جلد 14 -
جلد 14 - صفحات 65-45 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Nadimi H, Mortezazadeh F, Javid A, Dehghani M. The Role of Microbial Biofilms and Hydrolytic–Oxidative Enzymes in the Biodegradation of Soil Microplastics: Recent Advances, Emerging Strategies, and Future Challenges. J Environ Health Eng 2026; 14 :45-65
URL: http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1161-fa.html
URL: http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1161-fa.html
ندیمی حجت، مرتضی زاده فاطمه، جاوید اله بخش، دهقانی محمدهادی. نقش بیوفیلمهای میکروبی و آنزیمهای هیدرولازی-اکسیداتیو در تخریب زیستی میکروپلاستیکهای خاک: پیشرفتهای اخیر، راهبردهای نوظهور و چالشهای پیشرو. مجله مهندسی بهداشت محیط. 1405; 14 () :45-65
1- ، h_nadimi@razi.tums.ac.ir
چکیده: (2 مشاهده)
چکیده
زمینه و هدف: آلودگی خاک به میکروپلاستیکها بهعنوان یکی از مخازن اصلی تجمع این آلایندهها، تهدیدی جدی برای امنیت غذایی و سلامت اکوسیستمهای خشکی محسوب میشود. با توجه به ناکارآمدی روشهای فیزیکی و شیمیایی در مقیاس بزرگ، این مطالعه مروری با هدف بررسی جامع مکانیسمهای زیستپالایی میکروبی (قارچی، باکتریایی و ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه) در خاکهای آلوده به میکروپلاستیک و شناسایی شکافهای پژوهشی موجود انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه یک مرور نظاممند بر اساس راهنمای پریزما ۲۰۲۰ است. جستجوی مقالات از سال ۲۰۱۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ در پایگاههای داده Scopus، Web of Science و PubMed با کلیدواژههای مرتبط با تخریب میکروبی میکروپلاستیکها در خاک انجام شد. پس از غربالگری اولیه ۱۵۲ رکورد و حذف موارد تکراری و نامرتبط، ۳۴ مقاله کلیدی بر اساس معیارهای ورود (مطالعات تجربی با تمرکز بر مکانیسمهای آنزیمی و میکروبی در خاک) انتخاب و تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که قارچها (مانند Aspergillus spp.) از طریق آنزیمهای اکسیداتیو (لاکاز، پراکسیداز) و باکتریها (مانند Bacillus spp. و Pseudomonas spp.) از طریق هیدرولازها (لیپاز، استراز) و تشکیل بیوفیلم، قادر به دپلیمریزاسیون پلیمرهای مقاوم نظیر پلیاتیلن و پلیاستایرن هستند. ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه علاوه بر تجزیه میکروپلاستیکها، از طریق بهبود جذب عناصر غذایی به کاهش تنش گیاهی کمک میکنند. با این حال، شکاف عمیقی میان موفقیتهای آزمایشگاهی و کارایی میدانی به دلیل عوامل محدودکنندهای نظیر pH خاک، نوسانات رطوبتی و رقابت میکروبی وجود دارد.
نتیجهگیری: زیستپالایی میکروبی رویکردی نویدبخش با اثرات زیستمحیطی نسبتاً کمتر نسبت به روشهای شیمیایی برای پاکسازی خاک از میکروپلاستیکها محسوب میشود، هرچند مقیاسپذیری و پایداری عملکرد آن در بازههای زمانی طولانی همچنان نیازمند شواهد تجربی بیشتری است. پژوهشهای آینده باید بر توسعه کنسرسیومهای میکروبی مهندسیشده، بهینهسازی شرایط ریزوسفر و ارزیابیهای میدانی بلندمدت متمرکز شوند تا میزان واقعی کاربردپذیری این فناوری در مدیریت آلودگی خاک با دقت بیشتری مشخص گردد.
