16. Prevot AB, Ginepro M, Peracaciolo E, Zelano V, De Luca D. Chemical vs bio-mediated reduction of hexavalent chromium. An in-vitro study for soil and deep waters remediation. Geoderma 2018;312:17-23.##17. Chai L, Huang S, Yang Z, Peng B, Huang Y, Chen Y. Cr (VI) remediation by indigenous bacteria in soils contaminated by chromium-containing slag. J Hazard Mater 2009;167(1-3):516-22.##18. Khan MS, Zaidi A, Wani PA. Chromium–plant-growth-promoting rhizobacteria interactions: toxicity and management. Toxicity of Heavy Metals to Legumes and Bioremediation: Springer; 2012. p. 67-88.##19. Mehdiabadi, Kardar, Alipour, sadroddin. Study and Determination of Causes of High Chromium Concentrations Produced by Charmshahr Industrial Township in Tehran. Saf Health Work 2016;6(1):71-80.##20. Patra RC, Malik S, Beer M, Megharaj M, Naidu R. Molecular characterization of chromium (VI) reducing potential in Gram positive bacteria isolated from contaminated sites. Soil Biol Biochem 2010;42(10):1857-63.##21. 3060a. Alkaline Digestion for Hexavalent Chromium. EPA. 1996.##22. 7196a. Chromium, Hexavalent (Colorimetric). EPA. 1992.##23. Joutey NT, Bahafid W, Sayel H, Abed SE, Ghachtouli NE. Remediation of hexavalent chromium by consortia of indigenous bacteria from tannery waste-contaminated biotopes in Fez, Morocco. Int J Environ 2011;68(6):901-12.##24. Xiao W, Zhang Y, Li T, Chen B, Wang H, He Z, et al. Reduction kinetics of hexavalent chromium in soils and its correlation with soil properties. J Environ Qual 2012;41(5):1452-58.##25. Murugavelh S, Mohanty K. Isolation, identification and characterization of Cr (VI) reducing Bacillus cereus from chromium contaminated soil. Chem Eng J 2013;230:1-9.##26. Bolan NS, Adriano D, Natesan R, Koo B-J. Effects of organic amendments on the reduction and phytoavailability of chromate in mineral soil. J Environ Qual 2003;32(1):120-28.##27. Choppala G. Reduction and bioavailability of chromium in soils [dissertation]. University of South Australia; 2011.##28. Meng Y, Zhao Z, Burgos WD, Li Y, Zhang B, Wang Y, et al. Iron (III) minerals and anthraquinone-2, 6-disulfonate (AQDS) synergistically enhance bioreduction of hexavalent chromium by Shewanella oneidensis MR-1. Sci Total Environ 2018;640:591-98. ## ##

ارزیابی سلامت کیفی آب رودخانه قزل‌اوزن در محدوده استان زنجان با استفاده از شاخص‌هایNSFWQI ،IRWQISC و Liou Water Quality Assessment of Ghezelozan River in Zanjan Province Using NSFWQI, IRWQI and Liou 1 1 زمینه و هدف: توسعه‌ی ناپایدار کشاورزی و آبزی‏پروری در حریم بسیاری از رودخانه‏ ها سبب کاهش کیفیت آب‌های جاری آن‌ها شده است. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی سلامت کیفی آب رودخانه‏ ی قزل‏اوزن با استفاده از شاخص‏های کیفی متداولِ آب‏های سطحی، در محدوده‌ی استان زنجان است. روش بررسی: 18 ایستگاه در طول رودخانه‌ی قزل اوزن بر اساس معیارهای استاندارد شامل نوع کاربری اراضی، زمین‏شناسی، نقاط دارای تنوع زیستی، دسترسی و پراکندگی در امتداد رودخانه انتخاب گردید. ویژگی‌های اکسیژن محلول، دما، کدورت و هدایت الکتریکی درمحل نمونه‏برداری و مقدار کلیفرم مدفوعی، خواست اکسیژن بیوشیمیایی، خواست اکسیژن شیمیایی، فسفات، نیترات، نیتریت، آمونیاک، سولفات و کلر در آزمایشگاه اندازه‌گیری شد. یافته‏ها: اختلاف معنی‏داری در میزان کلی‏فرم رودخانه با استاندارد وجود دارد. هم‌چنین نتایج شاخص‏های کیفیت آب بیانگر تاثیرات بسیار زیاد کشت زیتون در طارم و آبزی‏پروری در ماهنشان است. از میان تمام متغیرهای کیفی مورد مطالعه، نیترات و کلی‏فرم مدفوعی در بین دو منطقه طارم و ماهنشان اختلاف معنی‏داری داشتند. بالاترین وضعیت کیفی مربوط به ایستگاه 7 که دسترسی کمتری برای توسعه فعالیت‏های انسانی وجود داشت، بود. براساس انطباق نتایج شاخص‏ها با کاربری اراضی (واقعیت زمینی)، نتایج شاخص کیفی آبهای سطحی ایران بدلیل بهره‏گیری از متغیرهای کیفی بیشتر و تطابق کاملتر، عملکرد بهتری نشان داد. نتیجه‏گیری: کشت زیتون در منطقه طارم و توسعه ناپایدار آبزی‏پروری در ماهنشان مهم‌ترین دلایل کاهش کیفیت آب است. در این راستا، توجه به مدیریت جامع منابع آب، آموزش بومیان، ارزیابی اثرات محیط­زیستی  و تعیین توان اکولوژیک سرزمین باید مورد توجه باشد. 2 Background: Unsustainable development of agriculture and aquaculture has reduced the water quality of rivers. The most important aim of this study is assessing of water quality in the Ghezel Özan basin in Zanjan province. Method: 18 sites were selected based on standard criteria including land use, geology, biodiversity points, accessibility and standard distributions. Content of Dissolved Oxygen, Temperature, Turbidity and Electrical Conductivity were measured in-situ while number of Fecal Coliform, amount of BOD, COD, Phosphate, Nitrate, Nitrite, Ammonia, Sulfate and Chlorine were measured at laboratory. Results: One-sample T.test showed a significant difference between the Coliform and its standard. Results have illustrated the remarkable impacts of agricultural and aquaculture activities on the river health. Also, among all quality parameters, Nitrate and Fecal Coliform show a significant difference in two regions, Tarom and Mahneshan. There is the best water quality in site 7 (upstream site) located far from human access. IRWQI index (Iranian water quality index for surface water) shows the best results because of more overlap with land-uses and the trend of variables. Conclusion: Olive cultivation and unsustainable aquaculture development in Tarom and Mahneshan, respectively, are main reasons for decreasing of water quality. So, integrated water resources management, training local people, assessing environmental impacts and determining the ecological potential are highly recommended to improve the water quality of the studied river. 385 400 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/14 1398/6/23 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/14 1398/6/23 جابر اعظمی Jaber Aazami استادیار گروه علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران ایران ناصر کیانی‌مهر Naser KianiMehr دانشجویان کارشناسی ارشد علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران ایران عباسعلی زمانی Abasali Zamani دانشیار گروه علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران ایران زهرا عبدالهی Zahra Abdolahi باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران ایران محمد زارعین Mohammad Zarein دانشجویان کارشناسی ارشد علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران ایران ناصر جعفری Naser Jafari دانشجویان کارشناسی ارشد علوم محیط زیست، دانشکده علوم، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران ایران IRWQISc Gezel Özan Tarom Mahneshan قزل‌اوزن IRWQISC طارم ماهنشان. 1. Aazami J, Sari AE, Abdoli A, et al. Assessment of ecological quality of the Tajan River in Iran using a multimetric macroinvertebrate index and species traits. Environ Manage 2015;56(1): 260-9.##2. Aazami J, Esmaili-Sari A, Abdoli A, et al. Monitoring and assessment of water health quality in the Tajan River, Iran using physicochemical, fish and macroinvertebrates indices. J Environ Health Sci Eng 2015;13(1): 29.