[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: مقالات پذیرفته شده :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
اطلاعات نشریه::
آرشیو مجله و مقالات::
برای نویسندگان::
برای داوران::
ثبت نام و اشتراک::
تماس با ما::
تسهیلات پایگاه::
بایگانی مقالات زیر چاپ::
نمایه ها::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
ثبت شده در کراس رف

AWT IMAGE

..
:: دوره 11، شماره 2 - ( 12-1402 ) ::
جلد 11 شماره 2 صفحات 200-178 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی برگشت‌پذیری آلودگی هوای اصفهان پس از وقوع بارش
سیدعلی شاهرضائی* ، رسول میرعباسی نجف آبادی ، سیدمجتبی موسوی ، نفیسه سادات شاهرضائی ، شراره محمودی
دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد مهندسی منابع آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد، ایران
چکیده:   (81 مشاهده)
زمینه و هدف: افزایش روزافزون جمعیت و صنعتی شدن جوامع باعث افزایش آلودگی محیط‌زیست به ویژه آب و هوا شده است. در چند دهه اخیر، آلودگی هوا در کلانشهرها به عنوان یک چالش جدی که سلامت جامعه را تهدید می‌کند، مطرح شده است. از سوی دیگر، کمبود آب و خشک شدن رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و تالاب‌ها باعث افزایش کانون‌های گرد و غبار در اطراف شهرها شده که این خود باعث تشدید آلودگی هوا گردیده است. عوامل اقلیمی نیز بر تغییرات آلودگی هوا تاثیرگذارند. بارش یکی از پدیده‌هایی است که می‌تواند به طور ناگهانی آلودگی هوا را کاهش دهد و تا مدتی بعد از اتمام بارش، کیفیت هوا در وضعیت مطلوب باقی می‌ماند. هدف از این مطالعه، بررسی زمان برگشت غلظت آلودگی هوا به شرایط پیش از وقوع بارش می‌باشد.
مواد و روش ها: در حال حاضر آلودگی هوای کلانشهر اصفهان با استفاده از 9 ایستگاه پایش کیفیت هوا توسط حمل و نقل ترافیک شهرداری اصفهان به صورت لحظه‌ای مورد آمایش قرار می‌گیرد. در این مطالعه، از میان این 9 ایستگاه که به صورت پراکنده در سرتاسر اصفهان مستقر شده‌اند، ایستگاه فیض که جزء مناطق پر تردد به لحاظ عبور و مرور وسایل نقلیه می‌باشد، انتخاب شد. سپس آلودگی هوای ایستگاه فیض بر اساس میزان غلظت آلاینده‌ها با توجه به استاندارد‌های ارائه شده توسط آژانس حفاظت محیط‌زیست آمریکا مورد ارزیابی قرار گرفت. در نهایت تاثیر وقوع بارش بر آلودگی هوای منطقه‌ مورد مطالعه بررسی گردید.
یافته ها: بر اساس میزان CO موجود در هوا، بیشترین زمان برگشت‌پذیری به آلودگی پایه پس از بارش، مربوط به رویدادهای بارش 20 اسفند، 12 بهمن و 19 اسفند 1400 به ترتیب با 46، 37 و 31 ساعت می‌باشد. این در حالی است که با در نظر داشتن PM2.5، بیشترین زمان برگشت‌پذیری آلودگی مربوط به 13 اردیبهشت، 7 بهمن و 25 دی می‌باشد که به ترتیب زمان برگشت‌پذیری این آلاینده به آلودگی پایه به ترتیب 59، 51 و 49 ساعت بوده است. با در نظر گرفتن NO2، بیشترین زمان برگشت‌پذیری آلودگی مربوط به 19 و 16 اسفندماه می‌باشد که به ترتیب 64 و 47 ساعت پس از اتمام بارش میزان NO2 به مقدار پایه خود بازگشته است. این درحالی است که با در نظر داشتن آلاینده SO2، بارشی که در 15 آبان‌ماه رخ داده است، تاثیر خود را حدوداً تا سه روز بعد بر روی SO2 گذاشته است، بنابراین طبق آمار موجود در تمام ساعات روز 16 آبان میزان SO2 کمتر از آلودگی پایه بوده است.
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که در سال 1400، با در نظر گرفتن CO موجود در هوا 99 درصد از موارد ثبت شده در ایستگاه فیض در وضعیت کیفیت هوای خوب و 1 درصد از موارد ثبت شده در شرایط کیفیت هوای متوسط قرار دارند و با مد نظر قرار دادن میزان SO2 موجود در هوا، حدوداً 8/99 درصد از موارد ثبت شده در وضعیت کیفیت هوای خوب و حدوداً 2/0 درصد در حالت کیفیت هوای متوسط قرار دارند. بررسی میزان NO2 موجود در هوا نشان داد که 98 درصد موارد ثبت شده در وضعیت کیفیت هوای خوب و 2 درصد در شرایط کیفیت هوای متوسط قرار دارند. با توجه به PM2.5 موجود در هوا 26 درصد در حالت خوب، 48 درصد در وضعیت کیفیت هوای متوسط، 18 درصد در حالت کیفیت هوای غیربهداشتی برای گروه‌های حساس، 7 درصد در شرایط کیفیت هوای غیربهداشتی و 1 درصد در وضعیت هوای بسیار غیربهداشتی قرار دارند. لازم به توضیح است در ساعات محدود و بسیار اندکی شاخص PM2.5 در حالت وضعیت کیفیت هوای خطرناک قرار داشت. نهایتاً نتایج این مطالعه نشان داد که در برخی از روزها وقوع بارش تاثیر قابل توجهی بر کاهش آلودگی هوا نداشته است، در حالی که در برخی از روزها، بارش موجب کاهش قابل توجه آلودگی هوا شده است و حتی پس از گذشت 215 ساعت، آلودگی هوا به مقدار پایه نرسیده است. هر چند ممکن است پس از قطع بارش عوامل دیگری از جمله وزش باد هم بر پایین ماندن غلظت آلودگی هوا موثر بوده باشند.
واژه‌های کلیدی: آلودگی هوا، بارش، برگشت‌پذیری، شهر اصفهان، شاخص کیفیت هوا، AQI
متن کامل [PDF 2688 kb]   (42 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1402/11/13 | پذیرش: 1403/1/20 | انتشار: 1403/3/8
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Shahrezaie S A, Mirabbasi Najafabadi R, Mousavi S M, Shahrezaie N S, Mahmoudi S. Investigating the revertability of air pollution in Isfahan after precipitation. jehe 2024; 11 (2) :178-200
URL: http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1026-fa.html

شاهرضائی سیدعلی، میرعباسی نجف آبادی رسول، موسوی سیدمجتبی، شاهرضائی نفیسه سادات، محمودی شراره. بررسی برگشت‌پذیری آلودگی هوای اصفهان پس از وقوع بارش. مجله مهندسی بهداشت محیط. 1402; 11 (2) :178-200

URL: http://jehe.abzums.ac.ir/article-1-1026-fa.html



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 11، شماره 2 - ( 12-1402 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله مهندسی بهداشت محیط Journal of Environmental Health Enginering
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 40 queries by YEKTAWEB 4652