چکیده
زمینه و هدف: آلودگی خاک به میکروپلاستیکها بهعنوان یکی از مخازن اصلی تجمع این آلایندهها، تهدیدی جدی برای امنیت غذایی و سلامت اکوسیستمهای خشکی محسوب میشود. با توجه به ناکارآمدی روشهای فیزیکی و شیمیایی در مقیاس بزرگ، این مطالعه مروری با هدف بررسی جامع مکانیسمهای زیستپالایی میکروبی (قارچی، باکتریایی و ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه) در خاکهای آلوده به میکروپلاستیک و شناسایی شکافهای پژوهشی موجود انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه یک مرور نظاممند بر اساس راهنمای پریزما ۲۰۲۰ است. جستجوی مقالات از سال ۲۰۱۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ در پایگاههای داده Scopus، Web of Science و PubMed با کلیدواژههای مرتبط با تخریب میکروبی میکروپلاستیکها در خاک انجام شد. پس از غربالگری اولیه ۱۵۲ رکورد و حذف موارد تکراری و نامرتبط، ۳۴ مقاله کلیدی بر اساس معیارهای ورود (مطالعات تجربی با تمرکز بر مکانیسمهای آنزیمی و میکروبی در خاک) انتخاب و تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که قارچها (مانند Aspergillus spp.) از طریق آنزیمهای اکسیداتیو (لاکاز، پراکسیداز) و باکتریها (مانند Bacillus spp. و Pseudomonas spp.) از طریق هیدرولازها (لیپاز، استراز) و تشکیل بیوفیلم، قادر به دپلیمریزاسیون پلیمرهای مقاوم نظیر پلیاتیلن و پلیاستایرن هستند. ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه علاوه بر تجزیه میکروپلاستیکها، از طریق بهبود جذب عناصر غذایی به کاهش تنش گیاهی کمک میکنند. با این حال، شکاف عمیقی میان موفقیتهای آزمایشگاهی و کارایی میدانی به دلیل عوامل محدودکنندهای نظیر pH خاک، نوسانات رطوبتی و رقابت میکروبی وجود دارد.
نتیجهگیری: زیستپالایی میکروبی رویکردی نویدبخش با اثرات زیستمحیطی نسبتاً کمتر نسبت به روشهای شیمیایی برای پاکسازی خاک از میکروپلاستیکها محسوب میشود، هرچند مقیاسپذیری و پایداری عملکرد آن در بازههای زمانی طولانی همچنان نیازمند شواهد تجربی بیشتری است. پژوهشهای آینده باید بر توسعه کنسرسیومهای میکروبی مهندسیشده، بهینهسازی شرایط ریزوسفر و ارزیابیهای میدانی بلندمدت متمرکز شوند تا میزان واقعی کاربردپذیری این فناوری در مدیریت آلودگی خاک با دقت بیشتری مشخص گردد.
زمینه و هدف: آلودگی خاک به میکروپلاستیکها بهعنوان یکی از مخازن اصلی تجمع این آلایندهها، تهدیدی جدی برای امنیت غذایی و سلامت اکوسیستمهای خشکی محسوب میشود. با توجه به ناکارآمدی روشهای فیزیکی و شیمیایی در مقیاس بزرگ، این مطالعه مروری با هدف بررسی جامع مکانیسمهای زیستپالایی میکروبی (قارچی، باکتریایی و ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه) در خاکهای آلوده به میکروپلاستیک و شناسایی شکافهای پژوهشی موجود انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه یک مرور نظاممند بر اساس راهنمای پریزما ۲۰۲۰ است. جستجوی مقالات از سال ۲۰۱۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ در پایگاههای داده Scopus، Web of Science و PubMed با کلیدواژههای مرتبط با تخریب میکروبی میکروپلاستیکها در خاک انجام شد. پس از غربالگری اولیه ۱۵۲ رکورد و حذف موارد تکراری و نامرتبط، ۳۴ مقاله کلیدی بر اساس معیارهای ورود (مطالعات تجربی با تمرکز بر مکانیسمهای آنزیمی و میکروبی در خاک) انتخاب و تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که قارچها (مانند Aspergillus spp.) از طریق آنزیمهای اکسیداتیو (لاکاز، پراکسیداز) و باکتریها (مانند Bacillus spp. و Pseudomonas spp.) از طریق هیدرولازها (لیپاز، استراز) و تشکیل بیوفیلم، قادر به دپلیمریزاسیون پلیمرهای مقاوم نظیر پلیاتیلن و پلیاستایرن هستند. ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه علاوه بر تجزیه میکروپلاستیکها، از طریق بهبود جذب عناصر غذایی به کاهش تنش گیاهی کمک میکنند. با این حال، شکاف عمیقی میان موفقیتهای آزمایشگاهی و کارایی میدانی به دلیل عوامل محدودکنندهای نظیر pH خاک، نوسانات رطوبتی و رقابت میکروبی وجود دارد.