##3. Mohlenkamp P, Beebe CK, McManus MA, et al. Kū Hou Kuapā: Cultural Restoration Improves Water Budget and Water Quality Dynamics in Heʻeia Fishpond. Estuaries Coast 2018;24: 228-37.##4. Chairunal I. Penentuan status mutu sungai berdasarkan metode indeks kualitas air-national sanitation foundation (ika-nsf) sebagai pengendalian kualitas lingkungan: Universitas Diponegoro; 2018.##5. Samantray P, Mishra BK, Panda CR, Rout SP. Assessment of water quality index in Mahanadi and Atharabanki Rivers and Taldanda Canal in Paradip area, India. J Hum Eco 2009;26(3): 153-61.##6. Effendi H, Wardiatno Y. Water quality status of Ciambulawung River, Banten Province, based on pollution index and NSF-WQI. Procedia Environ Sci 2015;24: 228-37.##7. Kumar D, Alappat BJ. NSF-water quality index: does it represent the experts’ opinion? Practice Periodical of Hazardous, toxic, and radioactive waste Management. Cedb. 2009;13(1): 75-9.##8. Akoyunlu A, Akiner ME. Pollution evaluation in streams using water quality indices: A case study from Turkey's Sapanca Lake Basin. Ecol Indic 2013;18: 501-11.##9. Gholamdokht Bandari M, Rezaee P, Gholamdokht Bandari Z. Assessment of the hydrogeochemical quality of underground in the Siahoo region, northeast of Bandar Abbas. Health and Environ 2018;11(1): 97-110.##10. Sadeghi M, Bay A, Bay N, et al. The survey of Zarin-Gol River water quality in Golestan Province using NSF-WQI and IRWQISC. J Evol Health 2015;3(3).##11. Abdollahi Z, Kavian A, Sadeghi S. Spatio-temporal changes of water quality variables in a highly disturbed river. J Environ Sci Manage 2017;3(3): 243-56.##12. Liou S-M, Lo S-L, Hu C-Y. Application of two-stage fuzzy set theory to river quality evaluation in Taiwan. Wat Res 2003;37(6): 1406-16.##13. EPA I. Water Quality Assessment of Rivers. Standard Protocol 2018.##14. Silva WM, Roche KF. Occurrence of the freshwater jellyfish Craspedacusta sowerbii (Lankester, 1880) (Hydrozoa, Limnomedusae) in a calcareous lake in Mato Grosso do Sul, Brazil. Bio Neotro 2007;7(1): 0-.##15. Shokuhi R, Hosinzadeh E, Roshanaei G, et al. Evaluation of Aydughmush Dam Reservoir Water Quality by National Sanitation Foundation Water Quality Index (NSF-WQI) and Water Quality Parameter Changes. J Environ 2012;4(4): 439-50.##16. Bharti NK. Water quality indices used for surface water vulnerability assessment. Int J Environ Resour Res 2011;2(1).##17. Hamedi H, Mobarghai N, Soufizadeh S, Rasouli S. Survey of qualitative conditions and seasonal variation of the urban watercourses pollutants. 2015.##18. Said A, Stevens DK, Sehlke G. An innovative index for evaluating water quality in streams. Envir Manage 2004;34(3): 406-14.##19. Bhat B, Parveen S, Hassan T. Seasonal assessment of physicochemical parameters and evaluation of water quality of river Yamuna, India. Environ Tech 2018;4(1): 41-9.##20. Buentello JA, Gatlin DM, Neill WH. Effects of water temperature and dissolved oxygen on daily feed consumption, feed utilization and growth of channel catfish (Ictalurus punctatus). Aqua 2000;182(3): 339-52.##21. Aazami J, Esmaili A, Abdoli A, Brink P. Feasibility of Fish and Macroinvertebrate Indices in Ecological Integrity Assessment of Tajan River and Relation to Habitat Parameters. PhD disser 2014;TMU: 146.##22. Aazami J, Esmaili-Sari A, Abdoli A, et al. Assessment of Ecological Water Quality with using Physicochemical, Fish and Macroinvertebrates Indices in Tajan River, Iran. J Evol Health 2015;3(3).##23. Aazami J, Taban P. Monitoring of Heavy Metals in Water, Sediment and Phragmites australis of Aras River along the Iranian-Armenian Border. J Toxic 2018;12(2): 1-6.##24. Misaghi F, Delgosha F, Razzaghmanesh M, Myers B. Introducing a water quality index for assessing water for irrigation purposes: A case study of the Ghezel Ozan River. Sci Total Environ 2017;589: 107-16.##25. Joshi DM, Kumar A, Agrawal N. Studies on physicochemical parameters to assess the water quality of river Ganga for drinking purpose in Haridwar district. J Chem 2009;2(1): 195-203.##26. Semiromi FB, Hassani A, Torabian A, et al. Water quality index development using fuzzy logic: A case study of the Karoon River of Iran. Afr J Mycol Biotechnol 2011;10(50): 10125-33.##27. Olivera S, Cortés R. Environmental indicators of ecological integrity and their development for running Waters in Northern Portugal. Limn 2006;25(1-2): 479-98.##28. Salomone R, Ioppolo G. Environmental impacts of olive oil production: a Life Cycle Assessment case study in the province of Messina (Sicily). J Clean Prod 2012;28: 88-100.##29. Samad D, Reza A, Ali MM, Hossein H. Comparison and assessment of environmental sustainability of organic and conventional olive cultivation using a life cycle assessment. International conference 2nd on sustainable development, strategies and challenges; 23-25 Feb 2016, Tabriz, Iran2016.##30. Rose C, Parker A, Jefferson B, Cartmell E. The characterization of feces and urine: a review of the literature to inform advanced treatment technology. Cri Environ Sci 2015;45(17): 1827-79.##31. Ansarinia S. An environmental approach to regional development and deprivation in the Ghezel-Ozan Watershed. Devel Plan 2009;1: 1119.##32. Arbain S, Wibowo A. Time series methods for water level forecasting of Dungun river in Terengganu Malaysia. Int J Eng Sci Technol 2012;4(8).##33. Hosseini TV, Pourkermani M, Arian M, Khosrotehrani K. Influence of Structures on the Ghezel Ozan River. Geosci 2011;21(81): 55-60.##34. Njuguna SM, Yan X, Gituru RW, et al. Assessment of macrophyte, heavy metal, and nutrient concentrations in the water of the Nairobi River, Kenya. Environ Monit Asses 2017;189(9): 454.##35. Mirsaeedghazi H. Effect of trout farm on the water quality of river using Iran Water Quality Index (IRQWI): a case study on Deinachal River. J Bio Eng 2015;1(1): 17-26.##36. Mirzaei R, Abbasi N, Sakizadeh M. Water Quality Assessment of Rivers in Bushehr Province by Using Water Quality Index During 2011-2013 Years. ISMJ 2017;20(5): 470-80.##37. Al-Shujairi SOH. Develop and apply water quality index to evaluate water quality of Tigris and Euphrates Rivers in Iraq. Int J Mod Eng Res 2013;3(4): 2119.##38. Balling TE, Safigholy H. Development of a Water Quality Monitoring System for the Zayandeh Rud River. Rev Spri 2017. p. 135-56.##39. Jolodar MN, Sari AE, Ahmadi M, et al. The effects of Trout farm effluents on the water quality parameters of Haraz river. Environ Sci 2007;4(2): 21-36.##40. Ansah YB, Frimpong EA, Amisah S. Biological assessment of aquaculture effects on effluent-receiving streams in Ghana using structural and functional composition of fish and macroinvertebrate assemblages. Environ Manag 2012;50(1): 166-80.##41. Raczyńska M, Machula S, Choiński A, Sobkowiak L. Influence of the fish pond aquaculture effluent discharge on abiotic environmental factors of selected rivers in Northwest Poland. Acta Ecologica Sinica. 2012;32(3): 160-4.## ##

اثر برهم کنشی پراکسید هیدروژن ونانوفوتوکاتالیست‌های احتراقی در حذف مواد رنگزا از محیط‌های آبی Interaction of Hydrogen Peroxide and Nanophotocatalysts Produced Via Combustion Method; Its Influence on Dye Removal of Aquatic Environments 1 1 زمینه و هدف: نظر به آلودگی  پساب‌های صنعت نساجی بعنوان یکی از بزرگترین مصرف کنندگان آب و بدلیل دارا بودن مواد رنگزای آلی زیست تخریب ناپذیر ،در این پژوهش اثر برهم کنشی پراکسید هیدروژن و نانوفوتوکاتالیستها در فرایند اکسیداسیون پیشرفته با بررسی پارامترهای موثر در تخریب آلاینده‌ها مورد مطالعه قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در این پژوهش به منظور بررسی اثر پراکسید هیدروژن بر رنگبری رنگزای اسید قرمز 18 وتاثیر استفاده همزمان  نانوفتوکاتالیست، در ابتدا ذرات کاتالیست ZnO:Ag:Nd به روش احتراقی سنتز شد. آنالیز‌های میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی ( FESEM) طیف سنجی پراش اشعه ایکس(EDS)پراش اشعه ایکس     (XRD)برای شناسایی مشخصات کاتالیست انجام شد سپس تأثیر پارامترهای عملیاتی مهم از جمله غلظت رنگزا (ppm30-10) ،(9-3) pH،مقدار فتوکاتالیست(g.L -1  1/0-02/0( دما) C °30-50( ،غلظت پراکسید هیدروژن(11-2 (F=مورد بررسی قرار گرفت. مدلسازی فرایند با استفاده از روش سطح پاسخ انجام شد. یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد با افزودن پراکسید هیدروژن  به ذرات فتوکاتالیست راندمان رنگبری افزایش یافته  اما افزودن کاتالیست به مقدار بهینه پراکسید هیدروژن موجب کاهش راندمان رنگبری گردید.همچنین شرایط بهینه فرایند برای حذف ماده رنگزا بشرح (21/6pH=) و مقدار فتوکاتالیست g.L -1 08/0 ، 9F= بدست آمد. نتایج مطالعات ترمودینامیکی گرماگیر بودن فرایند را نشان داده و مدلسازی فرایند بیانگر انطباق مناسب نتایج تئوری و تجربی بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج بدست آمده فرایند استفاده از کاتالیست و پراکسید هیدروژن تکنیک کارامد جهت حذف رنگزا ازمنابع آبی می‌باشد. 2 Background: Due to the large volume of water consumed in textile industry and producing the colored wastewater containing non-biodegradable organic dyes, in the present study the interaction of hydrogen peroxide and nanophotocatalyst in the advanced oxidation process was investigated. Methods: In this research, after synthesizing of nanophotocatalyst (ZnO:Ag:Nd) the effect of hydrogen peroxide on dye removal process, and its interaction with the catalyst was investigated. photocatalyst was characterize by  (FESEM) Field-emission Scanning Electron (EDS) Energy-dispersive X-ray spectroscopy (XRD) X-ray diffraction methods. Then, the effect of important operating parameters such as dye concentration (10-30 ppm), pH (3-9), The amount of photocatalyst (0.02-0.1g.L-1) temperature (30-50°C), hydrogen peroxide concentration (F=2-11) was evaluated in AOPs process. Process modeling was done by using the response surface methodology. Results: The results showed that by adding hydrogen peroxide to photocatalyst particles, the efficiency of decolorization was increased, but the addition of catalyst to the optimum amount of hydrogen peroxide reduced the efficiency of decolorization. Also, the optimum conditions for the removal of dye matter (pH=6.21) and the amount of photocatalyst 0.08g.L-1, F=9was achieved. The results of the thermodynamic studies showed the endothermic reaction of the process, and process modeling indicated that the theoretical result were in accord with the experimental results. Conclusion: Based on the results, combination of using catalysts and hydrogen peroxide is an effective technique for dye removal of aqueous solution. 401 416 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/14 1398/6/23 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/14 1398/6/23 ماهک آزادی Mahak Azadi گروه مهندسی محیط زیست ،دانشکده محیط‌ زیست و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران ایران امیر حسام حسنی Amir Hesam Hassani گروه مهندسی محیط زیست ،دانشکده محیط‌ زیست و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران ایران محمد ابراهیم علیا Mohammad Ebrahim Olya گروه محیط زیست و رنگ، پژوهشگاه رنگ، تهران، ایران ایران سید مهدی برقعی Seyed Mehdi Borghei گروه مهندسی شیمی و نفت ،دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران ایران Nanophotocatalyst Hydrogen peroxide Response surface methodology نانوفتوکاتالیست پراکسید هیدروژن روش سطح پاسخ 1. Agorku ES, Mamo MA, Mamba BB, Pandey AC, Mishra AK. Palladium-decorated zinc sulfide/reduced graphene oxide nanocomposites for enhanced visible light-driven photodegradation of indigo carmine. Mater Sci Semicond Process 2015;33:119-26.##2. Olya ME, Pirkarami A, Soleimani M, Bahmaei M. Photoelectrocatalytic degradation of acid dye using Ni–TiO2 with the energy supplied by solar cell: mechanism and economical studies. J Environ Manag 2013;121:210-9.##3. Hadjltaief HB, Zina MB, Galvez ME, Da Costa P. Photocatalytic degradation of methyl green dye in aqueous solution over natural clay-supported ZnO–TiO2 catalysts. J Photochem Photobiol Chem 2016;315:25-33.##4. Kong J-Z, Li A-D, Zhai H-F, Gong Y-P, Li H, Wu D. Preparation, characterization of the Ta-doped ZnO nanoparticles and their photocatalytic activity under visible-light illumination. J Solid State Chem 2009;182(8):2061-7.##5. Mohammadzadeh S, Olya M, Arabi A, Shariati A, Nikou MK. Synthesis, characterization and application of ZnO-Ag as a nanophotocatalyst for organic compounds degradation, mechanism and economic study. J Environ Sci 2015;35:194-207.##6. Zhou Y, Lu S, Xu W. Photocatalytic activity of Nd-doped ZnO for the degradation of CI Reactive Blue 4 in aqueous suspension. Environmental Progress & Sustainable Energy: An Official Publication of the American Institute of Chemical Engineers. 2009;28(2):226-33.##7. Goncalves MS, Oliveira-Campos AM, Pinto EM, Plasencia PM, Queiroz MJR. Photochemical treatment of solutions of azo dyes containing TiO2. Chemosphere 1999;39(5):781-6.##8. YU C-L, YANG K, YU J, Peng P, CAO F-F, LI X, et al. Effects of rare earth Ce doping on the structure and photocatalytic performance of ZnO. Wu Li Hua Xue Xue Bao 2011;27(2):505-12.##9. Chandrasekharan N, Kamat PV. Improving the photoelectrochemical performance of nanostructured TiO2 films by adsorption of gold nanoparticles. J Phys Chem B 2000;104(46):10851-7.##10.Choi H, Al-Abed SR, Dionysiou DD, Stathatos E, Lianos P. TiO2-based advanced oxidation nanotechnologies for water purification and reuse. Sustain Sci Eng 2010;2:229-54.##11.Saritha P. Degradation of some USEPA listed recalcitrant compounds using Advanced Oxidation Processes (AOPS). 2011.##12. Kommineni S, Zoeckler J, Stocking A, Liang P, Flores A, Rodriguez R, et al. 3.0 Advanced oxidation processes. center for groundwater restoration and protection national water research institute. 2000.##13.Mota A, Albuquerque L, Beltrame LC, Chiavone-Filho O, Machulek Jr A, Nascimento C. Advanced oxidation processes and their application in the petroleum industry: a review. Brazilian J Petrol Gas 2009;2(3).##14.Sivakumar A, Murugesan B, Loganathan A, Sivakumar P. A review on decolourisation of dyes by photodegradation using various bismuth catalysts. J Taiwan Inst Chem Eng 2014;45(5):2300-6.