نتیجهگیری: زیستپالایی میکروبی رویکردی نویدبخش با اثرات زیستمحیطی نسبتاً کمتر نسبت به روشهای شیمیایی برای پاکسازی خاک از میکروپلاستیکها محسوب میشود، هرچند مقیاسپذیری و پایداری عملکرد آن در بازههای زمانی طولانی همچنان نیازمند شواهد تجربی بیشتری است. پژوهشهای آینده باید بر توسعه کنسرسیومهای میکروبی مهندسیشده، بهینهسازی شرایط ریزوسفر و ارزیابیهای میدانی بلندمدت متمرکز شوند تا میزان واقعی کاربردپذیری این فناوری در مدیریت آلودگی خاک با دقت بیشتری مشخص گردد.
چکیده
زمینه و هدف: آلودگی خاک به میکروپلاستیکها بهعنوان یکی از مخازن اصلی تجمع این آلایندهها، تهدیدی جدی برای امنیت غذایی و سلامت اکوسیستمهای خشکی محسوب میشود. با توجه به ناکارآمدی روشهای فیزیکی و شیمیایی در مقیاس بزرگ، این مطالعه مروری با هدف بررسی جامع مکانیسمهای زیستپالایی میکروبی (قارچی، باکتریایی و ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه) در خاکهای آلوده به میکروپلاستیک و شناسایی شکافهای پژوهشی موجود انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه یک مرور نظاممند بر اساس راهنمای پریزما ۲۰۲۰ است. جستجوی مقالات از سال ۲۰۱۰ تا ژانویه ۲۰۲۵ در پایگاههای داده Scopus، Web of Science و PubMed با کلیدواژههای مرتبط با تخریب میکروبی میکروپلاستیکها در خاک انجام شد. پس از غربالگری اولیه ۱۵۲ رکورد و حذف موارد تکراری و نامرتبط، ۳۴ مقاله کلیدی بر اساس معیارهای ورود (مطالعات تجربی با تمرکز بر مکانیسمهای آنزیمی و میکروبی در خاک) انتخاب و تحلیل شدند.
یافتهها: یافتهها نشان داد که قارچها (مانند Aspergillus spp.) از طریق آنزیمهای اکسیداتیو (لاکاز، پراکسیداز) و باکتریها (مانند Bacillus spp. و Pseudomonas spp.) از طریق هیدرولازها (لیپاز، استراز) و تشکیل بیوفیلم، قادر به دپلیمریزاسیون پلیمرهای مقاوم نظیر پلیاتیلن و پلیاستایرن هستند. ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه علاوه بر تجزیه میکروپلاستیکها، از طریق بهبود جذب عناصر غذایی به کاهش تنش گیاهی کمک میکنند. با این حال، شکاف عمیقی میان موفقیتهای آزمایشگاهی و کارایی میدانی به دلیل عوامل محدودکنندهای نظیر pH خاک، نوسانات رطوبتی و رقابت میکروبی وجود دارد.
نتیجهگیری: زیستپالایی میکروبی رویکردی نویدبخش با اثرات زیستمحیطی نسبتاً کمتر نسبت به روشهای شیمیایی برای پاکسازی خاک از میکروپلاستیکها محسوب میشود، هرچند مقیاسپذیری و پایداری عملکرد آن در بازههای زمانی طولانی همچنان نیازمند شواهد تجربی بیشتری است. پژوهشهای آینده باید بر توسعه کنسرسیومهای میکروبی مهندسیشده، بهینهسازی شرایط ریزوسفر و ارزیابیهای میدانی بلندمدت متمرکز شوند تا میزان واقعی کاربردپذیری این فناوری در مدیریت آلودگی خاک با دقت بیشتری مشخص گردد.
واژههای کلیدی: میکروپلاستیک، زیستپالایی خاک، تجزیه میکروبی، ریزوباکتریهای محرک رشد گیاه، آلایندههای نوظهور.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