##15.Teh CM, Mohamed AR. Roles of titanium dioxide and ion-doped titanium dioxide on photocatalytic degradation of organic pollutants (phenolic compounds and dyes) in aqueous solutions: a review. J Alloy Comp 2011;509(5):1648-60.##16. Zheng Y, Zheng L, Zhan Y, Lin X, Zheng Q, Wei K. Ag/ZnO heterostructure nanocrystals: synthesis, characterization, and photocatalysis. Inorg chem 2007;46(17):6980-6.##17. De Lasa HI, Serrano B, Salaices M. Photocatalytic reaction engineering: Springer; 2005.##18.Hong R, Li J, Chen L, Liu D, Li H, Zheng Y, et al. Synthesis, surface modification and photocatalytic property of ZnO nanoparticles. Powder Tech 2009;189(3):426-32.##19.Akyol A, Yatmaz H, Bayramoglu M. Photocatalytic decolorization of Remazol Red RR in aqueous ZnO suspensions. Appl Catal B Environ 2004;54(1):19-24.##20.Bera D, Qian L, Tseng T-K, Holloway PH. Quantum dots and their multimodal applications: a review. Materials 2010; 345-2260:(4)3.##21.Georgekutty R, Seery MK, Pillai SC. A highly efficient Ag-ZnO photocatalyst: synthesis, properties, and mechanism. J Phys Chem 2008;112(35):13563-70.##22.Xie W, Li Y, Sun W, Huang J, Xie H, Zhao X. Surface modification of ZnO with Ag improves its photocatalytic efficiency and photostability. J Photochem Photobiol Chem 2010;216(2-3):149-55.##23. Khodadadi MR, Olya ME, Naeimi A. Highly efficient Al-doped ZnO: Ag catalyst for RB19 photocatalytic degradation: Microwave-assisted synthesis and characterization. Korean J Chem Eng 2016;33(7):2018-26.##24.Ghalebizade M, Ayati B. Solar photoelectrocatalytic degradation of Acid Orange 7 with ZnO/TiO2 nanocomposite coated on stainless steel electrode. Process Saf Environ Protect 2016;103:192-202.##25.Salem IA. Catalytic decomposition of H 2 O 2 over supported ZnO. Monatsh Chem Chem Mon 2000;131(11):1139-50.##26.Azadi M, Hasani AH, Olya ME, Borghei SM. Application of Zno-Ag-Nd Nanocomposite as a New Synthesized Nanophotocatalyst for Degradation of the Organic Compounds: Kinetic, Thermodynamic and Economic Study. Toxic Ind Health 2019;35(1):1-10.##27.Olya ME, Pirkarami A. Cost-effective photoelectrocatalytic treatment of dyes in a batch reactor equipped with solar cells. Separ Purif Tech 2013;118:557-66.##28. Basturk E, Karatas M. Decolorization of antraquinone dye reactive blue 181 solution by UV/H2O2 process. J Photochem Photobiol Chem 2015;299:67-72.##29. Mahmoodi NM, Hayati B, Arami M. Textile dye removal from single and ternary systems using date stones: Kinetic, isotherm, and thermodynamic studies. J Chem Eng Data 2010;55(11):4638-49.## ##

بررسی تغییرات زمانی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی شیرابه کارخانه کمپوست شهر اصفهان Investigation of Changes in Physico-Chemical Parameters of Composting Plant Leachate in Isfahan 1 1 زمینه و هدف: شیرابه تولید شده از مواد زاید جامد در محل­های دفن کنترل نشده می­تواند اثرات زیادی روی محیط­زیست و سلامت انسان­ها داشته باشد. هدف از این پژوهش بررسی تغییرات زمانی پارامترهای فیزیکی و شیمیایی شیرابه خروجی از سالن دریافت کارخانه کمپوست شهر اصفهان است. مواد‌و‌روش‌ها: در پژوهش حاضر نمونه­ها از شیرابه محل کارخانه کمپوست در شهر اصفهان به مدت 12 ماه در سال 1395 به­روش استاندارد نمونه­برداری شد. پارامترهای فیزیکی و شیمیایی مختلف، شامل اکسیژن‌خواهی بیوشیمیایی، اکسیژن‌خواهی شیمیایی، کل جامدات محلول، کل جامدات معلق، نیترات، ازت کل، فسفر، pH، EC، سدیم، کلسیم، پتاسیم به همراه غلظت 9 فلز آهن، سرب، نیکل، کروم، کادمیوم، منیزیم، روی، مس و منگنز در شیرابه اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: غلظت پتاسیم، کلسیم، سدیم، سولفات، نیترات، فسفر، ازت کل، TSS، TDS، COD و BOD5 نمونه­های شیرابه مورد نظر به­ترتیب در محدوده‌های 04/5216-2150، 70000-698، 4600-1530، 4547-1302، 30/3944-192، 4149-0، 7900-7، 87000- 9614، 77850- 8368، 116800- 71200 و 75000- 47800 میلی­گرم در لیتر متغیر بود. pH و EC شیرابه­های مورد نظر تغییراتی را به­ترتیب در دامنه­های 30/5- 23/4 و dS/M 7/49- 30/21 نشان دادند. علاوه­بر این غلظت فلزات سنگین نظیر آهن، سرب، نیکل، کروم، کادمیوم، منیزیم، روی، مس و منگنز به­ترتیب در محدوده‌های 220-49، 23- 57/0، 5/7- 5/0، 94/0-1/0، 50/2- 03/0، 1090- 566، 39- 50/12، 9- 28/0 و 33- 50/3 میلی­گرم در لیتر بدست آمد. نتیجه‌گیری: مقدار BOD5 و COD به­ترتیب در ماه­های فروردین و اسفند که میزان بارندگی بیشتر بوده است، نسبت به سایر ماه­ها بیشتر بود. همچنین، مقدار TDS در خرداد ماه که میزان بارش صفر بوده است، نسبت به سایر ماه­ها بیشتر بود. مقایسه میانگین غلظت عناصر (به جز کروم)، پارامترهای فیزیکی و شیمیایی شیرابه با استانداردهای خروجی فاضلاب سازمان حفاظت محیط­زیست ایران نشان می­دهد که غلظت آن­ها چند برابر حد مجاز است. نتایج حاصل از آنالیز شیرابه نشان داد که شیرابه­های ناشی از پسماندهای شهری خروجی از خط کارخانه کمپوست شهر اصفهان دارای پتانسیل بالایی برای آلوده­سازی محیط­زیست هستند که بایستی مهار شود و به­صورت مداوم پایش صورت گیرد. 2 Background & Objectives: Leachate from solid waste in uncontrolled landfills can have many effects on the environment and human health. The purpose of this study was to investigate the variation of physical and chemical properties of leachate from Isfahan Compost Plant Reception Hall during time. Methods: In the present study, samples were collected from leachate of a compost plant in Isfahan for 12 months during the years in 2016 and 2017. Different physico-chemical properties including biochemical oxidation, chemical oxygenation, total soluble solids, total suspended solids, nitrate, total nitrogen, phosphorous, pH, EC, sodium, calcium and potassium, as well as concentration of 9 metallic elements of iron, lead, nickel, chromium, cadmium, magnesium, zinc, copper and manganese in the leachate were measured during the time. Results: Concentration of potassium, calcium, sodium, sulfate, nitrate, phosphorus, total nitrogen, TSS, TDS, COD, BOD in leachate samples was in the range of 2150-5216.04, 698-70000, 1530-4600, 1302-4547, 192-3944.30, 0-4149, 7-7900, 9614-87000, 8368-77850, 71200-116800, 47800-75000 mg/l, respectively. The pH and EC of the leachate varied in the range of 4.23-5.30 and 21.30-49.7 dS/M, respectively. In addition, the concentration of heavy metals of iron, lead, nickel, chromium, cadmium, magnesium, zinc, copper and manganese, ranged from 49-220, 0.57- 23, 0.5-0.25, 0.5-7.5, 0.1-0.94, 0.03-2.50, 566-1090, 12.50-39, 0.28-9 and 3.50-33 mg/l, respectively. Conclusion: The amount of BOD5 and COD was higher in April and March, in which the average rainfall was higher than other months. Also, TDS in June, with zero rainfall, was higher compared to other months. Comparing the mean concentration of elements (except chromium), the physical and chemical parameters of the leachate with the effluent discharge standards of the Iranian Environmental Protection Agency indicated that the concentrations was several times higher than the standard limit. The results of leachate analysis showed that leachate from municipal waste from the compost station line of Isfahan had a high potential of environmental contamination, which should be controlled and monitored continuously. 417 429 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/15 1398/6/24 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/15 1398/6/24 عیسی سلگی Eisa Solgi دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ایران آرزو سلیمانی Arezoo Soleimany دانشجوی دکتری آلودگی محیط زیست ، دانشکده منابع طبیعی و محیط‌زیست، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ایران Leachate Physical and Chemical Parameters Heavy Metals Isfahan Compost Plant شیرابه پارامترهای فیزیکی و شیمیایی فلزات سنگین کارخانه کمپوست اصفهان 1. Thitame SN, Pondhe G, Meshram D. Characterisation and composition of Municipal Solid Waste (MSW) generated in Sangamner City, District Ahmednagar, Maharashtra, India. Environ Monit Assess 2010;170:1-5.##2. Sharholy M, Ahmad K, Mahmood G, Trivedi RC. Municipal solid waste management in Indian cities – A review. Waste Manag 2008; 28:459-67.##3. Kjeldsen P, Barlaz MA, Rooker AP, Baun A. Present and long-term composition of MSW landfill leachate: a review. Crit. Rev. Environ Sci Technol 2002; 32:297-336.##4. Kulikowska D, Klimiuk E. The effect of landfill age on municipal leachate composition. Bioresour Technol 2008; 99:5981-5.##5. Renou S, Givaudan JG, Poulain S, Dirassouyan F, Moulin P. Landfill leachate treatment: Review and opportunity. J Hazard Mater 2008; 150:468-93.##6. Bouhezila F Hariti M, Lounici H, Mameri N. Treatment of the OUED SMAR town landfill leachate by an electrochemical reactor. Desalination 2011; 280:347–53.##7. Bashir MJ K. Landfill leachate treatment by electrochemical oxidation. Waste Manag 2009; 29:2534-41.##8. Karimi Jashni A. Investigation on the purity of the landfill site of Shiraz municipal waste landfills. Internal Quarterly J Modern Urban Manag Educ Res Inform 2013;1(1):5-10 [In Persian].##9. Vasanthi P, Kaliappan S, Srinivasaraghavan R. Impact of poor solid waste management on ground water. Environ Monit Assess 2008; 143:227-38.##10. Blight G Fourie A, Shamrock J, Mbande C, Morris J. The effect of waste composition on leachate and gas quality: a study in South Africa. Waste Manag Res 1999; 17:124-40.##11. Kirkeby JT, Birgisdottir H, Bhander GS, Hauschild M, Christensen TH. Modelling of environmental impacts of solid waste landfilling within the life-cycle analysis program Easewaste. Waste Manag 2007; 27:961-70.##12. Ziyang L, Youcai Z, Tao Y, Yu S. Natural attenuation and characterization of contaminants composition in landfill leachate under different disposing ages. Sci the Total Environ 2009;407:3385-91.##13. Shanbehzadeh S, Monavari M. Investigation of heavy metals concentration in Masjed Soleiman waste leachate. 7th National Conference on Environmental Health, Shahrekord University of Medical Sciences 2014; [In Persian].##14. Monavari M, Omrani GH, Ghanbari F. Investigation of contamination caused by leachate in waste landfill in Rasht. J Human Environ 2010; 8(2)10-6 [In Persian].##15. Kazemi A, Younesi HA, Bahramifar N. Investigation components of leachate of municipal solid waste (case study: compost plant of Isfahan city). J Human Environ 2012; 10(4):51-5 [In Persian].##16. Shokooh A, Safari E, Hashemin SH. Investigation on Quality of Leachate from Municipal Solid Waste Landfill and Compost plant (Case Study: Mashhad city). J Environ Sci Technol 2014;15(4):97-105 [In Persian].##17. Dargahi A, Ahmadi Masood N. “Physical and chemical characteristics of landfill leachate in Hamadan”. The 3rd International Conference on Environmental Planning & Management, University of Tehran 2013 [In Persian].##18. Khorasanizadeh M, Khoramnezhadian SH. Investigation of chemical composition of garbage dumps in Qom city and its effect on burial ground. 2nd National Conference on Zagros Environment 2014 [In Persian].##19. Jafari K, Hafezi Moghdas N, Mazloumi Bajestani A, Ghezi A. Investigation of heavy metals contaminant in downstream landfilling site of Ardebil municipal waste. J Environ Studies 2016; 42(3):489-506 [In Persian].##20. Naveen BP, Mahapatra DM, Sitharam TG, Sivapullaiah PV, Ramachandra TV. Physico-chemical and biological characterization of urban municipal landfill leachate. Environ Pollut 2016; 220:1-12.##21. Mor S, Ravindra KH, Dahiya RP, Chandra A. Leachate Characterization and Assessment of Groundwater Pollution near Municipal solid waste landfill site. Environ Monit Assess 2006; 118:435-56. ##22. Jorgensen FE. Electronic Waste Recycling can be a sustainable enterprise. 22nd Annual college and university Hazardous Waste 2004.##23. O'Connell K. Computing the damage. Waste Age Oct. 1, 2002.##24. Macualey M Palmer K, Shih JS. Dealing with electronic waste: Modeling the costs and environmental benefits of computer monitor disposal. J Environ Manag 2003;68:13-22.##25. APHA, AWWA, WEF. Standard Methods for the Examination of Water and Wastewater. 21st ed. Washington DC: American Public Health Association 2005; Part1000-3000.##26. Johansen OJ, Carlson DA. Characterization of sanitary landfill leachates. Water Res 1976;10:1129-34.##27. Słomczyńska B, Słomczyński T. Physico-chemical and toxicological characteristics of leachates from MSW landfills. Polish J Environ Studies 2004; 13, 627-37.##28. Øygard JK, Måge A, Gjengedal E. Estimation of the mass-balance of selected metals in four sanitary landfills in Western Norway, with emphasis on the heavy metal content of the deposited waste and the leachate. Water Res 2004;38:2851-8.##29. Harmsen, J. Identification of organic compounds in leachate from a waste tip. Water Res 1983;17:699-705.##30. Kurniawan TA, Lo W, Chan G. Physico-chemical 0treatments for removal of recalcitrant contaminants from landfill leachate. J Hazard Mater 2006;129:80-100.##31. Al-Yaqout AF Hamoda MF. Evaluation of landfill leachate in arid climate-a case study. Environ Int 2003; 29(5):593-600.##32. Im JH Woo HJ, Choi MW, Han KB, Kim CW. Simultaneous organic and nitrogen removal from municipal landfill leachate using an anaerobicaerobic system. Water Res 2001;35(10):2403-10.##33. Lopez A, Pagano M, Volpe A, Di Pinto A. Fenton's pre-treatment of mature landfill leachate. Chemosphere 2004;54(7):1005-10.##34. Wang B, Shen Y. Performance of an anaerobic baffled reactor (ABR) as a hydrolysis-acidogenesis unit in treating landfill leachate mixed with municipal sewage. Water Sci Technol 2000;42(12):115-21.##35. Lo I. Characteristics and treatment of leachates from domestic landfills. Environ Int 1996;22(4):433-42.##36. Henry JG Prasad D, Young H. Removal of organics from leachates by anaerobic filter. Water Res 1987;21(11):1395-9.##37. Fatta D Papadopoulos A, Loizidou M. A study on the landfill leachate and its impact on the groundwater quality of the greater area. Environ Geochem Health 1999;21:175-190.##38. Tatsi A, A and zouboulis AT. A field investigation of the quantity and quality of leachate from municipal solid waste landfill in a Mediterranean climate (Thessloniki, Greece). Adv Environ Res 2002;6:207-219.##39. Chu LM Cheung KC, Wong M.sH. Variation in the chemical properties of landfill leachate. Environ Manag 1994;18(1):105-17.##40. Parvaresh AAR, Movahedian AH, Zazouli MA. Survey of Heavy Metals Concentration in Municipal Solid Wastes Leachate of ISFAHAN City and Their Reduction Method. J Res Med Sci 2001;6(3):185-9.## ##

سیاهه انتشار GIS پایه آلاینده‌های هوای ناشی از منابع متحرک در ساعات اوج ترافیک صبح؛ مطالعه موردی: شهر کرج A GIS Based Emission Inventory of Air Pollutants from Mobile Sources in Morning Rush Hours; Case Study: Karaj 1 1 زمینه و هدف: سیاهه انتشار منابع متحرک یک عنصر اساسی برای مطالعه کیفیت هوا است. جهت حمایت از توسعه سیاست‌های عمومی جامعه با رویکرد کاهش جرم کلی انتشارات آلاینده‌های هوا، هدف از مطالعه حاضر، تهیه یک سیاهه انتشار GIS پایه آلاینده‌های هوای شهر کرج ناشی از منابع متحرک بود. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر در سال 1395 انجام و از مدل بین المللی انتشار از وسایل نقلیه (IVE) برای تخمین میزان انتشار آلاینده‌های دی ‌اکسیدکربن، مونوکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن، ترکیبات آلی فرار، اکسیدهای گوگرد و ذرات معلق استفاده و از محیط GIS جهت نمایش توزیع انتشارات آلاینده‌ها در ساعات اوج ترافیک صبح در معابر شهر کرج استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که میزان حداکثر انتشار آلاینده‌های هوا در ساعات اوج ترافیک صبح به صورت؛ دی اکسید کربن (07/5944)>  مونوکسید کربن (55/297)> اکسیدهای نیتروژن (70/32)> ترکیبات آلی فرار (16/31)> ذرات معلق (24/21)> اکسیدهای گوگرد (102/1) کیلوگرم در ساعت در سطح شهر کرج است. وسایل نقلیه سنگین مسئول حداکثر انتشار دی اکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن و ذرات معلق و وسایل نقلیه سبک مسئول انتشار مونوکسید کربن، ترکیبات آلی فرار و اکسیدهای گوگرد بودند.   نتیجه‌گیری: این سیاهه برای سیاست‌مداران و محققان برای فهم بهتر شرایط جاری آلودگی هوا در منطقه مفید است و ورودی بسیار ضروری را جهت مدل‌سازی و سیاست‌گذاری کیفیت هوای منطقه‌ای فراهم خواهد نمود.   2 Background and Objectives: Emission inventory of mobile sources is an essential element for studying the air quality. In order to support the development of public policies with an approach to reducing the overall mass emissions of air pollutants, the aim of the current study was preparation of a GIS based emission inventory of Karaj mobile sources air pollutants. Material and methods: In the present study in 2016, the International vehicle emission model (IVE) was used to estimate the amount of emissions of CO2, CO, NOx, VOCs, SOx and PM and the GIS environment was used to show the distribution of pollutants emissions during the morning rush hours in Karaj pathways. Results: The results showed that the maximum amount of air pollutants released during morning rush hours was as CO2 (5944.07)> CO (297.55)> NOx (32.70)> VOCs (31.16)> PM (21.24)> SOx (1.102) Kg/h in Karaj. Heavy vehicles were responsible for maximum emission of CO2, NOx and PM and light vehicles were responsible for the release of CO, VOCs and SOx. Conclusion: This inventory is useful for politicians and researchers to better understand the current conditions of air pollution in the region and will provide a vital input for air quality modeling and policy making. 430 442 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/152019/09/15 1398/6/24 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/152019/09/15 1398/6/24 مظاهر معین الدینی Mazaher Moeinaddini گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران ایران محمدصالح علی طالشی Mohammad Saleh Ali-Taleshi گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران ایران Emission inventory Air pollution Mobile sources Morning rush hour Karaj سیاهه انتشار آلودگی هوا منابع متحرک ترافیک صبح کرج 1. World-Bank,: Islamic Republic of Iran Cost Assessment of Environmental Degradation. 2005.##2. MS. In: OMS (Ed.), Outdoor Air Pollution a Leading Environmental Cause of Cancer Deaths, 2013: p. 4. Available at: http://www.iarc.fr/en/media-centre/iarcnews/pdf/pr221_E.pdf.##3. Liu H, Wu B, Liu S, et al. A regional high-resolution emission inventory of primary air pollutants in 2012 for Beijing and the surrounding five provinces of North China. Atmos. Environ 2018; 181:20-33. ##4. Duarte Ribeiro de Souza C, Deodoro Silva S, Aurelio Vieira de Silva M, et al. Inventory of conventional air pollutants emissions from road transportation for the state of Rio de Janeiro. Energy Policy 2013; 53:125-35. ##5. Wallace HW, Jobson BT, Erickson MH, et al. Comparison of wintertime CO to NOx ratios to MOVES and MOBILE6.2 on-road emissions inventories. Atmos Environ 2012; 63:289-97.##6. Hasenfratz D, Saukh O, Sturzenegger S, Thiele L. Participatory Air Pollution Monitoring Using Smartphones. In: ETH Zurich (Ed.),2012:1-5.##7. Kanaroglou PS, Jerrett M, Morrison J, et al. Establishing an air pollution monitoring network for intra-urban population exposure assessment: a location-allocation approach. Atmos Environ 2005;39(13):2399-409.##8. Joly M, Peuch VH. Objective classification of air quality monitoring sites over Europe. Atmos Environ 2012;47:111-23.##9. Nagpure AS, Gurjar BR. Development and evaluation of vehicular air pollution inventory model. Atmos Environ 2012;59:160-9.##10. Joao R ~ equia Jr. W, Koutrakis P, Llacer Roig, H. Spatial distribution of vehicle emission inventories in the Federal District, Brazil. Atmos. Environ 2015;112:32-39. ##11. Streets DG, Bond TC, Carmichael GR, Fernandes SD, et al. 2003. Inventory of gaseous and primary aerosol emissions in Asia in the year 2000. J Geophys Res Atmos 2003;108(D21).##12. Ueda AC, Tomaz E. Invent ario de emissao de fontes veiculares da regi ao metropolinata de Campinas, Sao Paulo. Quim. Nova 2011; 34 (9):1496 - 1500.##13. Zarate E, Belalc azar, LC, Clappier A, Manzi V, et al. Air quality modelling over Bogota, Combia: combined techniques to estimate and evaluate emission inventories. Atmos. Environ 2007;41:6302-18.##14. Nagpure AS, Gurjar BR. Development and evaluation of vehicular air pollution inventory model. Atmos Environ 2012;59:160-9.##15. Huang C, Chen CH, Li L, et al. Emission inventory of anthropogenic air pollutants and VOC species in the Yangtze River Delta region, China. Atmos Chem Phys 2011;11(9):4105-20.##16. Bellasio R, Bianconi R, Corda G, Cucca, P. Emission inventory for the road transport sector in Sardinia (Italy). Atmos Environ 2007;41(4):677-91.##17. Lee S, Mckeen SA, Sailor DJ. A regression approach for estimation of anthropogenic heat flux based on a bottom-up air pollutant emission database. Atmos Chem Phys 2014;95:629-33.##18. Cai H, Xie S. Temporal and spatial variation in recent vehicular emission inventories in China based on dynamic emission factors Journal of the Air& Waste Management Association 2013; 63(3): 310-26. ##19. Liu H, He K, Wang Q, Huo H, et al. Comparison of vehicle activity and emission inventory between Beijing and Shanghai. J Air Wastes Manag Assos 2007;57(10):1172-7. ##20. Salles J, Janischewski J, Jaecker-Voirol A, Martin B. Mobile source emission inventory model. Application to Paris area. Atmos Environ 1996;30(12):1965-75.##21. Baldasano JM, Soriano C, Boada L. Emission inventory for greenhouse gases in the City of Barcelona, 1987-1996. Atmos Environ 1999; 33: 3765-75.##22. Shahbazi H, Taghvaee S, Hosseini V, Afshin H. A GIS based emission inventory development for Tehran. Urban Climate 2016; 17:216-229. ##23. Wu Y, Hao J, Fu L, et al. Emission inventory for mobile sources in Macao, China. J Tsinghua University 2002;42(12): 1601-4. ##24. Thill J C. 2000. Geographic Information Systems for Transportation in Perspective. In: J.-C. Thill (Ed.), Geographic Information Systems in Transportation Research, Pergamon, Oxford, 2000: 3–12. ##25. USEPA (United States Environment Protection Agency), 1998. A GIS-based modal model of automobile exhaust emissions. Report No. EPA-600/-98-097.##26. Sikdar PK. A framework for evaluation of transport development and management option using pollution profile technique. In: Proceedings of the workshop on land use, transport and environment, 4–5 December 2001, Pune (India).##27. Charlot HM, et al. Air pollution modeling for Chennai city using GIS as a tool. Presented at Map-India conference, New Delhi, India, 2002.##28. Deputy of strategic planning and control. Outpot of census of population and housing, Statistical center of Iran; 2011 [In Persian]. ##29. Municipality of Karaj. Output of comprehensive studies plan of transportation and traffic of Karaj city; 2014 [In Persian]. ##30. Iqbal A, Allan A, Zito R. Meso-scale on-road vehicle emission inventory approach: a study on Dhaka City of Bangladesh supporting the ‘cause-effect’ analysis of the transport system. Environ Monit Assess 2016;188(3):1-21.##31. Chen C, Huang C, Jing Q, et al. On-road emission characteristics of heavy-duty diesel vehicles in Shanghai. Atmos Environ 2007; 41: 5334-4.##32. Tang G, Chao N, Wang Y, Chen J. Vehicular emissions in China in 2006 and 2010. J Environ Sci 2016; 48:179-92.##33. Wang H, Chen C, Huang C, Fu L. 2008. On road vehicle emission inventory and its uncertainty analysis for Shanghai, Chine. Sci Total Environ 2008;398:60-7.##34. Huo H, Yao Z, Zhang Y, Shen Y, et al. On-broad measurements of emissions from diesel trucks in five cities in China. Atmos Environ 2012;54:159-67. ##35. Wang H, Fu L, Zhou Y, et al. Trends in vehicular emissions in China’s mega cities from 1995 to 2005. Environ Pollut 2010;158(2):394-400.## ##

ارزیابی زیست محیطی چرخه حیات سامانه مدیریت پسماند شهری بر پایه مدل‌سازی LCAIWM1 مطالعه موردی: شهر رشت Environmental Assessment of Life Cycle of Waste Management System Based on LCAIWM1 Modeling (Case Study: Rasht City) 1 1 زمینه وهدف: امروزه رشد جمعیت و افزایش فعالیت­های انسانی در جوامع شهری سبب تولید حجم زیاد پسماند شده است. حجم پسماند سبب بروز مشکلاتی در سلامتی انسان­ها و آلودگی­های زیست‌محیطی می­باشد. اخیراً جهت بهبود شرایط، ابزاری به نام ارزیابی چرخه حیات ابداع‌شده است. هدف از این مطالعه، مقایسه اثرات زیست ‌محیطی چهار سناریو دفع پسماند شهری شهرستان رشت می­باشد. موادوروش­ها: در این تحقیق کمیت زباله و داده‌های موردنیاز برای سیاهه­نویسی تعیین و سپس مراحل چهار گانه ارزیابی چرخه زندگی در ارتباط با هر یک از سناریوهای تعریف‌شده انجام شد. درنهایت نتایج حاصله از مدل IWM1 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته­ها: نتایج حاصل نشان داد که با دفع بخشی از پسماند در کارخانه کود آلی با روش کمپوست و دفن بخشی از آن در لندفیل بهداشتی و استحصال انرژی و افزایش نرخ بازیافت، می‌توان شاهد کاهش چشمگیری در میزان انتشار آلاینده‌های زیست‌محیطی شد. به‌طوری‌که شاخص اکولوژیکی برترین سناریو 06+E10/2- ، و برای مخرب ترین سناریو 07+E39/2+ به دست آمد. نتیجه­گیری: با توجه به ارزیابی زیست‌محیطی و مقایسه نتایج به‌دست‌آمده از سیاهه نویسی چرخه حیات سناریو اول (جمع‌آوری؛کمپوست؛ بازیافت؛ لندفیل بهداشتی) با شاخص اکولوژیکی نقش مهمی در کاهش بار آلاینده و مصرف انرژی دارد و به عنوان برترین گزینه مدیریت انتخاب و در اختیار صاحب‌نظران و تصمیم­گیران قرار گرفت. 2 Background: Population growth and increased human activities in urban communities lead to large volumes of waste. This waste volume causes problems for human health and environmental pollution. Recently, a living environment assessment has been developed to improve the situation. The purpose of this study is to compare the environmental impacts of four urban waste disposal scenarios in Rasht city. Methods: In this research, the amount of waste and the data required for logging were first determined and then the four life cycle assessment stages were performed in relation to each of the defined scenarios. Finally, the results were analyzed using the IWM1 model it placed. Results: The results of this study indicate that by disposing of some of the waste in the organic fertilizer plant by composting and landfilling, part of it in the district of sanitary and energy extraction and increasing the recovery rate, we can see a significant reduction in the emission of pollutants was environmental. The ecological index was the best scenario is -2.10E+6 And for the most devastating scenario +2.39E+07 was obtained. Conclusion: According to the environmental assessment and comparison of the results of the life cycle logbook, the first scenario (collection; compost; recycling; landfill) with an ecological index plays an important role in reducing pollution and energy consumption and the title has been chosen as the top management option and has been made available to experts and decision-makers. 443 456 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/152019/09/152019/09/15 1398/6/24 2019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/142019/09/152019/09/152019/09/15 1398/6/24 کوروش رحمانی Kourosh Rahmani گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده پیراپزشکی ممسنی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ایران زینب داداش‌خواه Zeynab Dadashkhah دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران ایران مرتضی عالیقدری Morteza Alighadri گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران ایران احمد مختاری Ahmad Mokhtari گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران ایران هادی نظری Hadi Nazari دانشجوی کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران ایران Municipal waste Life cycle assessment LCAIWM1 model Rasht city پسماند شهری ارزیابی چرخه حیات مدل LCAIWM1 شهر رشت 1. Troschinetz AM, Mihelcic JR. Sustainable recycling of municipal solid waste in developing countries. Waste Manag (New York, NY) 2009;29(2):915-23.##2. Dong J, Tang Y, Nzihou A, Chi Y, Weiss-Hortala E, Ni M, et al. Comparison of waste-to-energy technologies of gasification and incineration using life cycle assessment: Case studies in Finland, France and China. J Cleaner Prod 2018;203:287-300.##3. World Bank waste generation 2010.##4. Michael A, M.U.; Ekpete, S.B.O. Adding Value to Municipal Solid Waste in Nigeria through Mapping: FIG Working Week, Environment for Sustainability; 2013.##5. Mohammadi HN, A. Study and Evaluation of Waste Management in Metropolitan Regions of Iran) Case Study: Tehran - Tabriz -Mashhad, First International Conference on Natural Hazards and Environmental Crises in Iran, Solutions and Challenges, Ardebil, Inc. Kian Knowledge Plan, Shahrekord University Water Resources Research Center. 2016 [In Persian].##6. Hadzic A, Voca N, Golubic S. Life-cycle assessment of solid-waste management in city of Zagreb, Croatia. J Mater Cycles Waste Manage 2018;20(2):1286-98.##7. Rigamonti L, Niero M, Haupt M, Grosso M, Judl J. Recycling processes and quality of secondary materials: Food for thought for waste-management-oriented life cycle assessment studies. Waste Manag (New York, NY) 2018;76:261-5.##8. Dong J, Tang Y, Nzihou A, Chi Y, Weiss-Hortala E, Ni M. Life cycle assessment of pyrolysis, gasification and incineration waste-to-energy technologies: Theoretical analysis and case study of commercial plants. Sci Total Environt 2018;626:744-53.##9. Ikhlayel M. Development of management systems for sustainable municipal solid waste in developing countries: a systematic life cycle thinking approach. J Cleaner Prod 2018;180:571-86.##10. Li Y, Manandhar A, Li G, Shah A. Life cycle assessment of integrated solid state anaerobic digestion and composting for on-farm organic residues treatment. Waste Manag 2018;76:294-305.##11. Astrup TF, Pivnenko K, Eriksen MK, Boldrin A. Life Cycle Assessment of Waste Management: Are We Addressing the Key Challenges Ahead of Us. J Ind Ecol 2018;22(5):1000-4.##12. Zhou Z, Tang Y, Dong J, Chi Y, Ni M, Li N, et al. Environmental performance evolution of municipal solid waste management by life cycle assessment in Hangzhou, China. J Environ Manage 2018;227:23-33.##13- Lazarevic D. The legitimacy of life cycle assessment in the waste management sector. Int. J Life Cycle Assess 2018;23(7):1415-28.##14. Çetinkaya AY, Bilgili L, Kuzu SL. Life cycle assessment and greenhouse gas emission evaluation from Aksaray solid waste disposal facility. Air Qual Atmos Health 2018;11(5):549-58.##15. Hou P, Xu Y, Taiebat M, Lastoskie C, Miller SA, Xu M. Life cycle assessment of end-of-life treatments for plastic film waste. J Cleaner Prod 2018;201:1052-60.##16. Gunamantha M, Sarto. Life cycle assessment of municipal solid waste treatment to energy options: Case study of KARTAMANTUL region, Yogyakarta. Renew Energy 2012;41:277-84.##17. Banar M, Cokaygil Z, Ozkan A. Life cycle assessment of solid waste management options for Eskisehir, Turkey. Waste Manag 2009;29(1):54-62.##18. Manfredi S, Tonini D, Christensen TH. Environmental assessment of different management options for individual waste fractions by means of life-cycle assessment modelling. Resour Conserv Recycl 2011;55(11):995-1004.##19. Cherubini F, Bargigli S, Ulgiati S. Life cycle assessment (LCA) of waste management strategies: Landfilling, sorting plant and incineration. Energy 2009;34(12):2116-23.##20. Koroneos CJ, Nanaki EA. Integrated solid waste management and energy production - a life cycle assessment approach: the case study of the city of Thessaloniki. J Cleaner Prod 2012;27:141-50.##21. McDougall FR, White PR, Franke M, P H. Integrated Solid Waste Management: A Lifecycle Inventory: John Wiley & Sons; 2008.##22. Rafiei R SMA, Khorasani N. Environmental Assessment of Life Cycle of Urban Waste Management System (Case Study: Mashhad City). J Agric Sci Natur Resour 2008;16.[In Persian]##23. Cremiato R, Mastellone ML, Tagliaferri C, Zaccariello L, Lettieri P. Environmental impact of municipal solid waste management using Life Cycle Assessment: The effect of anaerobic digestion, materials recovery and secondary fuels production. Renew Energy 2018;124:180-8.##24. Dian B, Khezri SM, Tavakoli B. Environmental audit of Rasht Compost Plant. Int J Life Sci Biotechnol Pharma Res 2009;4:21-29. [In Persian]##25. m H. Environmental Assessment of Life Cycle of Isfahan Waste Management System, 2012. 120 p.[In Persian]##26. Rajaeifar MA, Tabatabaei M, Ghanavati H. Comparative life cycle assessment of different municipal solid waste. Renew Sust Energ Rev 2015;51:677-81.##27. Houghton JT, Meiro Filho L, Callander BA, Harris N, Kattenburg A, Maskell K. Climate change 1995: the science of climate change. Clim Change 1996:584.##28. Houghton JT, Ding Y, Griggs D, Noguer M, Van Der Linden P, Dai X, et al. Contribution of working group I to the third assessment report of the intergovernmental panel on climate change. Clim Change The scientific basis 2001;388.##29. Solomon S, Qin D, Manning M, Averyt K, Marquis M. Climate change 2007-the physical science basis: Working group I contribution to the fourth assessment report of the IPCC: Cambridge university press; 2007.##30. Hauschild MZ, Wenzel H, Hauschild M. Environmental assessment of products: volume 2: scientific background: Springer Science & Business Media; 1997.##31. Potting J, Schöpp W, Blok K, Hauschild M. Site‐dependent life‐cycle impact assessment of acidification. J Ind Ecol 1998;2(2):63-87.##32. Carter WP. Development of the SAPRC-07 chemical mechanism and updated ozone reactivity scales: Citeseer; 2007.##33. Carter WP. Estimation of the Maximum Ozone Impacts of Oxides of Nitrogen. 2008.##34. Huijbregts MA, Schöpp W, Verkuijlen E, Heijungs R, Reijnders L. Spatially explicit characterization of acidifying and eutrophying air pollution in life‐cycle assessment. J Ind Ecol 2000;4(3):75-92.##35. Boustead I, Chaffee C, Dove W, Yaros B. Eco-Indices: What can they tell us. ICME doc. 2000;16752.##36. Gerard Meurant. International Perspectives on Municipal Solid Wastes and Sanitary Landfilling: academic press; 2012.##37. Dyson B, Chang N-B. Forecasting municipal solid waste generation in a fast-growing urban region with system dynamics modeling. Waste Manag 2005;25(7):669-79.##38. Sharholy M, Ahmad K, Mahmood G, Trivedi R. Municipal solid waste management in Indian cities–A review. Waste Manag 2008;28(2):459-67.##39. Zhou H, Meng A, Long Y, Li Q, Zhang Y. An overview of characteristics of municipal solid waste fuel in China: physical, chemical composition and heating value. Renew Sustain Energy Rev 2014;36:107-22.##40. Amouei, AA, Asgharnia H, Khodadadi A. Quantitative And Qualitative Characteristics Of Rural Solid Wastes (Babol, Iran 2007). Iran J Health Saf Environ 2008;10(5):74-80.[In Persian]##41. Ganbarzadeh Lak M SM. Evaluation of the life cycles of urban waste solid waste disposal scenariosGreenhouse Gases and Energy Consumption - Case Study: Siri Island. J Environ Manage 2008;5: 2647-52[In Persian].##42. Nasrollahi S-Sarvaghaji AR, Sharifi M, Taghizadeh Yazdi MR. Comparison of the Environmental Impacts of Different Municipal Solid Waste Treatments using Life Cycle Assessment (LCA) (Case Study: Tehran). INT J Hydrogen Energ 2016;9(2):273-88[In Persian].##43. Kermani M, Nouri J, Omrani A, Arjmandi R. Comparison of solid waste management scenarios based on life cycle analysis and multi-criteria decision making (Case study: Isfahan city). Iran J Sci Technol 2014;38(3):257-64.## ##